Strona używa cookies. Jeśli nie wyrażasz zgody na używanie cookies, zawsze możesz wyłączyć ich obsługę w swojej przeglądarce internetowej. Polityka Cookies Akceptuję

córka

6 miłych rzeczy, które możesz powiedzieć córce zamiast komplementować jej urodę

Tata na medal

Twoja córka czasem chciałaby pewnie usłyszeć coś więcej niż: "Jesteś taka ładna". Oto sześć miłych rzeczy, które możesz jej powiedzieć.

więcej »

6 sposobów, na które ojciec może wzmocnić swoją córkę

Tata na medal

Dowiedz się, jak rozmawiać z córką, jak motywować ją i jak pomóc jej odkryć własny nieograniczony potencjał, tak, by wyrosła na pewną siebie, niezależną kobietę.

więcej »

5 sposobów na wpojenie córce skromności

Zrozum nastolatka

Co możesz zrobić jako ojciec, aby twoja córka wiedziała, że istnieją granice skromności i nie powinno jej się przekraczać? I że niekoniecznie jako nastolatka musi odsłaniać swoje ciało, aby poczuć się doceniona?

więcej »

Gdzie jest tatuś?

Tata na medal

Nieobecność ojców uznawana jest za przyczynę wielu społecznych problemów - może nadszedł więc czas na docenienie na nowo kluczowej roli mężczyzny w wychowaniu dzieci?

więcej » 1

Co czuje twoja córka?

Zrozum nastolatka

Ojciec i dorastająca córka. Dwa obiekty, które rzadko kiedy są w stanie współistnieć w jednym pokoju dłużej niż kilka minut. Brak porozumienia, który się między wami pogłębia, frustruje i ciebie i twoją ukochaną córeczkę. Co możesz zrobić, by nie stracić z nią więzi i pomóc jej przejść przez trudny czas dojrzewania?

więcej »

Twoja córka i sport

Zrozum nastolatka

Nie wszyscy ojcowie biorą pod uwagę, że nie tylko ich synowie, ale i córki mogą być świetnymi sportowcami. Co więcej, dziewczynki tak samo jak chłopcy powinny nauczyć się, czym jest praca zespołowa, duch walki i poznać słodki smak zwycięstwa.

więcej »

Trudne rozmowy z dzieckiem…. o śmierci

Tata na medal

Rozmowy o śmierci są trudne dla osób dorosłych, więc jak na taki temat porozmawiać z dzieckiem? Co zrobić, gdy zapyta o śmierć?

więcej »

Jakimi jesteśmy ojcami? Raport z badań

Tata na medal

Ulegamy zachciankom swoich dzieci i chcemy spędzać z nimi więcej czasu nawet kosztem pracy. A gdy już mamy czas dla nich to... rozmawiamy. Ale w tych rozmowach rzadko pojawiają się poważne tematy. I chociaż planujemy im przyszłość podsuwając dobre pomysły, to bycie dobrym ojcem kojarzy nam się raczej z byciem żywicielem rodziny niż rolą wychowawcy. Taki właśnie portret ojcostwa można namalować na podstawie badań przeprowadzonych w ramach naszej akcji “Jakim jesteś ojcem?”.

więcej »

Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?

Tata na medal

Podobno z wiekiem mężczyzna mądrzeje, uspakaja się, poważnieje, nabiera doświadczenia oraz dystansu do siebie i świata, jednym słowem: dojrzewa. A nic tak przecież nie pomaga w byciu ojcem jak wyważony ogląd świata. Wygląda więc na to, że jako dojrzały facet po 40. jesteś na najlepszej drodze do otrzymania tytułu ojca idealnego. Ale czy na pewno ten tytuł ci się należy?

więcej » 1

Czy twoje dziecko ma przyjaciela?

Tata na medal

Nawiązywanie przyjaźni wydaje się być proste, ale jeśli przyjrzysz się, jak dzieci zdobywają nowych kolegów, przekonasz się, że często jest to bardzo trudny proces.

więcej »

Wiedzieć wystarczająco dużo

Tata na medal

Świadomość tego, co dzieje się w życiu twojego dziecka, to kluczowy element wychowywania go. Trudno sobie wyobrazić dobrego ojca, który nie wie nic o świecie swojego syna czy córki. Jednak nie chodzi tu bynajmniej o to, by wiedzieć wszystko!

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. IV

Zrozum nastolatka

O programie wychowawczym dla współczesnych dzieci, o znaczeniu uśmiechu, dialogu, szacunku i zaufania pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. III

Zrozum nastolatka

O świecie młodych ludzi i tym, jak dorosły może się w nim znaleźć, by z powodzeniem wychowywać swoje dziecko na szczęśliwego człowieka pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. II

Zrozum nastolatka

O tym, jaki rzeczywiście jest świat młodych ludzi, jak my, dorośli błędnie go czasem odczytujemy i jak lepiej możemy go zrozumieć, pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Zrozumieć świat dziecka cz. I

Zrozum nastolatka

O usamodzielnieniu kulturowym dzieci, wyzwaniach w wychowywaniu dzieci we współczesnym świecie i sposobach zrozumienia młodego pokolenia pisze w swoim Liście do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie.

więcej »

Jak prosić dziecko o wybaczenie

Tata na medal

Może się zdarzyć, że popełnisz błąd, który skrzywdzi twoje dziecko. Każdemu może się zdarzyć. Jednak to, co potem zrobisz, może być najważniejszą rzeczą w życiu twojego dziecka. I tu już nie ma miejsca ani na dumę, ani na uniki. Musisz przeprosić.

więcej »

O dzieciach

Kawały

Przychodzi syn do ojca i mówi:
- Tato, słyszałem, że twój ojciec był głupi.
- Chyba twój....

więcej »

Wiedziałeś, że możesz być bohaterem?

Tata na medal

Twoje dziecko z każdej strony atakują celebryci, telewizyjne, plastikowe wzorce, z których może się nauczyć jedynie, jak wydawać jeszcze więcej twoich pieniędzy i jak iść na łatwiznę w każdej możliwej dziedzinie życia. Czy w takiej sytuacji możesz jeszcze być bohaterem dla własnego potomka?

więcej »

Ty kontra zbuntowany nastolatek

Zrozum nastolatka

Gdy twoje dziecko kończy czternaście lat, nagle orientujesz się, że praktycznie nie bierze ono udziału w rodzinnych zajęciach czy wspólnych wyjściach. Ma własne poglądy, a komunikacja z nim staje się niezwykle trudna. Przyszedł dla ciebie bardzo trudny czas – czas ojca nastolatka.

więcej »

Kocham cię, tato!

Tata na medal

Wszyscy mówią o tym, jakie to ważne być dobrym ojcem. Dają setki rad, jak się takim stać i straszą, co to będzie, jeżeli się do tych rad nie zastosujemy. No to się staramy, my faceci. I bardzo się nawet przykładamy do tego zadania i z coraz lepszym skutkiem. Super. Ale chyba zapomnieliśmy o kimś! O najważniejszym tacie - naszym własnym. I od tego trzeba zacząć.

więcej »

Apel Twojego Dziecka

Tata na medal

Kilka prostych zasad, które sprawią, że twoje dziecko będzie rozwijało w sobie najlepsze cechy, a ty będziesz dumny, że zdołałeś wychować dobrego człowieka.

więcej »

10 rzeczy, które możesz zrobić w Dzień Ojca

Wspólny czas

Dzień Ojca. Okazja nie tylko, by podziękować swoim staruszkom za wszystko, co dla nas zrobili i by takie podziękowania przyjąć od swoich dzieciaków. To przede wszystkim okazja, by w tym dniu poczuć się ojcem… trochę bardziej. Oto kilka podpowiedzi, jak go spędzić.

więcej » 1

Pierwszy rok razem: poradnik dla ojców

Świeży tata

Kiedy zobaczyłeś dwie kreski na teście ciążowym, pewnie przeżyłeś szok. Jak to, znowu? Ale po krótkiej chwili przyszedł spokój. Przecież już jesteś ojcem, wiesz "jak to się je", więc kolejny maluch, nawet po dłuższej przerwie, to dla ciebie bułka z masłem. Masz wiedzę i doświadczenie, więc nie masz się czym martwić. Zaraz, zaraz, czy na pewno?

więcej » 6

Być ojcem

Tata na medal

Być ojcem – to coś, co jeszcze pokolenie wcześniej definiowało prawdziwego mężczyznę. Dzisiaj to już kwestia wolnego wyboru, jedna z wielu życiowych dróg, jaką możesz pójść. Jednak to właśnie dziś ojcostwo jest w centrum uwagi. Co oznacza współcześnie bycie ojcem?

więcej » 2
array(24) { [0]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2367" ["slug"]=> string(78) "6-milych-rzeczy-ktore-mozesz-powiedziec-corce-zamiast-komplementowac-jej-urode" ["dont_use_tags"]=> string(18) "autorytet , design" ["title"]=> string(86) "6 miłych rzeczy, które możesz powiedzieć córce zamiast komplementować jej urodę" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(152) "Twoja córka czasem chciałaby pewnie usłyszeć coś więcej niż: "Jesteś taka ładna". Oto sześć miłych rzeczy, które możesz jej powiedzieć. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(156) "Twoja córka czasem chciałaby pewnie usłyszeć coś więcej niż: „Jesteś taka ładna”. Oto sześć miłych rzeczy, które możesz jej powiedzieć. " ["superbox_title"]=> string(43) "6 rzeczy, które możesz powiedzieć córce" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2367" ["body"]=> string(4068) "

[powiazane]Jako ojciec bliźniąt (chłopca i dziewczynki) zawsze mówiłem sobie, że zrobię wszystko co w mojej mocy, by traktować dzieci sprawiedliwie i nie ulegać stereotypom płciowym i presji otoczenia. Noszą ubrania we wszystkich możliwych kolorach, nie tylko różowe czy niebieskie, i bawią się wszystkimi możliwymi zabawkami – czy to lalka, czy kolejka.

[article_adv]

Nie byłem jednak gotowy na to, jak różnie traktować ich będzie otoczenie, mimo że mają dopiero 3 lata. Ludzie czują się zobowiązani, by koniecznie powiedzieć coś (zwykle miłego) o mnie i mojej rodzinie. Nie zrozumcie mnie źle. Komplementy są super – kiedy ktoś inny dostrzega w tobie coś pozytywnego i wskazuje to, od razu czujesz się lepiej.

