Strona używa cookies. Jeśli nie wyrażasz zgody na używanie cookies, zawsze możesz wyłączyć ich obsługę w swojej przeglądarce internetowej. Polityka Cookies Akceptuję

ojcostwo

Jak stać się ojcem, którym chcesz być

Tata na medal

Tekst nadesłany przez użytkownika. Adam czasem obawia się, że będzie jak ojciec, którego nigdy nie poznał. A chce być kimś zupełnie innym, bo ojcostwo jest dla niego priorytetem w życiu.

więcej »

Jak nauczyć dzieci wszystkiego

Tata na medal

Twoje dzieci dorastając spotkają się z mnóstwem idei i opinii – pochodzących od ich rówieśników, nauczycieli i innych dorosłych, a także z mediów. Nie zawsze masz wpływ na to, co słyszą, ale możesz pomóc im zbudować dobry fundament na całe życie, wpajając im kilka kluczowych spraw.

więcej »

Zadbaj, by twoje dziecko osiągnęło więcej niż ty

Tata na medal

Jaki jest sekret wychowania szczęśliwych dzieci? Skup się na ich mocnych stronach, talentach i dobrym samopoczuciu przynajmniej w takim samym stopniu, w jakim koncentrujesz się na zdobywanej przez nie wiedzy.

więcej » 1

Chciałbym, aby mój syn o tym wiedział

Tata na medal

Każdy ojciec pragnie, aby jego syn wyrósł na dobrego, mądrego mężczyznę, radzącego sobie w życiu, dobrego partnera i kochającego ojca, spełnionego zawodowo i prywatnie. Czego zatem powinien nauczyć swojego syna, by pomóc mu stać się takim mężczyzną? Zadaję sobie to pytanie niemal codziennie od czasu, gdy mój pierwszy syn przyszedł na świat.

więcej »

Czas dla siebie jest kluczowy dla szczęśliwej rodziny

Wspólny czas

Aby być dobrym ojcem i mężem, nie możesz spędzać każdej wolnej chwili ze swoją rodziną. Brzmi absurdalnie? Przekonaj się, że traktowanie siebie jak równie ważnej osoby co twoje dzieci jest tak samo potrzebne, jak miłość, którą je obdarzasz.

więcej »

Drogi Synu

Tata na medal

Twój syn zaczyna się interesować dziewczynami? Przeczytaj ten list, w którym pewien mądry ojciec radzi swemu synowi, jak mężczyzna powinien traktować kobiety i jak znaleźć tę jedyną.

więcej »

Nigdy nie jest za późno, by stać się dobrym ojcem

Tata na medal

Nieważne, jakimi ojcami byliśmy w przeszłości, możemy zacząć być w tym świetni już od teraz. Jakiekolwiek rodzicielskie grzechy popełniliśmy w przeszłości, możemy zdecydować, że od teraz, od tej chwili, staniemy się świetnymi ojcami. A przynajmniej lepszymi.

więcej »

Książka: Dziesięć rozmów, które musisz przeprowadzić ze swoim synem

Książka, film

Lektura obowiązkowa dla każdego ojca, który chce dobrze przygotować syna do dorosłości. Zostań autorytetem dla swojego syna, partnerem do rozmowy na każdy, nawet najtrudniejszy temat.

więcej »

Samodzielne dziecko

Tata na medal

Największa krzywda, jaką wyrządzamy naszym dzieciom, to nadmierna opiekuńczość. Dzięki niej wyrastają kolejne pokolenia nieporadnych, zagubionych ludzi. Jak wychować rozsądne, zaradne dziecko zachowując z nim jednocześnie silną więź i będąc dla niego wsparciem?

więcej »

Czy twoje komunikaty są spójne?

Tata na medal

Z negatywnymi zachowaniami można walczyć dopiero, gdy je sobie uświadomimy. Nie jest to jednak wcale takie proste, bo gubią się one w gąszczu codziennych słów i czynów. Dzieci patrzą na dorosłych i biorą przykład - niech nasza postawa daje im jasny komunikat, co jest dobre, a co złe.

więcej » 4

Pomyśl zanim wrzucisz… – chronisz intymność dziecka?

Tata na medal

Dziecko w wannie, dziecko nagie, dziecko w samych majtkach... W Internecie pełno jest zdjęć, które pokazują dzieci w najbardziej intymnych dla człowieka chwilach. Kto je zamieszcza? Zwykle sami rodzice, pragnąc się pochwalić swoim potomkiem i każdym etapem jego życia. Czy to na pewno słuszne?

więcej » 5

Tata solista

Związek

Wiele uwagi poświęca się samotnym rodzicom, ale częściej mamom niż ojcom. A tak się składa, że niekiedy sytuacja życiowa powoduje, że to właśnie tata zajmuje się dzieckiem - i to na pełny etat. Czy łatwiej mu znaleźć partnerkę niż mamom singielkom?

więcej » 2

Jestem tatą

Biblioteczka ojca

"Nie będę opowiadał, że to luzik. Jednak zdałem sobie sprawę z tego, że brak ograniczeń niewiele ma wspólnego z wolnością. Wolność to wybór, a ja wybrałem bycie tatą."

więcej »

Być mężem i ojcem

Biblioteczka ojca

"Najlepszym sposobem wyrażania uczuć jest spędzanie czasu z dziećmi. W ciągu tygodnia z pewnością wywołają w tobie każde uczucie jakie w sobie nosisz, włącznie z tymi, o których dotąd nic nie wiedziałeś."

więcej »

Jak hartować ducha?

Tata na medal

Niezdecydowanie, ogólne rozpasanie i brak twardych zasad, honoru i charakteru. Tak coraz częściej mówi się o młodszych pokoleniach. Czy masz twardy charakter? Czy potrafisz taki sam charakter wykształcić w swoich dzieciach? Oto kilka wskazówek, jak to zrobić.

więcej »

Gdzie jest tatuś?

Tata na medal

Nieobecność ojców uznawana jest za przyczynę wielu społecznych problemów - może nadszedł więc czas na docenienie na nowo kluczowej roli mężczyzny w wychowaniu dzieci?

więcej » 1

Co czuje twoja córka?

Zrozum nastolatka

Ojciec i dorastająca córka. Dwa obiekty, które rzadko kiedy są w stanie współistnieć w jednym pokoju dłużej niż kilka minut. Brak porozumienia, który się między wami pogłębia, frustruje i ciebie i twoją ukochaną córeczkę. Co możesz zrobić, by nie stracić z nią więzi i pomóc jej przejść przez trudny czas dojrzewania?

więcej »

Wychowywanie bez stereotypów

Tata na medal

Chłopcy bawią się samochodzikami, kolejką i narzędziami. Dziewczynki bawią się lalkami, przebierają się i udają księżniczki. Dla wielu rodziców to zwyczajne sytuacje, ale co, jeśli twój synek woli bawić się lalkami, a córkę bardziej interesują samochody?

więcej » 3

Praca twojego dziecka

Tata na medal

To, jak ukształtuje się kariera zawodowa twojego dziecka w dużym stopniu zależy od ciebie. Wartości i umiejętności, które mu przekazujesz na co dzień, będą procentowały w jego przyszłości.

więcej »

Łatwo kochać, trudno dyscyplinować

Biblioteczka ojca

Jak wychować posłuszne dziecko? Pokazując mu najlepsze przykłady.

więcej »

10 sposobów na bezpieczne dzieciństwo

Tata na medal

Współcześni rodzice toczą nieustanną walkę o to, by niewinność ich dzieci trwała jak najdłużej. Tymczasem media i kultura potrafią brutalnie sprawić, że nasze latorośle przedwcześnie dorastają. Jak ochronić dzieci przed atakującymi je zewsząd komunikatami i obrazami, którymi jeszcze nie powinny być zainteresowane?

więcej »

Twoja córka i sport

Zrozum nastolatka

Nie wszyscy ojcowie biorą pod uwagę, że nie tylko ich synowie, ale i córki mogą być świetnymi sportowcami. Co więcej, dziewczynki tak samo jak chłopcy powinny nauczyć się, czym jest praca zespołowa, duch walki i poznać słodki smak zwycięstwa.

więcej »

Syn, autyzm i podróż przez życie

Tata na medal

Oto opowieść o ojcu i synu. Syn autysta. Nigdy nie będzie miał przyjaciół, kobiety, własnego życia. Autyści potrzebują rutyny, mówią lekarze. A tymczasem, wbrew wszystkiemu, ojciec pyta: spędzimy urlop w Ameryce?

więcej » 3

Nie chcę mieć dzieci

Związek

Kiedy para decyduje się spędzić ze sobą całe życie, zwykle pojawia się także kwestia potomstwa. Ale, kiedy oboje nie chcą mieć dzieci, to jest to przejaw ich praktycznego podejścia do życia, czy raczej fatalna w skutkach decyzja?

więcej »

Trudne rozmowy z dzieckiem…. o śmierci

Tata na medal

Rozmowy o śmierci są trudne dla osób dorosłych, więc jak na taki temat porozmawiać z dzieckiem? Co zrobić, gdy zapyta o śmierć?

więcej »

Jakimi jesteśmy ojcami? Raport z badań

Tata na medal

Ulegamy zachciankom swoich dzieci i chcemy spędzać z nimi więcej czasu nawet kosztem pracy. A gdy już mamy czas dla nich to... rozmawiamy. Ale w tych rozmowach rzadko pojawiają się poważne tematy. I chociaż planujemy im przyszłość podsuwając dobre pomysły, to bycie dobrym ojcem kojarzy nam się raczej z byciem żywicielem rodziny niż rolą wychowawcy. Taki właśnie portret ojcostwa można namalować na podstawie badań przeprowadzonych w ramach naszej akcji “Jakim jesteś ojcem?”.

więcej »

Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?

Tata na medal

Podobno z wiekiem mężczyzna mądrzeje, uspakaja się, poważnieje, nabiera doświadczenia oraz dystansu do siebie i świata, jednym słowem: dojrzewa. A nic tak przecież nie pomaga w byciu ojcem jak wyważony ogląd świata. Wygląda więc na to, że jako dojrzały facet po 40. jesteś na najlepszej drodze do otrzymania tytułu ojca idealnego. Ale czy na pewno ten tytuł ci się należy?

więcej » 1

Czy twoje dziecko ma przyjaciela?

Tata na medal

Nawiązywanie przyjaźni wydaje się być proste, ale jeśli przyjrzysz się, jak dzieci zdobywają nowych kolegów, przekonasz się, że często jest to bardzo trudny proces.

więcej »

Wiedzieć wystarczająco dużo

Tata na medal

Świadomość tego, co dzieje się w życiu twojego dziecka, to kluczowy element wychowywania go. Trudno sobie wyobrazić dobrego ojca, który nie wie nic o świecie swojego syna czy córki. Jednak nie chodzi tu bynajmniej o to, by wiedzieć wszystko!

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. IV

Zrozum nastolatka

O programie wychowawczym dla współczesnych dzieci, o znaczeniu uśmiechu, dialogu, szacunku i zaufania pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. III

Zrozum nastolatka

O świecie młodych ludzi i tym, jak dorosły może się w nim znaleźć, by z powodzeniem wychowywać swoje dziecko na szczęśliwego człowieka pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. II

Zrozum nastolatka

O tym, jaki rzeczywiście jest świat młodych ludzi, jak my, dorośli błędnie go czasem odczytujemy i jak lepiej możemy go zrozumieć, pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. I

Zrozum nastolatka

O usamodzielnieniu kulturowym dzieci, wyzwaniach w wychowywaniu dzieci we współczesnym świecie i sposobach zrozumienia młodego pokolenia pisze w swoim Liście do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Jak prosić dziecko o wybaczenie

Tata na medal

Może się zdarzyć, że popełnisz błąd, który skrzywdzi twoje dziecko. Każdemu może się zdarzyć. Jednak to, co potem zrobisz, może być najważniejszą rzeczą w życiu twojego dziecka. I tu już nie ma miejsca ani na dumę, ani na uniki. Musisz przeprosić.

więcej »

Wino, kobiety i śpiew czyli jak rozmawiać z synem o wkraczaniu w… hedonizm

Wspólny czas

Synu, oto świat przyjemności. Pamiętaj - będziesz się nim długo cieszył w zdrowiu i bez problemów, jeżeli zrozumiesz prostą zasadę, która nim rządzi. Najlepiej tłumaczą ją słowa śp. hrabiego Aleksandra Fredry „Znaj proporcje, mocium panie”. Tłumacząc to na twój język: nie przeginaj. No i już wiesz wszystko. To idź się bawić.

więcej » 2

Wiedziałeś, że możesz być bohaterem?

Tata na medal

Twoje dziecko z każdej strony atakują celebryci, telewizyjne, plastikowe wzorce, z których może się nauczyć jedynie, jak wydawać jeszcze więcej twoich pieniędzy i jak iść na łatwiznę w każdej możliwej dziedzinie życia. Czy w takiej sytuacji możesz jeszcze być bohaterem dla własnego potomka?

więcej »

Ty kontra zbuntowany nastolatek

Zrozum nastolatka

Gdy twoje dziecko kończy czternaście lat, nagle orientujesz się, że praktycznie nie bierze ono udziału w rodzinnych zajęciach czy wspólnych wyjściach. Ma własne poglądy, a komunikacja z nim staje się niezwykle trudna. Przyszedł dla ciebie bardzo trudny czas – czas ojca nastolatka.

więcej »

Kocham cię, tato!

Tata na medal

Wszyscy mówią o tym, jakie to ważne być dobrym ojcem. Dają setki rad, jak się takim stać i straszą, co to będzie, jeżeli się do tych rad nie zastosujemy. No to się staramy, my faceci. I bardzo się nawet przykładamy do tego zadania i z coraz lepszym skutkiem. Super. Ale chyba zapomnieliśmy o kimś! O najważniejszym tacie - naszym własnym. I od tego trzeba zacząć.

więcej »

Apel Twojego Dziecka

Tata na medal

Kilka prostych zasad, które sprawią, że twoje dziecko będzie rozwijało w sobie najlepsze cechy, a ty będziesz dumny, że zdołałeś wychować dobrego człowieka.

więcej »

7 cech mądrego ojca, czyli jak mądrze wychować dziecko

Tata na medal

Oczywiście, nie ma idealnych ojców, tak samo, jak nie ma idealnych facetów. Twoi rodzice popełnili przy wychowywaniu ciebie mnóstwo błędów, podobnie ty popełnisz jeszcze nie jeden, starając się być dobrym ojcem. Możesz jednak już teraz być ojcem mądrym. Oto kilka rad, jak mądrze wychować dziecko.

więcej »

10 rzeczy, które możesz zrobić w Dzień Ojca

Wspólny czas

Dzień Ojca. Okazja nie tylko, by podziękować swoim staruszkom za wszystko, co dla nas zrobili i by takie podziękowania przyjąć od swoich dzieciaków. To przede wszystkim okazja, by w tym dniu poczuć się ojcem… trochę bardziej. Oto kilka podpowiedzi, jak go spędzić.

więcej » 1

Pięć sportów dla ojca i syna

Wspólny czas

Ponoć nic tak nie cementuje relacji między mężczyznami, jak sportowa pasja. I nie chodzi tu o przełączanie pilotem sportowych kanałów w telewizorze. Wspólny wysiłek, rywalizacja, walka, współpraca – to buduje męską grupę. Warto te doświadczenia przenieść na grunt rodziny, by wzmacniać więzi między ojcem i synem.

więcej » 9

Pierwszy rok razem: poradnik dla ojców

Świeży tata

Kiedy zobaczyłeś dwie kreski na teście ciążowym, pewnie przeżyłeś szok. Jak to, znowu? Ale po krótkiej chwili przyszedł spokój. Przecież już jesteś ojcem, wiesz "jak to się je", więc kolejny maluch, nawet po dłuższej przerwie, to dla ciebie bułka z masłem. Masz wiedzę i doświadczenie, więc nie masz się czym martwić. Zaraz, zaraz, czy na pewno?

więcej » 6

Być ojcem

Tata na medal

Być ojcem – to coś, co jeszcze pokolenie wcześniej definiowało prawdziwego mężczyznę. Dzisiaj to już kwestia wolnego wyboru, jedna z wielu życiowych dróg, jaką możesz pójść. Jednak to właśnie dziś ojcostwo jest w centrum uwagi. Co oznacza współcześnie bycie ojcem?

więcej » 2

Syn: instrukcja obsługi

Wspólny czas

Relacja ojca i syna jest szczególnym typem więzi. Dla syna będziesz zawsze jednocześnie wzorem do naśladowania i największym rywalem, autorytetem i konkurentem. Od tego, jak będzie wyglądała wasza relacja zależy to, jakim mężczyzną będzie twój syn i jak w przyszłości sam sprawdzi się jako ojciec. Odpowiedzialne zadanie? Podpowiadamy, jak mu sprostać.

więcej » 6

Ratunku, będę ojcem!

Świeży tata

Więcej niż 39 świeczek na torcie to dla mężczyzny widok skłaniający do refleksji: jak to, to już, tak szybko? Ale naprawdę poważnie robi się, gdy poza oszałamiającą liczbą świeczek zobaczysz jeszcze dwie…. kreski. Na teście ciążowym, który pokazuje ci twoja partnerka.

więcej » 14

Ojciec i córka – więź i miłość czy więźniowie miłości?

Wspólny czas

W relacjach międzypokoleniowych relacja ojca i córki stanowi przykład związku najmocniejszego ze wszystkich występujących w przyrodzie. Przy czym to wcale nie musi być jego zaletą. Zbudowany na największych emocjach albo trwa całe życie, albo... rozpada się z hukiem większym, niż podczas narodzin Wszechświata. Jeśli nie wiesz, co i jak – ten związek będzie zawsze toksyczny!

więcej » 10
array(47) { [0]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2660" ["slug"]=> string(36) "jak-stac-sie-ojcem-ktorym-chcesz-byc" ["dont_use_tags"]=> string(5) "klasa" ["title"]=> string(41) "Jak stać się ojcem, którym chcesz być" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(39) "Dobry tata wygłupia się z dzieciakami" ["lead"]=> string(197) "Tekst nadesłany przez użytkownika. Adam czasem obawia się, że będzie jak ojciec, którego nigdy nie poznał. A chce być kimś zupełnie innym, bo ojcostwo jest dla niego priorytetem w życiu." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(160) "Adam czasem obawia się, że będzie jak ojciec, którego nigdy nie poznał. A chce być kimś zupełnie innym, bo ojcostwo jest dla niego priorytetem w życiu." ["superbox_title"]=> string(41) "Jak stać się ojcem, którym chcesz być" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2660" ["body"]=> string(4235) "

[powiazane]W każdy Dzień Ojca jestem taki podekscytowany! To dla mnie wyjątkowy czas – jestem w końcu tatą dwóch nadzwyczajnych, wspaniałych dzieciaków. Czuję wtedy jeszcze większą wdzięczność za to, co mam – rodzinę, miłość, śmiech, nadzieję, możliwości, zachwyty i marzenia. To dzień, który mogę spędzić z dzieciakami i nawet nie zastanawiać nad żadną robotą. Na pewno nie w Dzień Ojca. Mój czas wypełnia miłość i zabawa, poświęcam ten dzień wyłącznie na ojcowskie zachwyty – nie chcę przeżywać go inaczej!

[article_adv]

Jednak to także czas na refleksję. Dokąd zmierzam? Gdzie byłem? Dzisiaj myślę o swoim biologicznym ojcu. Człowieku, którego nie znałem. Który wybrał szemrane towarzystwo zamiast żony i dwójki dzieci. Który dokonał mnóstwa złych wyborów i spędził ponad piętnaście lat w więzieniu. Odsiedział swoje. Ale zmarnowanie tych lat w więzieniu i tak było prawdopodobnie najmniejszą ceną, jaką zapłacił za błędy.

Nigdy go nie znałem, ale czuję się przez niego zmotywowany. Jak każdy, uczę się na błędach – swoich i innych osób. Jak nie robić niektórych rzeczy. Nie chodzi o to, że przez całe życie był złym człowiekiem. Zdarzały się też dobre chwile. Moja matka twierdzi, że to jeden z najmilszych mężczyzn, których kiedykolwiek poznała. Aż mu przeszło. Czasem jestem śmiertelnie przerażony, że moje dziedzictwo i geny mogą nagle dojść we mnie do głosu. Brzmi to śmiesznie, ale obawiam się, że czasem mój wewnętrzny łobuz wyjdzie na wolność, a ja zacznę traktować rodzinę tak, jak robił mój ojciec – i paradoksalnie to sprawia, że pilnuję równowagi. Kiedy zaczynam się obawiać, dociera do mnie, że to lęki z dzieciństwa. Mały chłopiec wewnątrz mnie, który słyszał tak wiele złego na temat swojego „taty” i widział rzeczy, których nie powinno widzieć żadne dziecko, ma zakorzenione, że może stać się dokładnie taki sam jak on.

Tak się nie stanie. Moja mama wyszła ponownie za mąż, kiedy miałem sześć lat i mój prawdziwy ojciec odpowiednio mnie wychował. Nie ma dla mnie nic bardziej „męskiego” niż zakochanie się bez pamięci w swoich dzieciach. I zadbanie o to, by delikatnie poprowadzić je przez życie. Traktowanie żony z szacunkiem, na który zasługuje. Prowadząc poprzez własny przykład, przyznając się do błędów i aspirując do tego, by stać się lepszą wersją siebie. Każdego dnia. Codziennie.

Obserwowałem swoich przyjaciół, obejmujących wysokie stanowiska i podróżujących po świecie. Widziałem, jak stawali się dyrektorami i wiceprezesami. To naprawdę imponujące. Tak jak samochody, którymi jeżdżą, domy, które kupili za zarobione pieniądze… Powiedziano mi, że spadłem z korporacyjnej drabiny i straciłem tysiące dolarów pensji rocznie, bo nie zdecydowałem się na taką pracę. A jeśli chcę to zmienić, muszę wziąć się w garść, pracować po nocach i spędzać dużo czasu w podróży. Często bywać daleko od najbliższych – w przeciwnym razie nigdy nie pójdę do przodu.

A mnie nie interesuje wysoka pensja. Kompletnie nie obchodzi mnie stanowisko w korporacji. Nie ma takich pieniędzy, które uznałbym za warte nieoglądania rozwoju moich dzieci. To coś, co nie zdarza się dwa razy. Ich małe serca potrzebują miłości ojca. Większa szansa, że wygram dwa razy w ciągu tygodnia na loterii, niż że zgodzę się na styl życia ciągle na walizkach, mówiącego dzieciom, że je kocha przez kamerkę w komputerze. Nie. Jestem tu, gdzie powinienem być.

Najważniejszy tytuł, jaki kiedykolwiek otrzymałem w życiu, zaczyna się od „t”. Jestem tatą. Przede wszystkim. Na zawsze. A jedyną drabiną, która mnie interesuje, jest ta, która prowadzi na ulubioną żółtą zjeżdżalnię moich dzieci.

Adam Szymański

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1529655291" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2660" ["visits_counter"]=> string(4) "1708" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [1]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2398" ["slug"]=> string(30) "jak-nauczyc-dzieci-wszystkiego" ["dont_use_tags"]=> string(16) "negocjacje , cel" ["title"]=> string(31) "Jak nauczyć dzieci wszystkiego" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(304) "Twoje dzieci dorastając spotkają się z mnóstwem idei i opinii – pochodzących od ich rówieśników, nauczycieli i innych dorosłych, a także z mediów. Nie zawsze masz wpływ na to, co słyszą, ale możesz pomóc im zbudować dobry fundament na całe życie, wpajając im kilka kluczowych spraw." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(304) "Twoje dzieci dorastając spotkają się z mnóstwem idei i opinii – pochodzących od ich rówieśników, nauczycieli i innych dorosłych, a także z mediów. Nie zawsze masz wpływ na to, co słyszą, ale możesz pomóc im zbudować dobry fundament na całe życie, wpajając im kilka kluczowych spraw." ["superbox_title"]=> string(31) "Jak nauczyć dzieci wszystkiego" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2398" ["body"]=> string(6695) "

[powiazane]Rodzicielstwo daje niesamowite spełnienie – ale bywa też niezwykłym wyzwaniem. Dzieci muszą tak wiele nauczyć się o sobie i o życiu, a twoją rolą jako rodzica jest zapewnienie im w tym wsparcia.
Oto jak nauczyć dzieci wszystkiego, co muszą wiedzieć, by wyrosnąć na szczęśliwych i dobrze funkcjonujących w społeczeństwie dorosłych.

[article_adv]

Ucz je o związkach

Ucząc dzieci o nawiązywaniu relacji, przygotujesz je do wchodzenia w zdrowe związki, gdy będą starsze. Dzieciaki w coraz młodszym wieku dowiadują się coraz więcej na temat związków damsko męskich, ze względu na dostępność mediów i internetu – a informacje te nie zawsze są szczególnie zdrowe lub oparte na wzajemnym szacunku. Dlatego tak bardzo ważne jest to, czego ty je na ten temat nauczysz.

Zacznij od przykładu zdrowych relacji w twoim życiu. Ćwicz pełne szacunku rozmowy z partnerką, znajdując czas na to, by rzeczywiście się z nią komunikować i jej wysłuchać, oraz ustalaj granice w zakresie twoich własnych potrzeb. Spraw by to, jak odnosisz się do innych, stanowiło najlepszy przykład dla twoich dzieci.

Regularnie omawiaj z dziećmi to, z jakich mediów korzystają i to, co oglądacie wspólnie. Wspomnij o niezdrowych relacjach, które pokazuje wiele programów (opieranie związków na wyglądzie, bajkowe zakończenie przychodzące bez wysiłku, okłamywanie partnera itd.) i zachęcaj je do zastanawiania się nad tym, jak powinien wyglądać zdrowy związek.

Ucz je o miłości

Miłość, czy to do partnera, czy przyjaciół, czy rodziny, może być zarówno cudowna, jak i trudna. Uczenie dzieci o miłości przygotuje je do tworzenia zdrowych związków i przyjaźni. Najlepszym sposobem na taką naukę jest stworzenie z nimi relacji, która może stanowić przykład:

1. Bądź czuły
Nie szczędź przytulania i buziaków i regularnie mów „kocham cię”.

2. Bądź dobry
Nawet, kiedy masz gorszy dzień, okazuj dzieciom czułość. Jeśli popełnią błąd, daj im znać, że to nic takiego i że wszyscy czasem je popełniają. Często rób dla nich coś miłego i dawaj im znać, jak dużo dla ciebie znaczą.

3. Wspieraj
Zachęcaj dzieci do rozwijania zainteresowań i realizacji marzeń, nawet jeśli nie pasują do twoich. Wybieraj takie słowa, które będą dla nich budujące, zamiast umniejszać ich dokonania. Bądź dla nich, jeśli przechodzą trudne chwile, nawet gdy wydaje ci się, że to nic poważnego.

4. Okazuj szacunek
Mów „proszę”, kiedy chcesz, by coś zrobiły i „dziękuję”, jeśli to zrobią. Słuchaj ich i doceniaj je. Dbaj o dobór słów.

Okazywanie dzieciom, partnerce i przyjaciołom miłości to najlepsza nauka o emocjach, uczuciach, szacunku i pozytywnych relacjach.

Ucz o szacunku

Dzieci nie rodzą się z wiedzą o tym, czym jest szacunek. Nauczenie się go wymaga czasu, ale jest niezbędne do nawiązywania zdrowych relacji z innymi. Uczenie dzieci szacunku wymaga cierpliwości, ale to kluczowa umiejętność życiowa.

Zacznij od tego, by zawsze traktować je z szacunkiem. Jeśli wrzeszczysz, ranisz je lub traktujesz, jakby nic nie znaczyły – właśnie tego się nauczą. Nawet jeśli cię drażnią, nie rezygnuj.


[powiazane]Nie pozwól, by oznaki braku szacunku pozostawały niezauważone – zduś je w zarodku, kiedy tylko się pojawią. Powiedz dziecku spokojnie, ale stanowczo, że rozmawianie z innymi ludźmi w taki sposób jest nie w porządku. Bądź łagodny, ale postaw sprawę jasno. Później, kiedy wszystko się uspokoi, usiądźcie i porozmawiajcie o tym, co się stało. Zapewnij je, że nawet jeśli nie akceptujesz takiego zachowania, ciągle je kochasz i doceniasz.

[article_adv]

Ucz akceptacji i tolerancji

Akceptacja i tolerancja są jak dwie strony medalu – kluczowe jest, by dzieci nauczyły się ich obu. To zdolności, które pozwolą im wyrosnąć na troskliwych, współczujących ludzi, którzy przyjmują innych takimi, jacy są, niezależnie od różnic.

I tego najlepiej uczyć na własnym przykładzie. Zwracaj większą uwagę na to, jakich słów używasz, mówiąc o innych. Jeśli będziesz rzucał pogardliwe uwagi na temat kogoś, kto się od ciebie różni, jest gorzej wykształcony, gorzej radzi sobie w życiu - dzieci nauczą się, że można mówić o innych w taki sposób.

Uważaj na to, jakie programy i filmy oglądają twoje dzieci. Próbuj wybierać takie, które pokazują w pozytywnym świetle postaci zróżnicowane pod względem kultury, statusu czy sprawności fizycznej. Nie ograniczaj się jednak tylko do telewizji – szukaj okazji, by dzieci na co dzień miały kontakt z osobami różniącymi się od nich.

Ucz o przyjaźni

Umiejętność bycia dobrym przyjacielem jest bardzo ważna – pozwoli dziecku nawiązywać wartościowe relacje, kiedy dorośnie. Jak każdej innej życiowej kompetencji, tej również da się nauczyć.

Możesz usiąść z dziećmi i porozmawiać z nimi o przyjaźni. Naucz je, co to znaczy być przyjacielem:

Oczywiście nie musisz poprzestawać na mówieniu! Możecie odgrywać przyjacielskie scenariusze, ucząc się radzenia sobie z wyzwaniami lub ćwicząc umiejętności, takie jak na przykład podtrzymywanie rozmowy. Nie zapomnij nauczyć dziecka także o tym, czego może się spodziewać ze strony przyjaciół.

Zdolność rozróżniania zdrowych i niezdrowych przyjaźni pomoże im odpowiednio wyznaczać granice i unikać toksycznych sytuacji w przyszłości. Ucz dzieci podstaw miłości, akceptacji, tolerancji, przyjaźni i szacunku, a będą odpowiednio przygotowane do podróży przez życie!

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1509026390" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2398" ["visits_counter"]=> string(4) "5925" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [2]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2373" ["slug"]=> string(47) "zadbaj-by-twoje-dziecko-osiagnelo-wiecej-niz-ty" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(53) "Zadbaj, by twoje dziecko osiągnęło więcej niż ty" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(212) "Jaki jest sekret wychowania szczęśliwych dzieci? Skup się na ich mocnych stronach, talentach i dobrym samopoczuciu przynajmniej w takim samym stopniu, w jakim koncentrujesz się na zdobywanej przez nie wiedzy." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(212) "Jaki jest sekret wychowania szczęśliwych dzieci? Skup się na ich mocnych stronach, talentach i dobrym samopoczuciu przynajmniej w takim samym stopniu, w jakim koncentrujesz się na zdobywanej przez nie wiedzy." ["superbox_title"]=> string(53) "Zadbaj, by twoje dziecko osiągnęło więcej niż ty" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2373" ["body"]=> string(9918) "

[powiazane]Mój przyjaciel Michał ma dwie córki o skrajnie różnych osobowościach. Osiemnastoletnia Ewa jest introwertyczną intelektualistką, która jako dziecko nienawidziła gier zespołowych. Zawsze była tym dzieciakiem, który gdzieś za linią boiska zbierał kwiatki – mówi ojciec. Piętnastoletnia Ania jest jej przeciwieństwem – ogromnie towarzyska, liderka w grupie przyjaciół, przyklejona do telefonu: Nie może przegapić żadnej wiadomości lub postu na Instagramie – opowiada Michał.

[article_adv]

Uważnie obserwował różne osobowości córek, kiedy dziewczynki dorastały. Zachęcił Ewę, by zapisała się na dodatkowe zajęcia z literatury i podjęła działalność charytatywną, a Anię – by skorzystała ze swojego daru przekonywania i popularności, przewodząc koleżankom i kolegom w pozytywny sposób.

Styl rodzicielski Michała jest czymś, co nazywa się rodzicielstwem opartym na mocnych stronach – takim, w którym rodzice skupiają się na zaletach, talentach i pozytywnych cechach dzieci zamiast koncentrować się na zwalczaniu wad, problemów i słabości.

Rodzicielstwo oparte na mocnych stronach – ufundowane na ustaleniach psychologii pozytywnej – to rodząca się dopiero dziedzina badań, wielu rodziców jednak podświadomie przyjmuje ten styl wychowania. Taka postawa może pomóc dzieciom w odniesieniu większych sukcesów w dorosłym życiu.

Wiele osób z naszego pokolenia wychowywano tak, że dziś są przekonane, iż najlepszym sposobem na wspieranie rozwoju dziecka jest korygowanie jego wad i słabości. Tymczasem powinniśmy raczej skoncentrować się na pielęgnowaniu jego wrodzonych zdolności. Jaś nie radzi sobie z matematyką? Nie katuj go nią 24 godziny na dobę. Wspieraj go raczej w jego naturalnych talentach językowych i zachęć do pisania opowiadań.

Próbując naprawić wady naszych dzieci, jesteśmy przekonani, że postępujemy słusznie, podczas gdy w rzeczywistości chcąc nie chcąc przekazujemy dziecku komunikat: Nie jesteś dość dobry. Jesteś niecierpliwy. Brak ci kompetencji społecznych. Nie masz koordynacji ruchowej. Jesteś niezdolny. Zamiast naprawiać, skupmy się na mocnych stronach, takich jak uprzejmość, wytrwałość, kreatywność czy zdolności przywódcze.

Nowa mądrość

Wielu rodziców chciałoby, aby ich dzieci uznawane były za wyjątkowo mądre. Chcą, by rozwinęły się i zaszły dalej, niż oni sami – by osiągnęły lepsze wyniki podczas egzaminów, znalazły lepszą pracę, zarabiały więcej… Wychowywanie mądrych dzieci jest ważne, ale to nie wszystko. Dzisiaj, kiedy rywalizacja o dobre zawody jest ogromna, gdy wiele profesji zanika ze względu na rozwój technologiczny, pracodawcy z wizją przyszłości poszukują kreatywnych, myślących kandydatów. Pozytywne nastawienie, wytrwałość, kreatywność, umiejętności komunikacyjne, odwaga i myślenie krytyczne są o wiele istotniejsze w rozwijaniu inteligencji twojego dziecka niż umiejętność nazwania stolic wszystkich europejskich krajów.

Nie możemy ograniczać się do wyniku osiągniętego przez kogoś na teście sprawdzającym tylko wąskie spektrum umiejętności. Sukces musi znaczyć więcej niż tylko przyswojenie podstaw czytania, pisania i liczenia.


[powiazane]

W zgodzie ze sobą

Poszukaj u dziecka tych 24 mocnych stron. Wszyscy w jakimś stopniu posiadamy te cechy, ale u każdego z nas inne cechy są rozwinięte bardziej, inne mniej.

MĄDROŚĆ
Kreatywność
Ciekawość
Otwarty umysł
Miłość do nauki
Odpowiednia perspektywa
UMIARKOWANIE
Umiejętność przebaczania
Skromność
Rozsądek
Samokontrola
 
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Umiejętność pracy w zespole
Uczciwość
Zdolności przywódcze
 
ODWAGA
Dzielność
Wytrwałość
Uczciwość
Zapał
SERDECZNOŚĆ
Miłość
Uprzejmość
Inteligencja społeczna
 
 
WRAŻLIWOŚĆ
Docenianie piękna
Wdzięczność
Nadzieja
Poczucie humoru
Duchowość

Musimy na nowo zdefiniować słowo mądry. Nie wystarczy, by twoje dzieci radziły sobie dobrze w szkole. Nie ma nic złego w pragnieniu, aby dziecko odniosło osobisty sukces, żeby funkcjonowało dobrze w społeczeństwie oraz było szczęśliwe.

[article_adv]

Niezależnie od tego, jak istotne jest bycie uznawanym za osobę z wielką wiedzą, nie zagwarantuje to dziecku szczęśliwego życia i dobrego funkcjonowania. Edukacja nie polega na wpychaniu ludziom pozbawionych znaczenia faktów i wymaganiu wiedzy na ich temat podczas egzaminów. Prawdziwa edukacja polega na wydobywaniu tego, co wewnątrz – niezliczonych talentów i umiejętności.

To, co nazywa się umiejętnościami miękkimi – zdolności komunikacyjne, umiejętność pracy w zespole, adaptacji i zarządzania czasem – jest równie istotne dla życiowych i szkolnych sukcesów dziecka, jak twarda wiedza. Zamiast umniejszać niektóre z nich, tak istotne i podstawowe, powinniśmy zrozumieć, że istnieją kompetencje, których każde dziecko potrzebuje, jeśli ma odnieść sukces i być szczęśliwe teraz, a w przyszłości wyrosnąć na dobrego, myślącego, mądrego człowieka.

Nauka upadków

Jednym z najistotniejszych problemów dręczących współczesne społeczeństwo jest kultura „jednej-poprawnej-odpowiedzi”. Kiedy dzieci ponoszą porażki, naprawdę je ponoszą. Dziecko z dysleksją może słabo napisać egzaminy i zostać uznane za nieinteligentne, podczas gdy w rzeczywistości posiada mocne strony typowe dla osób z podobnym problemem, takie jak kreatywność i inteligencja emocjonalna. Musimy uczyć dzieci, że można być mądrym na wiele sposobów.

Ważne jest to, by pozwalać małym dzieciom na majsterkowanie i odkrywanie – w ten sposób dając im szansę na ćwiczenie kreatywności. Któreś z naszych dzieci może dzięki temu stworzyć następcę iPada lub odkryć lekarstwo na raka.

Ucząc dzieci ponoszenia porażek możemy pozwolić im także szlifować ich nadzwyczajny zestaw umiejętności. Przedszkolaki zaczynają naukę z podejściem „mogę wszystko” i jeśli z tego nie wyrosną, nie rozwiną swoich unikalnych talentów i zdolności. Nie mów córce, że ma predyspozycje do pływania, jeśli wcale ich nie przejawia. Zamiast tego pomóż jej wzmocnić naturalne zdolności przywódcze lub empatię.

Poczucie szczęścia

Dbanie o mocne strony charakteru dziecka, uczenie go radzenia sobie z porażkami i kształtowanie umiejętności pozwalających znaleźć się w dzisiejszym społeczeństwie – wszystko to jest dziś ogromnie ważne. Najważniejszą wartością, najistotniejszym elementem wychowania jest jednak zapewnienie dziecku szczęścia. Wychowywanie w ramach psychologii pozytywnej i dbanie o szczęście dziecka w każdej chwili to tajna broń skutecznego rodzicielstwa.