Zauważyłem jednak, że płeć ma istotny wpływ na rodzaj komplementów, który otrzymują moje dzieci. Moja córka słyszy: „Cześć, ślicznotko” albo „Och, jaka jesteś ładna” za każdym razem, gdy gdzieś wychodzimy, podczas gdy mój syn jest „grzecznym” lub „fajnym chłopakiem”.

W dodatku wydaje mi się, że to kobiety najczęściej komplementują wygląd mojej córki. Może dlatego, że jako dzieci same słyszały podobne komunikaty i przekazują to dalej. Wiem natomiast, że w naszym domu nie dyskutuje się o tym, kto jest ładny, a kto brzydki i w ogóle o tym, jak kto wygląda. To nie jest dla nas istotna wartość.

Problem pojawia się jednak, kiedy okazuje się, że większość komplementów skierowanych do dziewcząt odnosi się do ich wyglądu.

Kiedy więc następnym razem zobaczysz swoją córkę (albo inną małą dziewczynkę) i będziesz chciał powiedzieć jej coś miłego, niech dotyczy to raczej jednej (lub wszystkich) z tych rzeczy, które znacznie bardziej zasługują na uznanie:

1. Gotowości do niesienia pomocy

Kiedy jesteśmy w sklepie spożywczym, zwykle chce potrzymać coś lekkiego, na przykład chleb. Nie tylko cieszy ją pomaganie innym, często sama wyznacza sobie rolę pomocnika.

2. Zdolności przywódczych

Kiedy ciągnie mnie za rękę, bo chce mi coś pokazać w sklepie, albo kiedy grzecznie przypomina bratu, żeby umył ręce, wcale się nie „rządzi”, tylko ćwiczy zdolności przywódcze!

3. Hojności

Kiedy jemy w restauracji, zwykle oddaje bratu swój chleb, bo wie, że za nim przepada (i że jest bardzo wybredny jeśli chodzi o jedzenie).

4. Otwartości

Gdziekolwiek jesteśmy, nigdy nie waha się podejść do kogoś, uśmiechnąć się i powiedzieć: „Cześć, jak masz na imię?”. Kocha ludzi i uwielbia zawierać nowe znajomości.

5. Odwagi

Kiedy jest na placu zabaw, wdrapuje się na najwyższą zjeżdżalnię i huśta się tak wysoko, jak tylko może, tak jak starsze dzieci (ku mojemu przerażeniu). Nie boi się niczego (poza muchami) i to coś, co w niej kocham.

6. Inteligencji

Moja córka już całkiem nieźle czyta. Czyta przypadkowe słowa, gdziekolwiek się nie znajdziemy. Jest ciekawa świata i ciągle chce dowiadywać się nowych rzeczy.

To przykłady, które dotyczą mojej córki. Jestem jednak pewien, że takie komplementy można też prawić wielu innym małym dziewczynkom. Możesz pochwalić dziewczynkę za wiele rzeczy poza jej urodą. Chłopcy słyszą dużo więcej znaczących, zróżnicowanych komplementów – powinniśmy się zastanawiać tak samo długo nad tym, co mówimy do ich koleżanek. Jako dorośli i, szczególnie, jako rodzice, uczymy dzieci tego, co się liczy. Doceniajmy wszystkie cechy naszych córek!

W końcu to dziewczyny rządzą światem, a nie osiągnęłyby tego tylko dzięki ładnym buźkom.

Jarosław Zakrzewski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1506068847" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2367" ["visits_counter"]=> string(4) "9434" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [1]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "2353" ["slug"]=> string(52) "6-sposobow-na-ktore-ojciec-moze-wzmocnic-swoja-corke" ["dont_use_tags"]=> string(3) "akt" ["title"]=> string(60) "6 sposobów, na które ojciec może wzmocnić swoją córkę" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(176) "Dowiedz się, jak rozmawiać z córką, jak motywować ją i jak pomóc jej odkryć własny nieograniczony potencjał, tak, by wyrosła na pewną siebie, niezależną kobietę." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(176) "Dowiedz się, jak rozmawiać z córką, jak motywować ją i jak pomóc jej odkryć własny nieograniczony potencjał, tak, by wyrosła na pewną siebie, niezależną kobietę." ["superbox_title"]=> string(41) "Jak ojciec może wzmocnić swoją córkę" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_2353" ["body"]=> string(5008) "

[powiazane]Szefowa operacyjna Facebooka, Sheryl Sandberg, powiedziała, że jeśli ojciec chce wychować córkę na pewną siebie kobietę, powinien wykonywać część obowiązków domowych. Być może nie jest to pierwsza rzecz, która przychodzi ci do głowy, kiedy myślisz o tym, jak wychować silną dziewczynę, ale miała rację.

Jeśli mamy zerwać ze stereotypami płciowymi, nasze dzieci muszą widzieć, że role obojga ich rodziców są równie ważne. Ojcowie, którzy wprowadzają w życie poniższych sześć strategii, sprawiają, że ich córki wyrosną na silne, pewne siebie kobiety, które mają swoje pasje i swój głos.

[article_adv]

1. Powiedz córce, że może wszystko

Pomóż córce dostrzec jej mocne strony, zamiast skupiać się na tym, jaka jest ładna. Powiedz jej, że jest mądra, utalentowana i ma niesamowity potencjał. Jeśli przekonasz córkę, że wszystko jest możliwe, znajdziesz się na dobrej drodze, by wychować silną, niezależną kobietę.

2. Dostrzegaj kobiecy wkład

Córki chcą widzieć, że ich ojcowie cenią kobiety jako mądre, pewne swoich racji i ambitne osoby. Poszukaj okazji, by okazać swój podziw wobec kobiet, zwracając uwagę na ich osiągnięcia i inteligencję. Nie koncentruj się na wyglądzie. Poszukaj raczej kobiet wykonujących zawód lekarza, managera, mówcy, naukowca czy polityka. Jeśli to zrobisz, pokażesz córce, że to, kim zostanie, zależy od decyzji, które podejmie, a nie od tego, czego oczekuje od niej społeczeństwo. Słuchaj córki i pokaż jej, że cenisz sobie jej opinię.

3. Wspieraj niezależność

Jako ojciec możesz zachęcać córkę, by próbowała nowych rzeczy, podejmowała wyzwania i sprawdzała różne możliwości samodzielnie. Wzmacniaj jej poczucie pewności mówiąc, że da sobie radę. Niech zaangażuje się w gospodarowanie pieniędzmi. Jeśli ma talent matematyczny, do nauk przyrodniczych lub technologii – zwróć na to uwagę. Zwalczaj stereotypowe role przypisane płciom i pozwól córce zrozumieć, że może robić co chce i być kim chce, jeśli podejmie taką decyzję i włoży w to dość trudu, i że ty jej w tym pomożesz.

4. Pozwól jej na porażki

Najbardziej rozwijamy się w najtrudniejszych momentach. Możesz nauczyć córkę bycia bardziej odporną i wiary we własne możliwości pozwalając, by radziła sobie z zawodem i podejmowała próbę kolejny raz. Jeśli będziesz interweniował nie pozwalając jej ponieść porażki, chcąc uchronić ją przed bolesnym doświadczeniem, dasz jej do zrozumienia (oczywiście nieumyślnie), że sama sobie nie poradzi. Daj córce umiejętności, których potrzebuje, by wybrnąć z kłopotów, pozwalając jej popełniać błędy i odkrywać, że jest w stanie podnieść się i spróbować jeszcze raz. Nie tylko nauczysz ją bycia otwartą na zmiany i próbowania nowości – zdobędzie dzięki temu też niezbędne życiowe umiejętności – wytrwałość i odporność.

5. Rozwijaj myślenie krytyczne

Podczas posiłku zachęcaj do dyskusji, podczas których docenisz myślenie krytyczne i zadawanie pytań. Pytaj ją o opinię. Co o tym myślisz? Jak myślisz, dlaczego to się stało? Jak do tego doszłaś? Pytaj spokojnie i zachęcaj, by analizowała swój sposób myślenia. Poświęcona uwaga i aprobata pomoże twojej córce docenić własną umiejętność rozwiązywania problemów i samodzielnego myślenia.

6. Dawaj przykład równości

Nasze dzieci zwykle w większym stopniu obserwują to, co robimy, niż słuchają tego, co do nich mówimy. Kiedy córki widzą, jak ich ojcowie wykonują swoje domowe obowiązki, wówczas przyjmują, że to zupełnie normalne, by mężczyźni i kobiety dzielili się nimi po równo. Może to brzmieć jak jakiś drobiazg, ale wysyła to komunikat, który łamie płciowy stereotyp, że istnieje coś takiego, jak „kobiece prace”. Jeśli twoja córka widzi równy podział obowiązków między rodzicami, doświadcza równości. Jeśli widzi, że ojciec docenia osiągnięcia zawodowe matki i szanuje ją za bycie silną, niezależną kobietą, uczy się, że fajnie jest być silną, niezależną kobietą.

 

Dziewczynki chcą, by ojcowie byli z nich zadowoleni – dlatego to właśnie oni odgrywają ważną rolę w kształtowaniu obrazu kobiet, którymi staną się ich córki. Kobiet, które uwierzyły w to, czego nauczyli je ojcowie – że ich potencjał jest nieograniczony.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1505231425" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_2353" ["visits_counter"]=> string(5) "12241" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [2]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1608" ["slug"]=> string(39) "5-sposobow-na-wpojenie-corce-skromnosci" ["dont_use_tags"]=> string(19) " charakter , design" ["title"]=> string(43) "5 sposobów na wpojenie córce skromności " ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(226) "Co możesz zrobić jako ojciec, aby twoja córka wiedziała, że istnieją granice skromności i nie powinno jej się przekraczać? I że niekoniecznie jako nastolatka musi odsłaniać swoje ciało, aby poczuć się doceniona?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(43) "5 sposobów na wpojenie córce skromności " ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1608" ["body"]=> string(5115) "

[powiazane] „Wszystkie dziewczyny w szkole to noszą, czemu ja nie mogę?” „To moje ciało, czemu nie mogę decydować, co na nie wkładam?” Te pytania pojawiają się nieustannie, w niekończącej się walce o „skromność” i „przyzwoitość” między nastolatkami a ich rodzicami. To coraz istotniejsza sprawa, bo dzisiaj nawet bardzo młode dziewczyny zachęcane są przez media i rówieśniczki, by zachowywać się oraz ubierać tak, by wywierać seksualne wrażenie na starszych od siebie. Gdzie nie spojrzysz – na ulicy, w telewizji, reklamach – nastolatki ubierają się tak, by podkreślać seksualne atuty i, mówiąc wprost, budzić co najmniej zainteresowanie płci przeciwnej.

Jak w takim razie możesz, jako ojciec, wpoić swojej córce poczucie skromności? Oto pięć podstawowych kroków:

[article_adv]

1. Wcześnie ustalaj zasady

Najlepszy moment na rozmowę z córką o skromności to teraz, nieważne, ile ma lat. Możesz nauczyć szacunku do siebie nawet siedmiolatkę. Zwykle dobrze jest wyznaczyć granice zawczasu, zanim problem rzeczywiście się pojawi. Przedyskutuj zasady z żoną, usiądź ze swoją córką i powiedz jej, w jakim wieku będzie mogła zacząć się malować, nosić buty na obcasie itd.

2. Upewnij się, że rozumie, że skromność jest ważna

Dzieci zazwyczaj nie przestrzegają zasad, których podstaw nie rozumieją. Jeśli twoja córka nie rozumie, co jej grozi, jeśli będzie ubierać się lub zachowywać nieskromnie, nie uda ci się naprawdę wpoić jej skromności. Podkreślaj w rozmowie, że zbyt śmiałe ubrania przyciągają uwagę osób niemoralnych i potencjalnie niebezpiecznych. Upewnij się także, że rozumie, iż skromność to coś więcej niż ubrania. Jej istota to raczej zachowanie niż wygląd. Ważne, by twoja córka miała skromną duszę: taką, która zdaje sobie sprawę ze swojej wartości i chce być skromna sama z siebie, a nie dlatego, że ją do tego zmuszasz.

3. Poprawiaj samoocenę córki

W rzeczywistości, w której trzeba być seksowną, by być atrakcyjną, wiara twojej córki we własny wygląd łatwo może się zachwiać. Mów jej ciągle, że jest piękna i że nie ma nic złego w atrakcyjnym ciele – ale także, że nie musi go pokazywać, żeby przyciągać uwagę i zostać docenioną. Spraw, żeby uwierzyła w swoje zdolności także na innych polach – w swoje umiejętności i inteligencję – i naucz ją, że skromny ubiór pozwoli jej na uniknięcie zainteresowania ze strony osób niewartych jej uwagi. Naucz ją cenić swój charakter i duszę, tak, żeby nie musiała odsłaniać ciała, by poczuć się wartościowa.

4. Zastąp negatywne wzorce pozytywnymi

Nie jest tajemnicą, że starsze dzieci i nastolatki są podatne na wpływy. Wyjątkowo łatwo wpłynąć na nie z zewnątrz, często po prostu naśladują to, co widzą wokół. Musisz więc zrobić więcej, niż tylko usunąć negatywne wzorce z otoczenia córki – musisz też dać jej dobre przykłady.

Jednym z najlepszych sposobów, by to osiągnąć, jest stanie się pozytywnym wzorcem samemu – twoja córka widzi i pamięta wszystko, co robią i co noszą rodzice – ty i jej matka możecie stać się dla niej dobrym, mocnym przykładem. Możecie też poszukać dobrych wzorców w mediach, pokażcie córce postaci z kreskówek i aktorki, które zachęcą ją do zachowywania się i ubierania odpowiednio do wieku.

5. Idź z nią na zakupy

Tak, właśnie tak. Wybierz się do sklepów z nią i z jej mamą. Obecność ojca sprawi, że córka pomyśli dwa razy, zanim coś kupi, a ty możesz wspierać ją w decyzji o wyborze skromniejszych ubrań. Dobry wzorzec męski jest nie do przecenienia, jeśli chodzi o uczenie młodych dziewcząt szacunku do siebie. Podczas zakupów pokaż jej, że bycie skromną nie wyklucza bycia dobrze ubraną i piękną. Naprawdę da się znaleźć stylowe, ciekawe ubrania, które nie odsłaniają zbyt dużo. Być może spędzicie na ich szukaniu nieco więcej czasu i wydacie trochę więcej pieniędzy, ale sprawienie, że dziewczyna poczuje się dobrze i atrakcyjnie w swojej skórze, jest tego warte. Można włożyć dłuższą koszulkę pod krótszą albo ładny T-shirt pod top bez ramiączek. To tylko niektóre sposoby na to, żeby zachęcić córkę do szanowania siebie i do pokazywania tego w swoim ubiorze i zachowaniu.

Nie ma znaczenia, gdzie ustalicie punkt krytyczny – czy będą to kostki, czy kolana, czy połowa uda – w skromności nie chodzi o to, w którym miejscu jest granica – chodzi o to, żeby wiedzieć, że ona istnieje i nie należy jej przekraczać.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1414161461" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1608" ["visits_counter"]=> string(5) "22642" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [3]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1245" ["slug"]=> string(16) "gdzie-jest-tatus" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(18) "Gdzie jest tatuś?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(178) "Nieobecność ojców uznawana jest za przyczynę wielu społecznych problemów - może nadszedł więc czas na docenienie na nowo kluczowej roli mężczyzny w wychowaniu dzieci? " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1245" ["body"]=> string(3882) "

Pamiętam, że ponad rok temu, zanim urodziła się nasza córeczka, kilka osób pytało mnie, jak się czuję jako przyszły ojciec. Oprócz zwykłych nerwów, miałem dodatkowe powody do niepokoju. W poradniach psychologicznych najlepiej widać rezultaty nieudanego ojcostwa. Zazwyczaj wydaje nam się, że to matka odgrywa decydującą rolę w wychowaniu dziecka, ale im dłużej zagłębiam się w skomplikowane ludzkie historie, tym bardziej dochodzę do wniosku, że rola ojca jest równie ważna.

Chciałbym skupić się na trzech obszarach. Pierwszym jest przyjęcie przez ojca części obowiązków związanych z wychowaniem. Jest już dużo lepiej, jednak ciągle znacząca część ojców próbuje tego unikać. A omija ich to, co każdy zaangażowany tata nazwałby najbardziej niezwykłym doświadczeniem w życiu. Wiele badań wskazuje, że dzieci, których ojcowie brali udział w wychowaniu, rzadziej się stresują, rzadziej cierpią na choroby psychiczne i rzadziej popełniają przestępstwa.

Jednak, poza wykonywaniem swoich obowiązków, ojcowie powinni pełnić jeszcze dwie istotne role: kształtować wzorzec męskości i pokazywać dziecku "świat zewnętrzny".

Kiedy ojcom nie udaje się pokazać, co to znaczy być silnym, a równocześnie wrażliwym tatą, konsekwencje wydają się jasne. Problemy w tym obszarze zgłaszają nie tylko mężczyźni słabi, niewiedzący skąd wziąć siłę, ale także ci, którzy zamaskowali swoją bezradność agresją. Udają męskość i kończą stając się karykaturą prawdziwego, mocnego mężczyzny. Cierpią także kobiety. Te, które nie potrafią znaleźć odpowiedniego mężczyzny, bo nigdy nie dowiedziały się, czego właściwie powinny szukać u partnera. Ostatecznie wiążą się one z "parodiami męskości" - tak zwanymi "gnojkami" - by znaleźć ślad własnego apodyktycznego, ale kochanego ojca lub by zapełnić pustkę, którą pozostawiła jego nieobecność.

Warto opowiedzieć także o bardziej metafizycznej, ale równie istotnej roli - pokazywaniu i uczeniu dziecka otaczającego je świata. Kluczowym zadaniem ojca jest pokazanie dziecku, że życie to nie tylko stałe funkcjonowanie u boku matki i że istnieje ktoś, kto narusza tę więź ze względu na swoje potrzeby. Doświadczając tego specyficznego "trójkąta" dziecko-matka-ojciec uczy się, że nie jest pępkiem świata (w obustronnym uzależnieniu z mamą) i że świat nie zawali się, gdy matki przez jakiś czas nie będzie. Na tej podstawie rozwija umiejętność dostrzegania potrzeb innych ludzi i rozumienia skomplikowanych, wielostronnych relacji.

Aby rodzina mogła osiągnąć równowagę, ojciec nie powinien usuwać się w tym istotnym momencie, pozostawiając matkę i dziecko, by sami sobie z tym poradzili, a równocześnie nie powinien być zbyt zaborczy w walce o uwagę kobiety, stanowiąc konkurencję dla dziecka. Bez tej równowagi u dziecka rozwija się lęk przed otaczającym światem. W pierwszym przypadku wzrasta ze zbytnim poczuciem własnej ważności i ukrytą obawą przed nieznanym, tym, co znajduje się poza jego małą enklawą. W drugim - będzie przekonane, że niewiele znaczy, a świat jest wszechmocny i niesprawiedliwy.

Kiedy patrzy się na społeczeństwo, w którym upada dyscyplina i szacunek, można się zastanawiać, czy niedocenianie roli ojca nie jest głównym powodem tych problemów. Wszyscy potrzebujemy silnych, cierpliwych, miłych i stanowczych ojców, żeby pomogli nam poruszać się w tym dziwnym i przerażającym świecie. Im więcej ich będzie, tym lepiej dla nas wszystkich.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1383922822" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1245" ["visits_counter"]=> string(5) "30367" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [4]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1231" ["slug"]=> string(20) "co-czuje-twoja-corka" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(22) "Co czuje twoja córka?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(344) "Ojciec i dorastająca córka. Dwa obiekty, które rzadko kiedy są w stanie współistnieć w jednym pokoju dłużej niż kilka minut. Brak porozumienia, który się między wami pogłębia, frustruje i ciebie i twoją ukochaną córeczkę. Co możesz zrobić, by nie stracić z nią więzi i pomóc jej przejść przez trudny czas dojrzewania?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(22) "Co czuje twoja córka?" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1231" ["body"]=> string(2926) "

Pewnego popołudnia córka Mariusza wróciła do domu wściekła - jej najlepsza przyjaciółka ją obraziła. Dziewczyna wyładowała frustrację krzycząc na ojca, który chcąc ją pocieszyć stwierdził: "Nie wydaje mi się, żeby rzeczywiście była twoją przyjaciółką." I awantura gotowa.

Dziewczyna nie to chciała usłyszeć. Wybiegła do swojego pokoju, trzaskając drzwiami.

Czy tak wyglądają codzienne relacje między ojcami i nastoletnimi córkami? Prawdopodobnie tak. Ale Mariusz przypomniał sobie niedawno usłyszaną dobrą radę dotyczącą relacji z córką. Zamiast myśleć "Co by tu jej odpowiedzieć?", zapytaj siebie "Co ona może teraz czuć?"