Pozytywne nastawienie to jedna z najlepszych cech, w które możemy kogoś wyposażyć, by dać mu przewagę nad innymi. Nasze pokolenie trochę obawia się poczucia szczęścia. Ludzie myślą, że jeśli są zbyt szczęśliwi, nie będą wystarczająco głodni sukcesu. Jednak stosując pozytywne wsparcie w wychowaniu dziecka, jego poczucie szczęścia i zadowolenie przełoży się na sukcesy.

Jednym ze sposobów na to, by pomóc dziecku, jest zmiana sposobu myślenia. Zamiast myśleć: Jeśli będę pracować ciężej, odniosę sukces i będę szczęśliwszy, warto myśleć: Jeśli będę szczęśliwy, będę pracować ciężej i odniosę sukces.

Ostatecznie nie jesteśmy w stanie zapobiec wszystkim nieuniknionym porażkom i problemom, które spotkają nasze dzieci. Możemy jednak wyposażyć je w narzędzia, by mogły pozostać odporne, niezależnie od tego, co się stanie.

Nie możemy sprawić, by naszym dzieciom nie przydarzyło się nic złego. Trudności się zdarzają. Jednak jeśli wzmacniamy charakter młodych ludzi jak tylko się da, jeśli zapewniamy najlepszą możliwą edukację, kształtujemy cnoty, umiejętności i pozytywne nastawienie – dajemy im szansę, by potrafiły sobie poradzić z każdą trudną sytuacją na ich drodze.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1506528019" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2373" ["visits_counter"]=> string(4) "3895" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [3]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2336" ["slug"]=> string(36) "chcialbym-aby-moj-syn-o-tym-wiedzial" ["dont_use_tags"]=> string(31) "motor , akt , badanie , przemoc" ["title"]=> string(40) "Chciałbym, aby mój syn o tym wiedział" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(365) "Każdy ojciec pragnie, aby jego syn wyrósł na dobrego, mądrego mężczyznę, radzącego sobie w życiu, dobrego partnera i kochającego ojca, spełnionego zawodowo i prywatnie. Czego zatem powinien nauczyć swojego syna, by pomóc mu stać się takim mężczyzną? Zadaję sobie to pytanie niemal codziennie od czasu, gdy mój pierwszy syn przyszedł na świat. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(365) "Każdy ojciec pragnie, aby jego syn wyrósł na dobrego, mądrego mężczyznę, radzącego sobie w życiu, dobrego partnera i kochającego ojca, spełnionego zawodowo i prywatnie. Czego zatem powinien nauczyć swojego syna, by pomóc mu stać się takim mężczyzną? Zadaję sobie to pytanie niemal codziennie od czasu, gdy mój pierwszy syn przyszedł na świat. " ["superbox_title"]=> string(40) "Chciałbym, aby mój syn o tym wiedział" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2336" ["body"]=> string(3537) "

Oto moja lista 25 rzeczy, które chciałbym, aby wiedział mój syn.

  1. Trudniej jest przyjąć cios, niż samemu uderzyć.
  2. Znajdź ludzi, którzy cię rozśmieszają i trzymaj się ich. Śmiech jest jak witamina. Nigdy nie ma go dosyć.
  3. Facet, który się dużo przytula, jest pewny siebie.
  4. Czytaj poezję.
  5. Nie ma nic złego w oglądaniu pornografii, ale seks z kimś, na kim ci zależy, to duża lepsza zabawa.
  6. Kiedy masz ochotę płakać, ze szczęścia lub z bólu, pozwól sobie na to. Jeśli nie wypuścisz tych łez, nie będziesz mógł w pełni okazywać swoich uczuć.
  7. Podkręć muzykę przy sprzątaniu domu.
  8. Patrz głęboko w oczy ukochanej osoby, żeby dostrzec jej duszę.
  9. Każdego roku spędź trochę czasu z ludźmi, którym los nie sprzyjał w życiu tak bardzo jak tobie. Dzięki temu twoje serce wypełni się wdzięcznością.
  10. Nigdy nie kłam o ważnych sprawach. Pierwsze kłamstwo zmusi cię do dalszego kłamania i uciekania od prawdy. Z każdym kłamstwem będziesz tracił ważną część siebie.
  11. Znajdź pracę, która cię uszczęśliwia. Jeśli dasz radę dzięki niej zmienić świat, tym lepiej.
  12. Jeśli będziesz miał okazję podróżować, skorzystaj z niej. Nauczysz się dużo więcej od ludzi, którzy się od ciebie różnią, niż od takich samych.
  13. Nie zrobienie niczego jest lepsze od robienia złej rzeczy. Ale będziesz popełniał masę błędów. Pytanie, czego się z nich nauczysz.
  14. Nie spiesz się do ślubu. Rozwody są do bani. Dobre małżeństwo może się zacząć zarówno w wieku 21, jak i 61 lat.
  15. Nie ma nic złego w paleniu kubańskiego cygara raz na jakiś czas.
  16. Pieniądze i władza dobrze się prezentują, ale nigdy nie dadzą ci takiego szczęścia jak rodzina.
  17. Miej zawsze czas dla przyjaciół. Nie na Facebooku czy Snapchacie lecz w rzeczywistości.
  18. Znajdź sport, który sprawia ci przyjemność. Nie musisz być siłaczem, żeby być mężczyzną, ale twoje ciało to świątynia i musisz o nie dbać, cieszyć się nim i wyrażać siebie za jego pomocą.
  19. Picie z umiarem jest formą rozrywki. Pamiętaj jednak, że możesz poprosić o pomoc w razie złego samopoczucia lub robienia rzeczy, których będziesz żałował.
  20. Całkowita uczciwość daleko cię zaprowadzi. Większość ludzi nie ma odwagi, żeby mówić to, co myślą, bez względu na konsekwencje.
  21. Prezenty urodzinowe zawsze wręczaj małżonce w łóżku.
  22. Zawsze miej przy sobie trochę gotówki.
  23. Seks jest wspaniały, ale przytulenie partnerki w środku nocy to jedno z lepszych uczuć, jakich człowiek może doświadczyć.
  24. Żyj namiętnie. Miej wiele marzeń. Nigdy nie dawaj za wygraną.
  25. Pamiętaj, że bez względu na to, co się wydarzy, kocham cię. Nie możesz mnie stracić. Zawsze będę przy tobie.

[article_adv]Dla każdego ojca zapewne taka lista będzie nieco inna – może więc podzielisz się w komentarzu pod artykułem swoimi przemyśleniami – wspólnie możemy inspirować innych ojców i siebie nawzajem.

Aleksander Czyż

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1503584814" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2336" ["visits_counter"]=> string(4) "5170" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [4]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2254" ["slug"]=> string(53) "czas-dla-siebie-jest-kluczowy-dla-szczesliwej-rodziny" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(55) "Czas dla siebie jest kluczowy dla szczęśliwej rodziny" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(258) "Aby być dobrym ojcem i mężem, nie możesz spędzać każdej wolnej chwili ze swoją rodziną. Brzmi absurdalnie? Przekonaj się, że traktowanie siebie jak równie ważnej osoby co twoje dzieci jest tak samo potrzebne, jak miłość, którą je obdarzasz." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(258) "Aby być dobrym ojcem i mężem, nie możesz spędzać każdej wolnej chwili ze swoją rodziną. Brzmi absurdalnie? Przekonaj się, że traktowanie siebie jak równie ważnej osoby co twoje dzieci jest tak samo potrzebne, jak miłość, którą je obdarzasz." ["superbox_title"]=> string(15) "Czas dla siebie" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2254" ["body"]=> string(4870) "

[powiazane]Każdy czasem łapie się na wspominaniu chwil, kiedy miał czas na przyjaciół, lenistwo i ciekawe hobby. Zwykle te wspomnienia znikają, gdy w głowie pojawia się twoje własne dziecko, piszcząc coś w rodzaju: „Daj spokój, teraz należysz do mnie”.

Gdyby tylko był sposób, na znalezienie odrobiny czasu dla siebie, zadbania o siebie samego i bycie lepszym mężem i ojcem, zamiast smutasem z poczuciem, że życie przecieka mu przez palce…

Taki sposób istnieje. Klucz tkwi w zakreśleniu granic własnego czasu i robieniu rzeczy, które są najlepsze dla ciebie (niekoniecznie dla twojego dziecka). Musisz porzucić poczucie winy związanege z tym, że czasem masz ochotę wyjść, trzasnąć drzwiami i nie wracać. Może ci się wydawać, że bycie dobrym rodzicem polega na odłożeniu na bok własnego życia, bo dziecko cię potrzebuje. Prawda jednak jest taka, że lepiej dla wszystkich będzie, gdy po prostu pozostaniesz sobą.

[article_adv]

Uzupełnianie się

Bycie dobrym rodzicem przypomina trochę bycie złym tancerzem – prowadzicie z partnerką na zmianę. Większość par przechodzi przez momenty, kiedy to jedno z nich wykonuje skomplikowane figury baletowe przy pieluchach, podczas gdy drugie, zajęte pracą, pełni przy dziecku tylko rolę statysty.

W każdej parze musi pojawić się „wiodący” rodzic. To osoba, która od początku łatwiej traci poczucie czasu, wypełniając czas dziecku. Jedno z rodziców staje się tym, kto chroni rodzinę.

Jeśli nim nie jesteś, musisz znaleźć się po drugiej stronie. Tej spieszącej z drinkiem, masażem, komplementami i umiejętnością wypchnięcia drugiej osoby ze strefy komfortu opartej na kontrolowaniu wszystkiego. Nie musisz siedzieć w tej strefie wraz z partnerką, mikrozarządzając mikrozarządzaniem. Jeśli potrafisz zbudować mechanizm rodzinny oparty na uzupełnianiu się nawzajem, masz system, który będzie działał przez lata.

Wyjdź

Każdy potrzebuje czasem wyjść z domu dla własnego dobra. Jeśli jedno z was czuje, że zaraz eksploduje, dobrze, by to drugie dało mu przestrzeń i pozwoliło na wyjście, pójście na siłownię, przebieżkę czy basen.

Gdy wrócisz z maratonu pływania, poczujesz się jak zupełnie inna osoba, gotowa, by wrócić do rodziny.

Nie marnuj czasu

Dzieci wszystko psują, także to, jak ustalasz w życiu priorytety. Na początku są bezbronnymi istotkami, które wymagają, byś robił wszystko, ciągle, każdego dnia. Ale im starsze się stają, tym mniejszy będą miały problem z tym, że opuścisz ich trening albo urodziny najlepszego kolegi.

Wszystko określamy zgodnie z potrzebami dziecka, a to błąd. Jeśli nie jesteś typem piłkarsko-urodzinowym, nie musisz spędzać sobót na nudnych meczach, ciesząc się, że twoje dziecko po raz pierwszy dotknęło piłki w 47 minucie. Nie musisz się bawić na przyjęciu urodzinowym dziewięciolatka, w jednej z tych potwornie hałaśliwych hal, z ludźmi, których praktycznie nie znasz. Przyjaciel twojego dziecka poradzi sobie z tym, że CIEBIE nie będzie na jego przyjęciu.

Zostaw dziecko w bezpiecznym miejscu

Chcesz więc wyjść i zająć się sobą (lub czymś wspólnie z partnerką), ale dziecko jeszcze nie jest samowystarczalne? Zamiast wynajmować opiekunkę, czemu nie zaprosić do współpracy podobnie myślących przyjaciół? Stańcie się rodziną z wyboru – na zmianę zapraszając do siebie dzieci na nocowanie. Jeśli twoi rodzice nie mieszkają w pobliżu (lub jeśli wolałbyś, żeby nie mieszkali w pobliżu) i nie chcesz zostawiać dziecka pod opieką obcej opiekunki, wypróbuj taką umowę ze znajomymi rodzicami.

Wierz, że wszystko będzie dobrze

Jeśli wydaje ci się, że jeśli choć na chwilę zajmiesz się sobą i przestaniesz być obecny w każdej sekundzie życia swojego dziecka, to niechybnie nastąpi katastrofa – przestań. Twoje dziecko nie stanie się z tego powodu złym człowiekiem, a ty nie staniesz się dla niego złym ojcem.

Czy potrafisz pogodzić się z tym, że jesteś ważny, ale nie niezastąpiony? Nie wszystko kręci się wokół ciebie i wcale nie stracisz tożsamości, jeśli okaże się, że nie jesteś zupełnie niezbędny i że rodzina świetnie sobie radzi pod twoją chwilową nieobecność. Dzięki czasowi poświęconemu samemu sobie możesz wrócić do nich ciekawszy, cierpliwszy i szczęśliwszy.

Na co czekasz? Wyjdź z domu i bądź przez chwilę sobą.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1494407416" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2254" ["visits_counter"]=> string(4) "8333" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [5]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2094" ["slug"]=> string(10) "drogi-synu" ["dont_use_tags"]=> string(27) " chaos , kondycja , badanie" ["title"]=> string(11) "Drogi Synu " ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(194) "Twój syn zaczyna się interesować dziewczynami? Przeczytaj ten list, w którym pewien mądry ojciec radzi swemu synowi, jak mężczyzna powinien traktować kobiety i jak znaleźć tę jedyną." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(11) "Drogi Synu " ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2094" ["body"]=> string(6858) "

[powiazane]

Drogi Synu,

Wspomniałeś, że esemesujesz z dziewczyną i że chcecie spotkać się w szkole. Chciałem zapytać, czy to randka, ale nie chciałem wprawiać cię w zakłopotanie. Chciałem zapytać, jaka jest. Czy jest miła? Mądra? Jakiej muzyki słucha? Czy przypomina twoją mamę?

Stało się to zbyt dawno, żebym pamiętał. Czy coś się przełączyło? Jeszcze chwilę temu jedyną dziewczyną, która cię nie wkurzała, była twoja mama. Kiedy to wszystko się zmieniło? W którym momencie zacząłeś lubić dziewczyny?

[article_adv]

Zresztą, chyba nie ma znaczenia, co się stało. Lub kiedy to się stało. Ważne jest, że chcesz wiedzieć, jak szukać tej właściwej dziewczyny i, co jeszcze ważniejsze, jak się zachowywać, gdy już ją znajdziesz.

Kiedy byłeś mały, powiedziałeś mamie, że chcesz się z nią ożenić kiedy dorośniesz. Cóż, teraz wiesz, że to niemożliwe. Chciałeś ożenić się z mamą, bo miała to, co według ciebie powinna mieć kobieta. Jeśli tak, powinieneś zapytać MNIE, ponieważ tylko mnie udało się ją poślubić. Jestem „ekspertem”, jeśli można użyć takiego słowa. Wiem, że masz tylko 12 lat i pewnie będziesz miał kilka dziewczyn, zanim w ożenisz się z tą jedyną. Ale możesz uczyć się od kogoś, kto wie więcej. Uczyć się, żeby nie marnować czasu na błędy, które ja popełniłem.

Nie przyjmuj rad od kolegów. Pamiętaj, że jeśli ślepy poprowadzi ślepego, to obaj wpadną do dziury.

Oto co mi pomogło, kiedy spotkałem twoją mamę.

Czego powinieneś szukać w dziewczynie:

Szukaj kogoś, kto jest od ciebie lepszy. Po prostu. Szukaj kogoś, kogo podziwiasz, nie tylko ze względu na urodę, ale intelekt, postawę, to, jak traktuje rodzinę i przyjaciół.

Kiedy już znajdziesz kogoś lepszego od siebie, sam będziesz chciał stawać się lepszy. A kiedy będziesz starał się dla tej osoby doskonalić, ty także odniesiesz korzyści.

Nic innego nie ma znaczenia. Ani pochodzenie, ani to, ilu ma przyjaciół czy ilu obserwujących na Instagramie. Nie ma znaczenia jej pozycja, nawet religia, którą wyznaje. To się nie liczy. Zapytaj siebie: „czy dzięki niej chcę być lepszym człowiekiem?”. Jeśli odpowiedź brzmi TAK – jesteś z dobrą osobą w dobrym momencie.

Jak się zachowywać – lista wskazówek:

To zabrzmi banalnie, ale jest prawdą. Wiem, bo w końcu mam doświadczenie. Rycerskość nie umarła. Bądź gentlemanem. To proste sprawy, o których w kółko słyszysz: przytrzymaj drzwi, ponieś jej rzeczy, odsuń jej krzesło, daj jej kurtkę, gdy marznie. To wszystko prawda.

Ale jest jeszcze parę szczegółów, o których twoje pokolenie trochę zapomniało. Na przykład:

  1. Pozwól, by zamówiła jako pierwsza i poczekaj, aż dostanie jedzenie, zanim sam zaczniesz jeść.
  2. Mów jej, jak pięknie wygląda.
  3. Okazuj szacunek jej rodzicom. Nie mów „Hej, jak leci”. Powiedz raczej: „Dzień dobry, pani/panie…”
  4. Szanuj jej rodziców, nawet kiedy nie ma ich w pobliżu. Nawet kiedy się na nich złości, szanuj ich.
  5. Zaskocz ją czymś bez okazji. Raczej kwiatkami, nie Snapchatem. Z drugiej strony, historia o tym, jak zdobyłeś kwiatki, wrzucona na Snapchata, może być naprawdę fajna.
  6. Patrz, czy bezpiecznie dotarła do domu, zanim odejdziesz.
  7. Kiedy idziecie razem, idź zewnętrzną strona chodnika.
  8. Nie przechwalaj się osiągnięciami (jeśli nie złapałeś, przyjdź do mnie, wytłumaczę).
  9. Rozśmieszaj ją.

A teraz parę naprawdę ważnych rzeczy:

  1. Zachęcaj ją, by bardziej się starała (lepiej się uczyła, szybciej biegała, bardziej angażowała się w sporty drużynowe).
  2. Podsuwaj nowe rzeczy i doświadczenia, które pomogą jej stać się lepszą.
  3. Zawsze szanuj jej opinie i decyzje.

Jeśli możesz zrobić 80% z tych rzeczy, to cię pokocha. Zrób wszystkie, a pokocha cię i zawsze będzie cię szanować.

Jak się zachowywać – czego NIE robić:

W przypadkowej kolejności. Tych rzeczy staraj się nie robić:

  1. Odpuść przykre żarty. Nie rozumiem, jak można robić sobie jaja ze swojej dziewczyny. Wiem, że potem ma się mnóstwo wyświetleń na YouTube lub jest z czego się śmiać z kolegami. Ale z tego wynika tylko tyle, że mnóstwo ludzi nie będzie miało partnerów wartych zachodu. Przecież nie chcesz być jednym z nich. Ale z tego wynika tylko tyle, że albo jej nie szanujesz, albo na nią nie zasługujesz.
  2. Nie obrzydzaj jej. Nie podszedłbyś do nauczycielki i nie puściłbyś bąka lub nie beknął jej w twarz. Nie rób tego także przy swojej dziewczynie. To brak szacunku. Zachowaj to dla kumpli, o ile w ogóle.
  3. Nie obgaduj jej. Nigdy. Nie obmawiaj jej rodziny ani przyjaciół. Szanuj ją! Czy byłoby ci miło, gdybyś się dowiedział, że ona mówi źle o tobie?
  4. Nie sprawiaj jej zawodu. Jeśli mówisz, że gdzieś będziesz lub coś zrobisz – zrób to. Nie zawódź jej celowo. Dziewczyny lubią mężczyzn, a nie małych chłopców. To mężczyźni dotrzymują słowa.
  5. Gdy jesteś z nią – bądź z nią. Nie sprawdzaj, czy dostałeś jakieś wiadomości, czy ktoś dzwonił.
  6. Nie kłam i nie ukrywaj błędów. Jeśli popełnisz jakiś – przyznaj się. Zmień się, popraw i idź dalej. Jeśli powiesz jej co zrobiłeś i wytłumaczysz się – wybaczy ci.
  7. Nie naśmiewaj się, nie zawstydzaj jej ani nie oceniaj. Kiedy ona popełnia błędy, szczerze przebaczaj. Nigdy nie żyw urazy.
  8. Nie plotkuj, nie warto. Nawet jeśli ona to robi – słuchaj, ale nie odpowiadaj. Nie mów, żeby przestała, po prostu przyjmij do wiadomości, co mówi. Na początku może się złościć, ale potem uszanuje twoją postawę.

Twoja dziewczyna może nigdy nie zostać twoją żoną, ale jeśli weźmiesz pod uwagę te rady Eksperta, zbudujesz przyjaźń na całe życie. Może będziesz w jej życiu człowiekiem, który trzymał fason nawet gdy inni zawodzili. A może następna dziewczyna, którą spotkasz, może będzie jak twoja mama…

Zawsze kochający Tata

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1475842700" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2094" ["visits_counter"]=> string(5) "19662" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [6]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2093" ["slug"]=> string(48) "nigdy-nie-jest-za-pozno-by-stac-sie-dobrym-ojcem" ["dont_use_tags"]=> string(23) "autorytet , urlop , akt" ["title"]=> string(53) "Nigdy nie jest za późno, by stać się dobrym ojcem" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(280) "Nieważne, jakimi ojcami byliśmy w przeszłości, możemy zacząć być w tym świetni już od teraz. Jakiekolwiek rodzicielskie grzechy popełniliśmy w przeszłości, możemy zdecydować, że od teraz, od tej chwili, staniemy się świetnymi ojcami. A przynajmniej lepszymi. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(23) "Stań się dobrym ojcem" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2093" ["body"]=> string(7584) "

[powiazane]

Dobrym ojcem nikt się nie rodzi

Narodziny mojej córki Angeliki, pierwszej z dwojga dzieci, zmieniły moje życie na zawsze. To było 28 lat temu. Tak szczerze, kiedy brałem ślub, miałem poważne wątpliwości co do tego, czy chcę mieć dzieci. Rodzina, w której się wychowałem (dziesięcioro rodzeństwa) pokazała mi, dlaczego niektóre pary po prostu nie powinny mieć dzieci. Nie spieszyło mi się do powtarzania wychowawczych błędów mojego ojca i, prawdę mówiąc, byłem zbyt skupiony na dążeniu do tego, by świat o mnie usłyszał. Nastawiony byłem na ciągły pęd, w którym tylko przeszkadzałyby mi natrętne jęki potrzebujących uwagi maluchów. Zabawne, że bez wahania mogę teraz powiedzieć, że moje dzieci były moim najważniejszym darem dla świata, który tak bardzo potrzebuje… dobrych ludzi.

[article_adv]

Niezły nie wystarczy

Wszystkie działania, jakie podejmiemy, by wychować nasze dzieci jako ojcowie, mają wpływ na przyszłe pokolenia. Dosłownie. To, co im przekażemy, często zostanie zapamiętane, niezależnie od tego, czy to rzeczy dobre, czy złe. Na szczęście udało mi się uniknąć rodzicielskich rządów twardej ręki, które sprawował mój ojciec: Będzie tak jak mówię albo staniesz pod ścianą. Z drugiej strony, mój ciągły pościg za tym, by być lepszym od innych, bardziej ze strachu, niż z chęci pomocy (cecha, którą przejąłem bezpośrednio od ojca), spowodował, że nie byłem ojcem, którego potrzebowały moje dzieci. Nie byłem zły, ale to wcale nie sprawiało, że byłem dobry!

Jako przedsiębiorca pracowałem po 14–18 godzin dziennie, siedem dni w tygodniu, budując swoją firmę. Prawie sikałem w gacie ze strachu na myśl o tym, że mogę nie dać rady zapewnić mojej rodzinie dobrego, bezpiecznego miejsca do życia i nie zagwarantować dzieciom najlepszej edukacji. Ich matka czasem prosiła mnie, żebym przeznaczył choć jeden dzień w miesiącu dla rodziny. Odmawiałem jej częściej, niż się zgadzałem. Teraz wiem, że robiłem to ze strachu, że inaczej nie dam im tego, co powinienem. Albo, choć trudno mi to przyznać, że nie wykorzystam w pełni swojego potencjału. Byłem zdecydowanie skupiony na ich fizycznym dobrobycie. Traktowałem obowiązki ojca jak zawieszony u mojej szyi kamień młyński, który sprawiał, że nie mogę osiągnąć „prawdziwego celu“.

Kiedy jechaliśmy na wakacje, często znikałem, przesypiając większą część dnia lub czytając. Pamiętam wycieczkę w góry. Mój dwunastoletni wówczas syn, Marek, chciał wybrać się na ryby. Wziąłem go więc nad jedną ze ślicznych rzek w okolicy i czytałem, kiedy on sam uczył się, jak zamocować przynętę i zarzucić wędkę. Ciągle widzę jego spojrzenie pełne zawodu i przygnębienia i czuję, że straciłem istotny moment na stworzenie więzi z jedynym synem. Moment nawiązania delikatnej relacji mentorskiej, której chłopcy tak bardzo potrzebują, a której ja nie zapewniałem. Był to jeden z wielu straconych momentów, ale tak zapadł mi w pamięć, że opisując go, mam łzy w oczach. Nigdy nie dręczyłem moich dzieci fizycznie, spełniałem wszystkie ich fizyczne i edukacyjne potrzeby, nawet czytałem im przed snem. Ciągle jednak zazdrościłem innym ojcom, którzy jakoś byli w stanie spędzić z dziećmi więcej czasu i zobaczyć zachwyt i satysfakcję w ich oczach, kiedy nawiązywała się między nimi więź.

Nie byłem złym ojcem, ale nie byłem też ojcem świetnym.


[powiazane]

Nigdy nie jest za późno

Po kolejnych 12 latach obchodzimy 24. urodziny mojego syna. Urodził się na dzień przed Dniem Ojca. Bliskość tych dwóch ważnych dat nie wydaje mi się przypadkowa. Teraz moje dzieci są już dorosłe. Weszli z powodzeniem do świata odpowiedzialności za siebie i są naprawdę świetnymi ludźmi (niezależnie od wrodzonych skłonności). O wiele bardziej są sobą niż przedłużeniem mnie (chwała Bogu!) i jestem ogromnie dumny z tego, jak oboje potrafią kochać i współczuć. Czy rodzic, a zwłaszcza – ojciec, może chcieć więcej? Przecież w Dniu Ojca chodzi właśnie o to, by czuć się dumnym ze swych dzieci, a nie o żadne szczególne przysługi, które im wyświadczyłem. Nie chodzi o mnie – nigdy nie chodziło.

[article_adv]

Dzięki radykalnemu wyborowi, którego dokonałem pięć lat temu, zupełnie zmieniłem się jako człowiek. Nie jestem już więcej tym samotnym, pędzącym facetem, skupionym wyłącznie na sobie. Teraz moja więź z córką i synem jest głębsza niż kiedykolwiek. Mogę być ich nauczycielem, gotowym, by podzielić się wiedzą i doświadczeniem, zdobytymi metodą prób i błędów. Ale tylko wtedy, gdy tego potrzebują i zechcą wysłuchać. Przez tych kilka ostatnich lat byłem wreszcie ojcem, jakiego zawsze potrzebowali i na którego zawsze zasługiwali.

Mój ojciec nie był potworem (niezależnie od tego, że jako dziecko strasznie się go bałem). Był po prostu produktem swoich czasów, który żył i działał w zgodzie ze swoimi przekonaniami, nawet w najtrudniejszych warunkach. Ale tak to właśnie działa, prawda? Każde pokolenie rozumie więcej, zaczyna rozumieć, że niektóre rzeczy są złe. Bez cienia wątpliwości, mój syn będzie znacznie lepszym ojcem, niż ja kiedykolwiek byłem. I jego syn, i tak dalej… Jestem o tym przekonany.

Dobra wiadomość jest taka, że nie musimy na to czekać. Jakiekolwiek rodzicielskie grzechy popełniliśmy w przeszłości, możemy zdecydować, że od teraz, od tej chwili, staniemy się świetnymi ojcami. A przynajmniej lepszymi. Dla mnie oznacza to po prostu bycie dla moich dzieci, pozwolenie im na skorzystanie z moich spostrzeżeń i umożliwienie rozkwitania po swojemu. Konieczna jest bezwarunkowa miłość, bez ograniczeń i osądów. Cieszmysię z ich wyjątkowości. I bądźmy z nimi, w pełni i całkowicie, kiedy tego potrzebują.

Ostatnio przeczytałem historię o żołnierzu Marines, wysłanym do Iraku w 2005 roku. Jego syn, Sebastian, był jeszcze małym dzieckiem. Po powrocie ojca Sebastian nie poznał go i, naturalnie, bał się go. Jak wielu powracających z wojny weteranów, ojciec z trudem przystosowywał się do życia cywila. Ostatecznie rozwiódł się i przez jakiś czas był nawet bezdomny. Nie mógł być wtedy ojcem, którego chłopiec potrzebował.

Teraz ma dom, w którym dzieci regularnie go odwiedzają. Zapytany, co to znaczy być ojcem, Sebastian przypomniał plakat na ścianie w jego szkole, na którym napisane było:

Bóg wziął spokój góry, ciepło słońca i mnóstwo innych rzeczy, połączył je i tak stworzył tatę.

Czy zna ktoś lepszą definicję dobrego ojca? Takiego, którym wszyscy nie do końca doskonali ojcowie możemy się stać teraz, właśnie w tej chwili i już nigdy nie patrzeć w przeszłość?

Marcin Polak

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1475594347" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2093" ["visits_counter"]=> string(5) "13268" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [7]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1901" ["slug"]=> string(65) "ksiazka-dziesiec-rozmow-ktore-musisz-przeprowadzic-ze-swoim-synem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(74) "Książka: Dziesięć rozmów, które musisz przeprowadzić ze swoim synem" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(192) "Lektura obowiązkowa dla każdego ojca, który chce dobrze przygotować syna do dorosłości. Zostań autorytetem dla swojego syna, partnerem do rozmowy na każdy, nawet najtrudniejszy temat. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(15) "Rozmowy z synem" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1901" ["body"]=> string(3479) "

Każdy ojciec nastoletniego chłopca wie, że musi porozmawiać ze swoim synem o różnych ważnych sprawach. Ale często odkłada tę rozmowę na później - albo w ogóle jej nie podejmuje - bo po prostu nie wie, jak zacząć. Tim Hawkes, znany na całym świecie ekspert w dziedzinie wychowania i kształcenia nastolatków, w praktyczny, przystępny i mądry sposób radzi, jak to zrobić.

By pomóc rodzicom odnaleźć się w trudnym świecie nastolatków, Tim Hawkes podejmuje w swoim niezwykle przydatnym poradniku dziesięć kluczowych tematów: miłość, tożsamość, wartości, przywództwo, osiągnięcia, seks, pieniądze, zdrowie, życie w społeczności i radzenie sobie w trudnych sytuacjach. Podsuwa rodzicom pomysły, w jaki sposób mogą się podzielić z synami swoim doświadczeniem, wartościami i wiedzą.

Tim Hawkes, nagrodzony Orderem Australii za wkład w rozwój kraju, jest szanowanym na świecie wychowawcą, autorem i komentatorem spraw społecznych. Od trzydziestu pięciu lat pracuje jako nauczyciel i dyrektor szkół w Australii i Anglii.

 

KONKURS

Zdobądź książkę "Dziesięć rozmów, które musisz przeprowadzić ze swoim synem"

[ext_img=s]1835[/ext_img]

Co musisz zrobić, by zdobyć nagrodę?

1. Zapisz się do naszego newslettera tutaj: 

[newsletter]

Po otrzymaniu maila potwierdź subskrypcję, to warunek wzięcia udziału w konkursie.

 

2. Napisz do nas

O czym Twoim zdaniem każdy ojciec powinien porozmawiać ze swoim synem? 
Swoją odpowiedź wyślij mailem na adres: konkurs@facetpo40.pl

 

Autorzy trzech najciekawszych odpowiedzi otrzymają nagrodę.

 

Na odpowiedzi czekamy do 30 września!

 

Przygotowano we współpracy z: [ext_img=o]783[/ext_img]

 
[article_adv]
 
" ["ancestor_id"]=> string(1) "7" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1441961646" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "49" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1901" ["visits_counter"]=> string(4) "4603" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "49" ["name"]=> string(15) "Książka, film" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "5" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(15) "Książka, film" ["about"]=> string(144) "Książka dla faceta? Dowiedz się, co warto czytać, na co się wybrać do kina i do których filmów wracać. Męska kultura z dobrej półki." ["keywords"]=> string(0) "" ["use_gradation"]=> bool(true) ["slug"]=> string(14) "0-ksiazka-film" ["lft"]=> string(2) "35" ["rgt"]=> string(2) "36" ["level"]=> string(1) "2" } } [8]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1820" ["slug"]=> string(19) "samodzielne-dziecko" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(19) "Samodzielne dziecko" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(279) "Największa krzywda, jaką wyrządzamy naszym dzieciom, to nadmierna opiekuńczość. Dzięki niej wyrastają kolejne pokolenia nieporadnych, zagubionych ludzi. Jak wychować rozsądne, zaradne dziecko zachowując z nim jednocześnie silną więź i będąc dla niego wsparciem? " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(19) "Samodzielne dziecko" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1820" ["body"]=> string(9075) "

[powiazane] Często w dobrej wierze robimy rzeczy, które w ostatecznym rozrachunku nie wychodzą na zdrowie ani nam, ani naszym najbliższym. Uczymy dzieci pewnych zachowań, wyrabiamy postawy nie do końca mając świadomość, jak to się przełoży na ich życie i nasze relacje z nimi.

Mądre rodzicielstwo

Czego warto uczyć dzieci i na co zwracać uwagę, by relacja rodzic dziecko była zdrowa i nie niosła ze sobą dużej dawki frustracji? Jak wychowywać dzieci i jednocześnie nie utrudniać sobie nieświadome życia?

1. Ucz dzieci samodzielności

Jeśli od małego będziesz wmawiać maluchom przy każdej sposobności, że „ty nie potrafisz, tatuś zrobi szybciej, lepiej, dokładniej” - nastaw się na to, że dziecko do tego przywyknie. Jako większy już szkrab czy nastolatek będzie oczekiwało, że rodzice wyręczą go we wszystkim, załatwią, posprzątają, pomyślą za niego. Jednym zdaniem poprzez uzależnienie dziecka od siebie, doprowadzisz do krzywdy was obojga.

[article_adv] Ucz malucha, jak się ubierać, motywuj do mycia ząbków, tłumacz, że zabawki należy po sobie posprzątać itp. Jeśli chce samodzielnie zrobić kanapkę - pozwól mu, nawet jeśli powstanie dziwny „twór”. Chce ci towarzyszyć w codziennych zajęciach? - nie traktuj go jak natrętnej muchy. Pamiętaj, że teraz budujesz swoją i dziecka przyszłość. Jego stosunek do ciebie i obowiązków.

Z początku poczynania dziecka mogą wydawać się mało efektywne, możesz się frustrować, że przecież ty zrobisz to szybciej… Miej jednak na względzie, że samodzielne dziecko, to nie tylko w przyszłości odpowiedzialny, zaradny człowiek - ale również łatwiejsze, mniej stresujące rodzicielstwo dla ciebie. Czy naprawdę chcesz doprowadzić do tego, że np. 15-latek będzie wrzucał talerze do zlewu (mama umyje dokładniej), zapominał o ważnych terminach (mówią, że jestem taki zapominalski) czy uważał za coś normalnego, że rodzice poukładają mu koszulki w szafce? Ucz dziecko samodzielności okazując mu jednocześnie, że zawsze jesteś obok, wspierasz i ma w tobie oparcie. Nie wpajaj - „Ja zrobię za ciebie…”, bo wtedy, będziesz mógł mieć pretensje tylko do siebie, że dziecko traktuje cię na zasadzie „Ty to zrób, ja nic nie potrafię”.

2. Straszy pomaga młodszemu

Jeśli w rodzinie jest więcej dzieci, uczmy starsze, aby pomagały młodszym. Uwaga! Nigdy nie róbmy tego na zasadzie przymusu, czy traktowania jednego dziecka jako „darmowej niańki”. To ty jesteś rodzicem i nie możesz przerzucać obowiązku wychowania jednego dziecka na drugie. Niektórzy rodzice zapominają o tym, sprawiając tym samym, że w rodzinie zamiast dobrych relacji pojawia się niechęć i agresja pomiędzy rodzeństwem.

Starajmy się pokazywać, że młodszy brat czy siostra nie odbiera starszemu dziecku jego miejsca w rodzinie, że jest nadal tak samo ważne, że młodsze go potrzebuje, jako kogoś wyjątkowego. Prośmy - zamiast żądać, wyrabiajmy postawę opiekuńczości, angażujmy w codzienną opiekę nad maluchem w granicach rozsądku. Niech starsze dziecko ma świadomość, że rodzice doceniają jego pomoc, jest dla nich ważna. Dzięki temu nauczy się ono odpowiedzialności, wzmocnią się więzi rodzinne, a wy będziecie mieli chwilę na odsapnięcie, bo dzieci np. zorganizują zabawę jedne drugim, czy pomogą młodszym się ubrać, posprzątać zabawki itp.

3. Rozwiązywanie problemów

W zależności od wieku, dziecko miewa różne problemy. Rodzic jest tym, do kogo przybiega ono od małego ze swoimi troskami - „Zepsuł mi się samochodzik, Kasia mnie popchnęła, Arek nie chce się ze mną bawić…” Problemy rosną wraz z dzieckiem i trzeba stawiać im czoła. Jeśli już w maluchu wyrobimy postawę - „To mama/tata rozwiązuje moje wszystkie problemy” to jako młody człowiek będzie miał kłopot z tym, żeby samodzielnie podejmować decyzje, być kreatywnym, pomysłowym. Bardzo ważne jest, aby dziecko miało świadomość, że zawsze może się do rodzica zwrócić, że on pomoże. Nie dawajmy jednak gotowych recept - mobilizujmy do odkrywania rozwiązań.

Jeśli dziecko nauczy się samodzielnego myślenia, mądrego wyciągania wniosków, rozsądku – będzie w stanie w przyszłości samodzielnie rozwiązywać swoje problemy.

Naukę tego można zacząć np. już w piaskownicy - gdy jedno dziecko zabierze coś drugiemu, pokażmy, że w takiej sytuacji trzeba poprosić o zwrot rzeczy, że maluch może pójść i powiedzieć - „To moja szufelka, oddaj mi ją proszę”.

Jeśli nauczysz dziecko zaradności, będzie sobie lepiej radziło w dorosłym życiu, będzie mniej zestresowane i uzależnione emocjonalnie od rodzica. Obejdzie się np. bez paniki, poczucia zagubienia, gdy trzeba będzie przenocować u dziadków, czy pojechać na szkolną wycieczkę. Jest jeszcze inny pozytywny aspekt - dziecko nauczone samodzielnego rozwiązywania problemów, będzie w stanie rozwijać swoje pasje i zainteresowania. Brak wiedzy nie będzie stanowił muru - wyszuka sobie informacje, których potrzebuje w Internecie, doczyta w książkach, poprosi o zapisanie na kurs. Ucząc dziecko mądrego podejścia do problemów, zapewnisz mu szczęśliwsze życie, a sobie mniej zmartwień.