Mariusz nie do końca poradził sobie z sytuacją, ale zrobił wszystko, by to naprawić. Poszedł do pokoju córki, zapukał i powiedział: "Przepraszam, kochanie. Musisz się czuć fatalnie." Chwyciło. Po kilku sekundach drzwi się otworzyły, a córka rzuciła mu się w ramiona i zaczęła płakać.

Nie mogę zagwarantować, że wydarzy się to za każdym razem i zadziała w przypadku każdego ojca, ale nie zapominajmy najistotniejszej zasady: jeśli chodzi o córki, uczucia są zazwyczaj ważniejsze niż fakty. Wielu z nas działa zupełnie odwrotnie i to prawdopodobnie dlatego chłopcom rozmowy z ojcami generalnie przychodzą łatwiej niż dziewczętom.

Wielu z nas nie radzi sobie dobrze z emocjami. Kiedy nasze córki wyrażają siebie lub reagują emocjonalnie, myślimy: "Czemu ona nie może zachowywać się bardziej racjonalnie?". Musimy jednak odrobić tę lekcję i zrozumieć jej sposób komunikacji.

Niestety, w okresie dorastania kontakty ojców z córkami często ulegają osłabieniu. Ona rozkwita fizycznie i to jest trochę niepokojące. Kiedy jej nastroje zaczynają być niemożliwe do przewidzenia - jak to zwykle bywa - ojciec, nawet wcześniej bardzo zaangażowany w wychowanie, może popaść we frustrację i wycofać się.

W rzeczywistości jest to jednak czas, w którym córki potrzebują ojców w takim samym stopniu jak zawsze. Badania pokazują, że córki, które miały kochających i rozumiejących ojców w okresie dorastania, zyskują na tym bardzo wiele na różnych płaszczyznach: pewności siebie, osiągnięć, tożsamości seksualnej i unikania niepożądanych zachowań u partnera.

W każdej chwili więc, tato, bądź gotowy, by zadać sobie pytanie: "Co ona czuje?" I przekonaj się, że, jak w przypadku Mariusza i jego córki, dorastanie może stać się czasem, w którym przepracujecie wspólnie różne trudności i ostatecznie, zbliżycie się do siebie.

Bartek Kulesza

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1382631587" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1231" ["visits_counter"]=> string(5) "36994" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [5]=> array(49) { ["id"]=> string(4) "1164" ["slug"]=> string(19) "twoja-corka-i-sport" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(20) "Twoja córka i sport" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(257) "Nie wszyscy ojcowie biorą pod uwagę, że nie tylko ich synowie, ale i córki mogą być świetnymi sportowcami. Co więcej, dziewczynki tak samo jak chłopcy powinny nauczyć się, czym jest praca zespołowa, duch walki i poznać słodki smak zwycięstwa." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "Twoja córka i sport" ["superbox_avatar"]=> string(20) "superbox_avatar_1164" ["body"]=> string(2697) "

[powiazane]Czy wiesz, że licealistki, które uprawiają regularnie sport o wiele rzadziej niż ich rówieśniczki zachodzą w niechcianą ciążę lub zaczynają brać narkotyki, za to mają większe szanse na zdobycie dyplomu z wyróżnieniem na prestiżowej uczelni?

To wystarczający powód, aby zainteresować córkę sportem. A oto kilka sposobów, jak to zrobić:

Po pierwsze – naucz ją prowadzić aktywny tryb życia. Nie chodzi oczywiście o zmuszanie jej do wielogodzinnych treningów, aby mogła reprezentować nasz kraj na następnej Olimpiadzie, ale możesz ją namówić, żeby zamieniła siedzenie przed telewizorem na wycieczkę po górach albo mecz siatkówki.

[article_adv]Po drugie – sam bądź aktywny. Pozwoli ci to na utrzymanie sprawności fizycznej a przy okazji dasz córce dobry przykład do naśladowania.

Po trzecie – bądź jej największym fanem. Dopinguj ją, wspieraj w osiąganiu celów, które sobie wyznaczyła i pomagaj przy organizowaniu imprez i zawodów sportowych, w których bierze udział.

I ostatnie – wskaż jej wzór do naśladowania. Tak jak chłopcy z zapartym tchem oglądają dokonania Roberta Lewandowskiego czy Marcina Gortata, również dziewczynki pragną utożsamiać się z kobietą odnoszącą sukcesy w sporcie, np. Agnieszką Radwańską czy Sylwią Bogacką.

Pamiętaj, że masz ogromny wpływ na swoją córkę. Twoje wsparcie i pomoc są szczególnie ważne w okresie dojrzewania. Dziewczynki, idąc za przykładem rówieśniczek, zaczynają w tym czasie przejmować społecznie akceptowany wzorzec kobiecości, który wiąże się m. in. z farbowaniem włosów, noszeniem makijażu, niekończącymi się rozmowami przez telefon czy słuchaniem muzyki. Choć wydaje się to być nieuniknione, często ta przemiana dokonuje się kosztem aktywności fizycznej niezbędnej dla zdrowia rozwijającego się, młodego organizmu.

Zachęcaj ją do gry w koszykówkę lub siatkówkę. Jeśli te sporty nie są wystarczająco “na czasie”, spróbuj zainteresować ją bieganiem, pływaniem lub jazdą na rowerze. Jeśli grasz w tenisa, odwołaj debla z kolegami i wybierzcie się na kort we dwoje – tylko ty i ona.

Możesz zrobić dla swojej córki więcej niż ci się wydaje. Doskonale wiesz, że sport jest świetnym sposobem spędzania wolnego czasu – pozwól jej tego doświadczyć.

Jacek Gil

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1379350210" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(0) "" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(19) "/avatar/avatar_1164" ["visits_counter"]=> string(5) "11764" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [6]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "765" ["slug"]=> string(36) "trudne-rozmowy-z-dzieckiem-o-smierci" ["dont_use_tags"]=> string(44) " bałagan , negocjacje , badanie , motywacja" ["title"]=> string(41) "Trudne rozmowy z dzieckiem…. o śmierci" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(137) "Rozmowy o śmierci są trudne dla osób dorosłych, więc jak na taki temat porozmawiać z dzieckiem? Co zrobić, gdy zapyta o śmierć? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(33) "ROZMOWA Z DZIECKIEM O PRZEMIJANIU" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_765" ["body"]=> string(4331) "

[powiazane]„Nie ma jednego, sprawdzonego sposobu, ale przede wszystkim należy z dzieckiem być szczerym, nie unikać rozmów na trudne tematy, aby nie stały się one tematami tabu. Prawda, jest najbardziej uniwersalną metodą” – mówi Magdalena Dulęba-Basior, psycholog z Przedszkola Pomarańczowa Ciuchcia.

Oczywiście musi ona być dostosowana do wieku dziecka, co jednak nie usprawiedliwia eufemizmów czy kłamstw. Wprowadzają one dziecku zamęt i wymagają później wielokrotnego korygowania obrazu świata. Opowiadanie dziecku, że „babcia odeszła”, może zrodzić pytanie: „To kiedy wróci?”. Mówiąc dziecku, że osoba „zasnęła na wieki” możesz wywołać w nim lęk przed zasypianiem – „może ja też kiedyś zasnę i już się nie obudzę?”. W takim razie co powinieneś powiedzieć dziecku?

[article_adv]Najlepiej wytłumacz dziecku, że po śmierci nie można wykonywać pewnych czynności np., że nie można poruszać się, patrzeć, myśleć ani czuć, jeść, czytać itp. W trakcie rozmowy mogą również pojawić się pytania o śmierć twoją lub mamy dziecka. Na te pytania również powinieneś odpowiedzieć zgodnie z prawdą: „Tak, wszyscy kiedyś umrą, ale myślę, że my będziemy jeszcze długo żyć i razem dożyjemy starości.” Zdarzają się sytuacje, kiedy rodzice starają się „oswoić” śmierć używając różnego rodzaju przenośni i porównań. Niestety w ten sposób możesz wprowadzić zamęt w myśleniu dziecka, niejednokrotnie również wywołać lęki i obawy. Na przykład porównanie śmierci do snu wiąże się z ryzykiem pojawienia się lęku dziecka przed snem i zasypianiem. Nie mów też, że ktoś odszedł czy wyjechał daleko. Dziecko będzie się zastanawiać, dlaczego ten ktoś się nie pożegnał i może poczuć się opuszczone i porzucone. Będzie się obawiać, że każdy, kto wyjeżdża, już nie wróci.

„Nie oszukuj dziecka, że tylko starzy ludzie umierają. Na pewno wkrótce dowie się, że to nie jest prawda. Unikaj stwierdzeń, że przyczyną śmierci była choroba. Maluch nie widzi różnicy między zwykłym przeziębieniem, a śmiertelną chorobą i może być przerażony, gdy on sam, bądź też ktoś inny z rodziny zachoruje. Należy wyjaśniać, że tylko bardzo poważna choroba może spowodować śmierć.” - wyjaśnia Magdalena Dulęba-Basior, psycholog z Przedszkola Pomarańczowa Ciuchcia.

W rozmowie z dzieckiem unikaj stwierdzeń, że jeszcze ma czas się tym martwić. Każdy musi problem śmierci zrozumieć i oswoić. Jeśli dziecko zadaje pytanie, to znaczy, że jest gotowe na, choćby częściowe, jego zrozumienie. Nie ma nic gorszego niż robienie ze śmierci tematu tabu. Powoduje to nagromadzenie się lęków, obaw i niepewności.

Na trudne rozmowy o śmierci nigdy nie jest zbyt wcześnie, jednak pamiętaj, aby były one prowadzone w sposób naturalny. Okazje do takich rozmów nasuwają się same choćby podczas jesiennych spacerów – spadające liście, martwy ptak w parku, zwiędły kwiatek, to wszystko pozwala na tłumaczenie, że to, co się narodziło, przemija. Dobrą okazją do rozmowy jest pierwszy listopada, kiedy odwiedzamy groby bliskich. Możesz nie tylko zapalać znicze, ale także mówić o tym, kim i jacy byli, co po sobie zostawili – to jedyny w swoim rodzaju czas rozmowy o przemijaniu. Ważne jest, aby z dzieckiem rozmawiać szczerze i bez skrępowania. Podążać za tropem zadawanych przez niego pytań. Jeśli przestaje pytać, to znaczy, że musi to sobie przemyśleć lub jego ciekawość została zaspokojona. Utrata zainteresowania tematem jest też jednym ze sposobów obrony przez zbyt dużą dawką informacji. Powinieneś zatem pamiętać, aby nie przesadzić też w drugą stronę – śmierć to nie jest temat na jedną rozmowę. Świadomość dziecka na ten temat powinna być kształtowana stopniowo i powoli. Zatem nie bój się z dziećmi rozmawiać również o śmierci, mimo iż jest to trudny temat.