4. Nie „trzęś” się ciągle nad dzieckiem

Wielu rodziców jest tak przewrażliwionych na punkcie dzieci, że gdyby tylko mogli zamknęliby je w szczelnej kuli. To zrozumiałe, że rodzic chce chronić, zapewnić bezpieczeństwo, dać wszystko, co najlepsze - jednak bez zachowania zdrowego rozsądku w tej kwestii wychowa się dzieci na ludzi całkowicie niezaradnych życiowo, nieszczęśliwych i w pewnym sensie niepełnosprawnych. Krzywda w tym wypadku nie dotknie tylko dziecka, ale również rodzica - po pewnym czasie zacznie odczuwać on (choć nie zawsze dochodzi do uświadomienia sobie tego), że dziecko stało się ciężarem. Nie ma już kilku lat a 20, 30 i kompletnie jest uzależnione od rodziców. Czy tego chcecie dla siebie i swoich dzieci?

Troszcz się o dziecko mądrze, ucz zasad zachowania bezpieczeństwa dając jednocześnie pole do samodzielności, pozwalając na zabawę w piasku (nie marudź, że to siedlisko zarazków), bieganie po trawie (nawet, jeśli przy tym można upaść), nie strofuj za wszystko. Pamiętaj, że dziecko zapamiętuje i uczy się na przykładzie twoich reakcji - nie przenoś na nie swoich leków i obaw. Nie pozwól, aby rodzicielstwo było dla ciebie jednym wielkim zamartwianiem się każdym drobiazgiem.

5. Dziecko to nie projekt

Angielski od drugiego roku życia, kurs rysunku od trzeciego. Później balet, karate, nauka gry na fortepianie… uff coś jeszcze? Co bardziej „kreatywni” rodzice zamęczają zarówno siebie, jak i swoje dzieci takim ogromem zajęć, wymagań i rzeczy do nauczenia, zrobienia, że aż dziw bierze, że starcza im doby. Czy podoba ci się życie w ciągłym biegu, bez chwili na odpoczynek, refleksję? Nie? To dlaczego skazujesz na to swoje dziecko i przy okazji zamęczasz całą rodzinę? Czy to takie dobre żyć wedle harmonogramu, żeby to wszystko ogarnąć?

Daj sobie i dziecku czas. To też jest wartość, coś potrzebnego. Niech samo nauczy się go sobie organizować, niech ma okazję na dziecięce przemyślenia i na rozmowę z tobą, w spokoju, a nie w biegu. To nie tak, że bez 100 zaliczonych warsztatów twoje dziecko będzie głupsze. Nie daj się wciągnąć w kołowrotek biegania z dzieckiem z kursu na kurs. Zajęcia dodatkowe powinny być czymś przyjemnym, radosnym - nie przymusem, który w ostateczności zabije w nim pasję.

Rodzic towarzyszem

Bycie dobrym rodzicem to zarazem piękne, jak i trudne zadanie. Wymaga wiele mądrości, refleksji nad sobą i swoim postępowaniem oraz co ważne, przewidywania konsekwencji własnych działań. Wychowanie dziecka nie powinno być formowaniem go wedle własnego kaprysu, ale zaopatrywaniem w takie umiejętności, wartości, które ułatwią mu dorosłe życie i jednocześnie pozwolą mu być sobą. Nie męczcie się z naginaniem dziecka do swojego pomysłu. Dajcie mu przestrzeń do rozwoju i towarzyszcie na drodze wzrostu. Dzięki temu, życie zarówno wasze, jak i waszych dzieci będzie szczęśliwsze, mniej stresujące, a w rodzinie zagości harmonia.

Joanna Wilgucka - Drymajło
[ext_img=o]1555[/ext_img]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1434628230" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1820" ["visits_counter"]=> string(5) "13641" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [9]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1723" ["slug"]=> string(30) "czy-twoje-komunikaty-sa-spojne" ["dont_use_tags"]=> string(41) " akcja , bałagan , kondycja , negocjacje" ["title"]=> string(33) "Czy twoje komunikaty są spójne?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(298) "Z negatywnymi zachowaniami można walczyć dopiero, gdy je sobie uświadomimy. Nie jest to jednak wcale takie proste, bo gubią się one w gąszczu codziennych słów i czynów. Dzieci patrzą na dorosłych i biorą przykład - niech nasza postawa daje im jasny komunikat, co jest dobre, a co złe." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(33) "Czy twoje komunikaty są spójne?" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1723" ["body"]=> string(5079) "

[powiazane] Często bardzo trudno zachować spójność w tym, co się mówi i jak postępuje. Bywa, że nasze deklaracje (dorosłych, rodziców, osób dzieciom bliskich) są zupełnie inne niż postępowanie. W takiej sytuacji - co przekazujemy dzieciom? Chaos, brak jednolitego wzorca, sprzeczne komunikaty. Później się dziwimy, że dziecko zachowuje się zupełnie inaczej, niż je o to prosiliśmy, czy mu tłumaczyliśmy.

Dzieci nigdy nie słuchają starszych, ale zawsze ich naśladują.
James Baldwin

Spójrz na swoje dziecko i zastanów się, czy jesteś konsekwentny i spójny - mówisz to samo, co później zamieniasz w czyn? A może gubisz się w tych komunikatach, a dziecko razem z tobą?

[article_adv]

Rozbieżność pomiędzy słowem a czynem

A oto kilka sposobów wprowadzania dziecka w błąd, stan niepewności i przekazywania mu różnych, sprzecznych ze sobą komunikatów, wzorów postępowania. Zastanów się nad nimi i jeśli sam je praktykujesz, warto popracować nad wyeliminowaniem takich zachowań. W przeciwnym wypadku może się okazać, że uczysz dziecko akurat tego, czego z tak naprawdę nauczyć nie chcesz.

Joanna Wilgucka - Drymajło
[ext_img=o]1555[/ext_img]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1422883957" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1723" ["visits_counter"]=> string(4) "8354" ["comments_counter"]=> string(1) "4" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [10]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1722" ["slug"]=> string(48) "pomysl-zanim-wrzucisz-chronisz-intymnosc-dziecka" ["dont_use_tags"]=> string(10) " elegancja" ["title"]=> string(59) "Pomyśl zanim wrzucisz… – chronisz intymność dziecka?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(306) "Dziecko w wannie, dziecko nagie, dziecko w samych majtkach... W Internecie pełno jest zdjęć, które pokazują dzieci w najbardziej intymnych dla człowieka chwilach. Kto je zamieszcza? Zwykle sami rodzice, pragnąc się pochwalić swoim potomkiem i każdym etapem jego życia. Czy to na pewno słuszne? " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(33) "Czy chronisz intymność dziecka?" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1722" ["body"]=> string(5824) "

[powiazane]Przeglądając blogi i profile rodziców na portalach społecznościowych czasem ma się wrażenie, że coś takiego jak poczucie/granica intymności, prywatności, które kiedyś były czymś pięknym, ale chronionym, przeznaczonym tylko dla najbliższych - przestaje funkcjonować w naszym społeczeństwie.

Wiele mam już od momentu dowiedzenia się o ciąży zaczyna fotografować i opisywać jej przebieg w Internecie... Brzuch z prawej, brzuch z lewej strony (pstryk), opis dolegliwości ciążowych, biegunek, infekcji. Niech każdy w tym kraju (i nie tylko) zobaczy i przeczyta... Mama jest osobą dorosłą, skoro ma więc ochotę pokazać światu siebie prawie nagą i wprowadzać innych (obcych) w świat swoich dolegliwości to już jej wybór.

[article_adv]

Dziecko ma prawo do prywatności

Dziecko jest osobnym człowiekiem - ma prawo do szacunku, poszanowania jego intymności, granic prywatności. Dlaczego tak wielu rodziców o tym zapomina? Czy świadomość, że mały Adaś za chwilę pójdzie do szkoły, a cała klasa będzie mogła przeczytać o konsystencjach jego kupek, zobaczyć jego genitalia w Internecie - nie daje rodzicom do myślenia i zachowania granic? Czy nie mają szacunku do dziecka? Dlaczego tak trudno sobie wyobrazić, że może ono nie chce oddawać swojej prywatności, by mama czy tato mogli zamieszczać sweet gołe focie na fb, czy mieć temat na kolejny wpis na blogu... Tylko jak niby miałoby się temu przeciwstawić, jest tylko dzieckiem. To przecież rodzic powinien je chronić!

W sieci nic nie ginie - chroń intymność dziecka

Niektórym się wydaje, że jeśli zamieszczą coś na swoim fb, na blogu/stronie - to zdjęcia tylko tam będą. Obudźmy się! Co raz trafi do sieci, w większości przypadków rozniesie się. Ludzie "pożyczają" sobie zdjęcia, teksty - cytują ich fragmenty. Dziś zdjęcie jest na naszej stronie, jutro pojawi się np. w jakimś niemieckim, angielskim czy rosyjskim portalu.

W 2013 roku Fundacja Dzieci Niczyje zorganizowała kampanię „Pomyśl zanim wrzucisz”. Jej celem było zwrócenie uwagi na problem bezrefleksyjnego publikowania zdjęć dzieci przez ich rodziców oraz kwestie ochrony prywatności dzieci w Internecie.

Zdjęcie raz wrzucone do internetu zaczyna żyć własnym życiem – czytamy na stronie kampanii. - Każdy może je pobrać, opublikować w niekorzystnym kontekście, a nawet zmodyfikować i udostępnić ponownie. Nic w internecie nie ginie. Zanim opublikujesz zdjęcie, pomyśl czy nie zaszkodzi to twojemu dziecku. Wyobraź sobie, jak się poczuje, kiedy za jakiś czas albo samo odnajdzie, albo ktoś w najmniej odpowiednim momencie podsunie mu znalezione w Internecie niefortunne zdjęcie z głupią miną albo w jakiejś niezręcznej sytuacji. A może zobaczy własną twarz na jednym z internetowych memów? Zastanów się również, zanim wrzucisz do Internetu zdjęcia swojego dziecka z plaży – w kostiumie kąpielowym lub bez. Dla ciebie to radosne wspomnienia, dla osób o skłonnościach pedofilskich pożywka dla chorej wyobraźni. A przede wszystkim pomyśl, czy za kilka lat dziecko nie będzie ci miało za złe, że jego intymne zdjęcia trafiły do internetu.

- Chcemy zwrócić uwagę rodziców na kwestię ich odpowiedzialności za prywatność dzieci – podkreślał Łukasz Wojtasik z Fundacji Dzieci Niczyje. - Zdarza się, że umieszczając zdjęcie w Internecie tracimy nad nim kontrolę. Próby jego usunięcia skazane są na niepowodzenie, bo każde zdjęcie, które spotkało się z zainteresowaniem internautów, zostaje natychmiast powielone, jest poddawane przeróbkom, może stać się motywem złośliwych memów – dodaje Wojtasik.

Jednym z elementów kampanii był poradnik dla rodziców „Pomyśl, zanim wrzucisz”, w którym znajdują się informacje na temat ustawień i ochrony prywatności na portalach społecznościowych. Jest on dostępny na stronie www.zanimwrzucisz.fdn.pl.

- Nie chcemy zabraniać rodzicom publikowania zdjęć dzieci – wyjaśniał Łukasz Wojtasik. – Ale chcemy, żeby to robili odpowiedzialnie i świadomie, wykorzystując narzędzia, które pozwalają na ochronę prywatności ich dziecka. I żeby zdawali sobie sprawę z konsekwencji własnych działań, zarówno tych bezpośrednich, jak i tych odroczonych, kiedy to bezrefleksyjnie opublikowane zdjęcie zostanie dziecku przypomniane, zazwyczaj w najbardziej niefortunnych okolicznościach. Bo Internet nie zapomina – tłumaczył Wojtasik.

Sytuacja odwrotna - podoba ci się?

Wyobraźcie sobie sytuację odwrotną... Dziecko zaczyna prowadzić bloga i zamieszczać na nim zdjęcia mamy i taty - nago, sikających, ich wydzielin, wysypek, itp. - i jeszcze z uporem maniaka "roznosić" je po portalach społecznościowych, bo może jeszcze nie wszyscy widzieli... Podoba się wam taka perspektywa? Takie odarcie z intymności, prawa do prywatności?

*Wykorzystano materiały ze strony www.zanimwrzucisz.fdn.pl

Joanna Wilgucka - Drymajło
[ext_img=o]1555[/ext_img]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1422880703" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1722" ["visits_counter"]=> string(5) "19004" ["comments_counter"]=> string(1) "5" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [11]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1717" ["slug"]=> string(12) "tata-solista" ["dont_use_tags"]=> string(28) " badania , kobieta , badanie" ["title"]=> string(12) "Tata solista" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(268) "Wiele uwagi poświęca się samotnym rodzicom, ale częściej mamom niż ojcom. A tak się składa, że niekiedy sytuacja życiowa powoduje, że to właśnie tata zajmuje się dzieckiem - i to na pełny etat. Czy łatwiej mu znaleźć partnerkę niż mamom singielkom?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(12) "Tata solista" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1717" ["body"]=> string(7613) "

[powiazane]Wiele sytuacji np. rozwód, porzucenie, śmierć partnera sprawia, że zostajemy samodzielnymi rodzicami. Niezależnie od tego, czy rodzicem w pojedynkę staje się mężczyzna czy kobieta, problemy są podobne. Jedna rzecz jednak skłania do refleksji.

Podejście i traktowanie samodzielnej mamy i ojca jest społecznie nieco inaczej warunkowane. Jeśli chodzi o samodzielne macierzyństwo to kobiety są zazwyczaj podziwiane za wysiłek, jaki wkładają w organizację codziennego dnia, ponieważ o wszystkim muszą pamiętać, radzić sobie z połączeniem pracy zawodowej z obowiązkami rodzica. Jednak wydaje się, że kobiety postrzega się jako te, które łatwiej i szybciej odnajdują się w sytuacji samodzielnego rodzica. Dlaczego? Ocenia się je przez pryzmat tradycyjnych ról przypisanych do kobiecości, a więc wykonywania obowiązków domowych, takich jak sprzątanie, gotowanie, pranie, prasowanie.

[article_adv]

Wydaje się też, że kobiety sprawniej łączą dwa światy – domowy z zawodowym. Jeśli chodzi o mężczyzn, to mimo, że dziś w wielu kręgach społecznych dominuje preferowanie modelu związku partnerskiego, nadal częściej postrzega się ich przez tradycyjne role związane z utrzymaniem rodziny. Mniej utożsamia się je z wykonywaniem chociażby obowiązków domowych i tych związanych z opieką nad dzieckiem.

Kobiety, które zapytałam, jakie uczucia budzi samodzielny tata, twierdziły, że jest to przede wszystkim podziw, ale również współczucie, ponieważ, jak mówiły "musi on sobie sam radzić z dzieckiem". Ogólnie rzecz biorąc, większość pań twierdzi, że panowie gorzej radzą sobie z samodzielnym rodzicielstwem niż kobiety. Jednak w rzeczywistości jest to sprawa indywidualna i zależy od konkretnej osoby. Tak w przypadku kobiet jak i mężczyzn - różnie z tym bywa.

Idealizacja

W sytuacjach, kiedy partnerka lub partner ginie w wypadku, umiera w wyniku choroby czy innych okoliczności, pozostaje dużo cierpienia, bólu, poczucia niesprawiedliwości.

- To nie tak miało być - powiedział jeden z wypowiadających się na ten temat mężczyzn. - Gdyby mnie porzuciła, zdradziła, a nie odeszła na zawsze, to by było inaczej.

W takich sytuacjach najczęściej myślimy o dobru dziecka. Dwóch mężczyzn, z którymi na ten temat rozmawiałam, przyznało, że skupili uwagę na wychowaniu pociech, swoje potrzeby odkładając na dalszy plan. Przyznali również, że zaczęli idealizować swoje żony i każda próba nawiązania relacji z innymi kobietami kończyła się porażką, "bo one były tak inne, niż ona". Szukali często zbliżonych cech charakteru, stylu zachowania, a nawet podobnych cech w wyglądzie. Zdawali sobie sprawę, że nikt im nie zastąpi ukochanej żony i przyznawali, że do tej pory nie udało im się znaleźć nikogo, kto by im odpowiadał. Zawsze kończyło się to niekorzystnym porównywaniem do byłej partnerki.

Taka sytuacja miała miejsce w przypadku Adama.

- Tak się niestety zdarzyło, że moja żona zginęła w wypadku samochodowym, gdy mój synek miał rok - wspomina Adam. - Od tamtej pory minęło już siedem lat. Wychowuję go samotnie i nie zdołałem sobie ułożyć życia z inną kobietą. Nie ukrywam, że nie dałbym rady bez pomocy mamy i siostry, które Kamilkowi "matkują", ale mamy nie zastąpią. On sam mnie czasem zagaduje: "Tato, może sobie znajdziesz w końcu dziewczynę. Może ta, a może tamta ci się podoba?" - pyta, gdy gdzieś razem idziemy. Jak miał może z pięć lat, to zaczepiał kobiety na ulicy, mówiąc, że jego tata szuka żony. To były zabawne sytuacje, ale ja nie znalazłem nikogo, kim naprawdę bym się zainteresował. Byłem bardzo zakochany w swojej żonie i w sumie nadal jestem. Jakoś nie potrafię dopuścić myśli, że mógłbym z kimś innym dzielić życie. Ona zginęła tragicznie i być może ją idealizuję po tylu latach, ale wolałem się skupić na wychowaniu Kamila niż na własnym szczęściu. On jest dla mnie najważniejszy - opowiada mężczyzna.


Niedojrzałość

W wypowiedziach mężczyzn pojawiał się także wątek, że wiele kobiet, z którymi się spotykali, nie dojrzało do roli matek cudzego dziecka. W tym upatrywał przyczyn swoich niepowodzeń miłosnych Michał, który został porzucony przez żonę tuż po narodzinach ich dziecka.

- Dla mnie decyzja mojej żony była szokiem - mówi Michał. - Odeszła trzy tygodnie po powrocie ze szpitala. Zostawiła mi kartkę, że dziecko nakarmione, że przeprasza, że nie da rady być matką i żoną, żebym jej nie szukał. Szukałem ponad dwa lata. Na początku myślałem, że to jakaś depresja poporodowa, ale ona nie wróciła. Nie wiem, gdzie jest, co się z nią dzieje, bo nie dała znaku życia. Po trzech latach zaczynałem się umawiać na randki. Raz się zakochałem i ona zamieszkała z nami, ale nie radziła sobie z moją córką. Było to dla niej chyba za duże obciążenie. Wolała spędzać swój czas w pracy lub ze znajomymi, źle wychowywała Majkę, więc poprosiłem, żeby się wyprowadziła. Często chodzę na randki, ale gdy tylko mówię, że jestem samotnym ojcem, to, mimo że na początku wszystkie mówią "super", po czasie się wycofują. Mnie zależy na poważnej relacji – dodaje.

Happy end

Wiele historii jednak kończy się szczęśliwie. Ciekawej wypowiedzi udzielił na ten temat Marcin, który razem z nową partnerką wychowuje synka z pierwszego związku.

- Z moją pierwszą żoną rozstaliśmy się w zgodzie. Podczas rozwodu stwierdziła, że to ja będę lepiej opiekować się młodym niż ona, więc dostałem prawo do opieki nad nim. Ona widuje się z nami raz na tydzień - to wszystko. Mam dobre doświadczenia w byciu samotnym ojcem. Zawsze jak wychodziłem z małym do galerii handlowej, to zaczepiały mnie kobiety, pytały o niego, podziwiały, że sam wychowuję syna. Nawet dwa razy zostałem zaproszony na kawę. Justynę poznałem w pracy i się w sobie zakochaliśmy. Byłem ostrożny, ale też widziałem, jak ona buduje z małym relacje, jak się stara. Stała się taką mamą zastępczą dla Igora, bo moja była żona nie spełnia się w roli matki za dobrze. Igor ma trzy lata i już do Justyny mówi "mamo". Do swojej matki też. Mówi po prostu, że ma dwie mamy. Z Justyną się niedawno zaręczyliśmy i w przyszłości planujemy powiększenie rodziny – mówi Marcin.

Niezależnie od tego, czy samodzielnym rodzicem jest kobieta czy mężczyzna, tak samo trudno jest budować nową relację. To naturalne, że jest się ostrożnym, bo wprowadza się nową osobę nie tylko w swój świat, ale również w świat dziecka. Każdy też powinien sam odpowiedzieć sobie na pytanie, czy taką nową relację chce tworzyć, czy może jest na to za wcześnie, może wiele spraw najpierw trzeba poukładać w sercu i w głowie. A jeśli znajdzie się miejsce na nową miłość, to na tę miłość po prostu należy się otworzyć.

Julita Czernecka
Artykuł ukazał się w serwisie
[ext_img=o]578[/ext_img]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "8" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1422530148" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "42" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1717" ["visits_counter"]=> string(4) "5786" ["comments_counter"]=> string(1) "2" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "42" ["name"]=> string(8) "Związek" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "0" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(8) "Związek" ["about"]=> string(157) "Poznaj receptę na udany związek z kobietą. Zdrada partnerska czy małżeńska? Czy udane małżeństwa istnieją i jak przetrwać kryzys w małżeństwie?" ["keywords"]=> string(288) "kobieta, związek, dojrzały związek, czterdziestolatek w związku, długoletnie związki, jak dbać o związek, zdrada, czy ona mnie zdradza, dlaczego on zdradza, czy on ma romans, jak wykryć zdradę, jak rozmawiać z kobietą, erotyka w dojrzałym związku, jak obudzić namiętność" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(9) "0-zwiazek" ["lft"]=> string(2) "61" ["rgt"]=> string(2) "62" ["level"]=> string(1) "2" } } [12]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1688" ["slug"]=> string(11) "jestem-tata" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(12) "Jestem tatą" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(184) ""Nie będę opowiadał, że to luzik. Jednak zdałem sobie sprawę z tego, że brak ograniczeń niewiele ma wspólnego z wolnością. Wolność to wybór, a ja wybrałem bycie tatą." " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(12) "Jestem tatą" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1688" ["body"]=> string(2949) "

[powiazane]Książka jest zbiorem 12. rozmów z mniej lub bardziej znanymi panami, którzy mniej lub bardziej otwarcie opowiedzieli o swoim ojcostwie Joannie Drosio-Czaplińskiej, dziennikarce, którą interesują zmiany, jakie zachodzą we współczesnej rodzinie. Jest to świetna lektura, zwłaszcza po książce "Jestem mężem i ojcem" wcześniej przeze mnie omawianej na tych łamach. Tamta kończy się fragmentami wypowiedzi ojców, z których moje ucho wyłowiło taką skargę: "brakuje takiej komitywy między ojcami, jaka panuje wśród matek". A w tej takiej komitywy już można się spodziewać.

[article_adv]Słuchajcie!

Po pierwsze, nie ma różnicy w wypowiedziach naszych ojców i duńskich. Po drugie, wypowiedzi te tak fantastycznie współbrzmią, jakby tych dwunastu (no, może dziesięciu) facetów siedziało przy jednym stole i to razem z tamtymi Duńczykami. Z miejsca wpadamy w samo jądro Ojcostwa. Ojcostwa stojącego na solidnych dwóch męskich nogach. Posłuchajmy!

"Nigdy nie udawałem ideału, a moje ojcostwo to proces uczenia się również siebie. Dorastania, To bieg za Kacprem, bo to on jest moim nauczycielem."

"Zawsze bałem się, że nadejdzie chwila, w której będę wstydził się przytulić własnego syna."

"Wiesz co jest fajne w byciu ojcem? Właśnie to uczenie obsługiwania własnych uczuć. Jeśli to się nie uda - katastrofa."

"Deficyt ojca jest nie do odrobienia. Jest jakiś wymiar tej ojcowskiej siły, która wynika z samego faktu, że on jest. Mój był idolem podwórka, wysportowany, grał z nami w piłkę, dopóki nie odszedł. Pozostał mi lęk wchodzenia w jakieś głębsze relacje."

"Nie ma sensu wchodzić w inny związek, lepiej popracować nad tym, który się ma. Dobra, kłócę się z moja żoną i co? Wejdę w inny. Po trzech latach z nowym kredytem i coraz to większymi alimentami, z podobną kobietą w innej kuchni będę rozmawiał o tym samym i miał pretensję o to samo. Dzień świstaka normalnie."

A jednak statystycznie nie wygląda to jeszcze tak różowo. Czas który mężczyźni poświęcają swoim dzieciom to 40 minut dziennie.

[ext_img=o]1554[/ext_img]

opracował:
Jakub Bułat
antropolog kultury
księgarnia-kawiarnia Tarabuk
jakub@tarabuk.pl

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1420021153" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(3) "105" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1688" ["visits_counter"]=> string(4) "6994" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(3) "105" ["name"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "5" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["about"]=> string(230) "Na temat wychowywania dzieci i relacji z nimi napisano wiele książek - tu pokazujemy te, które uznaliśmy za warte przeczytania przez facetów chcących być dobrymi ojcami lub które ojciec powinien podsunąć swojemu dziecku." ["keywords"]=> string(74) "książki o wychowaniu, książki o dzieciach, wychowanie dzieci, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-biblioteczka-ojca" ["lft"]=> string(2) "11" ["rgt"]=> string(2) "12" ["level"]=> string(1) "2" } } [13]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1687" ["slug"]=> string(17) "byc-mezem-i-ojcem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(20) "Być mężem i ojcem" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(220) ""Najlepszym sposobem wyrażania uczuć jest spędzanie czasu z dziećmi. W ciągu tygodnia z pewnością wywołają w tobie każde uczucie jakie w sobie nosisz, włącznie z tymi, o których dotąd nic nie wiedziałeś."" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "Być mężem i ojcem" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1687" ["body"]=> string(3124) "

[powiazane]Bardzo ciekawa książka wywracająca wiele stereotypów. Na przykład wynika z niej, że najpierw trzeba być dobrym ojcem, żeby zostać dobrym mężem, oczywiście nie z punktu widzenia żony. Dlaczego? Ponieważ to właśnie od dziecka wiele się nauczysz... To brzmi dziwnie?

[article_adv]Faceci, których udało mu się namówić na urlop wychowawczy, zajmujący wysoką pozycję zawodową stwierdzali później: "kilka miesięcy spędzonych z dzieckiem dało mi więcej niż 25 szkoleń na temat zarządzania i organizacji w miejscu pracy."

Przepraszam, ale od razu kojarzy mi się to z wypowiedzią naszej polskiej psycholożki Agnieszki Stein, która po lekturze książki Andrzeja Bliklego o zarządzaniu, stwierdziła, że dowiedziała się z niej więcej niż z niejednego podręcznika pedagogiki. Prawda, że dziwne?

Słuchajmy dalej.

"Gdzie młody ojciec może się nauczyć czegoś takiego nauczyć? Po prostu traktując poważnie swoje dziecko." i "Dać dziecku dostęp do siebie samego i pozwolić mu dowiedzieć się, kim naprawdę jesteś - bez kamuflażu i żadnych gierek. Dla większości mężczyzn jest to bardzo trudne."

A więc musisz być otwarty i autentyczny.

"Dzieci mają szczególny talent wskazywania naszych bolących miejsc. I często jest tak, że dziecko, które uważasz za najtrudniejsze, okazuje się najbardziej wartościowe i staje się twoim najważniejszym wychowawcą. To samo dotyczy kobiet: nigdy nie szukaj partnerki, która sprawia ci najmniej kłopotu, tylko takiej, która sprawia ci "właściwe" kłopoty - to znaczy takie, których potrzebujesz, żeby się rozwijać."

W książce znajdziesz szereg praktycznych rad łącznie z tymi, jak postawić się żonie dla dobra rodzinnych relacji.

Napisał ją pedagog i terapeuta rodzinny z perspektywy ponad 40-letniego doświadczenia pracy z parami i rodzinami, a w ostatnim rozdziale "Ojcowie mówią" oddaje głos ojcom, i mówią: o ojcostwie, znaczeniu dzieci, o swoich problemach i obawach i o swoich ojcach. Jeden z nich mówi tak: "Brakuje takiej komitywy między ojcami, jaka panuje wśród matek."

Nie zdziwię się, jeśli po przeczytaniu tej książki powiecie, że więcej się z niej dowiedzieliście jak być dobrym członkiem zespołu lub zaangażowanym liderem niż z niejednego podręcznika o zarządzaniu.

[ext_img=o]1553[/ext_img]

opracował:
Jakub Bułat
antropolog kultury
księgarnia-kawiarnia Tarabuk
jakub@tarabuk.pl

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1420020058" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(3) "105" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1687" ["visits_counter"]=> string(4) "6426" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(3) "105" ["name"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "5" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["about"]=> string(230) "Na temat wychowywania dzieci i relacji z nimi napisano wiele książek - tu pokazujemy te, które uznaliśmy za warte przeczytania przez facetów chcących być dobrymi ojcami lub które ojciec powinien podsunąć swojemu dziecku." ["keywords"]=> string(74) "książki o wychowaniu, książki o dzieciach, wychowanie dzieci, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-biblioteczka-ojca" ["lft"]=> string(2) "11" ["rgt"]=> string(2) "12" ["level"]=> string(1) "2" } } [14]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1257" ["slug"]=> string(18) "jak-hartowac-ducha" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(21) "Jak hartować ducha? " ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(270) "Niezdecydowanie, ogólne rozpasanie i brak twardych zasad, honoru i charakteru. Tak coraz częściej mówi się o młodszych pokoleniach. Czy masz twardy charakter? Czy potrafisz taki sam charakter wykształcić w swoich dzieciach? Oto kilka wskazówek, jak to zrobić." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(21) "Jak hartować ducha? " ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1257" ["body"]=> string(3852) "

Nikt nie wie na pewno, czy można wyćwiczyć siłę charakteru, jak najlepiej to robić i czy istnieją takie momenty życia (na przykład wczesne dzieciństwo), w których można najskuteczniej budować hart ducha. Większość ekspertów uznaje jednak, że nad wytrwałością można pracować poprzez ćwiczenie związanych z nią cech, takich jak motywacja i samodyscyplina.

Hart ducha możesz pielęgnować na różne sposoby:

Pomóż im odnaleźć pasję

Dużo łatwiej pokonać przeciwności, jeśli pasjonujesz się tym, co robisz. Nie jest do końca jasne, jak i dlaczego rozwija się pasja, ale dawanie dorosłym i dzieciom szansy na zapoznanie się z wieloma różnymi - akademickimi, artystycznymi i sportowymi - zajęciami, zwiększa prawdopodobieństwo, że szczególnie zainteresują się jakąś dziedziną.

Nie dbaj o równowagę

Nie da się być świetnym we wszystkim - dzień po prostu nie ma tylu godzin, by móc poświęcić wszystkiemu odpowiednio wiele czasu. Poza kilkoma mężczyznami i kobietami renesansu, większość ludzi, którzy przyczynili się do rozwoju sztuki czy nauk ścisłych lub humanistycznych, długo i ciężko pracowali nad jedną, konkretną dziedziną Jeśli twoje dzieci robią coś, co bardzo je interesuje i osiągają postępy, nie martw się, że ich działania nie są zrównoważone.

Daj lekcję krytyki

Kilka słów krytyki, szczególnie wyrażonej w sposób nieprzemyślany, może gwałtownie zgasić cały entuzjazm. Uczenie dzieci, jak przyjmować i wyrażać konstruktywną krytykę, pozwoli im czerpać korzyści z uwag, bez utraty motywacji.

Ojciec, który krzyczy na syna: "Kazałem ci uporządkować garaż, a nie go przemeblować - jak, do diabła, mamy teraz tu cokolwiek znaleźć?" prawdopodobnie nie doświadczy w przyszłości wielkiej inicjatywy ze strony dzieciaka. Lepsze byłoby podejście: "Bardzo podoba mi się twoje zaangażowanie, ale obawiam się że nowa organizacja może się w tym przypadku nie sprawdzić. Zdradzę ci kilka zasad, które warto wziąć pod uwagę..."

Dawaj przykład hartu ducha

Dzieci naśladują i uczą się na podstawie obserwacji zachowań rodziców. Dlatego rodzice, którzy sami pokazują siłę charakteru, mogą wykształcić ją u swoich dzieci. Przy okazji - młodych ludzi powinno się chwalić raczej za wysiłek, a nie za IQ czy fizyczne zdolności.

Stawiaj wyzwania

Ludzie sukcesu, zapytani o chwilę, w której zdecydowali, że chcą dalej robić to, co robią i doskonalić się w danej dziedzinie, bardzo często odpowiadają, że ktoś powiedział im: "Nie zrobisz tego. Tego nie da się zrobić." Wiele utalentowanych dzieci w takim momencie jednak po prostu rezygnuje, bo brakuje im wiary w siebie. Dlatego najlepiej stawiać nieco mniej ekstremalne zadania - takie, które można wykonać, ale wymagające solidnego wysiłku.

Ucz znosić porażki

Od Thomasa Edisona do Steva Jobsa - niemal każda wybitna osoba poniosła jakąś porażkę, stratę lub napotkała trudności w jakimś momencie swojego życia. Szczególnie osoby zajmujące się dziedzinami związanymi z rywalizacją, na przykład sportowcy, powinny szybko nauczyć się radzić sobie ze słabszymi wynikami i wypracować odpowiednie strategie znoszenia porażek.

Wzmacniaj pozytywne myślenie

Hart ducha ma dużo wspólnego z optymizmem. Związek ten ma intuicyjny sens: trudno wyznaczać sobie cele i dążyć do realizacji bez pozytywnego myślenia o efektach tych działań.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1384535451" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1257" ["visits_counter"]=> string(4) "9124" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [15]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1245" ["slug"]=> string(16) "gdzie-jest-tatus" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(18) "Gdzie jest tatuś?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(178) "Nieobecność ojców uznawana jest za przyczynę wielu społecznych problemów - może nadszedł więc czas na docenienie na nowo kluczowej roli mężczyzny w wychowaniu dzieci? " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1245" ["body"]=> string(3882) "

Pamiętam, że ponad rok temu, zanim urodziła się nasza córeczka, kilka osób pytało mnie, jak się czuję jako przyszły ojciec. Oprócz zwykłych nerwów, miałem dodatkowe powody do niepokoju. W poradniach psychologicznych najlepiej widać rezultaty nieudanego ojcostwa. Zazwyczaj wydaje nam się, że to matka odgrywa decydującą rolę w wychowaniu dziecka, ale im dłużej zagłębiam się w skomplikowane ludzkie historie, tym bardziej dochodzę do wniosku, że rola ojca jest równie ważna.

Chciałbym skupić się na trzech obszarach. Pierwszym jest przyjęcie przez ojca części obowiązków związanych z wychowaniem. Jest już dużo lepiej, jednak ciągle znacząca część ojców próbuje tego unikać. A omija ich to, co każdy zaangażowany tata nazwałby najbardziej niezwykłym doświadczeniem w życiu. Wiele badań wskazuje, że dzieci, których ojcowie brali udział w wychowaniu, rzadziej się stresują, rzadziej cierpią na choroby psychiczne i rzadziej popełniają przestępstwa.

Jednak, poza wykonywaniem swoich obowiązków, ojcowie powinni pełnić jeszcze dwie istotne role: kształtować wzorzec męskości i pokazywać dziecku "świat zewnętrzny".

Kiedy ojcom nie udaje się pokazać, co to znaczy być silnym, a równocześnie wrażliwym tatą, konsekwencje wydają się jasne. Problemy w tym obszarze zgłaszają nie tylko mężczyźni słabi, niewiedzący skąd wziąć siłę, ale także ci, którzy zamaskowali swoją bezradność agresją. Udają męskość i kończą stając się karykaturą prawdziwego, mocnego mężczyzny. Cierpią także kobiety. Te, które nie potrafią znaleźć odpowiedniego mężczyzny, bo nigdy nie dowiedziały się, czego właściwie powinny szukać u partnera. Ostatecznie wiążą się one z "parodiami męskości" - tak zwanymi "gnojkami" - by znaleźć ślad własnego apodyktycznego, ale kochanego ojca lub by zapełnić pustkę, którą pozostawiła jego nieobecność.

Warto opowiedzieć także o bardziej metafizycznej, ale równie istotnej roli - pokazywaniu i uczeniu dziecka otaczającego je świata. Kluczowym zadaniem ojca jest pokazanie dziecku, że życie to nie tylko stałe funkcjonowanie u boku matki i że istnieje ktoś, kto narusza tę więź ze względu na swoje potrzeby. Doświadczając tego specyficznego "trójkąta" dziecko-matka-ojciec uczy się, że nie jest pępkiem świata (w obustronnym uzależnieniu z mamą) i że świat nie zawali się, gdy matki przez jakiś czas nie będzie. Na tej podstawie rozwija umiejętność dostrzegania potrzeb innych ludzi i rozumienia skomplikowanych, wielostronnych relacji.

Aby rodzina mogła osiągnąć równowagę, ojciec nie powinien usuwać się w tym istotnym momencie, pozostawiając matkę i dziecko, by sami sobie z tym poradzili, a równocześnie nie powinien być zbyt zaborczy w walce o uwagę kobiety, stanowiąc konkurencję dla dziecka. Bez tej równowagi u dziecka rozwija się lęk przed otaczającym światem. W pierwszym przypadku wzrasta ze zbytnim poczuciem własnej ważności i ukrytą obawą przed nieznanym, tym, co znajduje się poza jego małą enklawą. W drugim - będzie przekonane, że niewiele znaczy, a świat jest wszechmocny i niesprawiedliwy.

Kiedy patrzy się na społeczeństwo, w którym upada dyscyplina i szacunek, można się zastanawiać, czy niedocenianie roli ojca nie jest głównym powodem tych problemów. Wszyscy potrzebujemy silnych, cierpliwych, miłych i stanowczych ojców, żeby pomogli nam poruszać się w tym dziwnym i przerażającym świecie. Im więcej ich będzie, tym lepiej dla nas wszystkich.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1383922822" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1245" ["visits_counter"]=> string(5) "30366" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [16]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1231" ["slug"]=> string(20) "co-czuje-twoja-corka" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(22) "Co czuje twoja córka?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(344) "Ojciec i dorastająca córka. Dwa obiekty, które rzadko kiedy są w stanie współistnieć w jednym pokoju dłużej niż kilka minut. Brak porozumienia, który się między wami pogłębia, frustruje i ciebie i twoją ukochaną córeczkę. Co możesz zrobić, by nie stracić z nią więzi i pomóc jej przejść przez trudny czas dojrzewania?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(22) "Co czuje twoja córka?" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1231" ["body"]=> string(2926) "

Pewnego popołudnia córka Mariusza wróciła do domu wściekła - jej najlepsza przyjaciółka ją obraziła. Dziewczyna wyładowała frustrację krzycząc na ojca, który chcąc ją pocieszyć stwierdził: "Nie wydaje mi się, żeby rzeczywiście była twoją przyjaciółką." I awantura gotowa.

Dziewczyna nie to chciała usłyszeć. Wybiegła do swojego pokoju, trzaskając drzwiami.

Czy tak wyglądają codzienne relacje między ojcami i nastoletnimi córkami? Prawdopodobnie tak. Ale Mariusz przypomniał sobie niedawno usłyszaną dobrą radę dotyczącą relacji z córką. Zamiast myśleć "Co by tu jej odpowiedzieć?", zapytaj siebie "Co ona może teraz czuć?"

Mariusz nie do końca poradził sobie z sytuacją, ale zrobił wszystko, by to naprawić. Poszedł do pokoju córki, zapukał i powiedział: "Przepraszam, kochanie. Musisz się czuć fatalnie." Chwyciło. Po kilku sekundach drzwi się otworzyły, a córka rzuciła mu się w ramiona i zaczęła płakać.

Nie mogę zagwarantować, że wydarzy się to za każdym razem i zadziała w przypadku każdego ojca, ale nie zapominajmy najistotniejszej zasady: jeśli chodzi o córki, uczucia są zazwyczaj ważniejsze niż fakty. Wielu z nas działa zupełnie odwrotnie i to prawdopodobnie dlatego chłopcom rozmowy z ojcami generalnie przychodzą łatwiej niż dziewczętom.

Wielu z nas nie radzi sobie dobrze z emocjami. Kiedy nasze córki wyrażają siebie lub reagują emocjonalnie, myślimy: "Czemu ona nie może zachowywać się bardziej racjonalnie?". Musimy jednak odrobić tę lekcję i zrozumieć jej sposób komunikacji.

Niestety, w okresie dorastania kontakty ojców z córkami często ulegają osłabieniu. Ona rozkwita fizycznie i to jest trochę niepokojące. Kiedy jej nastroje zaczynają być niemożliwe do przewidzenia - jak to zwykle bywa - ojciec, nawet wcześniej bardzo zaangażowany w wychowanie, może popaść we frustrację i wycofać się.

W rzeczywistości jest to jednak czas, w którym córki potrzebują ojców w takim samym stopniu jak zawsze. Badania pokazują, że córki, które miały kochających i rozumiejących ojców w okresie dorastania, zyskują na tym bardzo wiele na różnych płaszczyznach: pewności siebie, osiągnięć, tożsamości seksualnej i unikania niepożądanych zachowań u partnera.

W każdej chwili więc, tato, bądź gotowy, by zadać sobie pytanie: "Co ona czuje?" I przekonaj się, że, jak w przypadku Mariusza i jego córki, dorastanie może stać się czasem, w którym przepracujecie wspólnie różne trudności i ostatecznie, zbliżycie się do siebie.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1382631587" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1231" ["visits_counter"]=> string(5) "36991" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [17]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1225" ["slug"]=> string(28) "wychowywanie-bez-stereotypow" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(29) "Wychowywanie bez stereotypów" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(275) "Chłopcy bawią się samochodzikami, kolejką i narzędziami. Dziewczynki bawią się lalkami, przebierają się i udają księżniczki. Dla wielu rodziców to zwyczajne sytuacje, ale co, jeśli twój synek woli bawić się lalkami, a córkę bardziej interesują samochody? " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(29) "Wychowywanie bez stereotypów" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1225" ["body"]=> string(5451) "

[advbox]Niektórych to niepokoi. Myślę, że warto zadać sobie pytanie, jakie są powody tego niepokoju. Uważam bowiem, że istnieją wrodzone różnice między chłopcami i dziewczynkami, nie uważam jednak, że są one tak duże, jak myślimy i że przejawiają się zawsze w taki sam sposób, jak nam się często wydaje.

Społeczeństwo przypisało każdej płci określone stereotypy i role, które zazwyczaj mają charakter arbitralny i powierzchowny. Jako rodzice musimy poddawać je w wątpliwość i zadawać sobie pytanie, czy na pewno służą one naszemu dziecku. Stereotypy płciowe mogą bowiem być dla niego szkodliwe i ograniczające.

[article_adv]By przekonać się, co wpaja się małym dziewczynkom, wystarczy otworzyć katalog zabawek lub włączyć telewizję. Uczy się je zazwyczaj, że wygląd to coś, co liczy się najbardziej - muszą być ładne, stylowe, a nawet "seksowne". Ilustruje to wiele przykładów: lalki Bratz i jeszcze dziwniejsze Bratz Babies lub seksowne stylizacje ulubionych postaci z kreskówek, takich jak Dora z Truskawkowego Świata. Dziewczynki bombarduje się nierealistycznymi wymaganiami dotyczącymi standardów urody już od wczesnego dzieciństwa. Są przekonywane, że ich wartość leży w tym, co zewnętrzne – w urodzie, prezencji, ubiorze. Z taką postawą nigdy nie będą w stanie rozwinąć swojego potencjału, mogą za to cierpieć z powodu obniżonego poczucia własnej wartości, depresji czy zaburzeń odżywiania.

Inny stereotyp to zabawki dla dziewczynek służące do zabawy w dom. Waham się o tym wspominać, ponieważ większość z nich według mnie spełnia pozytywną rolę. Małe dzieci naprawdę lubią wcielać się w role, w czym pomagają lalki-niemowlęta, małe kuchenki, zabawkowe naczynia czy sprzęty do sprzątania. Moje wątpliwości wiążą się raczej z tym, jak podobne zabawki są reklamowane. Po pierwsze - reklamy wykluczają chłopców.


W naszym społeczeństwie chłopców uczy się, że bycie "mężczyzną" oznacza odrzucanie wszystkiego, co "babskie" - w tym - opieki nad dzieckiem i prac domowych. Oznacza to, że chłopcy tracą wiele korzyści, które mogłyby wynikać z przyjmowania takich ról w zabawie. Większość małych chłopców kiedyś stanie się ojcami, nie powinno się ich zatem uczyć, że zajmowanie się dzieckiem lub obowiązki w domu to coś poniżej ich godności. Od małych dziewczynek oczekuje się natomiast, by bawiły się tymi, a nie innymi zabawkami, ponieważ właśnie te są stereotypowo "dziewczęce".

Klocki to zabawka dla chłopców, dziewczynki mają bawić się w dom. Dziewczynki bardzo na tym tracą, ponieważ klocki w dużym stopniu sprzyjają rozwojowi. To tylko przykład. Jeśli chodzi o "chłopięce" i "dziewczęce" zabawki, musimy naprawdę zadać sobie pytanie, czy konkretna rzecz rzeczywiście przypisana jest płci? Czy taki stereotyp nie ogranicza mojego dziecka?

Moja córka uwielbia lalki-bobasy bardziej niż jakiekolwiek inne zabawki. W porządku. Jednak ma także samochodziki, kolejkę, kocha dinozaury i samoloty. Ważne jest nie to, żeby pozwolić dziecku pobawić konkretną zabawką, lecz żeby upewnić się, że ma ono możliwość zabawy różnymi zabawkami i nie ogranicza mu się tej możliwości ze względu na płeć.

Oto kilka wskazówek, jak wychować dzieci nie ograniczając ich stereotypami płci:

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1382439512" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(true) ["advbox"]=> string(326) "

Artykuł powstał w ramach akcji portalu randkowego Sympatia.pl "Stop stereotypom w związkach i miłości!", której partnerem jest serwis FACETpo40.pl. Kliknij tutaj i dowiedz się więcej o akcji.

" ["link_url"]=> string(62) "https://facetpo40.pl/forum/stereotypy-w-zwiazku,zwiazek,407,26" ["link_info"]=> string(55) "Weź udział w dyskusji na temat stereotypów na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1225" ["visits_counter"]=> string(4) "6348" ["comments_counter"]=> string(1) "3" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [18]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1220" ["slug"]=> string(21) "praca-twojego-dziecka" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(21) "Praca twojego dziecka" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(202) "To, jak ukształtuje się kariera zawodowa twojego dziecka w dużym stopniu zależy od ciebie. Wartości i umiejętności, które mu przekazujesz na co dzień, będą procentowały w jego przyszłości." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(21) "Praca twojego dziecka" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1220" ["body"]=> string(5801) "

Pierwsza praca

Jeśli twoje dziecko szuka pierwszej pracy, możesz mu pomóc, przeprowadzając z nim próbną rozmowę kwalifikacyjną. Przygotuj go do pierwszej rozmowy o pracę, a zwiększysz jego szanse na to, że ją otrzyma.

Poproś syna/córkę, żeby wszedł do twojego gabinetu i usiadł naprzeciwko ciebie. Najpierw sprawdź, czy jest odpowiednio ubrany. Potem poproś go o życiorys i zadaj pytania w stylu:

Wyjaśnij mu, że podczas rozmowy nie powinien pytać o wynagrodzenie, ale powinien być przygotowany na pytanie, ile chce zarabiać.

Nauka przez przykład

Wszyscy chcemy, żeby nasze dzieci poznały wartość ciężkiej pracy, odpowiedzialności, lojalności oraz satysfakcji z dobrze wykonanego zadania. Czasami jednak zbyt odległa wizja celu sprawia, że tracą one chęć do pracy.

Praca, która daje dziecku radość i satysfakcję to doskonała okazja do budowania więzi z ojcem i kształtowania wartości, których wpojenie trwa nieraz całe lata. Jeżeli okażesz swojemu dziecku cierpliwość i chętnie będziesz spędzał z nim czas, otrzymasz wspaniałą nagrodę — będziesz mógł obserwować, jak twoja pociecha robi pierwsze kroki w swojej karierze zawodowej.

Każdy człowiek powinien znać podstawowe zasady etyki pracy. Oto, o czym musisz pamiętać:

  1. Zrozum, że dla swojego dziecka zawsze jesteś nauczycielem, nawet jeśli nie masz takich aspiracji. Dom jest naturalnym środowiskiem nauki. Wszystko, co robisz, jest lekcją dla twojego dziecka, dlatego wciąż powinieneś zadawać sobie pytanie: „Czego nauczam zachowując się w ten sposób?” i „Co zrobić, żeby moje nauki były wartościowe?”.

[article_adv]

  1. Na każdym kroku dawaj dobry przykład. Pamiętaj, że słowa „rób tak, jak mówię” przynoszą dużo mniejszy efekt niż „rób tak, jak ja robię”.
     
  2. Równowaga to podstawa. I nie chodzi tu tylko o życie rodzinne — musisz jeszcze pokazać swojemu dziecku, na czym polega równowaga w pracy. Rodzina zawsze powinna być na pierwszym miejscu. Etyka pracy, która wymaga rezygnacji z rodziny na rzecz życia zawodowego nie jest tak naprawdę żadną etyką.
     
  3. Ustaw priorytety rodzinne w odpowiednim porządku. Jeśli będziesz stosował zasadę „najpierw praca, potem odpoczynek”, twoje dziecko skojarzy odpoczynek z realizacją celu i nie będzie traktowało go jak ucieczki od obowiązków. Dzieci mają większą radość z zabawy, jeśli towarzyszy jej satysfakcja z dobrze wykonanego zadania.
     
  4. Gdy tylko masz taką możliwość, pracuj razem z dzieckiem. Powinieneś być jego przewodnikiem, a nie szefem. Jaka jest różnica między tymi dwiema rolami? Szef zazwyczaj wydaje rozkazy i czeka na wyniki, natomiast przewodnik pomaga wykonać określone zadanie. Ty jesteś ojcem i uczysz swoje dziecko zasad etyki pracy, dlatego musisz zachowywać się jak przewodnik, a nie szef.
     
  5. Weź udział w akcji dobroczynnej razem z dzieckiem. Wspólnie dołączcie do grupy ochotników, którzy chcą posprzątać pobliski las albo zgłoście się do akcji charytatywnej zorganizowanej przez jakąś fundację czy lokalną grupę społeczną. Praca połączona z pomaganiem innym ludziom to kluczowy element etyki pracy na całym świecie.
     
  6. Opowiedz dziecku o bohaterach, którzy poznali wartość prawdziwej pracy. Jest wiele takich historii. Sięgnij do książek, artykułów i filmów. Zachęć dziecko, aby brało przykład z tych ludzi.
     
  7. Zadbaj o to, aby każdy członek rodziny był odpowiedzialny za określone prace w domu. Co jakiś czas wymieniajcie się obowiązkami. Pomagajcie sobie i sprawiedliwie podzielcie między siebie te prace, których nikt nie lubi. Nie próbuj wymigać się od swoich obowiązków i nie pozwalaj, aby dziecko to robiło.
     
  8. Nie płać dziecku za sprzątanie czy wynoszenie śmieci — jeżeli to zrobisz, przekażesz mu zły komunikat. Wspólne wykonywanie domowych obowiązków jest wartością samą w sobie. Chwal dziecko, zachęcaj je, a czasami daj mu drobny prezent za to, że „tak pięknie posprzątało w tym tygodniu”. Wyrażaj podziw dla jego pracy, ale nie dopuść do tego, żeby kojarzyło domowe obowiązki z pieniędzmi. Możesz natomiast płacić mu za dodatkowe prace, które wykraczają poza zakres jego obowiązków. To wspaniały sposób, żeby nauczyć je wartości pieniądza.
     
  9. Na lodówce powieś harmonogram zadań. Umieść w nim wszystkich członków rodziny wraz z przypisanymi obowiązkami. Umówcie się, że każdy po wykonaniu określonej pracy będzie odhaczał ją w harmonogramie.

Dom to przyjazne otoczenie, w którym twoje dziecko może w naturalny sposób poznać nauczyć się współpracy i odpowiedzialności za swoje zadania, a także nabrać wiary we własne umiejętności i wysoką wartość jako pracownika i człowieka. To wspaniały fundament dla jego przyszłej kariery zawodowej.

Juliusz Strykowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1382177097" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1220" ["visits_counter"]=> string(4) "6805" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [19]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1217" ["slug"]=> string(33) "latwo-kochac-trudno-dyscyplinowac" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(37) "Łatwo kochać, trudno dyscyplinować" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(69) "Jak wychować posłuszne dziecko? Pokazując mu najlepsze przykłady." ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(1521) "

Czy przeprowadziłabyś wykład z zakresu fizyki nuklearnej, gdyby ktoś cię o to poprosił? Zapewne nie. Bo nie można nauczyć innych tego, czego się samemu nie umie. Dlaczego więc wymagamy od dzieci posługiwania się umiejętnościami, jakich sami nie posiadamy? Walczymy ze sobą, a potem żądamy od dzieci, aby pokojowo rozwiązywały własne konflikty.

A teraz wyobraź sobie, że tylko raz prosisz dziecko, by poszło się umyć, a ono zaraz maszeruje do łazienki! Niniejsza książka pomoże ci zrealizować to marzenie i wiele, wiele innych. Dowiesz się, jak wyjść poza rolę strażnika pilnującego porządku i wyciągającego konsekwencje za nieposłuszeństwo. Odkryjesz, jak stworzyć dom, w którym kwitną zdrowe relacje, a dzieci chętnie i bez przymusu podejmują współpracę. Musisz jednak zacząć od udoskonalenia siebie, bo to samokontrola stanowi klucz do sukcesu.

Becky A. Bailey koncentruje się w swojej działalności na wczesnym rozwoju dzieci i edukacji. Autorka wielu artykułów naukowych i książek, a także laureatka Parent's Guide Children's Media Award. Często występuje w radiu i telewizji, a jej inspirujących wykładów każdego roku słucha ponad pięćdziesiąt tysięcy rodziców.

[ext_img=o]1062[/ext_img]

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1381844172" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(3) "105" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1217" ["visits_counter"]=> string(4) "6247" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(3) "105" ["name"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "5" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Biblioteczka ojca" ["about"]=> string(230) "Na temat wychowywania dzieci i relacji z nimi napisano wiele książek - tu pokazujemy te, które uznaliśmy za warte przeczytania przez facetów chcących być dobrymi ojcami lub które ojciec powinien podsunąć swojemu dziecku." ["keywords"]=> string(74) "książki o wychowaniu, książki o dzieciach, wychowanie dzieci, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-biblioteczka-ojca" ["lft"]=> string(2) "11" ["rgt"]=> string(2) "12" ["level"]=> string(1) "2" } } [20]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1204" ["slug"]=> string(37) "10-sposobow-na-bezpieczne-dziecinstwo" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(39) "10 sposobów na bezpieczne dzieciństwo" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(337) "Współcześni rodzice toczą nieustanną walkę o to, by niewinność ich dzieci trwała jak najdłużej. Tymczasem media i kultura potrafią brutalnie sprawić, że nasze latorośle przedwcześnie dorastają. Jak ochronić dzieci przed atakującymi je zewsząd komunikatami i obrazami, którymi jeszcze nie powinny być zainteresowane?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(39) "10 sposobów na bezpieczne dzieciństwo" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1204" ["body"]=> string(5254) "

[powiazane]Oto dziesięć rad, które pomogą ci przedłużyć dzieciństwo najmłodszych członków twojej rodziny na tyle, na ile to możliwe:

1. Uruchom rodzicielską kontrolę telewizji

Wykorzystanie każdego oferowanego przez twojego dostawcę środka kontroli rodzicielskiej to jedna z najbardziej skutecznych metod uniemożliwiania dzieciom dostępu do treści przeznaczonych tylko dla dorosłych. Możliwości i właściwości różnią się zależnie od usługi i dostawcy – warto jednak sprawdzić, z jakich ułatwień możesz korzystać i w jaki sposób zabezpieczaj twoje dziecko.

[article_adv]

2. Zmień ustawienia swojego radia

Współcześnie tradycyjne radio jest coraz mniej popularne, jednak wielu z nas wciąż ma automatycznie zaprogramowane konkretne stacje w radiu samochodowym. Zanim najmłodsi członkowie rodziny nauczą się mówić, nie ma powodu, żeby się tym przejmować, jednak, kiedy mali mistrzowie naśladowania nauczą się powtarzać to, co słyszą, lepiej może ograniczyć się do rodzinnych stacji.

3. Załóż filtr rodzicielski w Internecie

Praktycznie wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe ma wbudowane filtry, które można dopasować do wieku i potrzeb dzieci. Większość dostawców usług internetowych dodaje możliwość dodatkowych regulacji istniejących filtrów.

4. Słuchaj muzyki, którą lubi twoje dziecko

Wprowadzenie strategii wstępnego przesłuchiwania muzyki, którą twoje dziecko chce ściągnąć, to dobry sposób na pozostawanie na bieżąco z tym, czego słucha i ograniczenie jego dostępu do wulgarnych tekstów czy wątpliwego przekazu. Przy okazji masz szansę sam się podszkolić i być na bieżąco w najmodniejszych nutach.

5. Ogranicz czas, który dziecko spędza przed ekranem

Poza zmniejszeniem związanych z tym zagrożeń dla zdrowia, ograniczenie czasu, który twoje dziecko spędza grając w gry video, oglądając telewizję czy przeglądając Internet może również pomóc ochronić je przed napotykaniem treści dla niego nieodpowiednich.


6. Zwróć uwagę na oznaczenia gier komputerowych

[powiazane]System Oceniania Gier Komputerowych (The Entertainment Software Rating Board - ESRB) dopasowuje możliwość dostępu do gier komputerowych i na konsole, podobnie jak System Oceniania Filmów. Informacja ta jest wyraźnie widoczna na opakowaniu gry (lub w oficjalnej informacji o grze w sklepie internetowym) i może pomóc ci zorientować się w zawartości gry przed zakupem lub pozwoleniem dziecku na granie.

7. Tłumacz zasady i ich podstawy

Kiedy dzieci dorastają i stają się nastolatkami, poddawanie w wątpliwość metod i zasad wychowania stosowanych przez rodziców jest częścią tego procesu. Wytłumaczenie, dlaczego w waszym domu panują konkretne zasady i pozwalanie na dyskusję to jeden z najlepszych sposobów, by uniknąć bardziej ekstremalnych form buntu.

[article_adv]

8. Zainstaluj program monitorowania

Istnieje wiele programów pozwalających na nadzorowanie użytkowania, przeglądanie historii, zawartości wiadomości e-mail i aktywności na portalach społecznościowych na konkretnym komputerze. Zamiast jednak na podglądaniu i kontroli powinieneś skupić się na zapobieganiu celowemu łamaniu zasad. Poinformuj dziecko, że oprogramowanie zostało zainstalowane i będzie regularnie sprawdzane – może to być równie skuteczne, jak wykrywanie konkretnych naruszeń ustalonych miedzy wami zasad.

9. Znaj przyjaciół dziecka

Twoja znajomość z przyjaciółmi dziecka z pewnością nie uchroni go od wszystkich problemów, ale może pomóc. Twoja zdolność określenia, jaki wpływ mają znajomi na dziecko lub jakie jest prawdopodobieństwo, że zachęcą je do oszukiwania ciebie, zależy od tego, jak dobrze ich znasz.

10. Dawaj przykład

Dzieci uczą się przez naśladowanie. Powtarzanie zachowań rodziców to jeden ze sposobów, w które dzieci zaczynają rozwijać własną osobowość. Nawet w okresie dorastania dzieci wciąż obserwują rodziców. Dlatego bardzo ważne jest, byś dawał dobry przykład. Dbanie o czystość własnego języka jest dużo skuteczniejsze, niż podejście "rób tak jak mówię, nie tak, jak robię", które niemal zawsze mści się, kiedy dzieci są starsze.

Jak zawsze - nie istnieje magiczna formuła pozwalająca na wypełnienie tego zadania. Ustalenie zasad dla dzieci i całego domu, a równocześnie - dopilnowanie, by zasady te były przestrzegane, wymaga wysiłku i dyscypliny ze strony obojga rodziców. Każda rodzina powinna ustalić swój własny system wartości i opracować sposoby przekazania go dzieciom. Na pewno warto podjąć ten wysiłek, by nasze dzieci dorastały bezpiecznie.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1380903119" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1204" ["visits_counter"]=> string(4) "6369" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [21]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1164" ["slug"]=> string(19) "twoja-corka-i-sport" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(20) "Twoja córka i sport" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(257) "Nie wszyscy ojcowie biorą pod uwagę, że nie tylko ich synowie, ale i córki mogą być świetnymi sportowcami. Co więcej, dziewczynki tak samo jak chłopcy powinny nauczyć się, czym jest praca zespołowa, duch walki i poznać słodki smak zwycięstwa." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "Twoja córka i sport" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1164" ["body"]=> string(2697) "

[powiazane]Czy wiesz, że licealistki, które uprawiają regularnie sport o wiele rzadziej niż ich rówieśniczki zachodzą w niechcianą ciążę lub zaczynają brać narkotyki, za to mają większe szanse na zdobycie dyplomu z wyróżnieniem na prestiżowej uczelni?

To wystarczający powód, aby zainteresować córkę sportem. A oto kilka sposobów, jak to zrobić:

Po pierwsze – naucz ją prowadzić aktywny tryb życia. Nie chodzi oczywiście o zmuszanie jej do wielogodzinnych treningów, aby mogła reprezentować nasz kraj na następnej Olimpiadzie, ale możesz ją namówić, żeby zamieniła siedzenie przed telewizorem na wycieczkę po górach albo mecz siatkówki.

[article_adv]Po drugie – sam bądź aktywny. Pozwoli ci to na utrzymanie sprawności fizycznej a przy okazji dasz córce dobry przykład do naśladowania.

Po trzecie – bądź jej największym fanem. Dopinguj ją, wspieraj w osiąganiu celów, które sobie wyznaczyła i pomagaj przy organizowaniu imprez i zawodów sportowych, w których bierze udział.

I ostatnie – wskaż jej wzór do naśladowania. Tak jak chłopcy z zapartym tchem oglądają dokonania Roberta Lewandowskiego czy Marcina Gortata, również dziewczynki pragną utożsamiać się z kobietą odnoszącą sukcesy w sporcie, np. Agnieszką Radwańską czy Sylwią Bogacką.

Pamiętaj, że masz ogromny wpływ na swoją córkę. Twoje wsparcie i pomoc są szczególnie ważne w okresie dojrzewania. Dziewczynki, idąc za przykładem rówieśniczek, zaczynają w tym czasie przejmować społecznie akceptowany wzorzec kobiecości, który wiąże się m. in. z farbowaniem włosów, noszeniem makijażu, niekończącymi się rozmowami przez telefon czy słuchaniem muzyki. Choć wydaje się to być nieuniknione, często ta przemiana dokonuje się kosztem aktywności fizycznej niezbędnej dla zdrowia rozwijającego się, młodego organizmu.

Zachęcaj ją do gry w koszykówkę lub siatkówkę. Jeśli te sporty nie są wystarczająco “na czasie”, spróbuj zainteresować ją bieganiem, pływaniem lub jazdą na rowerze. Jeśli grasz w tenisa, odwołaj debla z kolegami i wybierzcie się na kort we dwoje – tylko ty i ona.

Możesz zrobić dla swojej córki więcej niż ci się wydaje. Doskonale wiesz, że sport jest świetnym sposobem spędzania wolnego czasu – pozwól jej tego doświadczyć.

Jacek Gil

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1379350210" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1164" ["visits_counter"]=> string(5) "11757" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [22]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1162" ["slug"]=> string(31) "syn-autyzm-i-podroz-przez-zycie" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(35) "Syn, autyzm i podróż przez życie" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(225) "Oto opowieść o ojcu i synu. Syn autysta. Nigdy nie będzie miał przyjaciół, kobiety, własnego życia. Autyści potrzebują rutyny, mówią lekarze. A tymczasem, wbrew wszystkiemu, ojciec pyta: spędzimy urlop w Ameryce?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(35) "Syn, autyzm i podróż przez życie" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1162" ["body"]=> string(14406) "

Andrea maluje. Czarnym kolorem maluje bloki, 240 kresek pędzlem i kartka jest wypełniona. Maluje bloki zielonym kolorem, osiem, sześć, pięć kresek pędzlem i kartka jest wypełniona. Szare bloki. Beżowe. Gdy ma dobre dni, portretuje Che Guevarę, a jego dzieło wygląda jeszcze bardziej rebeliancko niż oryginał. W tym tygodniu malował już także żółwie kolorowe niczym papugi, ale nie dziś. Dziś, jak tylko został odebrany ze szkoły, precyzyjnie rozdrabniał gazetę, następnie malował monochromatyczne prostokąty nieustannie przy tym gwiżdżąc oraz śmiejąc się od czasu do czasu. Jest to głośny śmiech, który nie zaraża, gdyż nie pochodzi z tego świata i to słyszy każdy.

Bywają lepsze dni, bardziej kolorowe. Jego ojciec Franco sądzi, że kolory są niczym nastroje Andrei, niczym słowa, których nie może powiedzieć. Terapeutka sztuki Anderi pokazuje ojcu jego najnowsze obrazy, a ten wygląda nieco bezradnie. Od ponad 16 lat czuje się bezustannie bezradny.

Czy spędzimy urlop w Ameryce?

W lecie 2010 roku spakowali swoje plecaki w Castelfranco, polecieli do Miami, pojechali na Harleyu w poprzek USA i jadąc od wybrzeża do wybrzeża odparzyli sobie tyłki. Po drodze byli w Meksyku i Belize, potem niżej w Panamie, następnie w Brazylii, w poprzek Amazonii, autysta i jego ojciec. Mówi się, że autyści nie powinni nic przeżywać. Żyją oni w swoim świecie do którego przywykli i nie znoszą żadnych zmian. Tak mówią lekarze. Tak mówią także rodzice.

Pomimo to Franco i Andrea byli niemal trzy miesiące w podróży. Pomysł, aby wyruszyć zagnieździł się we mnie niczym wirus - mówi dziś Franco, - od dnia, gdy zadałem sobie pytanie, jakiego ojca życzył by sobie Andrea. Naturalnie takiego, który się śmieje, który ma dobry humor, który szedłby z nim przez świat. Zatem powiedziałem mu: „Jedziemy na urlop? Do Ameryki?” Uśmiechnął się do mnie szeroko i powiedział: „Ameryka pięknie.”

Tak, niekiedy Andrea mówi takie rzeczy. „John Wayne pięknie”, „dziewczyna pięknie”, „gumka pięknie”. Życie i wszystko co z nim związane może rzeczywiście być piękne, nawet wtedy, kiedy jest się dzieckiem autystycznym. O tej podróży napisał Fulvio Ervas w książce: „Kiedy cię obejmuję, nie boję się”. Tytuł cytuje przesłanie z T-shirtu, który Andrea przez wiele lat nosił w różnych kolorach. W szkole obejmował niespodziewanie każdego, a jego uścisk był silny niczym imadło. „To jest jego droga do innych”, mówi jego ojciec.


Andrea kładzie ręce na brzuchach obcych osób, ściska, głaszcze, dotyka torsu każdego, kogo spotka. Przed „Coyote Ugly” w Denver dotknął mięśni ochroniarza, w Ritz Carlton w Santa Monica pocałował w usta ubraną na biało pannę młodą. Ryzykuje spoliczkowaniem przez kobiety i pobiciem przez mężczyzn, raz się go wyrzuca, a raz darzy współczuciem, a jego ojciec ma zawsze gotowe słowa: „Autistic guy, no problem.”

Świat nie jest problemem

Franco przeczytał wiele książek o autyzmie. Uważa, że wszystkie są szokujące. Opisują świat jako problem nie do przezwyciężenia. Mówi, że wielu rodziców wstydzi się swoich dzieci i to jest niewłaściwe. - Wystrójcie swoje dzieci, idźcie z nimi na przyjęcie, do kina. To nie jest powód aby wasze dzieci tylko cierpiały. One mogą przeżywać przygody. Tak więc: Zabierzcie stopę z hamulca! Wyruszcie w świat!

Naturalnie może się zdarzyć, że meksykańska policja antynarkotykowa przeszuka cię aż do majtek, a ich psy obwąchają cię niczym kości po zupie. Ojciec i syn ledwo uniknęli rozstrzelania na blokadzie policyjnej w Costa Rica, po tym jak Andrea niespodziewanie zerwał czapkę z głowy jednego z mężczyzn z pistoletami maszynowymi, aby założyć ją sobie samemu. Franco pytany o to, czy się wtedy nie bał, odpowiada: - Nie, boję się tu, na co dzień. Będąc w drodze nie baliśmy się niczego.

Strach towarzyszy Franco od czasu, gdy przed ponad szesnastoma laty wsiadł do samochodu, aby odebrać żonę i syna ze szpitala w odległym mieście. Andrea został przebadany, diagnoza, której się obawiano została potwierdzona. - Przez 300 kilometrów płakałem i krzyczałem w samochodzie.

Żyją chaotycznie, ale kryzys nie nadchodzi

Andrea był w pełni zdrowym dzieckiem. Dzwonił do swojego dziadka, naśladował odgłosy zwierząt, a także bawił się jak inne dzieci. Do czasu, gdy ukończył 2,5 roku. Wtedy szybko stał się ponurym, zamkniętym w sobie chłopcem. Wrzucał do rzeki przy domu to, co wpadło mu w ręce: buty, portmonetki, torebki, zdjęcia.

Kto wychowuje autystyczne dzieci, staje się ofiarą szczególnej tyranii. Staje się niewolnikiem niezależnego od siebie rytmu dnia. Franco musi uważać, czy Andrea je, myje zęby, zmienia ubrania, bierze prysznic, podciera sobie tyłek, musi pilnować, by się nie zgubił. Jego syn, kiedy ma złe dni, powtarza zdania niczym zdarta płyta. Gdy nadchodzi kryzys, gryzie się w ręce. Są momenty, w których ojciec najchętniej rozkręciłby syna, a potem złożył go na nowo.

Podczas podróży nie ma tych momentów. Nie ma ich w przepychance w French Quarter w Nowym Orleanie, w mieście Panama, kiedy Andrea znika, a Franco odnajduje go trzymającego się za rękę z obcym. Nie ma ich nawet wtedy, gdy ojciec niemal umiera z powodu zatrucia rybami w Puerto Escondido, a jego syn dzielnie czuwa przy nim w nocy. - Może wolałby rozkładane krzesło nad brzegiem morza, zawsze na tej samej plaży, zawsze ta sama fala? - zastanawiał się czasem Franco. Ale nie, jego syn autysta uczestniczył w dzikim życiu.

Słowa niczym koła ratunkowe

Widział Grand Canyon, w Manaus napotkał na niemieckiego badacza mrówek i dał się pobłogosławić szamanom na cmentarzu w Gwatemali. Pomógł pokojówce w składaniu ręczników, uporządkował sztućce na sąsiednim stoliku, a w restauracji wzniósł wielopiętrowy tort z ketchupu i serwetek, arcydzieło autystycznego kształtowania świata.

W zasięgu dotyku Dziś w drodze do domu z terapii wykorzystującej rysunek i malarstwo Andrea raz biegnie ramię w ramię z ojcem, a raz guzdra się za nim. Podnosi niedopałek cygara, rozkrusza go, staje na palcach i nagle rozpraszają go najdrobniejsze szczegóły. Urzekają go framugi okien. Potem suwak kurtki fotografa. Andrea odsuwa go i zasuwa. Odsuwa. Zasuwa. Odsuwa. Zasuwa.

Dostaje za to w policzek. Od ojca. Lekko, niemalże czule. Zostaw to, denerwujesz ludzi. Odsuwa. Zasuwa.


Ojciec i syn ciągle się dotykają, przytulają się, głaskanie ojca jest pochwałą, zaś lekkie poklepywanie w policzek jest rodzajem nagany, gdy Andrea maltretuje suwaki lub gdy w odpowiedzi machinalnie powtarza część pytania. - Powinien używać tylu słów, ile to możliwe, aby rzucać je innym niczym koła ratunkowe. W przeciwnym wypadku wyspa na której mieszka, będzie stawała się coraz mniejsza. W tej kwestii jestem nieugięty.

Kiedy chłopak miał 8 lat, jedna z jego lekarek powiedziała, że potrafi czytać. Moim pierwszym impulsem było, aby dać jej w nos – Andrea nie był mi wtedy w stanie powiedzieć jak się nazywa. Dziś rzeczywiście nauczył się nawet pisać, małymi krokami, dzięki bezgranicznej cierpliwości ojca i… poprzez dotyk na karku. Franco stoi za swoim synem, dotyka jego karku, a Andrea wystukuje literę na klawiaturze swojego komputera. Wtedy czasami formułuje takie zdania: widzę słowa i nie mogę ich wypowiedzieć.

Właściwie nigdy nie wiem, jak to u niego wygląda - mówi Franco. - On nie mówi nam o swoim szczęściu, smutku czy głodzie. Kiedy wieczorem przez dwie godziny patrzy ze swojego okna na parkę na ławce, wtedy mój instynkt podpowiada mi, że jest smutny. Co powinien myśleć dziewiętnastolatek? Że on także chętnie byłby tam na dole z dziewczyną.

Eksperci mówią, iż autystyczni nastolatkowie nieszczególnie interesują się seksem, jest to zbyt intymny związek z drugim człowiekiem. Jednak wystarczy, że spojrzę na Andreę, aby pojąć, że także on ma swoje potrzeby - mówi Franco. Ekscytujące niczym wyprawa na księżyc było dla niego, gdy ujrzał znikającego w sypialni chatki na brazylijskiej plaży Andreę pod rękę z młodą kobietą z kolorowymi, szeleszczącymi bransoletkami. Zmierzającego na swoją pierwszą noc miłosną, w której poniósł fiasko przy pierwszej próbie, ponieważ nie wiedział, jak się obchodzić z obcym ciałem.

Książka o ich podróży sprzedała się we Włoszech w ciągu zaledwie 10 miesięcy w ponad 250 000 egzemplarzy, także dziś do Franca docierają dziennie setki maili od czytelników. - Ludzie chcą ode mnie rad, pomocy. Ja jednak ich nie mam. Wielu uważa mnie za bohatera. Ze zdrowym fizycznie dzieckiem, na motocyklu pod tyłkiem, z nieograniczonym czasem, co w tym bohaterskiego?

W baraku w dżungli na Costa Rica natrafili na 22-letniego autystę Jorgea. Mieszka on u swojego dziadka, śpi na zniszczonym materacu i może poruszać tylko rękami i głową, ponieważ ma zanik mięśni. Przez całe swoje życie jadł tylko gotowane banany, ryż i fasolę, opowiada Franco, tylko raz w roku opuszcza dom na wizytę kontrolna u lekarza. Z dochodów ze sprzedaży książki Franco wybudował mu w styczniu dom oraz zdobył wózek inwalidzki.

Zdrowa rodzina

Franco ma 52 lata, objechał pięć kontynentów, żył w długoletnich związkach i nie miał problemów finansowych. Znaczne dochody czerpie z bycia wspólnikiem w swojej agencji wydającej czasopisma reklamowe. Od ponad trzech lat nie ma żadnej przyjaciółki. - Moje stosunki miłosne kończą się, zanim się zaczną, bo jak mam się troszczyć o kogoś innego niż Andrea?

Obaj od czterech lat nie mieszkają razem z matką Andrei i jego pięć lat młodszym bratem. Ojciec i matka uznali, że młodszy brat powinien prowadzić normalne życie, nie powinien być przytłoczony autyzmem starszego brata. Ale mieszkają od siebie w odległości nie większej niż 100 metrów. Jedzą razem. Mają z sobą więcej do czynienia niż wiele zdrowych rodzin.

Andrea chętnie daje się fotografować. Z ojcem lub sam, przy malowaniu kolorowych bloków, podczas spaceru. Podróż do Ameryki odmieniła jego życie, uważa Franco, obudziła w nim poczucie własnej wartości. Przyjaciele uważają, że Andrea stał się spokojniejszy. Franca podróż wiele nauczyła. Wcześniej gonił za wszystkim co możliwe, za sukcesem w pracy, w miłości, za czasem. - Jednak mój syn nigdy nie będzie miał przyjaciela, żony czy dzieci, nigdy nie będzie umiał rozmawiać z innymi, a ostatnio napisał mi: „jestem człowiekiem bez przyszłości.” Czyż moje własne problemy nie są banalne?


Według Franco, przypuszczalnie Andrea będzie musiał żyć samotnie ponad 30 lat. Co się z nim stanie, gdy zabraknie jego rodziców? Czy zdemoluje dom, połknie rano tabletki i do wieczora będzie siedział przed telewizorem? Słyszał o rodzicach, którzy na końcu zabrali dzieci z sobą. - Rozumiem tych rodziców. I czasami pytam się: czy nie jest piękniej wydać duże przyjęcie, odpalić fajerwerki i tyle?

Na początku lipca Andrea po 13 latach opuścił szkołę. Ojciec i syn znów wsiedli na motocykl, pojechali przez Grecję i Bałkany wysoko do Skandynawii, z powrotem przez Francję, Hiszpanię, a potem niżej, do Afryki Północnej.