Kinga Litwińczuk

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1351626117" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jak-prosic-dziecko-o-wybaczenie/" ["link_info"]=> string(33) "Jak prosić dziecko o wybaczenie?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(118) "ojciec, dziecko, ojcostwo, tata, dobry tata, dobry ojciec, rozmowy o śmierci, jak rozmawiać z dzieckiem, przemijanie" ["show_recommend"]=> bool(true) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_765" ["visits_counter"]=> string(4) "8180" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [7]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "732" ["slug"]=> string(37) "jakimi-jestesmy-ojcami-raport-z-badan" ["dont_use_tags"]=> string(3) "akt" ["title"]=> string(40) "Jakimi jesteśmy ojcami? Raport z badań" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(504) "Ulegamy zachciankom swoich dzieci i chcemy spędzać z nimi więcej czasu nawet kosztem pracy. A gdy już mamy czas dla nich to... rozmawiamy. Ale w tych rozmowach rzadko pojawiają się poważne tematy. I chociaż planujemy im przyszłość podsuwając dobre pomysły, to bycie dobrym ojcem kojarzy nam się raczej z byciem żywicielem rodziny niż rolą wychowawcy. Taki właśnie portret ojcostwa można namalować na podstawie badań przeprowadzonych w ramach naszej akcji “Jakim jesteś ojcem?”." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(37) "JAKIM JESTEŚ OJCEM - RAPORT Z BADAŃ" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_732" ["body"]=> string(6406) "

Bycie ojcem nie ogranicza się i nie powinno ograniczać się do przydzielenia kieszonkowego i udziału w wywiadówkach. Sami dobrze o tym wiecie, że ta rola wymaga większej uwagi, poważniejszych starań i wyjątkowo dużej porcji odpowiedzialności i wyobraźni. A i nie zawsze można być pewnym sukcesu. Ojcostwo jest więc skomplikowanym wyzwaniem w życiu mężczyzny i ma wiele barw i odcieni. Dlatego też naszą ankietę, którą wypełniło aż 1000 facetów, stworzyliśmy w taki sposób, żeby udział w niej wymagał zadania samemu sobie ważnych pytań i udzielenia na nie szczerej odpowiedzi.

(Jeśli chcesz wypełnić ankietę, znajdziesz ją tutaj.)

[article_adv]Kim jesteśmy?

Faceci po 40. pod kątem ilości dzieci wpisują się idealnie we współczesny model rodziny, bo przeważająca większość ma w domu jedno lub dwoje dzieci. Czternaście procent ankietowanych jest ojcem trojga, tylko natomiast 6 procent posiada rodzinę wielodzietną, czyli czworo i więcej dzieci.

Inaczej sprawa przedstawia się natomiast pod kątem wychowywania własnych, czyli biologicznych dzieci. Aż 11 procent ankietowanych żyje w tzw. rodzinie patchworkowej - wychowuje dodatkowo dzieci swojej partnerki.

Faceci po 40. często mają już pełnoletnie dzieci (tak jest w przypadku około 40 procent ankietowanych, którzy deklarują, że ich pociechy mają 18 lat i więcej), albo w wieku szkolnym, tylko w przypadku garstki ankietowych dzieci dopiero pojawią się na świecie.

Codziennie, ale wciąż za mało

Jak często spędzasz czas z dziećmi? Na to pytanie większość ojców deklaruje codzienne spędzanie czasu z dziećmi, ale według nich nawet tak intensywny kontakt z potomkami jest wciąż zbyt mały. Bo tylko niewielka część dojrzałych mężczyzn ma poczucie, że poświęca dzieciom wystarczająco dużo uwagi, żeby je dobrze wychować, a prawie połowa ankietowanych jest zdania, że „poświęca tyle ile może, czasem myśli, że mogliby więcej”.

O tym, że temat braku czasu dla dzieci jest szczególnie istotny, pokazują także komentarze na forum, które pojawiły się w czasie naszej akcji. Kilku ojców przyznaje się, że wypełnienie ankiety nasunęło im gorzkie myśli, że rzeczywiście mają zbyt mało czasu dla dzieci. Jeden z internautów proponuje więc zmianę myślenia o pracy i sugeruje, żeby akcentować to, że pracuje się AŻ 8 godzin i resztę czasu dnia poświęcać bez wyrzutów sumienia na przykład na rodzinne sprawy.

Zobacz ten wątek na forum

Facet jako encyklopedia rozrywek

Kiedy już ojciec spędza czas ze swoim dzieckiem, to zajmuje się głównie rozmową, albo zabawą i spacerami, część dojrzałych ojców uprawia sport razem ze swoimi dzieciakami. Jak się okazuje - ojcostwo w wydaniu ankietowanych 


mężczyzn rzadko polega na pomocy w odrabianiu lekcji, a oprócz popularnych aktywnych form spędzania czasu sporadycznie wymieniane są sprawy poważniejsze, czyli na przykład pomoc w rozwiązywaniu problemów.

Takie podejście przejawia się również w tematach spraw, do których dziecko zwraca się do ojca. A dojrzali faceci w ankiecie jawią się głównie jako chodzące encyklopedie... rozrywkowe, bo właśnie w sprawie muzyki, książek i gier zwracają się do nich dzieci . Rzadziej z tatą rozmawia się natomiast o szkole, przyszłości czy też na tematy związane z religią i filozofią. Tematy rozmów i sposób spędzania czasu ma też wpływ na dobrą orientację ojców w sprawach dziecięcych fascynacji, hobby i idoli. Okazuje się bowiem, że jedynie garstka z nas szczerze przyznaje się to tego, że nie wie, co lubią nasze dzieci.

[article_adv]

Wychowywanie czyli podpowiadanie

Dojrzali ojcowie dbają o przyszłość swoich pociech jednocześnie dając im wolność wyboru. Zdecydowana większość facetów po 40. pomaga planować przyszłość swoim dzieciom podsuwając im pomysły, a część ankietowanych deklaruje, że nie planuje potomstwu przyszłości, ale wyjątkowo mocno interesuje się ich wyborami. Rozwiązanie ekstremalne, czyli szczegółowe zaplanowanie przyszłości dzieciom, wybiera tylko 1 procent ojców, a kilka procent facetów zupełnie nie wtrąca się w plany dzieci.

Podsumowanie: ojcostwo świadome i przemyślane

Jakie jest więc to nasze ojcostwo? Z wyników ankiet wyłania się niemal idealny obraz ojca, który doskonale wie, jaką rolę powinien odegrać w wychowaniu swojego potomstwa. Często jednak taka wiedza łączy się też z wyrzutami sumienia z powodu pracy, która nie pozwala na bardziej intensywny kontakt z dziećmi.

Jako ojcowie nowocześni, skupiamy się na radzeniu i podpowiadaniu, pozwalając dzieciom na podejmowanie własnych decyzji, czujni i gotowi do pomocy – gdy tylko będzie ona potrzebna.

Pytanie tylko brzmi, czy rzeczywiście jesteśmy tak dobrymi ojcami, czy raczej chcielibyśmy takimi być? Udział w tej ankiecie pozwolił wielu ojcom nakreślić pewien wzór idealnego ojcostwa i zadać sobie pytania, na które być może nigdy jeszcze nie poszukiwali odpowiedzi. Jesteśmy na pewno dobrymi ojcami. Ale najważniejsze jest to, że chcemy i możemy być jeszcze lepszymi. Dziękujemy za udział w badaniu!

Grzegorz Bryszewski

Pełny raport z ankiety, wraz z komentarzami ekspertów, możesz pobrać tutaj:

[report]5[/report]

Raport został uzupełniony komentarzami ekspertów z serwisu MamRodzine.pl

Jeśli chcesz wypełnić ankietę, znajdziesz ją tutaj.

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1349695125" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(71) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/ojciec-po-40-idealny-czy-infantylny/" ["link_info"]=> string(39) "Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(137) "ojcostwo, raport, ankieta, badania, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_732" ["visits_counter"]=> string(5) "14701" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [8]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "668" ["slug"]=> string(35) "ojciec-po-40-idealny-czy-infantylny" ["dont_use_tags"]=> string(5) "Motor" ["title"]=> string(39) "Ojciec po 40. - idealny czy infantylny?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(393) "Podobno z wiekiem mężczyzna mądrzeje, uspakaja się, poważnieje, nabiera doświadczenia oraz dystansu do siebie i świata, jednym słowem: dojrzewa. A nic tak przecież nie pomaga w byciu ojcem jak wyważony ogląd świata. Wygląda więc na to, że jako dojrzały facet po 40. jesteś na najlepszej drodze do otrzymania tytułu ojca idealnego. Ale czy na pewno ten tytuł ci się należy?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(29) "PUŁAPKI DOJRZAŁEGO OJCOSTWA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_668" ["body"]=> string(5334) "

Nie łudź się. Mężczyzna po 40-tce automatycznie nie staje się dobrym ojcem tylko z uwagi na doświadczenie zebrane przez te kilkadziesiąt lat dorosłego życia.

Czeka cię niebezpieczeństwo popadnięcia w rutynę okraszone kryzysem związanym z przekroczeniem tzw. smugi cienia. I tu kończą się żarty, bo o ile walczyć na jednym froncie nie jest łatwo, to na dwóch jest już mordercze. I często kończy się to naprawdę wielkimi tarapatami. Można ich jednak uniknąć.

Pierwszy wróg ojca dojrzałego: pozorny spokój

Gdy przekraczasz wiek 40 lat, masz czasem wrażenie, że już nic nie może cię zaskoczyć. Najdziksze swawole już zaliczyłeś, stabilizację osiągnąłeś, pokusy pokonałeś i… śpisz na stojąco. Wpadasz w stan niemalże śpiączki życiowej, gdy wszystko wykonujesz automatycznie, włącznie nawet z seksem.

Nic więc dziwnego, że przestajesz często przykładać się do nigdy nie kończącej się roli ojca. Dzieci wkraczają w wiek nastoletni, są już „zdalnie sterowane” i nie potrzebują czytania bajek , okrywania kołderką i całowania w policzek na dobranoc. Filmy oglądają sobie, jakie chcą, na swoich komputerach, muzykę ściągają z Internetu i nawet nie masz szans, żeby nadążyć za tym co właśnie lubią. Same też się ubierają i odżywiają tym, co znajdą w lodówce.

Po prostu luz blues, jesteś nadal młody i atrakcyjny, a dzieci już nie potrzebują cię na co dzień – tak myślisz. Błąd! I to bardzo powszechny i zrozumiały. To wszystko tylko wierzchnia warstwa. Tak naprawdę twoje dorastające dzieci potrzebują cię w tym momencie swojego życia bardzo mocno. Sęk w tym, że one zachowują się tak, jakby miało być odwrotnie. I dlatego ty, facet po czterdziestce, dajesz się oszukać tej pozie i wpadasz w pułapkę kumplowania się z własnymi pociechami. No bo chcesz być taki „spox”.

Tak naprawdę to wszystko zależy od tego, jakim wcześniej byłeś ojcem, jeżeli istniałeś w ich życiu aktywnie, to teraz możesz istnieć dalej. Jeżeli nie istniałeś, albo bardzo słabo ci to wychodziło, to czeka cię orka na ugorze, żeby dotrzeć do rozumu 


nastolatka. Jakkolwiek by na to nie patrzeć, najlepszym sposobem jest po prostu mieć poukładane własne życie i emocje, a do tego jakieś swoje zajęcie, czy hobby. Wtedy możesz być opoką, tym, który idzie przez życie mądrze i równym krokiem i jest przez to wiarygodny. A wiarygodność to klucz do serca nastolatka. Bądź więc w porządku sam ze sobą, a ułoży ci się z dzieciakami.

Drugi wróg ojca dojrzałego: mit kryzysu wieku średniego

Jest wiele teorii tłumaczących, dlaczego mężczyźni po 40 kupują sobie motocykle, skórzane kurtki nabijane ćwiekami i odkrywają w sobie ducha Che Gevary. Dla jednych to przejaw andropauzy, czyli męskiego odpowiednika menopauzy. Dla innych to strach i panika, że to ostatni dzwonek na szaleństwo. A jeszcze inni uważają, że to żaden kryzys, tylko świadomość własnych potrzeb, które kiedyś po prostu nie mogły być zrealizowane i czekały na lepsze czasy.

Nieważne, skąd bierze się ten „kryzys” i jak się nazywa. To, co ważne, to wiedza o tym, jak w wieku czterdziestu lat z okładem nie zrobić z siebie idioty oraz pośmiewiska w oczach własnych dzieci. I wcale nie oznacza to, że nie możesz zaszaleć. Wręcz przeciwnie, powinieneś, bo nawet kocioł parowy z hartownej stali rozleci się na kawałki, jeżeli nadmiar energii nie uleci przez zawór bezpieczeństwa. Dlatego zamiast wpadać w kryzys lepiej zamontować sobie taki zawór. Wtedy możesz nadal zachować spójność swojej osoby i być również ojcem i wzorem dla swojego nastoletniego dziecka. W innym wypadku, bez takiej wewnętrznej równowagi, może ci być trudno utrzymać pozycję autorytetu wychowawczego. Tym bardziej w dzisiejszych czasach, gdy tak trudno w ogóle być jakimkolwiek autorytetem dla dziecka.

Regułą główną, aby nie stracić instynktu ojcowskiego i szacunku własnego dziecka to… nie wciągać go w swoje szalone pomysły. W swoich szaleństwach trzymaj się własnych kumpli. Syn czy córka mogą się śmiać albo bać, ale na pewno nie będą cię lekceważyć. I dlatego daj sobie prawo do nowych pomysłów i dziwnych, nowych zajęć i wpasuj to w rozkład swoich życiowych obowiązków – poza udziałem dzieci.

Brutalny jest ten świat. Wszędzie czyhają na nas, wrażliwych mężczyzn po czterdziestce, różne niebezpieczeństwa, włącznie z tym najstraszniejszym: utratą ojcowskiego autorytetu. Nie pozwól na to. Bycie ojcem to szczęście, przywilej i radość. Nie trać tego lekką ręką. Za dużo już umiesz, żeby powiedzieć pas. Teraz właśnie możesz cieszyć się ojcostwem, bo już wiesz jak - nauczyłeś się w szkole życia. A mężczyzna im starszy, tym jego serce twardsze. Więc dasz radę.

Michał Wichowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1346001865" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(51) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/kocham-cie-tato/" ["link_info"]=> string(27) "Dobry ojciec - to dobry syn" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(159) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, kryzys wieku średniego, czterdziestolatek, 40, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_668" ["visits_counter"]=> string(5) "27183" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346302800" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [9]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "667" ["slug"]=> string(32) "czy-twoje-dziecko-ma-przyjaciela" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(33) "Czy twoje dziecko ma przyjaciela?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(175) "Nawiązywanie przyjaźni wydaje się być proste, ale jeśli przyjrzysz się, jak dzieci zdobywają nowych kolegów, przekonasz się, że często jest to bardzo trudny proces." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(21) "NIKT MNIE NIE LUBI..." ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_667" ["body"]=> string(3929) "

Według Cameron Barr, dyplomowanego psychologa z Able Child Resources Services w Calgary, każdy rodzic powinien przekazać swoim dzieciom trzy podstawowe umiejętności: współpracy (zdolności do pracy z innymi), uprzejmości i empatii (zdolności do rozumienia uczuć innych ludzi) oraz komunikacji (zdolności do jasnego wyrażania samego siebie). „Nauka każdej z tych umiejętności powinna odbywać się w zwykłym otoczeniu dziecka, poprzez obserwowanie odpowiednich wzorców”.

Jako ojciec możesz zastosować kilka subtelnych metod, które pomogą twojemu dziecku pozyskać nowych przyjaciół:

Nawet, jeśli zrobisz wszystko, co w twojej mocy, któregoś dnia możesz usłyszeć od swojego dziecka: „Nikt mnie nie lubi”. Oto kilka praktycznych wskazówek, co zrobić w takiej sytuacji:

Wystarczy jeden przyjaciel, żeby wszystko się zmieniło. Jeśli twoje dziecko nie ma żadnych znajomych, zwróć się o pomoc do wychowawcy i poproś go, żeby znalazł dla niego odpowiedniego towarzysza zabaw. Czasem jedno pozytywne doświadczenie wystarczy, aby dziecko znów zaczęło wierzyć w siebie i przypomniało sobie, że nawiązywanie nowych znajomości jest tak naprawdę dziecinnie proste.

Juliusz Strykowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345998807" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(107) "https://facetpo40.pl/wspolny-czas/wino-kobiety-i-spiew-czyli-jak-rozmawiac-z-synem-o-wkraczaniu-w-hedonizm/" ["link_info"]=> string(43) "Jak wprowadzić syna w świat przyjemności" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_667" ["visits_counter"]=> string(5) "10983" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346216400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [10]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "666" ["slug"]=> string(27) "wiedziec-wystarczajaco-duzo" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(30) "Wiedzieć wystarczająco dużo" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(253) "Świadomość tego, co dzieje się w życiu twojego dziecka, to kluczowy element wychowywania go. Trudno sobie wyobrazić dobrego ojca, który nie wie nic o świecie swojego syna czy córki. Jednak nie chodzi tu bynajmniej o to, by wiedzieć wszystko! " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(34) "WIEDZIEĆ DUŻO, LECZ NIE WSZYSTKO" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_666" ["body"]=> string(2479) "

Ojciec, który nie ma takiej wiedzy, tylko przewija się przez życie swoich dzieci, nie mając pojęcia o ich pasjach, przyjaźniach, zajęciach w szkole czy poza nią. Nie wie, co sprawia, że jego dziecko jest kimś wyjątkowym i co odróżnia je od rówieśników.

Ważne jednak, aby nie popaść również w drugą skrajność, jaką jest nadmierne wtrącanie się w życie dziecka. Tata-intruz nie pozwala swoim dzieciom żyć tak, jak chcą. Dla niego wiedza to potęga - chce wiedzieć o wszystkim, co się dzieje w życiu jego dzieci, tak, aby móc w odpowiednim momencie powstrzymać je przed niewłaściwymi zachowaniami silną ręką autorytetu. Wydaje mu się, że jest w stanie uchronić swoje dzieci przed kłopotami, kontrolując je i dokonując wyborów za nie.

Tata-intruz czyta pamiętnik swojej nastoletniej córki i podsłuchuje rozmowy telefoniczne syna. Dziecko takiego ojca szybko dochodzi do wniosku, że jego myśli i uczucia nie są ważne; tata tylko chce mieć go na oku, tłamsząc całkowicie jego indywidualizm. Gdy ojciec naciska na dziecko, ono go odpycha i buntuje się przeciwko jego absolutnej władzy.

Zdrowa uwaga charakteryzuje się czymś, co nazywam dostrzeganiem. Zamiast wykorzystywać swoją wiedzę do kontrolowania dzieci, spostrzegawczy ojciec podejmuje takie działania, które będą jak najlepsze dla jego pociech. Nie jest intruzem, lecz zatroskanym rodzicem. Jest gotowy przejść do czynów, gdy wyczuje, że jego dziecku grozi niebezpieczeństwo, ale nie obserwuje każdego jego kroku, czekając, aż powinie mu się noga. Taki ojciec jest dla swoich dzieci przyjacielem i doradcą, wsparciem, a nie dozorcą.

Świadomość tego, co dzieje się w życiu dziecka, jest bardzo ważna dla każdego ojca. Ważne jednak, by zachować równowagę — ten idealny punkt po środku. Świat wokół nas jest podstępny i zdradziecki, dlatego musisz być czujny i stale obserwować, co się dzieje u twoich dzieci — nie rób tego jednak zbyt ostentacyjnie i nachalnie. Uszanuj także ich prywatność, potrzebę bycia samodzielnymi, odrębnymi jednostkami, chęć podejmowania własnych wyborów i prób. To pozwoli im rozwijać się i kształtować po swojemu, ale w bezpiecznym środowisku, jakie im zapewnisz.

Juliusz Strykowski

[sonda]20[/sonda]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345996343" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(64) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/bezpieczenstwo-dzieci-w-sieci" ["link_info"]=> string(31) "Bezpieczne dziecko w Internecie" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_666" ["visits_counter"]=> string(4) "5015" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1346043600" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [11]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "663" ["slug"]=> string(29) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iv" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Zrozumieć świat dziecka cz. IV" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(203) "O programie wychowawczym dla współczesnych dzieci, o znaczeniu uśmiechu, dialogu, szacunku i zaufania pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "PROGRAM WYCHOWANIA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_663" ["body"]=> string(9098) "

Oto cztery słowa, które zawierają proponowany przeze mnie program działania: uśmiech, dialog, szacunek i zaufanie.