 

Dobrze wiedzieć. Zagadka autyzmu

Słynni autyści

Albert Einstein, Isaac Newton czy Béla Bartók– to tylko niektóre sławy, które wykazywały oznaki syndromu Aspergera. Ta łagodna forma autyzmu wyróżnia się przede wszystkim zaburzonym zachowaniem społecznym, zachowanie podczas kontaktu z innymi jest odbierane przez osoby postronne jako „osobliwe”. Chorobie nadano nazwę po austriackim pediatrze Hansie Aspergerze, który w roku 1944 jako jeden z pierwszych systematycznie ja opisał.

Czym jest autyzm?

Autyzm jest chorobą różnorodną i zagadkową. Światowa organizacja zdrowia określa go jako: „głęboko sięgające zaburzenie rozwojowe”, które daje się zauważyć już na etapie wczesnego dzieciństwa. Pojęcie autyzmu obejmuje w swej nazwie całe grupy niezdolności społecznych.

Jak wiele osób cierpi na autyzm?

To, co niegdyś uchodziło za rzadkie upośledzenie, dziś zdaje się dotykać znacznie więcej osób. W Polsce niemal 30 000 osób cierpi na autyzm lub symptomy autystyczne. W Stanach zjednoczonych jedno na 88 dzieci ma autyzm, w Polsce diagnozuje się tę chorobę u jednego na 300 dzieci. Syndrom Aspergera występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet.

Jak powstaje autyzm?

Autyzm jest wieloczynnikowy, a czynniki genetyczne odgrywają tu bardzo ważną rolę. Nowe badania wykazują także związek choroby z wiekiem ojca: autyzm u dzieci ojców powyżej 40 roku życia występuje 6 razy częściej niż u dzieci ojców poniżej 30 roku życia. Inne badania wskazują brakujące połączenia neuronalne pomiędzy określonymi obszarami mózgu. Lekarze szukają również związków z różyczką w czasie ciąży, herpeswirusami oraz programami szczepień.

Opracowano na podstawie artykułu opublikowanego w „Stern”

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1379190078" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1162" ["visits_counter"]=> string(5) "18299" ["comments_counter"]=> string(1) "3" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [23]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1122" ["slug"]=> string(20) "nie-chce-miec-dzieci" ["dont_use_tags"]=> string(10) "negocjacje" ["title"]=> string(22) "Nie chcę mieć dzieci" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(243) "Kiedy para decyduje się spędzić ze sobą całe życie, zwykle pojawia się także kwestia potomstwa. Ale, kiedy oboje nie chcą mieć dzieci, to jest to przejaw ich praktycznego podejścia do życia, czy raczej fatalna w skutkach decyzja?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(22) "Nie chcę mieć dzieci" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1122" ["body"]=> string(3417) "

Każdego miesiąca odwiedzam wielu ludzi, którzy znaleźli miłość albo przynajmniej tak przypuszczają…

Głos Iwony jest silny i zdecydowany. Gdy mówi, patrzy prosto w oczy. Jest silną kobietą, która wie, czego chce. Trzy lata temu postanowiła, że Mariusz będzie jej facetem i oczywiście tak się stało. Opowiadała historię swojej miłości bez cienia wątpliwości do każdego jej aspektu. Ale… okazało się, że Iwona i Mariusz to para, która nie chce mieć dzieci. - Wcześniej nie wiedzieliśmy tego o sobie nawzajem - mówi Mariusz. - Ale jest to oczywiście wielkie szczęście, że mamy takie same poglądy w tej kwestii.

Iwona podkreśla:
- To sprawia, że drobne sprawy są łatwiejsze.

Iwona i Mariusz poznali się w pracy. Pierwsze spojrzenie, pierwszy flirt, kolacja, pocałunek... Po wspólnie spędzonej nocy leżeli w łóżku i opowiadali sobie o swoim życiu, marzeniach, pragnieniach. Było tego tak dużo, że pozostali w łóżku niemal dwa dni. Na koniec doszło do krótkiej rozmowy na bardzo ważny temat. Wyglądała ona tak. Mariusz zapytał:
- Dzieci?
Odpowiedź Iwony była krótka: - Nie.
Mariusz: - Ja też nie chcę.
Iwona: - No to wszystko jest w jak najlepszym porządku.

Ona ma trzydzieści dwa lata, on trzydzieści. Zrobili karierę w minionych trzech latach. Zarabiają porządnie, mieszkają w pięknym mieszkaniu, trzy razy do roku wyjeżdżają na wakacje. Często wychodzą z domu: koncerty, wystawy, kino, dobre jedzenie. Dużo ze sobą rozmawiają i planują wspólnie swoje życie. Chronią się. Wcześniejsze związki nie były chyba tak udane. Tylko przez chwilę wspominają, że ich życie prywatne było kiedyś pełne smutku i bólu. Jednak nie chcą do tego wracać i o tym rozmawiać. Zaznaczają jedynie, że ich poglądy dotyczące dzieci nie mają z tym nic wspólnego. Skąd więc taka decyzja? Drążę temat…

- Po prostu nie chcę mieć dzieci – mówi Iwona. - Nie jestem w stanie wyobrazić sobie malucha w swoim życiu. W dzisiejszym świecie można czystym sumieniem nie mieć żadnego „berbecia” w domu.

Mariusz zauważa, że jego wszyscy znajomi, którzy w minionych latach doczekali się potomstwa, potwierdzili, że ich życie albo minęło albo noszą swoje rodzicielstwo jak odznakę honorową na piersi. Oba te fakty są wynikiem podporządkowania własnego życia życiu małego człowieka.

Właśnie. Ech życie! Hiszpański filozof Jose Ortega y Gasset wiedział coś o tym i przed osiemdziesięcioma laty napisał książkę „Szkice o miłości”. Upatrywał on sens miłości we wszelkiej czystości, jaka się z niej rodzi. Miał na myśli dziecko. Bowiem „dziecko jest ani tatą ani mamą, jest ucieleśnioną jednostką obojga i dąży do doskonałości, zbudowane z krwi i kości.”

Gdy przeczytałem im to zdanie, Iwona, po krótkim spojrzeniu na Mariusza, powiedziała:
- Nasza miłość poradzi sobie bez tej ucieleśnionej jednostki nas obojga.

Wydawało mi się, że usłyszałem w jej głosie nutkę wątpliwości we własne słowa. Ale oczywiście mogę się mylić…

Mateusz Kalicki

" ["ancestor_id"]=> string(1) "8" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1377013849" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "42" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1122" ["visits_counter"]=> string(5) "10746" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "42" ["name"]=> string(8) "Związek" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "0" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(8) "Związek" ["about"]=> string(157) "Poznaj receptę na udany związek z kobietą. Zdrada partnerska czy małżeńska? Czy udane małżeństwa istnieją i jak przetrwać kryzys w małżeństwie?" ["keywords"]=> string(288) "kobieta, związek, dojrzały związek, czterdziestolatek w związku, długoletnie związki, jak dbać o związek, zdrada, czy ona mnie zdradza, dlaczego on zdradza, czy on ma romans, jak wykryć zdradę, jak rozmawiać z kobietą, erotyka w dojrzałym związku, jak obudzić namiętność" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(9) "0-zwiazek" ["lft"]=> string(2) "61" ["rgt"]=> string(2) "62" ["level"]=> string(1) "2" } } [24]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "765" ["slug"]=> string(36) "trudne-rozmowy-z-dzieckiem-o-smierci" ["dont_use_tags"]=> string(44) " bałagan , negocjacje , badanie , motywacja" ["title"]=> string(41) "Trudne rozmowy z dzieckiem…. o śmierci" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(137) "Rozmowy o śmierci są trudne dla osób dorosłych, więc jak na taki temat porozmawiać z dzieckiem? Co zrobić, gdy zapyta o śmierć? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(33) "ROZMOWA Z DZIECKIEM O PRZEMIJANIU" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_765" ["body"]=> string(4331) "

[powiazane]„Nie ma jednego, sprawdzonego sposobu, ale przede wszystkim należy z dzieckiem być szczerym, nie unikać rozmów na trudne tematy, aby nie stały się one tematami tabu. Prawda, jest najbardziej uniwersalną metodą” – mówi Magdalena Dulęba-Basior, psycholog z Przedszkola Pomarańczowa Ciuchcia.

Oczywiście musi ona być dostosowana do wieku dziecka, co jednak nie usprawiedliwia eufemizmów czy kłamstw. Wprowadzają one dziecku zamęt i wymagają później wielokrotnego korygowania obrazu świata. Opowiadanie dziecku, że „babcia odeszła”, może zrodzić pytanie: „To kiedy wróci?”. Mówiąc dziecku, że osoba „zasnęła na wieki” możesz wywołać w nim lęk przed zasypianiem – „może ja też kiedyś zasnę i już się nie obudzę?”. W takim razie co powinieneś powiedzieć dziecku?

[article_adv]Najlepiej wytłumacz dziecku, że po śmierci nie można wykonywać pewnych czynności np., że nie można poruszać się, patrzeć, myśleć ani czuć, jeść, czytać itp. W trakcie rozmowy mogą również pojawić się pytania o śmierć twoją lub mamy dziecka. Na te pytania również powinieneś odpowiedzieć zgodnie z prawdą: „Tak, wszyscy kiedyś umrą, ale myślę, że my będziemy jeszcze długo żyć i razem dożyjemy starości.” Zdarzają się sytuacje, kiedy rodzice starają się „oswoić” śmierć używając różnego rodzaju przenośni i porównań. Niestety w ten sposób możesz wprowadzić zamęt w myśleniu dziecka, niejednokrotnie również wywołać lęki i obawy. Na przykład porównanie śmierci do snu wiąże się z ryzykiem pojawienia się lęku dziecka przed snem i zasypianiem. Nie mów też, że ktoś odszedł czy wyjechał daleko. Dziecko będzie się zastanawiać, dlaczego ten ktoś się nie pożegnał i może poczuć się opuszczone i porzucone. Będzie się obawiać, że każdy, kto wyjeżdża, już nie wróci.

„Nie oszukuj dziecka, że tylko starzy ludzie umierają. Na pewno wkrótce dowie się, że to nie jest prawda. Unikaj stwierdzeń, że przyczyną śmierci była choroba. Maluch nie widzi różnicy między zwykłym przeziębieniem, a śmiertelną chorobą i może być przerażony, gdy on sam, bądź też ktoś inny z rodziny zachoruje. Należy wyjaśniać, że tylko bardzo poważna choroba może spowodować śmierć.” - wyjaśnia Magdalena Dulęba-Basior, psycholog z Przedszkola Pomarańczowa Ciuchcia.

W rozmowie z dzieckiem unikaj stwierdzeń, że jeszcze ma czas się tym martwić. Każdy musi problem śmierci zrozumieć i oswoić. Jeśli dziecko zadaje pytanie, to znaczy, że jest gotowe na, choćby częściowe, jego zrozumienie. Nie ma nic gorszego niż robienie ze śmierci tematu tabu. Powoduje to nagromadzenie się lęków, obaw i niepewności.

Na trudne rozmowy o śmierci nigdy nie jest zbyt wcześnie, jednak pamiętaj, aby były one prowadzone w sposób naturalny. Okazje do takich rozmów nasuwają się same choćby podczas jesiennych spacerów – spadające liście, martwy ptak w parku, zwiędły kwiatek, to wszystko pozwala na tłumaczenie, że to, co się narodziło, przemija. Dobrą okazją do rozmowy jest pierwszy listopada, kiedy odwiedzamy groby bliskich. Możesz nie tylko zapalać znicze, ale także mówić o tym, kim i jacy byli, co po sobie zostawili – to jedyny w swoim rodzaju czas rozmowy o przemijaniu. Ważne jest, aby z dzieckiem rozmawiać szczerze i bez skrępowania. Podążać za tropem zadawanych przez niego pytań. Jeśli przestaje pytać, to znaczy, że musi to sobie przemyśleć lub jego ciekawość została zaspokojona. Utrata zainteresowania tematem jest też jednym ze sposobów obrony przez zbyt dużą dawką informacji. Powinieneś zatem pamiętać, aby nie przesadzić też w drugą stronę – śmierć to nie jest temat na jedną rozmowę. Świadomość dziecka na ten temat powinna być kształtowana stopniowo i powoli. Zatem nie bój się z dziećmi rozmawiać również o śmierci, mimo iż jest to trudny temat.

Kinga Litwińczuk

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1351626117" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jak-prosic-dziecko-o-wybaczenie/" ["link_info"]=> string(33) "Jak prosić dziecko o wybaczenie?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(118) "ojciec, dziecko, ojcostwo, tata, dobry tata, dobry ojciec, rozmowy o śmierci, jak rozmawiać z dzieckiem, przemijanie" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_765" ["visits_counter"]=> string(4) "8180" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [25]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "732" ["slug"]=> string(37) "jakimi-jestesmy-ojcami-raport-z-badan" ["dont_use_tags"]=> string(3) "akt" ["title"]=> string(40) "Jakimi jesteśmy ojcami? Raport z badań" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(504) "Ulegamy zachciankom swoich dzieci i chcemy spędzać z nimi więcej czasu nawet kosztem pracy. A gdy już mamy czas dla nich to... rozmawiamy. Ale w tych rozmowach rzadko pojawiają się poważne tematy. I chociaż planujemy im przyszłość podsuwając dobre pomysły, to bycie dobrym ojcem kojarzy nam się raczej z byciem żywicielem rodziny niż rolą wychowawcy. Taki właśnie portret ojcostwa można namalować na podstawie badań przeprowadzonych w ramach naszej akcji “Jakim jesteś ojcem?”." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(37) "JAKIM JESTEŚ OJCEM - RAPORT Z BADAŃ" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_732" ["body"]=> string(6406) "

Bycie ojcem nie ogranicza się i nie powinno ograniczać się do przydzielenia kieszonkowego i udziału w wywiadówkach. Sami dobrze o tym wiecie, że ta rola wymaga większej uwagi, poważniejszych starań i wyjątkowo dużej porcji odpowiedzialności i wyobraźni. A i nie zawsze można być pewnym sukcesu. Ojcostwo jest więc skomplikowanym wyzwaniem w życiu mężczyzny i ma wiele barw i odcieni. Dlatego też naszą ankietę, którą wypełniło aż 1000 facetów, stworzyliśmy w taki sposób, żeby udział w niej wymagał zadania samemu sobie ważnych pytań i udzielenia na nie szczerej odpowiedzi.

(Jeśli chcesz wypełnić ankietę, znajdziesz ją tutaj.)

[article_adv]Kim jesteśmy?

Faceci po 40. pod kątem ilości dzieci wpisują się idealnie we współczesny model rodziny, bo przeważająca większość ma w domu jedno lub dwoje dzieci. Czternaście procent ankietowanych jest ojcem trojga, tylko natomiast 6 procent posiada rodzinę wielodzietną, czyli czworo i więcej dzieci.

Inaczej sprawa przedstawia się natomiast pod kątem wychowywania własnych, czyli biologicznych dzieci. Aż 11 procent ankietowanych żyje w tzw. rodzinie patchworkowej - wychowuje dodatkowo dzieci swojej partnerki.

Faceci po 40. często mają już pełnoletnie dzieci (tak jest w przypadku około 40 procent ankietowanych, którzy deklarują, że ich pociechy mają 18 lat i więcej), albo w wieku szkolnym, tylko w przypadku garstki ankietowych dzieci dopiero pojawią się na świecie.

Codziennie, ale wciąż za mało

Jak często spędzasz czas z dziećmi? Na to pytanie większość ojców deklaruje codzienne spędzanie czasu z dziećmi, ale według nich nawet tak intensywny kontakt z potomkami jest wciąż zbyt mały. Bo tylko niewielka część dojrzałych mężczyzn ma poczucie, że poświęca dzieciom wystarczająco dużo uwagi, żeby je dobrze wychować, a prawie połowa ankietowanych jest zdania, że „poświęca tyle ile może, czasem myśli, że mogliby więcej”.

O tym, że temat braku czasu dla dzieci jest szczególnie istotny, pokazują także komentarze na forum, które pojawiły się w czasie naszej akcji. Kilku ojców przyznaje się, że wypełnienie ankiety nasunęło im gorzkie myśli, że rzeczywiście mają zbyt mało czasu dla dzieci. Jeden z internautów proponuje więc zmianę myślenia o pracy i sugeruje, żeby akcentować to, że pracuje się AŻ 8 godzin i resztę czasu dnia poświęcać bez wyrzutów sumienia na przykład na rodzinne sprawy.

Zobacz ten wątek na forum

Facet jako encyklopedia rozrywek

Kiedy już ojciec spędza czas ze swoim dzieckiem, to zajmuje się głównie rozmową, albo zabawą i spacerami, część dojrzałych ojców uprawia sport razem ze swoimi dzieciakami. Jak się okazuje - ojcostwo w wydaniu ankietowanych 


mężczyzn rzadko polega na pomocy w odrabianiu lekcji, a oprócz popularnych aktywnych form spędzania czasu sporadycznie wymieniane są sprawy poważniejsze, czyli na przykład pomoc w rozwiązywaniu problemów.

Takie podejście przejawia się również w tematach spraw, do których dziecko zwraca się do ojca. A dojrzali faceci w ankiecie jawią się głównie jako chodzące encyklopedie... rozrywkowe, bo właśnie w sprawie muzyki, książek i gier zwracają się do nich dzieci . Rzadziej z tatą rozmawia się natomiast o szkole, przyszłości czy też na tematy związane z religią i filozofią. Tematy rozmów i sposób spędzania czasu ma też wpływ na dobrą orientację ojców w sprawach dziecięcych fascynacji, hobby i idoli. Okazuje się bowiem, że jedynie garstka z nas szczerze przyznaje się to tego, że nie wie, co lubią nasze dzieci.

[article_adv]

Wychowywanie czyli podpowiadanie

Dojrzali ojcowie dbają o przyszłość swoich pociech jednocześnie dając im wolność wyboru. Zdecydowana większość facetów po 40. pomaga planować przyszłość swoim dzieciom podsuwając im pomysły, a część ankietowanych deklaruje, że nie planuje potomstwu przyszłości, ale wyjątkowo mocno interesuje się ich wyborami. Rozwiązanie ekstremalne, czyli szczegółowe zaplanowanie przyszłości dzieciom, wybiera tylko 1 procent ojców, a kilka procent facetów zupełnie nie wtrąca się w plany dzieci.

Podsumowanie: ojcostwo świadome i przemyślane

Jakie jest więc to nasze ojcostwo? Z wyników ankiet wyłania się niemal idealny obraz ojca, który doskonale wie, jaką rolę powinien odegrać w wychowaniu swojego potomstwa. Często jednak taka wiedza łączy się też z wyrzutami sumienia z powodu pracy, która nie pozwala na bardziej intensywny kontakt z dziećmi.

Jako ojcowie nowocześni, skupiamy się na radzeniu i podpowiadaniu, pozwalając dzieciom na podejmowanie własnych decyzji, czujni i gotowi do pomocy – gdy tylko będzie ona potrzebna.

Pytanie tylko brzmi, czy rzeczywiście jesteśmy tak dobrymi ojcami, czy raczej chcielibyśmy takimi być? Udział w tej ankiecie pozwolił wielu ojcom nakreślić pewien wzór idealnego ojcostwa i zadać sobie pytania, na które być może nigdy jeszcze nie poszukiwali odpowiedzi. Jesteśmy na pewno dobrymi ojcami. Ale najważniejsze jest to, że chcemy i możemy być jeszcze lepszymi. Dziękujemy za udział w badaniu!

Grzegorz Bryszewski

Pełny raport z ankiety, wraz z komentarzami ekspertów, możesz pobrać tutaj:

[report]5[/report]

Raport został uzupełniony komentarzami ekspertów z serwisu MamRodzine.pl

Jeśli chcesz wypełnić ankietę, znajdziesz ją tutaj.

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1349695125" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(71) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/ojciec-po-40-idealny-czy-infantylny/" ["link_info"]=> string(39) "Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(137) "ojcostwo, raport, ankieta, badania, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_732" ["visits_counter"]=> string(5) "14697" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [26]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "668" ["slug"]=> string(35) "ojciec-po-40-idealny-czy-infantylny" ["dont_use_tags"]=> string(5) "Motor" ["title"]=> string(39) "Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(393) "Podobno z wiekiem mężczyzna mądrzeje, uspakaja się, poważnieje, nabiera doświadczenia oraz dystansu do siebie i świata, jednym słowem: dojrzewa. A nic tak przecież nie pomaga w byciu ojcem jak wyważony ogląd świata. Wygląda więc na to, że jako dojrzały facet po 40. jesteś na najlepszej drodze do otrzymania tytułu ojca idealnego. Ale czy na pewno ten tytuł ci się należy?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(29) "PUŁAPKI DOJRZAŁEGO OJCOSTWA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_668" ["body"]=> string(5334) "

Nie łudź się. Mężczyzna po 40-tce automatycznie nie staje się dobrym ojcem tylko z uwagi na doświadczenie zebrane przez te kilkadziesiąt lat dorosłego życia.

Czeka cię niebezpieczeństwo popadnięcia w rutynę okraszone kryzysem związanym z przekroczeniem tzw. smugi cienia. I tu kończą się żarty, bo o ile walczyć na jednym froncie nie jest łatwo, to na dwóch jest już mordercze. I często kończy się to naprawdę wielkimi tarapatami. Można ich jednak uniknąć.

Pierwszy wróg ojca dojrzałego: pozorny spokój

Gdy przekraczasz wiek 40 lat, masz czasem wrażenie, że już nic nie może cię zaskoczyć. Najdziksze swawole już zaliczyłeś, stabilizację osiągnąłeś, pokusy pokonałeś i… śpisz na stojąco. Wpadasz w stan niemalże śpiączki życiowej, gdy wszystko wykonujesz automatycznie, włącznie nawet z seksem.

Nic więc dziwnego, że przestajesz często przykładać się do nigdy nie kończącej się roli ojca. Dzieci wkraczają w wiek nastoletni, są już „zdalnie sterowane” i nie potrzebują czytania bajek , okrywania kołderką i całowania w policzek na dobranoc. Filmy oglądają sobie, jakie chcą, na swoich komputerach, muzykę ściągają z Internetu i nawet nie masz szans, żeby nadążyć za tym co właśnie lubią. Same też się ubierają i odżywiają tym, co znajdą w lodówce.

Po prostu luz blues, jesteś nadal młody i atrakcyjny, a dzieci już nie potrzebują cię na co dzień – tak myślisz. Błąd! I to bardzo powszechny i zrozumiały. To wszystko tylko wierzchnia warstwa. Tak naprawdę twoje dorastające dzieci potrzebują cię w tym momencie swojego życia bardzo mocno. Sęk w tym, że one zachowują się tak, jakby miało być odwrotnie. I dlatego ty, facet po czterdziestce, dajesz się oszukać tej pozie i wpadasz w pułapkę kumplowania się z własnymi pociechami. No bo chcesz być taki „spox”.

Tak naprawdę to wszystko zależy od tego, jakim wcześniej byłeś ojcem, jeżeli istniałeś w ich życiu aktywnie, to teraz możesz istnieć dalej. Jeżeli nie istniałeś, albo bardzo słabo ci to wychodziło, to czeka cię orka na ugorze, żeby dotrzeć do rozumu 


nastolatka. Jakkolwiek by na to nie patrzeć, najlepszym sposobem jest po prostu mieć poukładane własne życie i emocje, a do tego jakieś swoje zajęcie, czy hobby. Wtedy możesz być opoką, tym, który idzie przez życie mądrze i równym krokiem i jest przez to wiarygodny. A wiarygodność to klucz do serca nastolatka. Bądź więc w porządku sam ze sobą, a ułoży ci się z dzieciakami.

Drugi wróg ojca dojrzałego: mit kryzysu wieku średniego

Jest wiele teorii tłumaczących, dlaczego mężczyźni po 40 kupują sobie motocykle, skórzane kurtki nabijane ćwiekami i odkrywają w sobie ducha Che Gevary. Dla jednych to przejaw andropauzy, czyli męskiego odpowiednika menopauzy. Dla innych to strach i panika, że to ostatni dzwonek na szaleństwo. A jeszcze inni uważają, że to żaden kryzys, tylko świadomość własnych potrzeb, które kiedyś po prostu nie mogły być zrealizowane i czekały na lepsze czasy.

Nieważne, skąd bierze się ten „kryzys” i jak się nazywa. To, co ważne, to wiedza o tym, jak w wieku czterdziestu lat z okładem nie zrobić z siebie idioty oraz pośmiewiska w oczach własnych dzieci. I wcale nie oznacza to, że nie możesz zaszaleć. Wręcz przeciwnie, powinieneś, bo nawet kocioł parowy z hartownej stali rozleci się na kawałki, jeżeli nadmiar energii nie uleci przez zawór bezpieczeństwa. Dlatego zamiast wpadać w kryzys lepiej zamontować sobie taki zawór. Wtedy możesz nadal zachować spójność swojej osoby i być również ojcem i wzorem dla swojego nastoletniego dziecka. W innym wypadku, bez takiej wewnętrznej równowagi, może ci być trudno utrzymać pozycję autorytetu wychowawczego. Tym bardziej w dzisiejszych czasach, gdy tak trudno w ogóle być jakimkolwiek autorytetem dla dziecka.

Regułą główną, aby nie stracić instynktu ojcowskiego i szacunku własnego dziecka to… nie wciągać go w swoje szalone pomysły. W swoich szaleństwach trzymaj się własnych kumpli. Syn czy córka mogą się śmiać albo bać, ale na pewno nie będą cię lekceważyć. I dlatego daj sobie prawo do nowych pomysłów i dziwnych, nowych zajęć i wpasuj to w rozkład swoich życiowych obowiązków – poza udziałem dzieci.

Brutalny jest ten świat. Wszędzie czyhają na nas, wrażliwych mężczyzn po czterdziestce, różne niebezpieczeństwa, włącznie z tym najstraszniejszym: utratą ojcowskiego autorytetu. Nie pozwól na to. Bycie ojcem to szczęście, przywilej i radość. Nie trać tego lekką ręką. Za dużo już umiesz, żeby powiedzieć pas. Teraz właśnie możesz cieszyć się ojcostwem, bo już wiesz jak - nauczyłeś się w szkole życia. A mężczyzna im starszy, tym jego serce twardsze. Więc dasz radę.

Michał Wichowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1346001865" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(51) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/kocham-cie-tato/" ["link_info"]=> string(27) "Dobry ojciec - to dobry syn" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(159) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, kryzys wieku średniego, czterdziestolatek, 40, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_668" ["visits_counter"]=> string(5) "27045" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346302800" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [27]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "667" ["slug"]=> string(32) "czy-twoje-dziecko-ma-przyjaciela" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(33) "Czy twoje dziecko ma przyjaciela?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(175) "Nawiązywanie przyjaźni wydaje się być proste, ale jeśli przyjrzysz się, jak dzieci zdobywają nowych kolegów, przekonasz się, że często jest to bardzo trudny proces." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(21) "NIKT MNIE NIE LUBI..." ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_667" ["body"]=> string(3929) "

Według Cameron Barr, dyplomowanego psychologa z Able Child Resources Services w Calgary, każdy rodzic powinien przekazać swoim dzieciom trzy podstawowe umiejętności: współpracy (zdolności do pracy z innymi), uprzejmości i empatii (zdolności do rozumienia uczuć innych ludzi) oraz komunikacji (zdolności do jasnego wyrażania samego siebie). „Nauka każdej z tych umiejętności powinna odbywać się w zwykłym otoczeniu dziecka, poprzez obserwowanie odpowiednich wzorców”.

Jako ojciec możesz zastosować kilka subtelnych metod, które pomogą twojemu dziecku pozyskać nowych przyjaciół:

Nawet, jeśli zrobisz wszystko, co w twojej mocy, któregoś dnia możesz usłyszeć od swojego dziecka: „Nikt mnie nie lubi”. Oto kilka praktycznych wskazówek, co zrobić w takiej sytuacji:

Wystarczy jeden przyjaciel, żeby wszystko się zmieniło. Jeśli twoje dziecko nie ma żadnych znajomych, zwróć się o pomoc do wychowawcy i poproś go, żeby znalazł dla niego odpowiedniego towarzysza zabaw. Czasem jedno pozytywne doświadczenie wystarczy, aby dziecko znów zaczęło wierzyć w siebie i przypomniało sobie, że nawiązywanie nowych znajomości jest tak naprawdę dziecinnie proste.

Juliusz Strykowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345998807" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(107) "https://facetpo40.pl/wspolny-czas/wino-kobiety-i-spiew-czyli-jak-rozmawiac-z-synem-o-wkraczaniu-w-hedonizm/" ["link_info"]=> string(43) "Jak wprowadzić syna w świat przyjemności" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_667" ["visits_counter"]=> string(5) "10983" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346216400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [28]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "666" ["slug"]=> string(27) "wiedziec-wystarczajaco-duzo" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(30) "Wiedzieć wystarczająco dużo" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(253) "Świadomość tego, co dzieje się w życiu twojego dziecka, to kluczowy element wychowywania go. Trudno sobie wyobrazić dobrego ojca, który nie wie nic o świecie swojego syna czy córki. Jednak nie chodzi tu bynajmniej o to, by wiedzieć wszystko! " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(34) "WIEDZIEĆ DUŻO, LECZ NIE WSZYSTKO" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_666" ["body"]=> string(2479) "

Ojciec, który nie ma takiej wiedzy, tylko przewija się przez życie swoich dzieci, nie mając pojęcia o ich pasjach, przyjaźniach, zajęciach w szkole czy poza nią. Nie wie, co sprawia, że jego dziecko jest kimś wyjątkowym i co odróżnia je od rówieśników.

Ważne jednak, aby nie popaść również w drugą skrajność, jaką jest nadmierne wtrącanie się w życie dziecka. Tata-intruz nie pozwala swoim dzieciom żyć tak, jak chcą. Dla niego wiedza to potęga - chce wiedzieć o wszystkim, co się dzieje w życiu jego dzieci, tak, aby móc w odpowiednim momencie powstrzymać je przed niewłaściwymi zachowaniami silną ręką autorytetu. Wydaje mu się, że jest w stanie uchronić swoje dzieci przed kłopotami, kontrolując je i dokonując wyborów za nie.

Tata-intruz czyta pamiętnik swojej nastoletniej córki i podsłuchuje rozmowy telefoniczne syna. Dziecko takiego ojca szybko dochodzi do wniosku, że jego myśli i uczucia nie są ważne; tata tylko chce mieć go na oku, tłamsząc całkowicie jego indywidualizm. Gdy ojciec naciska na dziecko, ono go odpycha i buntuje się przeciwko jego absolutnej władzy.

Zdrowa uwaga charakteryzuje się czymś, co nazywam dostrzeganiem. Zamiast wykorzystywać swoją wiedzę do kontrolowania dzieci, spostrzegawczy ojciec podejmuje takie działania, które będą jak najlepsze dla jego pociech. Nie jest intruzem, lecz zatroskanym rodzicem. Jest gotowy przejść do czynów, gdy wyczuje, że jego dziecku grozi niebezpieczeństwo, ale nie obserwuje każdego jego kroku, czekając, aż powinie mu się noga. Taki ojciec jest dla swoich dzieci przyjacielem i doradcą, wsparciem, a nie dozorcą.

Świadomość tego, co dzieje się w życiu dziecka, jest bardzo ważna dla każdego ojca. Ważne jednak, by zachować równowagę — ten idealny punkt po środku. Świat wokół nas jest podstępny i zdradziecki, dlatego musisz być czujny i stale obserwować, co się dzieje u twoich dzieci — nie rób tego jednak zbyt ostentacyjnie i nachalnie. Uszanuj także ich prywatność, potrzebę bycia samodzielnymi, odrębnymi jednostkami, chęć podejmowania własnych wyborów i prób. To pozwoli im rozwijać się i kształtować po swojemu, ale w bezpiecznym środowisku, jakie im zapewnisz.

Juliusz Strykowski

[sonda]20[/sonda]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345996343" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(64) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/bezpieczenstwo-dzieci-w-sieci" ["link_info"]=> string(31) "Bezpieczne dziecko w Internecie" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_666" ["visits_counter"]=> string(4) "5014" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346043600" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [29]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "663" ["slug"]=> string(29) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iv" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Zrozumieć świat dziecka cz. IV" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(203) "O programie wychowawczym dla współczesnych dzieci, o znaczeniu uśmiechu, dialogu, szacunku i zaufania pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "PROGRAM WYCHOWANIA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_663" ["body"]=> string(9098) "

Oto cztery słowa, które zawierają proponowany przeze mnie program działania: uśmiech, dialog, szacunek i zaufanie.

Uśmiech określa styl kontaktów. Nie traktuj go dosłownie, ale raczej jako symbol nacechowanej życzliwością relacji dorosły - dziecko, a także dorosły – świat. Wiem, że nie jest łatwo o uśmiech, kiedy człowiek jest zmęczony, spóźniony, albo zwolniony z pracy, ale wiem również, że pogoda ducha dorosłych sprzyja kształtowaniu pogodnej postawy dziecka. Dziecko słucha uważnie i obserwuje, w jaki sposób jego najbliżsi komentują różne zdarzenia i oceniają ludzi, a następnie bardzo często przejmuje zasłyszane poglądy i powtarza je jako swoje. Dobrze, gdy są to opinie życzliwe.

Zapytasz, czy trzeba się śmiać nawet, gdy sytuacja temu nie sprzyja. Powtórzę – słowo uśmiech jest tylko symbolem, ale tak, trzeba wykazywać pogodę ducha nawet, gdy miotają nami straszliwe emocje. W ten sposób budujemy pozytywne myślenie dziecka. Mnie osobiście przebyta choroba nowotworowa nauczyła, że w obliczu utraty zdrowia wszystkie inne troski tracą znaczenie. To pozwala mi zachować pogodę ducha w sytuacjach, które w obliczu prawdziwego nieszczęścia tylko wydają się trudne.

W ciągłym pośpiechu zapominamy czasami, jak wielkie znaczenie mają najmniejsze gesty i słowa. A przecież jakość kontaktu ma tym większe znaczenie im ten kontakt jest krótszy. Buziak na „dzień dobry” i „do widzenia”, pomachanie ręką zza szyby samochodu, radosny uśmiech na powitanie – to współczesne zamienniki długich zimowych wieczorów spędzonych wspólnie na przędzeniu nici i opowiadaniu baśni. Choć baśni szkoda...

Kolejne magiczne słowo, to dialog.

W rozgadanym, powierzchownie przeżywanym świecie umiejętność nawiązania dialogu daje dorosłemu szansę zapoznania się z tym, czym żyje dziecko. Dialog buduje poczucie wartości młodego człowieka, negocjacje pozwalają mu wyrazić swoje potrzeby.

Tu również bardzo liczy się jakość. Jestem przekonany, że pięć minut udanych negocjacji z dzieckiem ma większe znaczenie wychowawcze, niż godzina głoszenia nawet najmądrzejszych wskazówek i porad. To pierwsze buduje poczucie autonomii młodego człowieka, to drugie kończy się raczej znudzeniem.

Niestety, stosowanie dialogu w wychowaniu jest niełatwe. Wymaga gotowości zaakceptowania opinii dziecka, także wtedy, gdy odbiega ona od naszego wyobrażenia. W przypadku konfliktu zmusza do negocjowania, choć emocje podpowiadają, by uciąć dyskusję i nakazać. Na krótką metę nakaz działa, jednak jeżeli chcemy, by w przyszłości młody człowiek dobrze radził sobie w świecie, musimy nauczyć go, że w udanych negocjacjach dobra wola prowadzi do zadowolenia obu stron.

Dialog nie oznacza rezygnacji ze stawiania dziecku wymagań. Można i należy określić sferę, która nie podlega dyskusji. W ten sposób, życzliwym, ale konsekwentnym postępowaniem, warto wpoić dziecku reguły dobrego wychowania i szacunku dla innych ludzi. Zasady „kindersztuby” mogą nie podlegać negocjacji. W wieku późniejszym, młodzieńczym w podobny sposób warto kształcić również poczucie, że dana komukolwiek obietnica zobowiązuje.

Szacunek obowiązuje obie strony. Wyrazem szacunku dla dziecka jest uzasadnianie, wyjaśnianie poleceń i zakazów, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. Wyrazem szacunku jest życzliwa troska i rada nawet, gdy problem wydaje nam się mało istotny. Jest nim również dyskrecja i opanowanie ciekawości, jeśli dziecko nie zdradza chęci wtajemniczenia nas w swoje sprawy. W brudnopisie tego listu napisałem: „Interesować się, a nie inwigilować, troszczyć się, a nie prześladować troską, służyć radą, a nie oświecać, być obok, a nie tkwić w centrum życia dziecka.” Na tym może polegać szacunek dla dziecka.

Pojęcie szacunku ma jeszcze inny aspekt. W naszej szkole często obserwujemy, jak dzieci oczekują i uzyskują od rodziców pomoc i poświęcenie w sytuacjach, w których nie jest to niezbędne. Mama czeka w świetlicy, bo synek mówi „jeszcze chwilę” i nie czekając nawet na odpowiedź kontynuuje swoją zabawę. Inne dziecko dzwoni do rodziców, aby ci przywieźli mu coś, o czym zapomniało, a rodzice spełniają to życzenie. Otóż jestem przekonany, że największa nawet miłość i chęć pomocy dziecku nie powinny przesłaniać potrzeby nauczenia go szacunku dla sfery prywatności osoby dorosłej!

Wreszcie zaufanie. Jak pogodzić potrzebę zaufania z troską o bezpieczeństwo i dobro dziecka? Nie mam na to pytanie dobrej odpowiedzi. Niestety, w życiu młodego człowieka mogą zdarzyć różne sytuacje – jeżeli w następstwie którejś dojdzie do dramatycznych następstw – każdy rodzic będzie sobie wyrzucał, że czegoś nie dopilnował, czegoś zaniedbał, że gdyby „coś zrobił”, być może wszystko potoczyłoby się inaczej. Nie mam odwagi proponować więc konkretnych wskaźników zaufania. Mogę jedynie zasugerować, aby swoją potrzebę poczucia bezpieczeństwa zaspokajać w sprawach niosących zagrożenie dla zdrowia (także psychicznego) dziecka, obdarzając je zaufaniem wszędzie tam, gdzie możliwe następstwa są innej natury. W naszej szkole dzieci biorą aktywny udział w ustalaniu swojego planu zajęć dodatkowych. Nawet pierwszaki mają tutaj możliwość negocjowania z nauczycielem, który ten plan układa. Często to robią i to z powodzeniem, czasem rodzice przychodzą, bowiem dziecko nie potrafi uzgodnić rzeczy ważnej dla całej rodziny, takiej jak pora wychodzenia ze szkoły. Zdarza się jednak również, że rodzice negocjują w zastępstwie dziecka dobór zajęć, ponieważ ono „wolałoby inaczej”, albo „nie wie, co wybrać”. To jest właśnie przypadek, w którym można połączyć zaufanie z kształceniem poczucia odpowiedzialności i wymagać od dziecka, aby taką sprawę załatwiło samo. Konsekwencje ewentualnego niepowodzenia będą absolutnie do przyjęcia.