Uśmiech określa styl kontaktów. Nie traktuj go dosłownie, ale raczej jako symbol nacechowanej życzliwością relacji dorosły - dziecko, a także dorosły – świat. Wiem, że nie jest łatwo o uśmiech, kiedy człowiek jest zmęczony, spóźniony, albo zwolniony z pracy, ale wiem również, że pogoda ducha dorosłych sprzyja kształtowaniu pogodnej postawy dziecka. Dziecko słucha uważnie i obserwuje, w jaki sposób jego najbliżsi komentują różne zdarzenia i oceniają ludzi, a następnie bardzo często przejmuje zasłyszane poglądy i powtarza je jako swoje. Dobrze, gdy są to opinie życzliwe.

Zapytasz, czy trzeba się śmiać nawet, gdy sytuacja temu nie sprzyja. Powtórzę – słowo uśmiech jest tylko symbolem, ale tak, trzeba wykazywać pogodę ducha nawet, gdy miotają nami straszliwe emocje. W ten sposób budujemy pozytywne myślenie dziecka. Mnie osobiście przebyta choroba nowotworowa nauczyła, że w obliczu utraty zdrowia wszystkie inne troski tracą znaczenie. To pozwala mi zachować pogodę ducha w sytuacjach, które w obliczu prawdziwego nieszczęścia tylko wydają się trudne.

W ciągłym pośpiechu zapominamy czasami, jak wielkie znaczenie mają najmniejsze gesty i słowa. A przecież jakość kontaktu ma tym większe znaczenie im ten kontakt jest krótszy. Buziak na „dzień dobry” i „do widzenia”, pomachanie ręką zza szyby samochodu, radosny uśmiech na powitanie – to współczesne zamienniki długich zimowych wieczorów spędzonych wspólnie na przędzeniu nici i opowiadaniu baśni. Choć baśni szkoda...

Kolejne magiczne słowo, to dialog.

W rozgadanym, powierzchownie przeżywanym świecie umiejętność nawiązania dialogu daje dorosłemu szansę zapoznania się z tym, czym żyje dziecko. Dialog buduje poczucie wartości młodego człowieka, negocjacje pozwalają mu wyrazić swoje potrzeby.

Tu również bardzo liczy się jakość. Jestem przekonany, że pięć minut udanych negocjacji z dzieckiem ma większe znaczenie wychowawcze, niż godzina głoszenia nawet najmądrzejszych wskazówek i porad. To pierwsze buduje poczucie autonomii młodego człowieka, to drugie kończy się raczej znudzeniem.

Niestety, stosowanie dialogu w wychowaniu jest niełatwe. Wymaga gotowości zaakceptowania opinii dziecka, także wtedy, gdy odbiega ona od naszego wyobrażenia. W przypadku konfliktu zmusza do negocjowania, choć emocje podpowiadają, by uciąć dyskusję i nakazać. Na krótką metę nakaz działa, jednak jeżeli chcemy, by w przyszłości młody człowiek dobrze radził sobie w świecie, musimy nauczyć go, że w udanych negocjacjach dobra wola prowadzi do zadowolenia obu stron.

Dialog nie oznacza rezygnacji ze stawiania dziecku wymagań. Można i należy określić sferę, która nie podlega dyskusji. W ten sposób, życzliwym, ale konsekwentnym postępowaniem, warto wpoić dziecku reguły dobrego wychowania i szacunku dla innych ludzi. Zasady „kindersztuby” mogą nie podlegać negocjacji. W wieku późniejszym, młodzieńczym w podobny sposób warto kształcić również poczucie, że dana komukolwiek obietnica zobowiązuje.

Szacunek obowiązuje obie strony. Wyrazem szacunku dla dziecka jest uzasadnianie, wyjaśnianie poleceń i zakazów, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. Wyrazem szacunku jest życzliwa troska i rada nawet, gdy problem wydaje nam się mało istotny. Jest nim również dyskrecja i opanowanie ciekawości, jeśli dziecko nie zdradza chęci wtajemniczenia nas w swoje sprawy. W brudnopisie tego listu napisałem: „Interesować się, a nie inwigilować, troszczyć się, a nie prześladować troską, służyć radą, a nie oświecać, być obok, a nie tkwić w centrum życia dziecka.” Na tym może polegać szacunek dla dziecka.

Pojęcie szacunku ma jeszcze inny aspekt. W naszej szkole często obserwujemy, jak dzieci oczekują i uzyskują od rodziców pomoc i poświęcenie w sytuacjach, w których nie jest to niezbędne. Mama czeka w świetlicy, bo synek mówi „jeszcze chwilę” i nie czekając nawet na odpowiedź kontynuuje swoją zabawę. Inne dziecko dzwoni do rodziców, aby ci przywieźli mu coś, o czym zapomniało, a rodzice spełniają to życzenie. Otóż jestem przekonany, że największa nawet miłość i chęć pomocy dziecku nie powinny przesłaniać potrzeby nauczenia go szacunku dla sfery prywatności osoby dorosłej!

Wreszcie zaufanie. Jak pogodzić potrzebę zaufania z troską o bezpieczeństwo i dobro dziecka? Nie mam na to pytanie dobrej odpowiedzi. Niestety, w życiu młodego człowieka mogą zdarzyć różne sytuacje – jeżeli w następstwie którejś dojdzie do dramatycznych następstw – każdy rodzic będzie sobie wyrzucał, że czegoś nie dopilnował, czegoś zaniedbał, że gdyby „coś zrobił”, być może wszystko potoczyłoby się inaczej. Nie mam odwagi proponować więc konkretnych wskaźników zaufania. Mogę jedynie zasugerować, aby swoją potrzebę poczucia bezpieczeństwa zaspokajać w sprawach niosących zagrożenie dla zdrowia (także psychicznego) dziecka, obdarzając je zaufaniem wszędzie tam, gdzie możliwe następstwa są innej natury. W naszej szkole dzieci biorą aktywny udział w ustalaniu swojego planu zajęć dodatkowych. Nawet pierwszaki mają tutaj możliwość negocjowania z nauczycielem, który ten plan układa. Często to robią i to z powodzeniem, czasem rodzice przychodzą, bowiem dziecko nie potrafi uzgodnić rzeczy ważnej dla całej rodziny, takiej jak pora wychodzenia ze szkoły. Zdarza się jednak również, że rodzice negocjują w zastępstwie dziecka dobór zajęć, ponieważ ono „wolałoby inaczej”, albo „nie wie, co wybrać”. To jest właśnie przypadek, w którym można połączyć zaufanie z kształceniem poczucia odpowiedzialności i wymagać od dziecka, aby taką sprawę załatwiło samo. Konsekwencje ewentualnego niepowodzenia będą absolutnie do przyjęcia.

* * *

Jako dobrą ilustrację treści tego listu przytoczę ci przykład pewnego ojca, który opowiedział mi, jak inwestuje w swojego 11-letniego syna, interesuje się wszystkim, co chłopiec robi, skrupulatnie obserwuje jego postępy i… denerwuje się, bo ten: „za mało czyta, za dużo siedzi przy komputerze, nie chce chodzić na pływalnię, choć gra w tenisa itd.”. Zwróć uwagę na problem uprawiania sportu.

Gdzie zatem leży problem? Ewidentnie w głowie ojca, który męczy się poczuciem porażki pedagogicznej, podczas, gdy wszystko jest najzupełniej w porządku.

Co można zasugerować ojcu? Żeby pochodził na basen sam, żeby pograł z synem w tenisa, żeby wspólnie z nim zajął się inną dziedziną rekreacji, żeby spojrzał na swoje dziecko z ciekawością, a nie dokładnie sprecyzowanym programem. I przestał się martwić, bowiem jak dotąd, naprawdę nie ma powodu. Kończąc, podzielę się z tobą jednym z najmilszych doświadczeń, jakie przyniosła mi praca pedagogiczna. Otóż wśród najcenniejszych pamiątek posiadam dyplom, który otrzymałem na zakończenie roku szkolnego 1998/99 od Samorządu Uczniowskiego. Znalazło się w nim takie oto zdanie: „Panu Dyrektorowi w podziękowaniu za to, że szkoła pozwalała uczniom być sobą, zanim zadecydują, kim chcą być”.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380599" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(55) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/7-cech-madrego-ojca/" ["link_info"]=> string(20) "7 cech mądrego ojca" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_663" ["visits_counter"]=> string(4) "9406" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [12]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "662" ["slug"]=> string(30) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iii" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(33) "Zrozumieć świat dziecka cz. III" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(245) "O świecie młodych ludzi i tym, jak dorosły może się w nim znaleźć, by z powodzeniem wychowywać swoje dziecko na szczęśliwego człowieka pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(31) "TRZY KROKI W WYCHOWANIU DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_662" ["body"]=> string(12376) "

Drogi R.! W nawiązaniu do poprzedniej części listu proponuję ci trzy kroki: zaakceptowanie nieuchronnego, aby uniknąć niepotrzebnych frustracji, ustalenie, co jest najważniejsze w wychowaniu i zastanowienie się, jak to osiągnąć.

Nieuchronne wydaje mi się ogromne tempo życia, z którego wynika ciągły brak czasu, powszechna swoboda w dostępie i wymianie informacji, brak możliwości określenia jakiejś obiektywnie „najlepszej” przyszłości dziecka, oraz rosnące poczucie autonomii młodego pokolenia.

Myślę, że wiele osób jest zmęczonych narastającym pośpiechem. Osobiście mam wrażenie błędnego koła – staram się zdążyć ze wszystkim, co mogę zrobić w życiu, wykorzystać do maksimum otwierające się możliwości. Niestety, im więcej robię, tym silniejsze mam poczucie, że jeszcze więcej jest do zrobienia.

Dobrą ilustracją problemu jest ten list. Piszę do ciebie nie dlatego, że ktoś mi to wpisał w zakres obowiązków, ale z potrzeby podzielenia się myślami, której zaspokojenie stało się dzisiaj możliwe nawet dla takiego amatora jak ja. Mogę ten list zredagować za pomocą komputera, rozesłać pocztą elektroniczną lub powielić – mam na swoje usługi całą współczesną technologię. Równocześnie pracuję (muszę, ale, na szczęście, lubię swoją pracę), przygotowuję i prowadzę zbiórki harcerskie (nie muszę, ale lubię), chodzę na zajęcia sportowe (nie muszę, ale uwielbiam; poza tym ruch jest podobno ważny dla zdrowia), sporadycznie utrzymuję kontakty z dalszą rodziną (jak mógłbym z tego zrezygnować) i z przyjaciółmi (dobrze, że są…). Komputer, telefon i samochód pozwalają mi zmieścić coraz więcej zajęć w jednostce czasu, więc jeśli pojawi się jakiś nowy pomysł, pewnie ulegnę pokusie działania. Tymczasem piszę, a po głowie już chodzą mi kolejne tematy. I natrętne pytanie – które ogniwo w tym łańcuchu przerwać, żeby zwolnić tempo życia?