* * *

Jako dobrą ilustrację treści tego listu przytoczę ci przykład pewnego ojca, który opowiedział mi, jak inwestuje w swojego 11-letniego syna, interesuje się wszystkim, co chłopiec robi, skrupulatnie obserwuje jego postępy i… denerwuje się, bo ten: „za mało czyta, za dużo siedzi przy komputerze, nie chce chodzić na pływalnię, choć gra w tenisa itd.”. Zwróć uwagę na problem uprawiania sportu.

Gdzie zatem leży problem? Ewidentnie w głowie ojca, który męczy się poczuciem porażki pedagogicznej, podczas, gdy wszystko jest najzupełniej w porządku.

Co można zasugerować ojcu? Żeby pochodził na basen sam, żeby pograł z synem w tenisa, żeby wspólnie z nim zajął się inną dziedziną rekreacji, żeby spojrzał na swoje dziecko z ciekawością, a nie dokładnie sprecyzowanym programem. I przestał się martwić, bowiem jak dotąd, naprawdę nie ma powodu. Kończąc, podzielę się z tobą jednym z najmilszych doświadczeń, jakie przyniosła mi praca pedagogiczna. Otóż wśród najcenniejszych pamiątek posiadam dyplom, który otrzymałem na zakończenie roku szkolnego 1998/99 od Samorządu Uczniowskiego. Znalazło się w nim takie oto zdanie: „Panu Dyrektorowi w podziękowaniu za to, że szkoła pozwalała uczniom być sobą, zanim zadecydują, kim chcą być”.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380599" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(55) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/7-cech-madrego-ojca/" ["link_info"]=> string(20) "7 cech mądrego ojca" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_663" ["visits_counter"]=> string(4) "9406" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [30]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "662" ["slug"]=> string(30) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iii" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(33) "Zrozumieć świat dziecka cz. III" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(245) "O świecie młodych ludzi i tym, jak dorosły może się w nim znaleźć, by z powodzeniem wychowywać swoje dziecko na szczęśliwego człowieka pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(31) "TRZY KROKI W WYCHOWANIU DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_662" ["body"]=> string(12376) "

Drogi R.! W nawiązaniu do poprzedniej części listu proponuję ci trzy kroki: zaakceptowanie nieuchronnego, aby uniknąć niepotrzebnych frustracji, ustalenie, co jest najważniejsze w wychowaniu i zastanowienie się, jak to osiągnąć.

Nieuchronne wydaje mi się ogromne tempo życia, z którego wynika ciągły brak czasu, powszechna swoboda w dostępie i wymianie informacji, brak możliwości określenia jakiejś obiektywnie „najlepszej” przyszłości dziecka, oraz rosnące poczucie autonomii młodego pokolenia.

Myślę, że wiele osób jest zmęczonych narastającym pośpiechem. Osobiście mam wrażenie błędnego koła – staram się zdążyć ze wszystkim, co mogę zrobić w życiu, wykorzystać do maksimum otwierające się możliwości. Niestety, im więcej robię, tym silniejsze mam poczucie, że jeszcze więcej jest do zrobienia.

Dobrą ilustracją problemu jest ten list. Piszę do ciebie nie dlatego, że ktoś mi to wpisał w zakres obowiązków, ale z potrzeby podzielenia się myślami, której zaspokojenie stało się dzisiaj możliwe nawet dla takiego amatora jak ja. Mogę ten list zredagować za pomocą komputera, rozesłać pocztą elektroniczną lub powielić – mam na swoje usługi całą współczesną technologię. Równocześnie pracuję (muszę, ale, na szczęście, lubię swoją pracę), przygotowuję i prowadzę zbiórki harcerskie (nie muszę, ale lubię), chodzę na zajęcia sportowe (nie muszę, ale uwielbiam; poza tym ruch jest podobno ważny dla zdrowia), sporadycznie utrzymuję kontakty z dalszą rodziną (jak mógłbym z tego zrezygnować) i z przyjaciółmi (dobrze, że są…). Komputer, telefon i samochód pozwalają mi zmieścić coraz więcej zajęć w jednostce czasu, więc jeśli pojawi się jakiś nowy pomysł, pewnie ulegnę pokusie działania. Tymczasem piszę, a po głowie już chodzą mi kolejne tematy. I natrętne pytanie – które ogniwo w tym łańcuchu przerwać, żeby zwolnić tempo życia?

Niestety, nie potrafię dokonać wyboru, tym bardziej, że równolegle ścigają się z czasem moi najbliżsi. Akceptuję więc to, co przyjmuję za nieuchronne. Przestałem żałować, że nie potrafię siedzieć bezczynnie, lekturę przemycam kradnąc godziny nocy, a niedoczas stał się normalnym stanem mojego życia. Cieszę się, że mam tyle możliwości i mogę z nich korzystać. Ale również przestałem krytykować moją córkę, widząc ją czasami wpatrzoną w telewizor. Nawet trochę jej zazdroszczę, że potrafi jeszcze wyhamować.

Ciekaw jestem, jak ten problem wygląda w twoim życiu? Czy też, podobnie jak ja, pędzisz i nie bardzo chcesz, albo umiesz się zatrzymać? Czy twoje dziecko posiada zanikającą w społeczeństwie umiejętność nic-nie-robienia? A może sam bardzo starasz się, by jego czas był szczelnie wypełniony zajęciami? Jeśli tak, to odpuść trochę – życie samo wywiera na nie wystarczającą presję.

Nieuchronność swobody dostępu i wymiany informacji wydaje mi się oczywista, a przekonałem się o tym dobitnie we własnym domu. Jakiś czas temu zagroziłem córce, że w odwecie za narastający za jej sprawą bałagan na moim biurku założę hasło na komputerze podłączonym do internetu. Pociecha zareagowała sugestią, że w takim razie będzie mnie codziennie prosiła o pomoc w ściąganiu informacji niezbędnych do nauki. Po zważeniu „za” (porządek na biurku) i „przeciw” (braki w wykształceniu dziecka, trudna rola pośrednika) zaniechałem walki z nieuchronnym i podjąłem żmudne negocjacje w kwestii zasad korzystania z mojego mebla.

Nowym zjawiskiem, chyba jeszcze nieuświadomionym przez większość dorosłych, jest brak możliwości precyzyjnego ustalenia „najlepszej” przyszłości dziecka. Powróćmy na chwilę do porównań historycznych. Pan feudalny żyjący w średniowiecznym zamku miał pełne prawo przypuszczać, że jego pierworodny odziedziczy tytuł i władzę, po nim stanie się to z kolei udziałem jego pierworodnego i tak dalej. W myśl tego programu życiowego wystarczyło nauczyć się zarządzać majątkiem i wdrożyć do rycerskiego rzemiosła, aby spokojnie zająć swoje miejsce w społeczeństwie. A dzisiaj? Pozycja społeczna bywa dziedziczona jeszcze tylko w kilku korporacjach zawodowych, a i to nie zawsze. Mnogość zawodów jest tak wielka, że same kierunki studiów liczone są w tysiącach, a z każdym rokiem przybywają nowe. Wahania koniunktury i bezrobocie zmuszają do częstej zmiany zajęcia, a system kształcenia i dokształcania wspiera to zjawisko. Co najważniejsze, tempo zmian we wszystkich dziedzinach życia jest tak ogromne, że mamy jedynie mgliste pojęcie o tym, jak będzie wyglądał świat za następnego pokolenia. Człowiek, który mówi, że wie, kim będzie jego dziecko, gdy dorośnie, albo jest nadmiernie pewny siebie, albo grzeszy brakiem wyobraźni.

Jeżeli zgodzimy się, że nikt nie wie na pewno, jak będzie funkcjonował świat za lat dwadzieścia, musimy również pogodzić się z tym, że jedynym sposobem przygotowania dziecka na spotkanie przyszłych wyzwań jest wyposażenie go w umiejętność samodzielnego reagowania na zmieniające się warunki. Do tego niezbędne jest wykształcenie wewnętrznej autonomii, na którą składa się gotowość samodzielnego stawiania sobie celów, zdolność wartościowania osób i wydarzeń oraz poczucie własnej wartości. Kształcenie tych cech może być bardzo frustrujące dla osoby przywiązanej do tradycyjnych relacji dorośli – dzieci. Jeśli jednak spętamy umysł dziecka wyobrażeniami, jakie mają o życiu i przyszłości rodzice i nauczyciele, będziemy wychowywać je dla świata współczesnego, a nie tego, który nadejdzie!

To wszystko wydaje mi się nieuchronne. Do czego więc powinniśmy dążyć? O co warto starać się w wychowaniu?

Myślę, że nade wszystko warto rozwijać i pielęgnować pozytywne emocje dziecka. Człowiek pogodny i życzliwy dla otoczenia ma większą szansę na osiągnięcie stanu, który określi mianem szczęścia. Te same cechy, wbrew potocznemu mniemaniu, dadzą mu również przewagę na rynku pracy – większość pracodawców poszukuje ludzi „komunikatywnych i umiejących pracować w zespole”, co nie jest raczej cechą zamkniętych w sobie, nastawionych na sukces ponuraków. Pogoda ducha może być dobrym lekarstwem na stres, przepustką do udanej miłości, szczepionką na niepowodzenia i… pociechą dla rodziców na starość. Po prostu, jak napisała Krystyna Siesicka, „świat lubi ludzi, którzy lubią świat”.

Warto dbać o tak zwane dobre wychowanie, dawniej zwane „kindersztubą”. Zwroty grzecznościowe, dostosowanie języka do adresata, poszanowanie norm zwyczajowych i prawnych obowiązujących w społeczeństwie – to wszystko może zaginąć w codziennym pośpiechu, a przecież istniejąc zapewnia nam poczucie łączności z dawnymi, dobrymi czasy, ułatwia funkcjonowanie w życiu i znakomicie współgra z rozwijaniem pozytywnych emocji.

Wreszcie rzecz równie ważna, a nie tak oczywista, jak poprzednie – rozwijanie u dziecka samodzielności, umiejętności dokonywania wyboru, poczucia odpowiedzialności za swój los. Znaczenie tych cech w świecie, który zmienia się nie do poznania w ciągu mniej niż jednego pokolenia, jest trudne do przecenienia. Tylko one dają nadzieję na sukces, gdy wiedza staje się przestarzała zanim jeszcze trafi do szkolnego podręcznika.

Zwróć uwagę, że wśród tego, o co warto zabiegać nie wymieniłem starannego wykształcenia, choć wydaje się ono dzisiaj niezbędne, a już znajomość języka obcego absolutnie nieodzowna. To jest bardzo ważne, ale wcale, moim zdaniem, nie przesądza ostatecznie o przyszłym powodzeniu życiowym.

Przy wszystkich swoich wadach współczesny świat niesie możliwości edukacyjne, o jakich my mogliśmy tylko pomarzyć. Właściwie każdy ma dzisiaj szansę kształcić się tak długo, jak długo starczy mu zapału. Język obcy, a dokładniej angielski, gości w świadomości dzieci od najmłodszych lat i to nawet bez specjalnych lekcji, po prostu za pośrednictwem komputera, internetu i ścieżek dźwiękowych piosenek i filmów. Tę zmianę dostrzegam szczególnie ostro przez pryzmat osobistego doświadczenia. Jako młody człowiek w ciągu długich dwunastu lat nauki angielskiego mogłem porozmawiać w tym języku w zasadzie tylko z nauczycielem. Owe dwanaście lat przyniosło mi niezłą znajomość języka, okupioną jednak ogromnym znużeniem nauką. Tymczasem podobny poziom znajomości francuskiego osiągnąłem w wieku dojrzałym, właściwie bez żadnych lekcji, dzięki regularnym wyjazdom, a ostatecznie dzięki pobytowi we francuskim szpitalu.

Jestem przekonany, że zdecydowana większość młodych ludzi w przyszłości dobrowolnie lub pod presją okoliczności nawet kilkakrotnie zmieni swój program życiowy. Z tego powodu, doceniając znaczenie starannego wykształcenia, w tym nauki języków obcych, uważam, że priorytetem wychowania powinno być rozwijanie cech osobowości, które ułatwiają harmonijne funkcjonowanie we współczesnym świecie. Kwintesencją mojego poglądu na tę sprawę niech będzie komentarz psychologa, który znalazłem, bodaj w „Newsweek’u”, w artykule poświęconym dzieciom hodowanym…, chciałem napisać „wychowywanym” do sukcesu – „w dorosłym wieku można nauczyć się języka obcego, ale na naukę emocji jest już wtedy za późno”.

Drogi R.!

Wiem, że ostatnie zdania mogą być dla ciebie niepokojące. W końcu nauczyciel nie powinien pisać, że wykształcenie dziecka nie wydaje mu się problemem najważniejszym. Aby lepiej się rozumieć powinniśmy rozważyć, czym w ogóle jest dzisiaj wykształcenie, bowiem to pojęcie ostatnio także mocno zmieniło swoje znaczenie. Na ten temat napiszę więcej w jednym z następnych listów. Tymczasem przyjmij moje zapewnienie, że jako nauczyciel nie zaniedbam tego, czego dziecko powinno dowiedzieć się i nauczyć w szkole, jednak przede wszystkim będę kształcił pozytywne emocje, uczył samodzielności, prawości i dobrego wychowania.

Taki program wychowawczy nie grozi konfliktem pokoleń. Dzieci i młodzież wciąż posiadają ogromną potrzebę więzi emocjonalnej z dorosłymi, do pewnego wieku przynajmniej identyfikują się z najbliższymi jako wzorcami osobowymi – to wieka dla nas szansa, ale i odpowiedzialność – lubią, gdy życie toczy się w zgodzie z kilkoma fundamentalnymi zasadami, ale również wymagają szacunku, liczenia się z ich zdaniem i stworzenia pola dla samodzielności.

Proponuję, abyśmy teraz zastanowili się, jak to wszystko osiągnąć, nie sięgając przy tym po doktorat z pedagogiki.

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380257" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(65) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iv/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_662" ["visits_counter"]=> string(5) "10099" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [31]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "661" ["slug"]=> string(29) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-ii" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Zrozumieć świat dziecka cz. II" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(237) "O tym, jaki rzeczywiście jest świat młodych ludzi, jak my, dorośli błędnie go czasem odczytujemy i jak lepiej możemy go zrozumieć, pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "ZROZUM MNIE LEPIEJ" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_661" ["body"]=> string(8625) "

A zatem, jaki jest świat młodych ludzi?

Przede wszystkim rozgadany. Roztopiony w morzu słów, symboli, gestów i myśli przepływających we wszystkich kierunkach, szybko chwytanych, często gubionych i powtarzanych. Jest równocześnie bardzo demokratyczny – w morzu słów każdy może się wypowiedzieć i zadecydować, które komunikaty odbierze, na które odpowie. Nie ma w nim barier i tabu – wszystko jest dla ludzi i wszystko powinno im służyć.

Ten świat jest szybki – aż do bólu – i przez to bardzo powierzchowny. Przypomina kalejdoskop. Tutaj młode pokolenie wiernie podążyło ścieżką wytyczoną przez dorosłych. Zauważmy, że miejsce dużej płachty tygodnika „Polityka” już dawno zajął kolorowy zeszyt, w którym rzadko trafia się artykuł dłuższy niż trzy strony. Pół godziny wiadomości telewizyjnych zawiera streszczenie tego, czym żyje cały świat, zaś królem rynku prasowego jest dziennik składający się z głównie z tytułów, zdjęć i wykrzykników.

Świat młodych ludzi jest dla nas nowy, zupełnie inny, egzotyczny. Próba sprowadzenia go do tego, co pamiętamy z dzieciństwa razi brakiem wyobraźni. Na poziomie władzy państwowej prezentują to zwolennicy przywrócenia obowiązkowych, codziennych strojów szkolnych – nie dlatego, że prawdopodobnie nie jest to właściwe rozwiązanie problemu agresji i braku dyscypliny szkolnej, ale dlatego, że gdyby nawet było, brak akceptacji wśród młodych ludzi skazuje ten pomysł na niepowodzenie. Jest on po prostu niezgodny z opisanym tutaj światem młodych – kolorowym, kalejdoskopowym, nastawionym na indywidualność. Osobiście uważam zresztą pomysł umundurowania uczniów po prostu za akt agresji – której ponoć ma zapobiegać!

Na poziomie władzy rodzicielskiej i szkolnej brak zrozumienia egzotyki świata dzieci przejawia się w typowych frustracjach osób dorosłych:

„W ogóle nie czytają książek!” – po pierwsze wcale nie „w ogóle”, bo trochę jednak czytają. Po drugie, jeśli nawet nie czytają, to z innych źródeł uzyskują, często mimochodem, równie dużo informacji, jak kiedyś z książek. Książka jest specyficzną, niezwykle cenną formą przekazu kulturowego, ale kim jesteśmy, by stanowczo wyrokować, w jakim kierunku podąży rozwój kultury?!

„Wciąż ślęczą przy komputerze”. My sami – dorośli – kupujemy im komputery i sami wprowadziliśmy informatykę do programów szkolnych. Sami oczekujemy od nauczycieli, że będą kształcić „nowocześnie”, a tę nowoczesność utożsamiamy z zastosowaniem technologii informacyjnej. Sami wreszcie coraz dłużej siedzimy przed ekranem monitora, także kosztem codziennego kontaktu z dzieckiem.
Zastanówmy się, czy jeśli pół świata spędza dużą część życia przy komputerze, można mieć pretensję do jego młodocianej jednej czwartej, że czyni to samo?!

„Używają komputera tylko do grania”. Już nie – w coraz większym stopniu także do komunikowania się, jako narzędzia pracy i źródła informacji. Poza tym gra może mieć walor kształcący, nawet, jeśli tego nie dostrzegamy. Nie jest też granie w większym stopniu stratą czasu, niż, na przykład, czytanie prasowych doniesień na temat życia towarzyskiego gwiazd filmu lub estrady.

„Tylko komórka i komórka!”. Równie dobrze możemy sobie ponarzekać „Wciąż tylko zegarek i zegarek!”. Daliśmy dzieciom do ręki wygodne narzędzie, także we własnym interesie. Korzystamy z niego, dzwoniąc dziesięć razy dziennie, aby dowiedzieć się, co nasza pociecha robi, gdzie jest, jak się czuje i tak dalej. Nie dziwmy się, gdy dziecko robi to samo w sprawach, które są ważne dla niego.

„Nie respektują starszych” – to prawda, dystans bardzo się zmniejszył, w takim, mniej więcej, stopniu, jak Szymon Majewski czy Kuba Wojewódzki skracają go w telewizorze w stosunku do gości swoich programów. Takie wzorce lansują obecnie media, które nie są przecież wytworem dzieci. Niestety, coraz częściej przejmujemy je także my - dorośli.

„Piszą niestarannie, z błędami, w ogóle nie dbają o styl” – przyczyn może być wiele. Na przykład, ktoś w „zerówce” uczył pisać litery zamiast starannie przygotowywać rękę dziecka do pisania. Albo mama, będąc w ciąży, jadła za dużo skażonej sałaty. Albo dziecko chce jak najszybciej zapisać cisnące się pod pióro myśli. Ponadto, nauka starannego i bezbłędnego pisania wymaga czasu, skupienia i wytrwałości. Trudno pogodzić to z obecnym tempem życia. Jeżeli jednak bardzo nam na tym zależy – a powinno – to pierwszy krok powinniśmy uczynić sami. Proponuję – lansujmy hasło: „SMS-y i maile piszę bez błędów!”. Ale ostrzegam, sam czasem tracę cierpliwość, kiedy wystukuję SMS-a z polskimi literami i interpunkcją. Cóż, pozostaje mieć nadzieję, że następne pokolenie ogłosi zniesienie w języku polskim liter „ó”, „ż”, „h” i im podobnych. O ilerz, tfu…, o ileż życie będzie prostsze!

Kalejdoskopowy, rozgadany, dla nas egzotyczny – taki jest świat młodych ludzi. Uzupełnijmy ten obraz jeszcze o to, jaki nie jest.

Nie jest pozbawiony autorytetów, z tym, że współczesny autorytet nie nabiera mocy z racji swojego urzędu albo urodzenia. On musi pozostawać w zgodzie z duchem młodego pokolenia. Dlatego większe wpływy ma wśród młodzieży Jurek Owsiak niż którykolwiek z czołowych polityków. Dlatego ja staram się budować swój niewielki, szkolny autorytet na różnorodności pomysłów, ściskaniu łapek, emocjach przy grze w piłkę, ciekawych lekcjach i pełnych przygód obozach, a nie dostojeństwie dyrektorskiego majestatu.

Ten świat nie jest pusty, ani pozbawiony patriotyzmu. Zna wzruszenia, potrafi cieszyć się i tworzyć, entuzjazmuje sukcesami polskich sportowców – nie znosi jednak utożsamiania patriotyzmu z nudą i zadęciem, ani czczenia dawnych przewag, czy chwalebnych klęsk.

Nie jest również pozbawiony uczuć, choć niektórzy zdają się sądzić, że są one sztuczne, niczym z plastiku. Tak bywa tam, gdzie nie ma czasu na manifestowanie i pielęgnowanie pozytywnych emocji. Z konieczności wzorcem staje się wtedy obrazek z telewizora. Tam, gdzie jest czas, by okazywać sobie miłość, dziecięce uczucia są także „z krwi i kości”. Ale, uwaga, nieodłącznym atrybutem miłości jest szacunek i zrozumienie. Dorosły, który traktuje dziecko, choćby nieświadomie, jak interaktywną zabawkę do zaspokajania swoich ambicji i potrzeb, tylko myśli, że kocha.

Taki jest, moim zdaniem, świat młodych ludzi. Oczywiście, powyższe rozważania są tylko pewnym uogólnieniem wielu obserwacji. Sądzę jednak, że podobnie jak rodzice, patrzący z boku, czasem wnikliwiej i trafniej oceniają szkołę niż nauczyciele, tak ja, obserwując z dystansu przejawy życia rodzinnego setek uczniów, dość trafnie diagnozuję sytuację. Cóż z tej diagnozy wynika dla nas, dorosłych?

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380032" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(66) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iii/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_661" ["visits_counter"]=> string(5) "14692" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [32]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "660" ["slug"]=> string(28) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-i" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(31) "Zrozumieć świat dziecka cz. I" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(228) "O usamodzielnieniu kulturowym dzieci, wyzwaniach w wychowywaniu dzieci we współczesnym świecie i sposobach zrozumienia młodego pokolenia pisze w swoim Liście do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(25) "ZROZUMIEĆ ŚWIAT DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_660" ["body"]=> string(11143) "

Drogi Rodzicu! Sądzę, że coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę z gwałtownej przemiany, jakiej uległ świat w ostatnich dwóch dziesięcioleciach. Zmiany dotknęły wszystkich dziedzin życia społecznego. Jedną z nich, bardzo ważną dla tych, którzy w sposób szczególny mają do czynienia z młodym pokoleniem, rodziców i nauczycieli, nazwałbym usamodzielnieniem kulturowym dzieci i młodzieży.

W dawnych czasach krąg rodzinny i rówieśniczy dziecka przenikały się wzajemnie i uzupełniały, rzadko sięgając poza najbliższą okolicę miejsca zamieszkania. Dalekie wyprawy były przywilejem najzamożniejszych lub ryzykiem najbardziej odważnych. Wojny szarpały tkankę społeczną, ale nawet one zazwyczaj nie naruszały jej fundamentów. Kolejne pokolenia harmonijnie wrastały w świat dorosłych, przejmując zwyczaje i wartości, a dominacja starszych była bezdyskusyjna. Nawet w czasach, kiedy rewolucja przemysłowa i urbanizacja radykalnie zmieniały stosunki społeczne, autorytet dorosłych trwał niezagrożony.

Wielkie zawieruchy dziejowe XX wieku, których wspomnienie było w okresie mojego dzieciństwa jeszcze bardzo żywe, również nie zdołały w sposób istotny zmienić tego stanu rzeczy. Sam dorastałem w rodzinie, która, mimo mieszkania w wielkim mieście i aktywności zawodowej obojga rodziców, znajdowała dość czasu na wizyty towarzyskie i uroczystości rodzinne, bardzo zresztą dla mnie atrakcyjne i radośnie wyczekiwane. Czas wolny spędzałem wśród kolegów z podwórka. Miałem, co prawda, lekcje angielskiego, moi znajomi chodzili do Pałacu Młodzieży, a wszyscy trawiliśmy trochę czasu na oglądaniu „Zwierzyńca”, „Teleranka” i jakiegoś filmu w sobotni wieczór, jednak dzień bez godziny lub dwóch zabawy na podwórku był stracony. Nasi rodzice również utrzymywali kontakty sąsiedzkie, od okazjonalnych ploteczek przy „pożyczaniu” brakującej szczypty soli, po większe spotkania towarzyskie wokół zastawionego stołu.

Od tego czasu minęło zaledwie nieco ponad ćwierć wieku, a nic nie wydaje mi się już takie, jak dawniej. Sąsiadów mijam w biegu. Podwórkowe grupy rówieśnicze znikły, albo, jeśli istnieją nadal, to najczęściej budzą obawę w otoczeniu. Telewizor jest oknem na świat, przez które obserwuję wojnę w Iraku i klęskę głodu w Sudanie, tymczasem umyka mojej uwadze, że szara kotka, która mieszka w piwnicy naszego domu, właśnie urodziła śliczne kociaki. Zresztą, w piwnicy są nowe okna i tej kotki, być może, w ogóle nie ma. A w moim świecie panują niepodzielnie: komputer, komórka i internet. No i brak czasu.

Myślę, że jako pierwsi przyspieszyli dorośli, przynajmniej w naszym kraju. Po upadku socjalizmu nagle okazało się, że „mieć”, wbrew temu, co głoszono wcześniej, jest bardziej atrakcyjne niż „być”. Samochód, mieszkanie, ciekawy urlop – wszystko stało się możliwe do osiągnięcia, za cenę „tylko” ogromnego wysiłku, poświęcenia i nakładu czasu. A im więcej się osiągnęło, tym więcej pozostało do osiągnięcia – o czym do dziś niestrudzenie przypominają reklamy.

Mijające dwie dekady rewolucji komputerowej i mnożenia kanałów telewizyjnych oraz dziesięć lat rozwoju internetu i telefonii komórkowej, zmieniły radykalnie oblicze świata, ale w jeszcze większym stopniu odmieniły świat dziecka. Nagle, w ciągu kilku zaledwie lat, miejsce od wieków zarezerwowane dla dorosłych zajęły maszyny. Komputer nigdy nie mówi, że nie ma czasu lub jest zmęczony. Internet i komórka pozwalają znaleźć partnera do rozmowy nawet wtedy, gdy w domu nie ma się do kogo odezwać. Dzięki tym urządzeniom młody człowiek może dowiedzieć się wszystkiego, czego dusza zapragnie, a każdą pokrętną informację lub komunikat osoby dorosłej, typu „nie musisz tego wiedzieć”, jest w stanie błyskawicznie uzupełnić z elektronicznego źródła, które zresztą w ten sposób awansuje do rangi bardziej wiarygodnego.

Dorosły – zajęty i zagoniony – stał się również zacofany i do pewnego przynajmniej stopnia – zastąpiony (to odwrotność „niezastąpionego” :).

Komunikacja za pomocą komórek i internetu powoduje, że nawet we własnym domu młody człowiek pozostaje w centrum grupy rówieśniczej, na ogół bardzo licznej i wciąż rosnącej. Lawina informacji narasta, a malejący koszt połączeń dodatkowo ją potęguje. W przypadku kłopotu z akceptacją rzeczywistości dziecko może pogrążyć się w wirtualnym świecie jednej z gier komputerowych, których coraz bardziej wyrafinowane scenariusze skutecznie wciągają duszę i intelekt. Aktywność mediów powoduje, że nie ma tematów tabu, ograniczanie młodemu człowiekowi dostępu do informacji przestaje już nawet być odbierane jako akt wrogi – staje się aktem tak niepojętym, że aż bezsensownym!

Wszystko to składa się na nową, specyficzną odmianę kultury, której współtwórcami i zarazem konsumentami są dzieci i młodzież, korzystające z osiągnięć techniki swobodniej niż sami wynalazcy. Dorośli, także na skutek swojej własnej postawy, znaleźli się na marginesie.

To właśnie nazywam usamodzielnieniem kulturowym młodego pokolenia.

Drogi R.! Im szybciej zrozumiemy opisane tutaj zjawisko, tym większą mamy szansę zachowania wpływu na młodych ludzi, na tyle przynajmniej, by przekazać im pewne wartości, które chcielibyśmy zachować dla przyszłych pokoleń. No i dla siebie – na starość.

* * *

Dorośli często rozmawiają o dzieciach. Zazwyczaj omawiają różne zdarzenia, szukają dróg osiągnięcia pożądanych celów, doprowadzenia, aby dzieci robiły coś, zachowywały się jakoś, były takie-a-nie-inne, słowem, myślą, co zrobić, żeby je wychować. Nader często towarzyszy temu frustracja, bowiem dzieci rzadko kiedy spełniają oczekiwania dorosłych. To zjawisko stare jak świat, już starożytni uskarżali się na młode pokolenie. Dzisiaj jednak sytuacja jest wyjątkowo złożona, bowiem młodzi ludzie, w stopniu wcześniej nieznanym, posiadają własny pogląd na życie, siebie i swoją przyszłość. Intuicja i wiedza nauczyciela podpowiadają mi, że szkoda czasu na frustracje – musimy pilnie zastanowić się, jak powinno wyglądać współczesne wychowanie.

Dorośli deklarują dobre chęci – chcą, by dzieciom było w życiu jak najlepiej, chcą im pomóc odnieść sukces. Niestety, każdy to „najlepiej” rozumie po swojemu i każdy ma własną wizję sukcesu. Ta ostatnia często oparta jest na odwróceniu własnych niepowodzeń życiowych, rzadko zaś na zrozumieniu, co myśli, czuje i pragnie młody człowiek. Tymczasem same dobre chęci nie wystarczą. Żeby pomóc – trzeba rozumieć.

Postępowanie dorosłych wobec młodego pokolenia nasuwa mi porównanie do ekspedycji, która odkrywa nieznaną sobie cywilizację i nie może wyjść ze zdumienia. „Jacyż oni prymitywni?! Ileż ich musimy nauczyć?!”.

Rzeczywiście, napotkani tubylcy chodzą w takich śmiesznych ubraniach, porozumiewają się trudnym do zrozumienia bełkotem, nie czytają książek, spędzają czas na bezsensownych rozrywkach, tańczą dziwne tańce, zdają się nie troszczyć o to, co przyniesie jutro. No i w ogóle nas nie przypominają! Zgroza!

Ekspedycja w najlepszej wierze podejmuje dzieło krzewienia kultury. Po pewnym czasie tubylcy zostają nauczeni lub przymuszeni do właściwego ubierania się, miejsce lenistwa zastępuje ciężka praca, a beztroskę - troska o przyszłość. Niektórym nawet się to podoba i w nowej roli przyłączają się do krzewicieli, aby uszczęśliwiać kolejne cywilizacje. A że większość zatraca radość i sens życia – trudno – uznaje się to jako nieuchronny koszt szerzenia dobra.

Widać w tym podobieństwo do wydarzeń znanych z historii? Owszem – zrozumienie innych cywilizacji zawsze było słabą stroną odkrywców, przepojonych aroganckim przekonaniem, że krzewione przez nich wartości są jedyne słuszne. Tymczasem młode pokolenie, czyli „tubylcy”, posiada dzisiaj realną alternatywę dla tego, co mają im do zaoferowania dorośli „odkrywcy”.

Jeżeli chcemy wychowywać młodzież, musimy najpierw zrozumieć jej świat i zaakceptować go. Udawanie, że nic się nie dzieje i wiara, że wystarczy trochę nakazów, zakazów i pedagogicznej „konsekwencji”, aby młode pokolenie ukształtować na nasz obraz i podobieństwo, jest próbą cofnięcia siłą zegara o ćwierć wieku. Wydaje mi się to zadaniem tyleż bezsensownym, co beznadziejnym.

Na szczęście porównanie do ekspedycji ma jeden mankament – zakłada absolutną obcość przybyszów i odkrywanych, podczas gdy my - młodzi i starzy – tworzymy jedno społeczeństwo. Poza tym jest jeszcze dobra wola dorosłych – ona obiektywnie istnieje – i ogromne potrzeby emocjonalne dzieci, w tym nowym świecie wcale nie mniejsze niż ongiś. Dzieci potrzebują naszej miłości, akceptacji, poświęcenia, których braku nie zrekompensuje żadna maszyneria. One potrzebują, my chcemy – trzeba tylko znaleźć płaszczyznę porozumienia. Poszukajmy jej.

Przyjrzyjmy się światu dzieci z odpowiednią dozą szacunku i pokory. Zastanówmy się, co zrobić, by stał się on dla nas bliższy, bardziej akceptowalny; co zrobić, żeby znalazł się w nim kawałek miejsca także dla nas. Pomyślmy, jak przekazać wartości, które są dla nas najcenniejsze.

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345379753" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(65) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-ii/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_660" ["visits_counter"]=> string(5) "13571" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345525200" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [33]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "658" ["slug"]=> string(31) "jak-prosic-dziecko-o-wybaczenie" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Jak prosić dziecko o wybaczenie" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(269) "Może się zdarzyć, że popełnisz błąd, który skrzywdzi twoje dziecko. Każdemu może się zdarzyć. Jednak to, co potem zrobisz, może być najważniejszą rzeczą w życiu twojego dziecka. I tu już nie ma miejsca ani na dumę, ani na uniki. Musisz przeprosić. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(24) "JAK PRZEPROSIĆ DZIECKO?" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_658" ["body"]=> string(3732) "

- Marku, powiedz mi prawdę.
Był letni, gorący dzień, a ja zostałem poproszony o rozwiązanie kolejnego rodzinnego problemu. Ktoś nabroił i musi ponieść konsekwencje. Mój syn patrzył na mnie z oburzeniem.
- Marku, mówisz prawdę?
- Tak, tato. Najprawdziwszą.
Wiedziałem, że jeśli będę przyglądał mu się wystarczająco długo, w końcu się przyzna. Jednak tamtego dnia jego twarz była niewzruszona. Dlatego… postanowiłem zaryzykować.
- Nie, Marku. Nie wierzę ci.

Gdy dawałem mu karę, nie wykazywał żadnej skruchy. Kilka minut później dowiedziałem się od któregoś z dzieciaków z podwórka, że Marek rzeczywiście mówił prawdę. Źle go oceniłem i niesprawiedliwie ukarałem. Pomyliłem się...

Chyba nie ma nic trudniejszego dla ojca, niż przyznanie się do błędu. W takiej chwili możesz zrobić tylko jedno: wrócić do dziecka, wyrazić skruchę i poprosić o wybaczenie. Będziesz czuł się upokorzony, będzie ci głupio, dziwnie, niezręcznie, ale pamiętaj, że to jest jedna z najważniejszych rzeczy, które możesz zrobić jako ojciec. W takich właśnie chwilach kształtujesz charakter swojego dziecka.

Prosząc dziecko o wybaczenie, uczysz je, że wszystkie relacje międzyludzkie są oparte na dawaniu i braniu. Pokazujesz, że reguły dotyczące nagradzania i karania nie są przypadkowe i że ty również ich przestrzegasz. Przyznając się do błędu i prosząc o wybaczenie, pokazujesz dziecku, że w układzie między tobą a nim odzyskanie zaufania jest dla ciebie ważniejsze od własnej dumy.

Jest coś jeszcze. Pomyśl, jaką ulgę poczuje twoje dziecko. Zostało niesprawiedliwie ukarane, ale ty nie zlekceważyłeś jego uczuć. Nie powiedziałeś: „Widzisz, w życiu nie ma sprawiedliwości”, oczekując, że dziecko to zrozumie. Poprosiłeś je o wybaczenie, pokazując mu w ten sposób, że jest dla ciebie ważne. Niesprawiedliwie ucierpiało, a ty chcesz to naprawić.


Jak przepraszać dziecko?

Wielu ojców ma opory przed przepraszaniem dzieci, obawiając się, że stracą w jego oczach autorytet. Tymczasem twoje dziecko doskonale orientuje się, kiedy próbujesz nim manipulować lub okłamywać w sytuacji, gdy nie masz racji. Przyznaj się do błędu, przeproś i pokaż, że taka postawa nie jest oznaką porażki lecz odpowiedzialności za swoje błędy.

Przepraszać też trzeba umieć, szczególnie dzieci. Oto kilka wskazówek, jak zrobić to właściwie:

Zadaj dziecku pytanie „Dlaczego…?”.

Kiedy twoje dziecko zawiniło, pozwól mu się wytłumaczyć. Unikniesz w ten sposób ryzyka popełnienia błędu. Mając więcej informacji na temat zdarzenia podejmiesz decyzję nieopartą na emocjach i ogólnych przesłankach.

Juliusz Strykowski, Brunon Nowakowski

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345321215" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(89) "https://facetpo40.pl/zrozum-nastolatka/w-jaki-sposob-rozmawiac-z-dzieckiem-o-narkotykach/" ["link_info"]=> string(40) "Jak rozmawiać z dzieckiem o narkotykach" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(158) "ojcostwo, jak przeprosić dziecko, przepraszanie dzieci, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_658" ["visits_counter"]=> string(5) "11025" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345698000" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [34]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "657" ["slug"]=> string(72) "wino-kobiety-i-spiew-czyli-jak-rozmawiac-z-synem-o-wkraczaniu-w-hedonizm" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(79) "Wino, kobiety i śpiew czyli jak rozmawiać z synem o wkraczaniu w… hedonizm " ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(356) "Synu, oto świat przyjemności. Pamiętaj - będziesz się nim długo cieszył w zdrowiu i bez problemów, jeżeli zrozumiesz prostą zasadę, która nim rządzi. Najlepiej tłumaczą ją słowa śp. hrabiego Aleksandra Fredry „Znaj proporcje, mocium panie”. Tłumacząc to na twój język: nie przeginaj. No i już wiesz wszystko. To idź się bawić." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(26) "SYN WCHODZI W DOROSŁOŚĆ" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_657" ["body"]=> string(12800) "

Jeżeli twój syn jest nastolatkiem, to czas z nim porozmawiać. I to nie tylko o tym, skąd się biorą dzieci, ani jak się tego ustrzec, bo on to wszystko już wie. W szkole go nauczyli. Czas porozmawiać z nim poważnie, o tym jak… pić, palić i nie złapać syfa. Czas na twardą, szczerą rozmowę o tym, jak używać życia i nie przesadzać z zabawkami. Bo nie łudźmy się, tej wiedzy nie zdobędzie z książek, tę wiedzę ma tylko ten, kto już trochę zna życie, czyli ty, jego ojciec.

[article_adv]W dzisiejszych czasach dzieci to takie małe chodzące encyklopedie. Wiedzą więcej niż ty, gdy byłeś w ich wieku. Można się wściec, bo nie ma czym zaimponować swojemu synowi. Jednak nadchodzi ten dzień, gdy on zaczyna dorastać. Niby nie ma twardej granicy, która to określa. Może to być 15 lat, 16 albo 17, jest to po prostu ten czas, gdy twój geniusz komputera nagle kompletnie nie wie, co ma robić. A nie wie, bo tego w komputerze nie pokazują. Nie ma gry, która nazywa się „dorosłe życie”. I bardzo dobrze, bo to szansa dla ciebie, właśnie teraz nadchodzi twój czas. To ty jesteś tym, który wie coś o życiu. I twoim obowiązkiem jest przekazać tę wiedzę. O niebezpieczeństwach, jakie czyhają na młodego kandydata na mężczyznę.

Jak powiedzieć dziecku, co dobre, a co złe? Nie da się. A przecież trzeba. Tę kwadraturę koła każdy ojciec na całym świecie rozwiązuje na swój sposób. Patenty są różne; można usiąść i przekazać czystą „teorię”, ale młodzież nie lubi morałów, można wybrać się razem z dzieciakiem na mały rekonesans, można dać mu kilka książek do przeczytania, można… metod


jest tyle, ilu ojców. Trzeba wypracować sobie własną. A gdy już ją wybierzesz, to pojawia się najważniejsze pytanie… co w końcu masz młodemu przekazać? To, co sam życzyłbyś sobie wiedzieć, zanim wkroczyłeś w dorosłość, a co pomogłoby ci uniknąć paru błędów i kilku kłopotów. Krótko mówiąc: jak radzić sobie z najbardziej niebezpieczną stroną dorosłości: z przyjemnościami.

[article_adv]Na spalonym

Trzeba zacząć od najprostszych spraw czyli używek dozwolonych prawem, które powodują łatwe z tym prawem kolizje. O paleniu papierosów i piciu alkoholu. Twój syn oczywiście wszystko o tym wie. Dlatego nie jest łatwo się w to w ogóle wgryźć. Jeżeli chodzi o palenie tytoniu, to jest to klasyka pedagogicznego „przykład idzie z góry”. Jeżeli wpajałeś dziecku, że palenie jest złe, niezdrowe i be, a sam paliłeś, to już nie masz dużej szansy na to, że ustrzeżesz syna przed nałogiem palenia. Jeżeli natomiast twoje słowa były zgodne z tym, co sam robiłeś, to jest duże prawdopodobieństwo, że syn, tak jak ty, nie będzie palaczem. Ale postaraj się z nim parę razy jednak porozmawiać o „fajkach”, bo i tak się o nie otrze.

Papierosy to przede wszystkim ciągłe wydawanie drobnych sum pieniędzy. W budżecie młodego człowieka te sumy to bardzo poważny wydatek. Druga sprawa, to obniżka sprawności. Mimo tego, że organizm jest młody to i tak szybko siądzie, jeżeli będzie „wciągał” 10-20 fajek dziennie. Nie ma siły. Dosłownie, młody człowiek nie ma wtedy siły. Jeżeli wcześniej zainteresowałeś go jakimś sportem to już zwiększyłeś szanse na to, że syn ustrzeże się papierosów. Na sport nigdy jednak nie jest za późno. I można wykorzystać to, że w danym momencie któraś z dyscyplin jest bardzo popularna. Obecnie dobrze stoją wszelkie sztuki „mordobicia” Może więc wystarczy zgodzić się na to żeby trenował jednak bjj (brazylijskie ju-jitsu ) czy muai thai albo sambo (bardzo skuteczną rosyjską formę samoobrony stosowaną przez komandosów Specnazu). Tak naprawdę twój syn nie zostanie bandziorem po pierwszym treningu, a sparować zacznie dopiero po kilku miesiącach, nabierając krzepy i kondycji. A i potem, o ile wcześniej nie zrezygnuje, 


będzie o wiele bardziej skoncentrowany na nauce nowych technik i zbyt zmęczony po treningach, żeby łazić gdzieś i szukać zaczepki. Sportowcy naprawdę nie palą, no oczywiście są wyjątki, ale to nie ma znaczenia. Tak więc dzieciaka można tylko odciągnąć od palenia zajmując jego uwagę czymś innym, nie kładź mu na biurko ulotek ze zdjęciami palacza, bo to nie ta droga.

[article_adv]Pij, nie upijaj

No i ognista woda. Ileż ona zniszczyła ludzkich istnień. Dla ojca jednym z najbardziej abstrakcyjnych doświadczeń jest spotkanie oko w oko z pijanym synem. To zawsze wstrząsające. Szczególnie, gdy jest ululany jak niemowlak. Jednak taki stan wskazuje na to, że chłopak dorwał się do alkoholu jak szczerbaty do sucharów, czyli zawaliłeś sprawę. W świat alkoholu trzeba syna wprowadzić. Wiem, brzmi to jak herezja. Nie o wspólne chlanie jednak chodzi, ale o ten właśnie przykład, który idzie z góry. Pierwszych kropli piwa, wina a nawet wódki dorastający mężczyzna powinien spróbować pod troskliwym okiem ojca. Jest tyle okazji. Można pójść razem na pierwsze piwo, można wypić po szklance pierwszego piwa w czasie oglądania meczu, można nalać po kieliszku dobrego wina przy wystawnym obiedzie, można nawet nalać porządnie zmrożonej wódki przy sutym posiłku rodzinnym. I NIE WIĘCEJ. Wszystko ma być tylko inicjacją, pokazaniem, że potwór czyli alkohol słucha człowieka, jeżeli wiesz jak potwora traktować i że potwór jest miły i grzeczny jeżeli go w odpowiedniej ilości i odpowiednim miejscu i – co ważne – w odpowiednim nastroju wpuścić do swojego życia.

Uważam, że takie momenty najlepiej wychodzą w męskim gronie, ty i on, może czasem jacyś bliscy wam obu inni mężczyźni - dziadek, wujek, przyjaciel znany od lat i lubiany przez was obu, ale pamiętaj, że to ty w tej sytuacji rządzisz. Ty o wszystkim decydujesz: czego ile, do czego i gdzie. Piwo wypite z ojcem, a nie musi być go dużo, lampka wina, czy wódka czy nawet whisky, koniak i inne szlachetne odmiany napojów wyskokowych, to dla młodego człowieka nobilitacja oraz bardzo konkretna informacja. A właściwie multum informacji: że ufasz swojemu synowi, że traktujesz go jak (prawie) dorosłego, że dopuszczasz go do ważnych, męskich spraw i wreszcie, że dobrze o nim myślisz, jak o mądrym, rozsądnym człowieku. Można wtedy o wielu rzeczach pogadać od serca (ale uwaga: nigdy nie wykorzystuj alkoholu, żeby wydobyć coś od syna, zrobisz to łatwo, ale stracisz na wieki jego zaufanie, to działa tylko raz!) i to ty właśnie możesz się otworzyć, możesz coś mu powiedzieć, ujawnić. Możesz też łatwiej go przed czymś przestrzec, bo słowa robią się prostsze. I nigdy nie pozwalaj sobie, aby przerodziło się to w pijaństwo czy nawet lekkie nadużycie. To ma być celebracja…


N jak narkotyki

Tutaj sprawa jest o wiele poważniejsza. Właściwie: śmiertelnie poważna. I śmiesznie prosta. Narkotyki to zło, to choroba, degeneracja i powolna (a często natychmiastowa) śmierć, a po drodze jest jeszcze cierpienie i społeczne wykluczenie. W przypadku narkotyków trzeba się po prostu nauczyć – jest bardzo wiele organizacji, które chętnie rodziców przeszkolą – jakie są na czarnym rynku dostępne dla młodzieży środki odurzające, jakie są objawy po ich zażyciu i jakie konsekwencje, i co robić, gdy nie daj Boże, nasz dzieciak się tego tknie. Tutaj ważna jak cholera jest profilaktyka, czyli ten legendarny „dobry kontakt z dzieckiem”, to, że możesz z nim o wielu sprawach pogadać, że ci ufa, że nie kłamie. Ale! To nie jest gwarancją tego, że twój syn nie zechce spróbować narkotyków. Z dzieci z dobrych domów, które mają kochających, wyrozumiałych rodziców, a jednak wpadły w nałóg, można sformować niezłą armię. Dlatego w sprawach używek narkotycznych najlepsza jest stara leninowska zasada: ufaj i sprawdzaj.

[article_adv]I tu jest pies pogrzebany. Jak sprawdzać, żeby nie stać się od razu ojcem-kapo. Tu trzeba ludzkiego wyczucia, no i każda rodzina i każda więź z synem jest inna, sam musisz to wyczuć. Na pewno jeżeli od razu po przeczytaniu ulotki o narkotykach, którą dostałeś na zebraniu rodzicielskim, pobiegniesz do pokoju syna i zrobisz mu kipisz, to nie stworzysz dobrej atmosfery. Takie rzeczy to już etap, brr, tragiczny, gdy naprawdę coś złego się dzieje. Ja uważam, że najlepiej jednak gadać z synem. Niech widzi jak bardzo cię to obchodzi, niech się nawet śmieje „tato, kurcze, naoglądałeś się amerykańskich filmów”, niech nawet milczy naburmuszony, bo sam już przecież jest wielki dorosły, niech się obraża, ale wiedz o tym, że w głębi duszy on ci jest wdzięczny i wie, że w razie „jakby co” to ty mu pomożesz. Świat nastolatków, a sam to przecież pamiętasz, to wielkie kozaczenie, i często przekracza się tę cienką linię między bezpiecznym wygłupem, a kryminałem czy szpitalem. Więc w sprawie narkotyków musisz być czujny i tutaj nie ma poklepywania po plecach. Narkotyki nie tylko zabijają, one zniszczą twoje dziecko razem z tobą i twoją żoną. Więc to jest wystarczający powód, żeby się z tym problemem nie cackać.

Seksbomba czyli kobieta jako potencjalne zagrożenie

Pośród wszystkich niebezpieczeństw, które czekają na twojego dorastającego syna, jedno jest szczególnie skomplikowane i trudne. To kobieta, czyli kontakty damsko-męskie. Twój syn będzie, albo już jest, zainteresowany dziewczynami (wariant homoseksualny to osobne zagadnienie), a co gorsza, a może na szczęście, one nim też. I tu zaczynają się schody. Jak radzić sobie z kobietami to zagadnienie tak szerokie i złożone, jak fizyka kwantowa i tak samo mało ludzi na świecie


posiadło tę wiedzę. Ty oczywiście masz swoje doświadczenie i to ono tak naprawdę jest najważniejsze. Bądź szczery wobec dzieciaka, nie udawaj, że byłeś Casanovą, jeżeli nie byłeś, ale nie sil się na skromność, jeżeli naprawdę był z ciebie kogut. Po prostu podziel się wiedzą taką, jaką masz i zawsze zostaw miejsce na jego interpretację i inwencję. O samym seksie można rozmawiać, jeżeli potrafisz, jeżeli nie, daruj sobie, bo wyjdzie żałośnie. Warto jednak poruszać tę sprawę od czasu do czasu. Są takie rzeczy jak choroby weneryczne, jak AIDS, jak zabezpieczanie się przed niechcianym zapłodnieniem, czy obroną przed tzw. wrabianiem w dzidziusia.

Musisz wypośrodkować i uświadomić synowi, że kobieta może być wspaniałym partnerem w związku jak i koszmarem, który może złamać życie. Zrobisz to tak, jak ci w duszy gra, każdy sposób jest dobry, nie ma złych, nie szukaj wzorcowych sposobów - raczej przypomnij sobie, jak zrobił to twój ojciec, albo jak tego nie zrobił i wyobraź sobie jak i czego oczekiwałeś wtedy od niego, gdy dorastałeś. Teraz postaraj się zrobić to lepiej, jesteś właśnie na jego miejscu. Jedna zasada: nigdy nie rób tego przy matce dzieciaka. O kobietach rozmawia się bez kobiet, a szczególnie żony czy mamy syna.

Kiedy już zbierzesz siły i zaczniesz rozmawiać z synem o tych wszystkich sprawach, to zobaczysz nagle, że to, co wydawało się trudne, jest łatwe, a to, co wyglądało na łatwe jest piekielnie trudne. Nie zrażaj się jednak. Nie od razu i nie o wszystkim pogadasz. Nie ze wszystkim sobie szybko poradzisz, ważne jest naprawdę tylko jedno: że chcesz z synem rozmawiać o trudnych ale i pięknych sprawach wkraczania w dorosłość. A dla chcącego nie ma nic trudnego. No i zobaczysz, że zemsta jest słodka, bo ty śmiałeś się ze swojego ojczulka, gdy próbował ci coś przekazać o życiu. To teraz zobacz jak to jest na jego miejscu. Pomyślisz wtedy ciepło o swoim „starym”, oj pomyślisz. I dobrze! Zasłużył na to. Teraz ty się wykaż. A będzie ci podziękowane w odpowiednim czasie, w odpowiedni sposób. Tak jak na to zasłużysz.

Michał Wichowski


 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345317404" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/forum/jakim-jestem-ojcem,wirtualny-kumpel,72,6" ["link_info"]=> string(22) "Zobacz inne propozycje" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_657" ["visits_counter"]=> string(5) "25986" ["comments_counter"]=> string(1) "2" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345611600" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [35]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "631" ["slug"]=> string(34) "wiedziales-ze-mozesz-byc-bohaterem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(41) "Wiedziałeś, że możesz być bohaterem?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(310) "Twoje dziecko z każdej strony atakują celebryci, telewizyjne, plastikowe wzorce, z których może się nauczyć jedynie, jak wydawać jeszcze więcej twoich pieniędzy i jak iść na łatwiznę w każdej możliwej dziedzinie życia. Czy w takiej sytuacji możesz jeszcze być bohaterem dla własnego potomka?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(28) "BĄDŹ BOHATEREM DLA DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_631" ["body"]=> string(4863) "

W dzisiejszych czasach coraz więcej firm płaci gwiazdom największego formatu za promowanie określonych produktów. Są przekonane, że znana twarz zachęci ludzi do kupowania danego napoju, linii ubrań czy nawet do zmiany stylu życia. Na działanie marketingowców szczególnie są narażone nastolatki. Dzieci chętnie czytają kolorowe czasopisma i oglądają filmy oraz programy z udziałem gwiazd muzyki, sportu, kina i telewizji. Celebryci wyrażają swoje opinie, emanując blaskiem i prestiżem, i zachowując się tak, jakby byli autorytetami w każdej dziedzinie.

Dla ojca może to być przytłaczające. Myślisz sobie: jaki mogę mieć wpływ na swoje dzieci, skoro one tak chętnie słuchają głosów promujących niemoralne zachowania, konsumpcjonizm i brak umiaru?

Na szczęście nie jest tak źle. Naukowcy wielokrotnie dowiedli, że dzieci (zwłaszcza nastolatki) zwracają się w pierwszej kolejności do rodziców, gdy potrzebują rady odnośnie ważnych obszarów ich życia. Narkotyki, seks, zachowanie w szkole, znajomi, pieniądze (możesz dodać tu jeszcze inne ważne sprawy) — o tym wszystkim chcą usłyszeć w pierwszej kolejności od nas.

Jeśli odrzucisz okazję do podjęcia dialogu ze swoimi dziećmi, jeśli będziesz unikał trudnych tematów i zrezygnujesz z tej wspaniałej okazji zaangażowania się w ich życie, zaczną one szukać pomocy gdzieś indziej.

Może twoja twarz nie zdobi okładek kolorowych magazynów. Może nie wymieniasz swoich poglądów z prezenterami MTV, a twoje opinie nie stanowią głównego punktu programu Ewy Drzyzgi poświęconego nastolatkom po odwyku. Ale to ty jesteś ich bohaterem. Opinia rodziców znaczy dla nastolatków więcej, niż ci się wydaje — jest dużo ważniejsza niż to, co mówią gwiazdy, ponieważ w głębi serca twoje dzieci wiedzą, że je kochasz i że chcesz dla nich jak najlepiej. A to jest dla nich bardzo ważne.

Dlatego wykorzystaj swoją możliwość i zostań prawdziwym herosem dla swojego syna czy córki. Pomoże ci w tym kilka poniższych wskazówek, jak budować swój autorytet w oczach dziecka:

  1. Nie musisz być wielki, silny i wszystkomogący. Wystarczy, że umiesz doradzić i wesprzeć swoje dziecko w potrzebie.
     
  2. Mów prawdę, nie kłam, nie ukrywaj przed nim istotnych rzeczy, nawet, jeśli popełnisz błąd. Pokaż, że potrafisz przepraszać i że szanujesz innych ludzi. Nie używaj przemocy i nie oszukuj. Bądź uczynny i pomagaj innym.
     
  3. Rozmawiaj z dzieckiem. Pokazuj mu świat – tłumacz, z czego wynikają pewne zjawiska, wyjaśniaj zasady, jakie rządzą w życiu. Mów, jak jest, ale także, jak być powinno. Wzbudzaj refleksyjność w swoim dziecku, wspólnie szukając odpowiedzi na ważne pytania. Traktuj poważnie jego hipotezy i odnoś się do jego postaw z szacunkiem.
     

 

  1. Bądź konsekwentny i spełniaj dane obietnice. Przestrzegaj zasad, jakie ustaliłeś sam lub jakie ustaliła twoja rodzina. Jeśli musisz skarcić dziecko w imię tych zasad – zrób to, ale nie bądź przesadnie surowy i nie działaj w emocjach. Nie ma czegoś takiego, jak słuszny gniew na dziecko. Wysłuchaj jego argumentów i uszanuj jego punkt widzenia. Nie krzycz, lecz wytłumacz.
     
  2. Kochaj i szanuj swoje dziecko. I nie ukrywaj przed nim tych uczuć – mów o nich, podkreślaj, że jest dla ciebie ważne i dawaj temu dowód swoim postępowaniem na co dzień. Akceptuj to, jakim jest i ufaj mu.
     
  3. Czas spędzany z dzieckiem poświęcaj mu całkowicie. Nie załatwiaj w tym czasie służbowych telefonów, maili czy zaległości w lekturze gazet. Bądź z nim w 100 procentach, śmiej się z nim, baw, ucz. Bądź z nim w szczególnych momentach życia – na ważnym meczu, u lekarza i w dniu egzaminu.
     
  4. Zostań jego przyjacielem – motywuj, chwal, pomagaj, wspieraj, miej dla niego dobrą radę. Pokaż, że zawsze można na ciebie liczyć.
     

Bohaterem dla swojego dziecka stajesz się, gdy ono się rodzi. A potem musisz ciężko pracować, by tę pozycję utrzymać. Pamiętaj, że z czasem w jego życiu pojawią się inne autorytety, inni herosi. To naturalny proces. Jednak twoją rolą jest nauczenie go, by szukał w życiu przede wszystkim dobrych wzorców, które ty pokażesz mu jako pierwszy.

Juliusz Strykowski, Brunon Nowakowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344175230" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(127) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, być bohaterem, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_631" ["visits_counter"]=> string(5) "16814" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345093200" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [36]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "630" ["slug"]=> string(31) "ty-kontra-zbuntowany-nastolatek" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(31) "Ty kontra zbuntowany nastolatek" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(295) "Gdy twoje dziecko kończy czternaście lat, nagle orientujesz się, że praktycznie nie bierze ono udziału w rodzinnych zajęciach czy wspólnych wyjściach. Ma własne poglądy, a komunikacja z nim staje się niezwykle trudna. Przyszedł dla ciebie bardzo trudny czas – czas ojca nastolatka." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "TY KONTRA NASTOLATEK" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_630" ["body"]=> string(4806) "

Nastolatek spędza swój czas z rówieśnikami albo w samotności. Nie ma dla niego nic nudniejszego niż wyjście do sklepu, wypad na lody czy dowolne inne zajęcie, które wymaga spędzania czasu z rodziną! Dużo bardziej woli zostać w domu i zrobić sobie kanapkę.

[article_adv]Co musisz wiedzieć o nastolatkach

Większość dzieci w okresie dojrzewania zachowuje się podobnie. Kilkunastoletni młody człowiek wykazuje całkowity brak zainteresowania rodziną. To bardzo trudny wiek, dlatego rodzice często ma problemy ze zrozumieniem swoich dzieci — zwłaszcza, jeśli cierpliwość nie jest ich najmocniejszą stroną.

Co możesz w takiej sytuacji zrobić?

Oto kilka prostych zasad, które pozwolą ci utrzymać i wzmacniać więź ze swoim nastoletnim dzieckiem i pomóc mu przejść przez ten trudny okres w jego życiu.


 

Juliusz Strykowski

[article_adv]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344172813" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/forum/jakim-jestem-ojcem,wirtualny-kumpel,72,6" ["link_info"]=> string(26) "Porozmawiaj o tym na FORUM" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_630" ["visits_counter"]=> string(5) "36536" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345179600" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [37]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "629" ["slug"]=> string(15) "kocham-cie-tato" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(18) "Kocham cię, tato!" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(383) "Wszyscy mówią o tym, jakie to ważne być dobrym ojcem. Dają setki rad, jak się takim stać i straszą, co to będzie, jeżeli się do tych rad nie zastosujemy. No to się staramy, my faceci. I bardzo się nawet przykładamy do tego zadania i z coraz lepszym skutkiem. Super. Ale chyba zapomnieliśmy o kimś! O najważniejszym tacie - naszym własnym. I od tego trzeba zacząć." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "Kocham cię, tato!" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_629" ["body"]=> string(7334) "

Wciąż zastanawiamy się, jakimi jesteśmy ojcami. Szukamy odpowiedzi i pomocy w książkach, programach telewizyjnych, na portalach, w gabinetach psychologów. A często w tej gonitwie za ojcostwem doskonałym zapominamy o czymś niezwykle ważnym – jakimi my sami jesteśmy synami. Wiele rzeczy mogło pójść nie tak, trudne są czasem nasze relacje ze „starym”. A przecież to, jak go traktujemy, kim dla nas jest, określa nas samych jako ojców. Może czas na to, aby powiedzieć ojcu „kocham cię, tato” i przywitać „staruszka” na nowo w swoim dorosłym życiu.

Duży widzi więcej

Niemal każdy z nas, gdy był małym dzieckiem, skoczyłyby za swojego ojca w ogień. I tak już jest, to jest ten wiek, gdy nie zastanawiamy się, czy kochamy tatę, czy nie, to się rozumie samo przez się. Oczywiście kochamy mamę, jest źródłem miłości, jak słońce źródłem światła, ale ona nie pokaże nam, jak być mężczyzną. Tego nauczy nas tylko ojciec. To jego rola. To on pokazuje nam świat, on nas uczy tego świata. A przynajmniej powinien. I tu pojawia się problem, bo gdy dorastamy i bierzemy się z tym światem za bary, to szybko widzimy, czego nas kochany tatuś nauczył i przed czym przestrzegł, a czego nie pokazał i nie przekazał. I już jako dorośli mamy do niego w głębi duszy o wiele rzeczy pretensje. Bardzo często niestety słuszne. I oddalamy się od naszego kochanego tatusia, który na spacerach brał nas na barana, a gdy uczyliśmy się jeździć na rowerze, biegł z tyłu trzymając za wystający z bagażnika kołek, żebyśmy się nie przewrócili.

Dorastanie to oddalanie się od rodziców, a w szczególności od ojca. Jest to o tyle łatwiejsze, że między ojcem a synem nie ma tej rozbudowanej celebracji czułości, tych przytuleń, tych całusów i tych zapewnień o miłości. Te rzeczy przysługują matce. Jeszcze jako szkraby przytulamy się do ojca bez wstydu. Potem to zanika. Nierzadko zresztą za przyczyną samego taty, który uczy nas, jak być powściągliwym w emocjach wobec przedstawicieli swojej własnej płci.

Drugi powód sztywnych relacji z własnym ojcem to wspomniany wcześniej żal o to, czego ojciec nam nie dał, nie nauczył. Już jako dorośli faceci widzimy z okrutną ostrością wszystkie błędy wychowawcze, jakie popełnił nasz ojciec na nas samych. I to „uwiera”, doskwiera, boli. Szczególnie krytyczni jesteśmy tuż po wkroczeniu w dorosłość, bo młody mężczyzna jest bezkompromisowy. I wtedy właśnie zaczynamy zaniedbywać relację z ojcem. Gdzieś się ona gubi, zapodziewa. Czasem zrywa zupełnie…

Czas nas uczy pokory

Wieszcz Adam pisał: „Wiek męski, wiek klęski”. I miał rację. Gdy stajemy się mężczyzną po 40., to już znamy te smaki: gorycz porażki, mdły kompromis, słone łzy. I wtedy inaczej oceniamy swoją przeszłość, a tym samym i osoby z naszej przeszłości. Wtedy właśnie – bywa, że po raz pierwszy - przypominamy sobie z rozrzewnieniem ojca, gdy był młodym tatą, naszym tatą. I wiele rzeczy nagle pojawia się przed naszymi oczami w zupełnie innym świetle.

Okazuje się, że to, czego nie zrobił, czego nam nie dał, nie zapewnił, nie pokazał, nie powiedział, ma swoją głęboką i konkretną przyczynę. My to dopiero teraz widzimy. Bo sami jesteśmy na jego miejscu. I wiemy, że to wszystko nie jest takie


proste. I teraz jest doskonały czas na to, aby „wrócić do taty”. Nie od razu może nam się to udać. Gdy całe lata nie rozmawialiśmy dłużej niż 10 minut, a i to tylko o tym, jak nam działają samochody, to od razu nie będziemy mu siadali na kolanach. Zresztą nie o to chodzi. Chodzi o to, żeby znowu ojca zauważyć jako… ojca. A nie tylko byłego rodzica, którego rola już została skończona i teraz to on już tylko jest jeszcze jedną osobą, którą sadza się przy stole wigilijnym, jakby przezroczystą i nierealną.

[article_adv]Podwójna moc mężczyzny

Nawiązanie ponownych relacji z ojcem to osobna przygoda. Każdy zrobi to na swój sposób. Wszystko jest bardzo delikatnej natury i niezwykle indywidualne. Sami wiemy najlepiej, jak to zrobić. Rada z zewnątrz może dotyczyć tylko tego, że w ogóle należy to zrobić. Należy z ojcem znowu rozmawiać, pamiętać o nim, spotykać się i dzielić emocjami. Nie trzeba udawać dziecka i wynajdować sztucznych powodów, po prostu należy sobie uświadomić, że nadal mamy tatę. Niektórym wystarczy pięć minut rozmowy przez telefon raz na tydzień czy miesiąc i jeżeli obaj ze swoim ojcem zawsze byliście małomówni, to jest to jak najbardziej naturalne. Inni mieli kiedyś wspólne pasje, hobby, miejsca, do których chodzili. To teraz warto odrobinę to odkurzyć.

A jeżeli na dodatek mamy swojego własnego syna czy synów, to jest to jeszcze jeden, niezwykle ważny powód. Twój ojciec to dziadek twojego syna. Jeżeli będziesz miał pomysł, jak to wszystko połączyć, jak znaleźć jakieś wspólne zajęcie czy pasję, to odkryjesz prawdziwy „kielich Graala” twojego ojcostwa. Twój syn czy synowie będą mieli podwójny, męski przykład, z którego będą czerpać wzorce. Tego nie można kupić za żadne pieniądze. Wspólny czas twoich dzieci (córki również doskonale będę mogły z tego korzystać, ucząc się wzorców dla ich przyszłych partnerów) z tobą i twoim ojcem, to czas bezcenny i bogaty w to, co dać może tylko trzypokoleniowa rodzina: tradycję, szacunek do przeszłości, mądrość życiową, zdrowy rozsądek, solidarność i lojalność. To mogą być wspólne wypady na ryby, reperowanie starej szopy, naprawa samochodu, kopanie ogródka, wypady do ZOO czy muzeum, wszystko, co tylko wymaga uczestnictwa twojego i twojego ojca, gdzie każdy z was jest potrzebny i gdzie uzupełniacie się nawzajem.

I tak oto okazuje się, że ojciec to prawdziwy skarb. Czy to nie brzmi ciekawie? Brzmi. Bo ty też jesteś ojcem i to, w jaki sposób wpleciesz swojego tatę w świat swojego własnego ojcostwa zaprocentuje odpowiednio w przyszłości. Dlatego nie rezygnuj z „dziadka”, bo jest stary, zepsuł ci dzieciństwo i się do niczego nie przyda. Lepiej usiądź i przemyśl, jak powiedzieć własnemu ojcu „kocham cię, tato” i zaprosić go do swojego życia. To nie musi być rewolucja, niczego nie musisz w sobie, ani w nim zmieniać. Po prostu podejdź do tego zadaniowo i wymyśl, jak założyć koalicję „syn-tata-dziadek”. A są różne, jak wiadomo, sojusze i układy. Ty już zdecydujesz, co ci odpowiada. Jedno jest pewne. Twój ojciec naprawdę jeszcze może ci się przydać. Bo to jedyny mężczyzna, dla którego zawsze będziesz tym małym chłopakiem z podartymi na kolanach spodniami. Dla innych już jesteś tylko facetem po 40-tce.

Michał Wichowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344171834" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/forum/jakim-jestem-ojcem,wirtualny-kumpel,72,6" ["link_info"]=> string(27) "Porozmawiaj o tym na Forum!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_629" ["visits_counter"]=> string(5) "11893" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345784400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [38]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "628" ["slug"]=> string(20) "apel-twojego-dziecka" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(20) "Apel Twojego Dziecka" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(168) "Kilka prostych zasad, które sprawią, że twoje dziecko będzie rozwijało w sobie najlepsze cechy, a ty będziesz dumny, że zdołałeś wychować dobrego człowieka." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "APEL TWOJEGO DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_628" ["body"]=> string(3415) "

Apel Twojego Dziecka

Inspirowany tekstem Janusza Korczaka

[article_adv] 


 Przejdź na FORUM >> 

 

 
" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344170545" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(53) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jaki-jestes-ojcze/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_628" ["visits_counter"]=> string(4) "9684" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [39]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "622" ["slug"]=> string(19) "7-cech-madrego-ojca" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(58) "7 cech mądrego ojca, czyli jak mądrze wychować dziecko " ["avatar_description"]=> string(51) "Cechy mądrego ojca. Jak mądrze wychować dziecko?" ["avatar_alt_text"]=> string(29) "jak mądrze wychować dziecko" ["lead"]=> string(315) "Oczywiście, nie ma idealnych ojców, tak samo, jak nie ma idealnych facetów. Twoi rodzice popełnili przy wychowywaniu ciebie mnóstwo błędów, podobnie ty popełnisz jeszcze nie jeden, starając się być dobrym ojcem. Możesz jednak już teraz być ojcem mądrym. Oto kilka rad, jak mądrze wychować dziecko." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(13) "MĄDRY OJCIEC" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_622" ["body"]=> string(3657) "

Cechy dobrego ojca

1) Idealny tata nie wymaga doskonałości — ani od siebie, ani od swoich dzieci.

Wychowywanie dzieci jest sztuką, a nie nauką. Mądry ojciec wie, że jego dzieci nie są idealne — podobnie jak on sam. Dzięki temu potrafi w pełni pokochać swoje dzieci.

2) Idealny tata nie boi się porażek.

On wie, że błędy są normalnym aspektem rodzicielstwa. Podejmuje najlepsze decyzje, jakie potrafi, a gdy popełni błąd, wyciąga z niego naukę i stara się go naprawić.

3) Idealny ojciec wie, że rodzicielstwo to nie jest prosta sprawa.

Dzieci mają własne opinie, osobowości i upodobania. Wcześniej czy później każdy ojciec zadaje sobie pytanie: „Skąd TO się wzięło?” albo „Co ty sobie MYŚLAŁEŚ?”. Naszym obowiązkiem jest pokazać dzieciom granice i dawać im wskazówki, które czasami będą sprzeczne z ich rosnącym pragnieniem niezależności.

4) Idealny ojciec zdaje sobie sprawę z tego, że nie zrobi wszystkiego sam.

Mądre wychowywanie dzieci to ufanie samemu sobie, a nie przyjmowanie roli Samotnego Jeźdźca. Nikt nie zna odpowiedzi na wszystkie problemy związane z wychowywaniem dzieci. Jednak każdy z nas zna kilka z nich, a razem możemy naprawdę wiele zdziałać. Mądry ojciec nie boi się korzystać z wiedzy, którą posiedli inni. Wie, że ostatecznie każda decyzja należy do niego, a zanim ją podejmie, powinien skorzystać z mądrości innych, którzy mają większe doświadczenie niż on.

5) Idealny tata bardziej się stara.

On codziennie stawia czoła takim samym wyzwaniom, jak wszyscy — musi sprostać żądaniom wymagającego szefa, żony oraz dzieci, które go potrzebują. Jednak zawsze kieruje się jedną zasadą: „Dostaniesz tyle, ile sam dasz”. Rodzina jest dla niego priorytetem i zawsze chętnie poświęca jej swój czas. Jest kimś więcej niż „przeciętnym ojcem”, dzięki czemu jego dzieci będą kimś więcej niż „zwykłymi dziećmi”. Ciągle się dokształca i rozwija, ponieważ chce być jak najlepszym rodzicem dla swoich dzieci.

6) Idealny ojciec cieszy się rodzicielstwem.

Lubi być ojcem nie dlatego, że to jest proste albo przynosi natychmiastową satysfakcję, lecz dlatego, że czerpie prawdziwą przyjemność z możliwości kształtowania małej, wyjątkowej, cudownej istoty. Każdy rodzic, który ma już dorosłe dzieci, powie ci to samo: „One tak szybko dorastają”. Mądry ojciec pamięta o tym i dlatego ceni sobie każdy dzień spędzony z dziećmi. Stara się poznać je jak najlepiej i po prostu cieszy się ich obecnością — nawet, jeśli to oznacza brudne pieluszki, choroby i rozczarowania. On nie tylko KOCHA swoje dzieci, ale również je LUBI i cieszy się każdą chwilą spędzoną z nimi.

7) Idealny tata stara się być wzorem do naśladowania dla swoich dzieci.

Nie ma żadnego sposobu na to, żeby zostać dobrym rodzicem. Nie da się „zaprogramować” dzieci jak komputery, licząc na określony efekt. Jednak musisz pamiętać, że twoje dzieci to wspaniali obserwatorzy i naśladowcy. Patrzą na ciebie i słuchają. Przejmują twoje wartości i nawyki, ponieważ to ty, ich ojciec, masz na nie największy wpływ. Dlatego mądry ojciec chce być jak najlepszym przykładem dla swoich dzieci.

 

Juliusz Strykowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344087550" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(48) "https://facetpo40.pl/ankieta/jakim-jestes-ojcem/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(58) "7 cech mądrego ojca, czyli jak mądrze wychować dziecko " ["seo_description"]=> string(143) "Starasz się być dobrym ojcem, jednak to nie wszystko. Powinieneś być również ojcem mądrym. Oto kilka rad, jak mądrze wychować dziecko." ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_622" ["visits_counter"]=> string(5) "45431" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345352400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [40]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "571" ["slug"]=> string(42) "10-rzeczy-ktore-mozesz-zrobic-w-dzien-ojca" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(47) "10 rzeczy, które możesz zrobić w Dzień Ojca" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(278) "Dzień Ojca. Okazja nie tylko, by podziękować swoim staruszkom za wszystko, co dla nas zrobili i by takie podziękowania przyjąć od swoich dzieciaków. To przede wszystkim okazja, by w tym dniu poczuć się ojcem… trochę bardziej. Oto kilka podpowiedzi, jak go spędzić." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(26) "JAK SPĘDZIĆ DZIEŃ OJCA?" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_571" ["body"]=> string(2862) "

Jesteś ojcem nie tylko od święta, ale w ten szczególny dzień warto, abyś postarał się nim być trochę bardziej. Proponujemy, abyś spojrzał na Dzień Ojca z drugiej strony i, zamiast czekać na laurki i odbierać podziękowania, zastanowił się, co możesz zrobić, by dzieciaki poznały lepiej ciebie i sprawy, które są dla ciebie ważne. Taki dzień twoje dzieci będą wspominać bardzo długo, a być może wejdzie on na stałe do tradycji twojej rodziny.

Oto 10 rzeczy, które możesz zrobić w Dniu Ojca:

  1. Znajdź wszystkie swoje ulubione piosenki lub utwory. Przesłuchaj je z dziećmi, wyjaśniając im, dlaczego dany kawałek jest dla ciebie ważny, kiedy go pierwszy raz słyszałeś, z czym ci się kojarzy itp. Jeśli grasz na jakimś instrumencie – zagraj im to!
     
  2. Naucz dzieci jednego ze swoich tajemnych trików – może to być sztuczka karciana, jakaś nietypowa umiejętność albo sekretny sposób na coś. Jeśli masz malutkie dzieci, naucz je czegoś, czego jeszcze nie znają, na przykład jak puszczać oczko albo jeść zielony groszek.
     
  3. Zasadź razem z dziećmi coś, co będzie rosło – drzewo albo krzew, może jakąś pestkę albo nasionko. Przy sadzeniu pomyślcie sobie życzenie. Będziecie mogli obserwować, jak wasze dzieło rośnie przez następne miesiące czy lata.
     
  4. Pozwól swoim dzieciom cię ubrać i uczesać. Jeśli masz malutkie dziecko, ubierz je w coś swojego i zrób zabawną pamiątkową fotografię.
     
  5. Pojedźcie z dziećmi tam, gdzie TY jeszcze nigdy nie byłeś. Możecie tez zrobić coś, czego TY nigdy nie robiłeś, a zawsze miałeś na to ochotę – na przykład pobawić się z dzieciakami w basenie z piłkami.
     
  6. Skontaktuj się ze swoim ojcem. Jeśli go już nie ma, odwiedź z rodziną cmentarz lub znajdź pamiątki z nim związane i pokaż je dzieciakom, opowiadając historie z nimi związane.
     
  7. Zrób konkurs na najgłupszą minę lub najśmieszniejszą twoją karykaturę. Sam również weź w nim udział i narysuj siebie najśmieszniej jak potrafisz.
     
  8. Znajdź na youtube fragment programu albo bajki, które lubiłeś w dzieciństwie i pokaż swoim dzieciom.
     
  9. Wymyślcie bajkę, w której bohaterami będziesz ty i twoje dzieci. Potem nakręćcie film lub narysujcie do tej historii ilustracje.
     
  10. Ugotuj razem z dzieciakami swoją ulubiona potrawę. Nie potrafisz gotować? Tym lepiej – będzie weselej!
     

Brunon Nowakowski

[article_adv]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1340352442" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(73) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jakimi-jestesmy-ojcami-raport-z-badan/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(90) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo po 40, dzień ojca, zabawy z dzieckiem, gry z dzieckiem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_571" ["visits_counter"]=> string(5) "19702" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [41]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "377" ["slug"]=> string(28) "piec-sportow-dla-ojca-i-syna" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(31) "Pięć sportów dla ojca i syna" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(337) "Ponoć nic tak nie cementuje relacji między mężczyznami, jak sportowa pasja. I nie chodzi tu o przełączanie pilotem sportowych kanałów w telewizorze. Wspólny wysiłek, rywalizacja, walka, współpraca – to buduje męską grupę. Warto te doświadczenia przenieść na grunt rodziny, by wzmacniać więzi między ojcem i synem. " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(7029) "

Dlaczego warto wspólnie trenować? Przede wszystkim dlatego, że relacje między mężczyznami budują się podczas działania. Poza tym uprawianie sportu pozwala na to, czego zwykle w relacjach ojca i syna brakuje: na wymianę doświadczeń i docenienie umiejętności drugiej strony. A to okaże się szczególnie cenne, jeśli pod dachem masz zbuntowanego nastolatka. Zamiast prawić mu kolejne kazania, bo źle się zachował - po prostu wyciągnij go na trening. To naprawdę działa!

[article_adv]

Piłka nożna

Trudno znaleźć Polaka, który nie interesowałby się piłką nożną. Zamiast jednak podziwiać wyczyny futbolowych gwiazd z wygodnej kanapy, lepiej wskoczyć w dres i przypomnieć sobie czasy, gdy wspólne bieganie za piłką było ulubioną rozrywką po lekcjach, a nawet zamiast nich. Od czego zacząć? Jeśli twoi koledzy mają synów w zbliżonym wieku, przekonaj ich do tego pomysłu i umówcie się na cotygodniowe granie. Szybka poprawa kondycji i zrzucenie kilku kilogramów to dodatkowy bonus!

Kolarstwo

Jazda na rowerze to więcej niż sport, to styl życia. W dodatku wyjątkowo modny wśród młodzieży, więc nie powinieneś mieć problemów, by przekonać syna do wspólnego jeżdżenia. Największą zaletą tego sportu jest jego różnorodność. Możecie


zdecydować się na solidną wyprawę na rowerach górskich, trekkingową przejażdżkę po okolicy lub na szybkie kolarstwo zjazdowe. Osobna kategoria to oczywiście BMX, pozwalający na wykonywanie naprawdę imponujących tricków.

[article_adv]

Siłownia

Choć kobiety zaglądają tam coraz częściej, siłownia nadal pozostaje typowo męskim miejscem, z jasnymi regułami i prostymi zasadami. To na pewno przyciągnie nastolatka, który z lekceważeniem mógłby się odnieść na przykład do propozycji gry w golfa, czy innego sportu uchodzącego za „sztywniacki” i „dla starych dziadów”. Poza tym możecie łatwo dopasować plany treningowe do potrzeb, możliwości i preferencji każdego z was. Pamiętaj jednak o tym, że ciało twojego syna jeszcze się rozwija i nie każdy trening jest dla niego. Poproście więc trenera o pomoc w dobraniu właściwych ćwiczeń dla twojego syna.

Żeglarstwo

Sami żeglarze mawiają, że ten sport nigdy się nie nudzi. Rzeczywiście, nie ma dwóch identycznych rejsów. Trudno nawet uznać, że żeglarstwo to wyłącznie sport: to raczej sposób na spędzanie wolnego czasu, nawet pewna ideologia. Nie trzeba


wyruszać na oceany, by przeżyć przygodę. Mazurskie jeziora też zapewnią Wam silne wrażenia.

[article_adv]

Wspinaczka

Czy to na ściance, czy na górskich skałach, wspinaczka wymaga połączenia siły fizycznej i odporności psychicznej. Kształtuje żelazną kondycję, wyrabia cierpliwość, a jednocześnie wycisza i uczy koncentracji. Trudno o lepszy sport dla dorastającego chłopaka. A i czterdziestolatkowi przyda się trening na ściance.

 

Wspólne uprawianie sportu to naprawdę doskonały sposób, by pogłębić więź z dorastającym synem - stać się dla niego autorytetem, partnerem, przyjacielem, a czasami nawet kumplem. Pamiętaj jednak, że aby tak się stało, najpierw musisz wyzwolić w chłopaku ciekawość świata, obudzić potrzebę sprawdzenia swych sił, chęć rywalizacji i pokazania, co jest wart. Namawianie do wspólnego treningu "na siłę", na zasadzie: "pograj ze mną w piłkę, bo ja chcę być dobrym ojcem" jest fatalną mobilizacją. Wywieranie niepotrzebnej presji może się skończyć nie tylko niechęcią do wspólnego uprawiania sportu, ale do jakichkolwiek wspólnych działań.

Adam Pawłowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1329977015" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(52) "https://facetpo40.pl/jestem-ojcem/jaki-jestes-ojcze/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(26) "5 sportów dla ojca i syna" ["seo_description"]=> string(122) "Jakie sporrty możesz uprawiac ze swoim synem? Jak zbliżyć się do dorastającego nastolatka inie stracić z nim więzi?" ["seo_keywords"]=> string(65) "nastolatek, sport dla nastolatków, sporty rodzinne, ojciec i syn" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_377" ["visits_counter"]=> string(5) "29682" ["comments_counter"]=> string(1) "9" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1330153200" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [42]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "357" ["slug"]=> string(37) "pierwszy-rok-razem-poradnik-dla-ojcow" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(39) "Pierwszy rok razem: poradnik dla ojców" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(372) "Kiedy zobaczyłeś dwie kreski na teście ciążowym, pewnie przeżyłeś szok. Jak to, znowu? Ale po krótkiej chwili przyszedł spokój. Przecież już jesteś ojcem, wiesz "jak to się je", więc kolejny maluch, nawet po dłuższej przerwie, to dla ciebie bułka z masłem. Masz wiedzę i doświadczenie, więc nie masz się czym martwić. Zaraz, zaraz, czy na pewno? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5851) "

Dawno, dawno temu, gdy świat był jeszcze piękny i prosty, a jedynym zadaniem mężczyzny była walka z mamutami, smokami lub wrogimi rycerzami, wszystko było jasne. Syn trafiał pod opiekę ojca jako kilkulatek, a córką mężczyzna zaczynał się zajmować, gdy trzeba było jej znaleźć męża. W naszych czasach wyglądało to już nieco inaczej, ale jeszcze kilkanaście lat temu od ojca nie wymagano zbyt wiele: nauka jazdy na rowerze, pomoc w lekcjach, weekendowa wizyta w ZOO. Krzyczącym i płaczliwym zawiniątkiem zajmowała się matka, ojciec ewentualnie wspierał ją podczas kąpieli malucha.

Cóż, dziś bycie tatą zaczyna się od pierwszych chwil życia dziecka, a tłumaczenia o ewolucyjnym braku przystosowania do zajmowania się niemowlakiem nikogo już nie przekonują. Jesteś przerażony? Tak naprawdę bardzo dużo na tym zyskasz. Wszystkie badania wskazują, że to właśnie w pierwszym roku życia dziecka kształtują się silne więzi między nim, a rodzicami. Pierwsze dwanaście miesięcy ma wpływ na to, jak później będzie wyglądało wasze wspólne życie. Chcesz chodzić z synem na mecze i szaleć z córką na rowerze? Nie masz wyjścia, musisz zająć się płaczącym malcem! Na szczęście zarządzanie niemowlęciem nie jest tak skomplikowane, jak mogłoby się wydawać.

Małe dzieci się nie psują!

Kiedy pierwszy raz bierzesz na ręce trzykilogramowego malucha masz wrażenie, że wystarczy jeden nieostrożny ruch, by uszkodzić delikatne stworzenie. Cóż, gdyby niemowlęta były tak delikatne, ludzki gatunek już dawno podzieliłby losy dinozaurów. Naprawdę wystarczy pięciominutowy pokaz, by nauczyć się prawidłowego trzymania niemowlęcia. Wbrew pozorom trzeźwym i zdrowym ludziom nie zdarza się też upuszczenie dziecka z dużej wysokości – nawet w czasie kąpieli dzieci nie wyślizgują się rodzicom z rąk.

Uwaga: koniecznie skopiuj ten fragment i podeślij swojej partnerce. Niektóre kobiety nadal uważają, że są niezastąpione w opiece nad noworodkiem i niemowlakiem. Nie pozwól tak łatwo odsunąć się od dziecka.

Pamiętaj, że bycie tatą to więcej niż przygotowywanie wody do kąpieli. Zresztą - ani się obejrzysz, a noworodek stanie się ciekawskim, kilkumiesięcznym brzdącem, z którym spędzanie czasu może być naprawdę fajne!

Dzieci widzą i słyszą

Rzeczywiście, w pierwszych miesiącach życia dzieci nie rozumieją znaczenia wypowiadanych słów. Nie oznacza to jednak, że nie rozpoznają głosu taty i jego nastroju, nie rozróżniają różnych tonacji. Co to oznacza? Już od pierwszych dni mów do malucha jak najwięcej. Naprawdę nie ma znaczenia treść: możesz opowiadać o tym, co wydarzyło się w pracy i o wszystkim, czym nie chcesz zanudzać swojej partnerki. Mów do dziecka, kiedy je przewijasz lub kąpiesz - twój łagodny głos działa uspokajająco. Pamiętaj, że maluch ma ograniczone pole widzenia – w pierwszych tygodniach musisz przybliżać do niego swoją twarz. Już dwumiesięczne dziecko zacznie się do Ciebie uśmiechać: dla każdego ojca pierwszy uśmiech malca to spore wydarzenie.


Tato, pobaw się ze mną!

Nie pamiętasz już, co w ogóle można robić z takim maluchem? Rzeczywiście, gry planszowe muszą jeszcze trochę poczekać, ale bawić można się nawet z niemowlakiem. Najmłodsze dzieci lubią różnego rodzaju grzechotki i inne przedmioty, które wydają dźwięki. Oczywiście, dostarczycielem śmiesznych odgłosów możesz być ty sam!

W wieku trzech – czterech miesięcy dziecko zaczyna żywo interesować się otoczeniem. W tym okresie uwielbia przebywać na twoich rękach, radośnie reaguje na podrzucanie, kołysanie i kręcenie się w kółko. Możesz też maluchowi pokazywać różne przedmioty, dawać do rączki piłeczki i zabawki.

Sześciomiesięczny brzdąc to już poważny partner do zabawy. To wtedy przychodzi czas na „samolot”, do którego tata nadaje się jak nikt inny. Także wspólne tarzanie się po podłodze i łaskotki wywołają dużo śmiechu. W wieku kilku miesięcy dzieci zaczynają się interesować książeczkami. Tutaj musisz uzbroić się w cierpliwość, bo dla dorosłego pokazywanie setny raz na obrazek i mówienie: „to jest krówka“ jest mało pociągającą perspektywą. Pamiętaj jednak, że te wszystkie zabawy to nie tylko rozrywka dla malucha, ale też ważny element jego rozwoju.

Spacer nie musi być nudny

Rękami i nogami bronisz się przed pójściem na plac zabaw, bo pamiętasz, że to dość koszmarne miejsce? Na szczęście odchodzą już w zapomnienie betonowe placyki z kilkoma smętnymi drabinkami i huśtawkami. Dzisiaj place zabaw są kolorowe i przypominają raczej tor przeszkód z mini ścianką wspinaczkową, trampoliną i innymi sprzętami, na które sam będziesz zerkał z zainteresowaniem. Takie placyki możesz eksplorować z maluchem, gdy tylko umie już raczkować. Oczywiście - półroczny maluch jeszcze nie będzie śmigał po drabinach, ale różnego rodzaju huśtawki, karuzele i zabawki dla najmłodszych są wasze.

Roczny dzieciak będzie już z zapałem podejmować próby naśladowania starszych dzieci i wchodzenia na drabinki. Co ciekawe, na placach zabaw ojcowie sprawdzają się zwykle znacznie lepiej niż mamy. Dlaczego? Mężczyźni zachęcają dzieci do aktywności, nie są nadopiekuńczy, pozwalają na większą swobodę. Zatem – do zabawy, tato!

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1329394194" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "96" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(57) "https://facetpo40.pl/wspolny-czas/syn-instrukcja-obslugi/" ["link_info"]=> string(25) "Syn - instrukcja obsługi" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(40) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo po 40" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "1" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_357" ["visits_counter"]=> string(5) "14090" ["comments_counter"]=> string(1) "6" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1329548400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "96" ["name"]=> string(13) "Świeży tata" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "2" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Świeży tata" ["about"]=> string(182) "Jak to jest zostać ojcem po 40.? Bez względu na to, czy to twoje pierwsze czy kolejne dziecko - ojcostwo zawsze jest wyzwaniem - wspaniałym, ale i wymagającym odpowiedzialności." ["keywords"]=> string(14) "ojcostwo po 40" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(13) "0-swiezy-tata" ["lft"]=> string(1) "5" ["rgt"]=> string(1) "6" ["level"]=> string(1) "2" } } [43]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "309" ["slug"]=> string(9) "byc-ojcem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(10) "Być ojcem" ["avatar_description"]=> string(20) "Jaki jesteś, ojcze?" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(288) "Być ojcem – to coś, co jeszcze pokolenie wcześniej definiowało prawdziwego mężczyznę. Dzisiaj to już kwestia wolnego wyboru, jedna z wielu życiowych dróg, jaką możesz pójść. Jednak to właśnie dziś ojcostwo jest w centrum uwagi. Co oznacza współcześnie bycie ojcem? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5587) "

Kiedyś zasady były jasne: ojciec to był "ktoś"! Zwykle wielki nieobecny, przychodził do domu, przynosił pieniądze i chował się za gazetą. Jak miał dobry humor, zabierał starsze dzieci na wycieczkę, a z młodszymi bawił się klockami. Wiadomo było, że zadaniem ojca jest objaśnianie świata: to tata tłumaczył, gdzie leży Afryka i dlaczego ziemia kręci się wokół słońca, pomagał w odrabianiu trudniejszych lekcji. Teraz taki świat został już tylko w niektórych czytankach ze szkolnych podręczników. Co go zastąpiło?

[article_adv]Od tyrana do kumpla

Współczesny ojciec nie ma już władzy absolutnej nad dzieckiem. I coraz rzadziej mu tego brakuje... Zamiast żelaznej pięści do karcenia niepokornego potomka woli mieć naturalny autorytet. Zamiast pasa preferuje wychowawczą rozmowę. I to nie tylko dlatego, że klapsy zostały wyjęte spod prawa. Po prostu - zdecydowanie zmienił się klimat w rodzinie. Konflikt pokoleń w zasadzie przestał istnieć. Ty sam pamiętasz jeszcze pewnie wojny, jakie toczyłeś ze swoim ojcem o styl ubierania się, słuchaną muzykę, czy wakacyjne wypady pod namiot lub na koncert. A dzisiaj? W popularnych sieciówkach ubierają się nastolatki i ich rodzice, a na fali stylu retro możesz ze zdumieniem zaobserwować, jak twój nastoletni syn prezentuje fryzurę, której nie powstydziłbyś się w Jarocinie w… 1981 roku! Rodzice współczesnych nastolatków to buntownicze dzieci lat 60. i 70., które kontrkulturę mają we krwi i pewnie pamiętają jeszcze młodzieńcze zapewnienia, że nigdy w życiu nie zostaną „zgredami”. W efekcie współczesny ojciec coraz częściej jest dla swojego dziecka po prostu dobrym kumplem. Świetnie, gdy objawia się to dobrymi relacjami, wzajemnym zainteresowaniem i wspólnym spędzaniem czasu. Gorzej, gdy ośmieszysz się przed kolegami syna, udając luzaka i gadając slangiem, a syn będzie przechodził na drugą stronę ulicy, udając, że nie poznaje tego "starszego pana" w różowych trampkach. Zachowaj zdrowe proporcje, a wszystko będzie dobrze.

Tata na etacie

Wbrew obiegowym opiniom, zaangażowanie współczesnych ojców w opiekę nad dziećmi i ich wychowanie jest nieporównywalnie większe niż w poprzednich pokoleniach. Zacznijmy od początku. Gdybyś został szczęśliwym ojcem w latach trzydziestych XX wieku to na czas porodu pozostawiłbyś swoją małżonkę w domu i hucznie świętował narodziny potomka przez kilka dni. W zasadzie jeszcze dwadzieścia lat temu taki zwyczaj był powszechny. Dziś przyszły tata rozpoczyna 


swoją ojcowską edukację w szkole rodzenia, a następnie towarzyszy kobiecie podczas porodu. Dalej też nie jest wcale tak prosto. Nocne wstawanie do dziecka, podgrzewanie butelek, kąpiel, zmienianie pieluch, noszenie malucha podczas kolki – tymi wszystkimi „przywilejami” kobiety już się z nami podzieliły. Największy szok przeżywają dojrzali mężczyźni, którzy po kilkunastu latach po raz kolejny zostają ojcami. Ze zdumieniem odkrywają, że place zabaw i parki są dziś pełne młodych tatusiów. O zgrozo, niektórzy nie tylko wykorzystują należne im dwa tygodnie urlopu, ale nawet zostają pełnoetatowymi ojcami, tzn. są na urlopie wychowawczym! I choć wciąż są w zdecydowanej mniejszości, ich wybór nie powoduje już niewybrednych komentarzy, spotyka się raczej z życzliwością. Jednak ci, którzy wybierają tradycyjny wariant i nie rezygnują z pracy, spędzają z dzieckiem znacznie więcej czasu niż choćby ich ojcowie. Zdaniem psychologów to najlepszy sposób, by kolejne pokolenie młodych mężczyzn było silne, pewne siebie i stabilne psychicznie. Zresztą dla córki także dobry kontakt z ojcem już od najmłodszych lat ma decydujący wpływ na jej przyszłe życie, a przede wszystkim na związki z mężczyznami.

Kto kogo uczy?

Słyszałeś kiedyś pojęcie „cyfrowy tubylec”? To o twoim dziecku i jego rówieśnikach. Najmłodsze pokolenie urodziło się w czasach, gdy dostęp do nowoczesnych gadżetów był już powszechny. Komputer, tablet i smartfon są dla nich tak łatwe w obsłudze, jak dla ciebie telefon stacjonarny. A ty? Zdaniem socjologów jesteś „cyfrowym imigrantem”. Choć znakomicie poruszasz się w świecie nowych technologii, są one dla ciebie środowiskiem obcym. To odwróciło naturalną kolejność, w której to ojciec uczył dziecko i wprowadzał je w świat. Dziś syn czy córka potrafią w niektórych dziedzinach więcej od ciebie. I jak tu być autorytetem?

Przede wszystkim nie próbuj naśladować swojego ojca lub co gorsza dziadka! Psychologowie podpowiadają, że współczesny ojciec powinien być wobec swoich dzieci raczej mentorem niż autorytarnym władcą. Co to oznacza? Mentor nie boi się przyznać do błędu i niewiedzy, bo zna swoją wartość. Dzieli się swoimi doświadczeniami, podpowiada rozwiązania, ale też wysłuchuje drugiej strony. Taki model ojcostwa coraz częściej preferują współcześni mężczyźni! Nie boją się też czerpać wiedzy od swoich dzieci. Naturalne niegdyś wprowadzanie dzieci w świat zastąpiła obustronna wymiana wiedzy i doświadczeń.

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1327611014" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(0) "" ["link_info"]=> string(0) "" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(17) "Ojciec jaki jest?" ["seo_description"]=> string(97) "Jak być dobrym ojcem, nowoczesnym tatą? Jak wychować dobrze dziecko? Tu znajdziesz odpowiedź." ["seo_keywords"]=> string(34) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_309" ["visits_counter"]=> string(5) "15225" ["comments_counter"]=> string(1) "2" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [44]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "239" ["slug"]=> string(22) "syn-instrukcja-obslugi" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(24) "Syn: instrukcja obsługi" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(371) "Relacja ojca i syna jest szczególnym typem więzi. Dla syna będziesz zawsze jednocześnie wzorem do naśladowania i największym rywalem, autorytetem i konkurentem. Od tego, jak będzie wyglądała wasza relacja zależy to, jakim mężczyzną będzie twój syn i jak w przyszłości sam sprawdzi się jako ojciec. Odpowiedzialne zadanie? Podpowiadamy, jak mu sprostać." ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(6204) "

Gdy rodzi się chłopiec, ojciec czuje, że wydarzyło się właśnie coś szczególnego. I choć dziś syn rzadko jest spadkobiercą rodu, nazwiska i majątku, wielu mężczyzn nadal – nie zawsze przyznając się do tego – marzy o tym, by na świat przyszedł ich następca. Mam syna – to nadal brzmi dumnie!

[article_adv]Pierwszy wspólny rok

Gdy dowiedziałeś się, że na świecie pojawi się chłopak zacząłeś pewnie snuć ambitne plany. Opowiadałeś kumplom, że nauczysz syna gry w piłkę, wspólnie będziecie chodzili na basen i jeździli na długie wyprawy rowerowe. Marzyłeś, że twoje hobby stanie się i jego pasją. Tymczasem... te plany muszą poczekać, bo w domu leży rozwrzeszczane zawiniątko, z którym nijak nie można się porozumieć. Zaczynasz, mimo wszystkich nowoczesnych poglądów, ktore wyznajesz, tęsknić do czasów, gdy ojcowi przyprowadzano syna dopiero po jego siódmych urodzinach. Nie masz pojęcia, jak zajmować się takim maleństwem, które niczego nie rozumie. Cóż, wszystkie badania wykazują, że to właśnie w pierwszym roku życia tworzą się fundamenty przyszłych więzi z rodzicami. Musisz więc zacisnąć zęby i jak najwięcej czasu spędzać z synem. Nie tylko kąpiąc go czy usypiając wieczorem. Wbrew pozorom, dla niemowlęcia bardzo ważna jest zabawa i rozmowa. No, może monolog... Uzbrój się więc w cierpliwość i po raz setny powtarzaj: Co to jest? Kotek. Gdzie kotek ma uszka? Nuda? Może pocieszy cię fakt, że dla malucha najważniejszy jest kontakt. W zasadzie możesz więc do niego mówić na dowolny temat, dzieląc się na przykład entuzjazmem po wygranym meczu Barcelony.

Wzorem być

Może nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak szybko syn zacznie cię naśladować. Już niespełna roczne dziecko powtarza w zabawie gesty rodziców. Uwaga: dla malucha liczy się to, co robisz, a nie twoje deklaracje. Jesli spędzasz czas na kanapie przed telewizorem, trudno ci będzie zachęcić syna do aktywnej zabawy. Pamiętaj, że dla syna jesteś pierwszym i najważniejszym przykładem mężczyzny, to ty kształtujesz jego wzorzec męskości. Liczą się wszystkie gesty, codzienne


zachowania i twoja postawa wobec kobiet. To duża odpowiedzialność, ale też szansa, by wychować naprawdę fajnego faceta, z którego będziesz mógł być dumny. Jak to zrobić? Zapomnij o nudnych wykładach, po prostu wspólnie spędzajcie czas. Dla syna to ważne, byś wprowadzał go w męski świat – czy będzie to sklejanie modeli, zabawa kolejką, naprawa samochodu czy po prostu samotny wypad w góry czy na mecz. Oczywiście, rozrywki musisz dostosować do wieku dziecka, ale i tak dla niego najważniejsze jest, że robi coś z tobą: czuje się wtedy dorosły, męski, doceniony. Nie irytuj się jednak, gdy syn nie podziela wszystkich twoich zainteresowań – na pewno znajdziecie coś, czym możecie zajmować się wspólnie. To wszystko zaprocentuje, gdy syn zacznie dorastać.

[article_adv]Ten okropny nastolatek

Jeszcze do niedawna wpatrzony w ciebie i zasłuchany w twoje opowieści, teraz zamyka się w pokoju, o byle co wybucha, a każdą uwagę kwituje pogardliwym „co ty tam wiesz”. Co się dzieje? Najwyraźniej, twój syn zaczął dorastać. Teraz czeka was kilka trudnych lat, jednak jesli wcześniej wasze relacje były dobre, macie szanse przejść przez ten etap bez szwanku. Musisz pogodzić się z tym, że syn szuka teraz swojej drogi życiowej i buduje swoją tożsamość, musi więc kwestionować twój autorytet. Pozwól mu na eksperymenty i poszerzaj zakres swobody: nie narzucaj mu poglądów, przekonań, muzyki, stylu ubierania się czy fryzury. Postaw jednak nieprzekraczalne granice dotyczące np. używek czy zasad zachowania się w domu. Choć rodzice powinni trzymać wobec nastolatka wspólny front, warto, byś wszedł w rolę tego, kto wymaga i egzekwuje – dorastający chłopak potrzebuje autorytetu ojca nawet, gdy pozornie go zupełnie odrzuca. Pamiętaj, że nastolatek potrzebuje też twojego uznania i zaufania; dawaj mu jak najwięcej wsparcia, bądź otwarty na rozmowę i wspólne spędzanie czasu, akceptując jednak to, że dla syna najważniejsza jest teraz grupa rówieśnicza.

Ojciec i syn – pięć najważniejszych zasad

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1321514319" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(52) "https://facetpo40.pl/swiezy-tata/ratunku-bede-ojcem/" ["link_info"]=> string(26) "Ojcostwo czterdziestolatka" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_239" ["visits_counter"]=> string(6) "150747" ["comments_counter"]=> string(1) "6" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [45]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "222" ["slug"]=> string(18) "ratunku-bede-ojcem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(23) "Ratunku, będę ojcem! " ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(290) "Więcej niż 39 świeczek na torcie to dla mężczyzny widok skłaniający do refleksji: jak to, to już, tak szybko? Ale naprawdę poważnie robi się, gdy poza oszałamiającą liczbą świeczek zobaczysz jeszcze dwie…. kreski. Na teście ciążowym, który pokazuje ci twoja partnerka." ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5126) "

Nawet, jeśli oboje czekaliście na ten widok, możesz czuć się zaniepokojony i zastanawiać się, jak teraz będzie wyglądało twoje życie. Spokojnie, dojrzałe ojcostwo jest fajne.

Facet po czterdziestce pchający wózek z niemowlęciem to coraz częściej spotykany widok. Nie musisz się obawiać, że posądzą cię o bycie dziadkiem tego uroczego brzdąca, bo na placu zabaw spotkasz wielu swoich rówieśników. Ojcostwo po czterdziestce jest na czasie!

Dlaczego czterdziestoletni tata jest super?

Podobno fajnie mieć młodego tatę, bo ma siłę pograć w piłkę i pojeździć na rowerze. To zdanie byłoby prawdziwe jeszcze trzydzieści lat temu. Dzisiaj czterdziestoletni tata ma siłę na rower, piłkę, górskie wyprawy, spływy kajakowe i sporty ekstremalne. W dodatku ma na to znacznie więcej czasu, bo w przeciwieństwie do dwudziestoparolatka nie musi poświęcać go aż tyle na pięcie się po szczeblach kariery. Stabilizacja finansowa i zawodowa to ogromny atut. Czterdziestolatkowie są też cierpliwsi, trudniej wyprowadzić ich z równowagi, nie wpadają w panikę w trudnych sytuacjach. Znacznie częściej potrafią docenić rodzinę i dom, chętnie spędzają czas z dzieckiem. Poza tym z wiekiem zdobywasz doświadczenie i życiową wiedzę, masz więc czym dzielić się z synem czy córką. Twoja cierpliwość i opanowanie przyniosą też znakomite efekty wychowawcze.

Dlaczego warto być dojrzałym tatą?

Nic tak nie odmładza, jak dziecko. Gdy twoi rówieśnicy będą zastanawiali się nad wyborem wczasów dla seniora, ty będziesz po raz kolejny przeżywał maturę, czy to nie brzmi fantastycznie? Ojcostwo po czterdziestce to zastrzyk energii i największa motywacja, by wziąć się za siebie, dbać o zdrowie i dobrą formę, unikając kryzysu wieku średniego. Szaleństwa z maluchem na placu zabaw nie pozwolą ci na wyhodowanie mięśnia piwnego, a dotrzymywanie kroku dorastającym nastolatkom sprawi, że nowe technologie jeszcze przez wiele lat nie będą miały dla ciebie tajemnic. Poza tym posiadanie dziecka to najlepszy pretekst, by nacieszyć się wszystkimi gadżetami i zabawkami, których przecież nie wypada kupić dorosłemu mężczyźnie... Pamiętaj tylko, że zakup konsoli trudno będzie uzasadnić pierwszymi urodzinami syna.

Jeśli to twój pierwszy raz...

Kiedy twoi rówieśnicy zastanawiali się nad najlepszym modelem wózka, ciebie interesowała oferta salonów samochodowych. Jako dwudziestolatek szalałeś na imprezach, jako trzydziestolatek robiłeś karierę, podróżowałeś, słowem – wyciskałeś z życia to, co najlepsze. Co zmieni się, gdy zostaniesz tatą? Przede wszystkim zrozumiesz, że stało się coś nieodwracalnego – już do końca życia będziesz ojcem, staniesz się nieodwołalnie odpowiedzialny za swoje dziecko. Dla większości dojrzałych mężczyzn w pierwszym momencie jest to szok, ale bardzo szybko zaczynają czuć, że ich życie nabrało


sensu i zupełnie nowej jakości. Na początku możesz mieć problem z przyzwyczajeniem się do nowego rytmu dnia – teraz to od malucha będzie zależała większość twoich aktywności. Możesz się jednak pocieszyć tym, że ani się obejrzysz, jak płaczliwe zawiniątko stanie się całkiem rozumną istotą i znakomitym kompanem, dla którego będziesz największym autorytetem i życiowym bohaterem. Zawsze możesz też poszukać wsparcia u innych ojców – coraz częściej na placach zabaw tworzą się męskie grupki, znakomita przeciwwaga dla mam i niań zgromadzonych wokół piaskownicy.

Ale to już było

Wasze dzieci już podrosły, coraz częściej zajmują się sobą, a wy macie wspaniałe plany na resztę (spokojnego) życia. Wiadomość o ciąży wywraca twoje poukładane życie do góry nogami. Jak to, ledwie przeszedłeś nastoletni bunt syna i pierwsze randki córki, a teraz znowu masz wstawać w nocy do płaczącego malucha i być na bieżąco z kreskówkami? Na szczęście ponowne ojcostwo po czterdziestce ma zupełnie inny smak niż to sprzed kilkunastu lat. Przez te wszystkie lata świat diametralnie się zmienił: dziś bycie troskliwym ojcem, ktory poświęca dziecku czas i uwagę to powód do dumy, a nie wstydliwy objaw „pantoflarstwa”. Coraz więcej jest miejsc, gdzie możecie pójść z dzieckiem, a zabawki dla maluchów w niczym nie ustępują najnowocześniejszym gadżetom dla dorosłych. Poza tym jako dojrzały ojciec będziesz podchodził do wszystkiego z większym dystansem. Wiesz już, że udało ci się wychować fajne dzieci, więc masz więcej wiary w swoje rodzicielskie kompetencje. Poza tym pojawienie się kolejnego malucha uchroni was przed tzw. „syndromem pustego gniazda” i odświeży wasz związek tak, że zapomnicie, co oznacza słowo „rutyna”.

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1318930852" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "96" ["is_gadget"]=> bool(true) ["vote_title"]=> string(39) "Ojcostwo po czterdziestce według mnie:" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(72) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/naucz-dziecko-zarzadzania-pieniedzmi/" ["link_info"]=> string(38) "Naucz dziecko zarządzania pieniędzmi" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "1" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_222" ["visits_counter"]=> string(5) "44882" ["comments_counter"]=> string(2) "14" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "96" ["name"]=> string(13) "Świeży tata" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "2" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Świeży tata" ["about"]=> string(182) "Jak to jest zostać ojcem po 40.? Bez względu na to, czy to twoje pierwsze czy kolejne dziecko - ojcostwo zawsze jest wyzwaniem - wspaniałym, ale i wymagającym odpowiedzialności." ["keywords"]=> string(14) "ojcostwo po 40" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(13) "0-swiezy-tata" ["lft"]=> string(1) "5" ["rgt"]=> string(1) "6" ["level"]=> string(1) "2" } } [46]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "133" ["slug"]=> string(51) "ojciec-i-corka-wiez-i-milosc-czy-wiezniowie-milosci" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(67) "Ojciec i córka – więź i miłość czy więźniowie miłości? " ["avatar_description"]=> string(73) "Relacja ojca z córką – więź i miłość czy więźniowie miłości?" ["avatar_alt_text"]=> string(16) "ojciec i córka " ["lead"]=> string(397) "W relacjach międzypokoleniowych relacja ojca i córki stanowi przykład związku najmocniejszego ze wszystkich występujących w przyrodzie. Przy czym to wcale nie musi być jego zaletą. Zbudowany na największych emocjach albo trwa całe życie, albo... rozpada się z hukiem większym, niż podczas narodzin Wszechświata. Jeśli nie wiesz, co i jak – ten związek będzie zawsze toksyczny! " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5588) "

W zgodnej opinii psychologów to właśnie ojciec wprowadza swoją córkę w dorosły świat. Ale pamiętaj – albo zrobisz to mądrze, albo... źle. Innej możliwości niestety nie ma.

Zostałem ojcem

Tu szczególnych więzi jeszcze nie ma. Trudno ci, jako dorosłemu facetowi, zachwycać się małą i pomarszczona istotką, a „gugać” do niej nie masz nawet zamiaru. Ale musisz wiedzieć o jednym – jesteś i zawsze będziesz pierwszym mężczyzną, z którym twoja córka ma kontakt. A dobre relacje, także te między-płciowe, można kształtować już od momentu narodzin. Na szczęście na tym etapie wystarczy, abyś najczęściej jak tylko możesz, był blisko niej.

Początek relacji ojciec i córka

Już wspomniałem; jesteś i zawsze będziesz w jej życiu „pierwszym facetem”. Kiedy twoja córka zacznie stawiać pierwsze kroki i nosić sukienki – zakochasz się na całe życie. Znajomi mogą nawet dojść do wniosku, że ci kompletnie odbiło. Będziesz w niej widział osobę delikatną i kruchą, a to w świecie, gdzie dominacja kobiet w wielu dziedzinach staje się faktem, jest dla ciebie wyrazem jej prawdziwej kobiecości. A przecież ona ma dopiero kilka lat... I tu pojawia się pierwszy trudny moment w waszym wspólnym życiu, czyli...

Córeczka tatusia

Jesteś zakochany w swojej córce i gotów stanąć na rzęsach na każde jej najmniejsze skinienie. Zalewasz ją swoimi ojcowskimi uczuciami, rozpieszczasz, chuchasz i dmuchasz. I w ten sposób chowasz rozpieszczoną córeczkę tatusia - małego potwora, który w dorosłym wieku (jeśli w porę się nie opamiętasz) będzie innych mężczyzn traktował tak, jak ciebie teraz. Przy czym, o ile dziecku wiele rzeczy uchodzi i czasami trudno je podejrzewać o perfidię i wyrachowanie, o tyle podrastającej pannicy czy wręcz dorosłej kobiecie – już 


niekoniecznie. Znów odwołam się do opinii psychologów – są zadziwiająco zgodni w tej akurat kwestii: nadmiar miłości z twojej strony buduje w świadomości twojej córki fałszywy obraz mężczyzny jako istoty uległej. Oraz przesadnie pokornej. Co tu dużo mówić – słabej... Doprowadza to do znanego paradoksu – taka dziewczyna w przyszłości wiązać się będzie z mężczyznami uległymi, a marzyć będzie o tak zwanym „silnym facecie”. Jakim dokładnie? A skąd ona ma to wiedzieć – w swoim dotychczasowym życiu poznała tylko jedną męską (czy raczej – niemęską) postawę. Uległą. Twoją.

Surowy ojciec

Ale nie popadaj przypadkiem w drugą skrajność i nie zostań „niewidzialnym ojcem”. Nie możesz starać się ze wszystkich sił zachować swoją odrębność, pozostać niedostępnym, oschłym, nadmiernie surowym i zbyt autorytarnym. Wychowana w takiej atmosferze twoja dorosła już córka może mieć innego rodzaju problemy w relacjach; stałe poszukiwanie czułości u nierzadko dużo starszych od niej partnerów i błędne przekonanie, że na miłość trzeba sobie zasłużyć w jakiś szczególny sposób. I może się okazać, że pójdzie na koniec świata za pierwszym lepszym facetem, który choćby pogłaszcze ją po włosach... Będzie rozpaczliwie przez całe życie tęsknić za bliskością i czułością, której nie dostawała od ciebie.

Kumple

Trzeci błąd, jaki możesz popełnić – to próba wprowadzenia relacji ignorujących jej płeć. Czyli zaczynasz ją traktować jak syna, którego nie masz, a w dodatku mówisz jej o tym otwarcie. Wtedy ona zaczyna wstydzić się swojej kobiecości, chodzi w spodniach, chce mieć zawsze krótko obcięte włosy i zawsze obgryzione paznokcie. Woli czołgi od lalek, grę w piłkę nożną zamiast skakanki, a robaka na haczyk zakłada z takim zimnym okrucieństwem w swoich ślicznych zielonych oczach, że zaczynasz czuć się nieswojo... A kiedy podrośnie, poszuka sobie faceta-kumpla, z którym będzie chodzić na piwo i przeklinać przy nim jak szewc. O innych rzeczach litościwie zmilczę, ale taki facet raczej nie będzie wiele wart...

Trzy w jednym

Wiem, że to może być trudne, ale musisz znaleźć się gdzieś pomiędzy tymi trzema postawami. Na wakacjach czy wspólnym wypadzie nad jezioro możecie przecież być kumplami, możesz wrzucać ją do wody z pomostu, ale naucz ją najpierw pływać i sprawdź, czy aby koło pomostu nie jest zbyt głęboko. Zachwycaj się jej sukienkami i ślicznymi włosami i okazuj jej czułość, kiedy tylko będziesz miał na to ochotę, ale jednocześnie nie daj sobie wejść na głowę. Musisz wyznaczać pewne granice i pilnować, aby one je respektowała. W zamian ty zawsze respektuj to, że na przykład nie ma humoru i nie chce iść do ciebie na kolana, albo zamyka się w swoim pokoju i nie odzywa do nikogo.

A kiedy pojawią się pierwsi „dochodzący” - zachowaj spokój! Nauczyłeś ją wszystkiego o tym, kim jest i jak ma się zachować, zna swoją wartość i nie pozwoli się źle traktować żadnemu innemu facetowi. Nawet tobie. 

Maciej Ślużyński

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1298404602" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(55) "https://facetpo40.pl/zwiazek/zona-w-wieku-twojej-corki/" ["link_info"]=> string(33) "A gdy masz żonę w wieku córki?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(75) "Relacja ojciec i córka – więź i miłość czy więźniowie miłości? " ["seo_description"]=> string(155) "Relacja ojca i córki stanowi przykład związku najmocniejszego ze wszystkich występujących w przyrodzie. Przy czym to wcale nie musi być jego zaletą." ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_133" ["visits_counter"]=> string(5) "76702" ["comments_counter"]=> string(2) "10" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } } array(0) { }

Gorące tematy

facebook