Niestety, nie potrafię dokonać wyboru, tym bardziej, że równolegle ścigają się z czasem moi najbliżsi. Akceptuję więc to, co przyjmuję za nieuchronne. Przestałem żałować, że nie potrafię siedzieć bezczynnie, lekturę przemycam kradnąc godziny nocy, a niedoczas stał się normalnym stanem mojego życia. Cieszę się, że mam tyle możliwości i mogę z nich korzystać. Ale również przestałem krytykować moją córkę, widząc ją czasami wpatrzoną w telewizor. Nawet trochę jej zazdroszczę, że potrafi jeszcze wyhamować.

Ciekaw jestem, jak ten problem wygląda w twoim życiu? Czy też, podobnie jak ja, pędzisz i nie bardzo chcesz, albo umiesz się zatrzymać? Czy twoje dziecko posiada zanikającą w społeczeństwie umiejętność nic-nie-robienia? A może sam bardzo starasz się, by jego czas był szczelnie wypełniony zajęciami? Jeśli tak, to odpuść trochę – życie samo wywiera na nie wystarczającą presję.

Nieuchronność swobody dostępu i wymiany informacji wydaje mi się oczywista, a przekonałem się o tym dobitnie we własnym domu. Jakiś czas temu zagroziłem córce, że w odwecie za narastający za jej sprawą bałagan na moim biurku założę hasło na komputerze podłączonym do internetu. Pociecha zareagowała sugestią, że w takim razie będzie mnie codziennie prosiła o pomoc w ściąganiu informacji niezbędnych do nauki. Po zważeniu „za” (porządek na biurku) i „przeciw” (braki w wykształceniu dziecka, trudna rola pośrednika) zaniechałem walki z nieuchronnym i podjąłem żmudne negocjacje w kwestii zasad korzystania z mojego mebla.

Nowym zjawiskiem, chyba jeszcze nieuświadomionym przez większość dorosłych, jest brak możliwości precyzyjnego ustalenia „najlepszej” przyszłości dziecka. Powróćmy na chwilę do porównań historycznych. Pan feudalny żyjący w średniowiecznym zamku miał pełne prawo przypuszczać, że jego pierworodny odziedziczy tytuł i władzę, po nim stanie się to z kolei udziałem jego pierworodnego i tak dalej. W myśl tego programu życiowego wystarczyło nauczyć się zarządzać majątkiem i wdrożyć do rycerskiego rzemiosła, aby spokojnie zająć swoje miejsce w społeczeństwie. A dzisiaj? Pozycja społeczna bywa dziedziczona jeszcze tylko w kilku korporacjach zawodowych, a i to nie zawsze. Mnogość zawodów jest tak wielka, że same kierunki studiów liczone są w tysiącach, a z każdym rokiem przybywają nowe. Wahania koniunktury i bezrobocie zmuszają do częstej zmiany zajęcia, a system kształcenia i dokształcania wspiera to zjawisko. Co najważniejsze, tempo zmian we wszystkich dziedzinach życia jest tak ogromne, że mamy jedynie mgliste pojęcie o tym, jak będzie wyglądał świat za następnego pokolenia. Człowiek, który mówi, że wie, kim będzie jego dziecko, gdy dorośnie, albo jest nadmiernie pewny siebie, albo grzeszy brakiem wyobraźni.

Jeżeli zgodzimy się, że nikt nie wie na pewno, jak będzie funkcjonował świat za lat dwadzieścia, musimy również pogodzić się z tym, że jedynym sposobem przygotowania dziecka na spotkanie przyszłych wyzwań jest wyposażenie go w umiejętność samodzielnego reagowania na zmieniające się warunki. Do tego niezbędne jest wykształcenie wewnętrznej autonomii, na którą składa się gotowość samodzielnego stawiania sobie celów, zdolność wartościowania osób i wydarzeń oraz poczucie własnej wartości. Kształcenie tych cech może być bardzo frustrujące dla osoby przywiązanej do tradycyjnych relacji dorośli – dzieci. Jeśli jednak spętamy umysł dziecka wyobrażeniami, jakie mają o życiu i przyszłości rodzice i nauczyciele, będziemy wychowywać je dla świata współczesnego, a nie tego, który nadejdzie!

To wszystko wydaje mi się nieuchronne. Do czego więc powinniśmy dążyć? O co warto starać się w wychowaniu?

Myślę, że nade wszystko warto rozwijać i pielęgnować pozytywne emocje dziecka. Człowiek pogodny i życzliwy dla otoczenia ma większą szansę na osiągnięcie stanu, który określi mianem szczęścia. Te same cechy, wbrew potocznemu mniemaniu, dadzą mu również przewagę na rynku pracy – większość pracodawców poszukuje ludzi „komunikatywnych i umiejących pracować w zespole”, co nie jest raczej cechą zamkniętych w sobie, nastawionych na sukces ponuraków. Pogoda ducha może być dobrym lekarstwem na stres, przepustką do udanej miłości, szczepionką na niepowodzenia i… pociechą dla rodziców na starość. Po prostu, jak napisała Krystyna Siesicka, „świat lubi ludzi, którzy lubią świat”.

Warto dbać o tak zwane dobre wychowanie, dawniej zwane „kindersztubą”. Zwroty grzecznościowe, dostosowanie języka do adresata, poszanowanie norm zwyczajowych i prawnych obowiązujących w społeczeństwie – to wszystko może zaginąć w codziennym pośpiechu, a przecież istniejąc zapewnia nam poczucie łączności z dawnymi, dobrymi czasy, ułatwia funkcjonowanie w życiu i znakomicie współgra z rozwijaniem pozytywnych emocji.

Wreszcie rzecz równie ważna, a nie tak oczywista, jak poprzednie – rozwijanie u dziecka samodzielności, umiejętności dokonywania wyboru, poczucia odpowiedzialności za swój los. Znaczenie tych cech w świecie, który zmienia się nie do poznania w ciągu mniej niż jednego pokolenia, jest trudne do przecenienia. Tylko one dają nadzieję na sukces, gdy wiedza staje się przestarzała zanim jeszcze trafi do szkolnego podręcznika.

Zwróć uwagę, że wśród tego, o co warto zabiegać nie wymieniłem starannego wykształcenia, choć wydaje się ono dzisiaj niezbędne, a już znajomość języka obcego absolutnie nieodzowna. To jest bardzo ważne, ale wcale, moim zdaniem, nie przesądza ostatecznie o przyszłym powodzeniu życiowym.

Przy wszystkich swoich wadach współczesny świat niesie możliwości edukacyjne, o jakich my mogliśmy tylko pomarzyć. Właściwie każdy ma dzisiaj szansę kształcić się tak długo, jak długo starczy mu zapału. Język obcy, a dokładniej angielski, gości w świadomości dzieci od najmłodszych lat i to nawet bez specjalnych lekcji, po prostu za pośrednictwem komputera, internetu i ścieżek dźwiękowych piosenek i filmów. Tę zmianę dostrzegam szczególnie ostro przez pryzmat osobistego doświadczenia. Jako młody człowiek w ciągu długich dwunastu lat nauki angielskiego mogłem porozmawiać w tym języku w zasadzie tylko z nauczycielem. Owe dwanaście lat przyniosło mi niezłą znajomość języka, okupioną jednak ogromnym znużeniem nauką. Tymczasem podobny poziom znajomości francuskiego osiągnąłem w wieku dojrzałym, właściwie bez żadnych lekcji, dzięki regularnym wyjazdom, a ostatecznie dzięki pobytowi we francuskim szpitalu.

Jestem przekonany, że zdecydowana większość młodych ludzi w przyszłości dobrowolnie lub pod presją okoliczności nawet kilkakrotnie zmieni swój program życiowy. Z tego powodu, doceniając znaczenie starannego wykształcenia, w tym nauki języków obcych, uważam, że priorytetem wychowania powinno być rozwijanie cech osobowości, które ułatwiają harmonijne funkcjonowanie we współczesnym świecie. Kwintesencją mojego poglądu na tę sprawę niech będzie komentarz psychologa, który znalazłem, bodaj w „Newsweek’u”, w artykule poświęconym dzieciom hodowanym…, chciałem napisać „wychowywanym” do sukcesu – „w dorosłym wieku można nauczyć się języka obcego, ale na naukę emocji jest już wtedy za późno”.

Drogi R.!

Wiem, że ostatnie zdania mogą być dla ciebie niepokojące. W końcu nauczyciel nie powinien pisać, że wykształcenie dziecka nie wydaje mu się problemem najważniejszym. Aby lepiej się rozumieć powinniśmy rozważyć, czym w ogóle jest dzisiaj wykształcenie, bowiem to pojęcie ostatnio także mocno zmieniło swoje znaczenie. Na ten temat napiszę więcej w jednym z następnych listów. Tymczasem przyjmij moje zapewnienie, że jako nauczyciel nie zaniedbam tego, czego dziecko powinno dowiedzieć się i nauczyć w szkole, jednak przede wszystkim będę kształcił pozytywne emocje, uczył samodzielności, prawości i dobrego wychowania.

Taki program wychowawczy nie grozi konfliktem pokoleń. Dzieci i młodzież wciąż posiadają ogromną potrzebę więzi emocjonalnej z dorosłymi, do pewnego wieku przynajmniej identyfikują się z najbliższymi jako wzorcami osobowymi – to wieka dla nas szansa, ale i odpowiedzialność – lubią, gdy życie toczy się w zgodzie z kilkoma fundamentalnymi zasadami, ale również wymagają szacunku, liczenia się z ich zdaniem i stworzenia pola dla samodzielności.

Proponuję, abyśmy teraz zastanowili się, jak to wszystko osiągnąć, nie sięgając przy tym po doktorat z pedagogiki.

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380257" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(65) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iv/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_662" ["visits_counter"]=> string(5) "10099" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [13]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "661" ["slug"]=> string(29) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-ii" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Zrozumieć świat dziecka cz. II" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(237) "O tym, jaki rzeczywiście jest świat młodych ludzi, jak my, dorośli błędnie go czasem odczytujemy i jak lepiej możemy go zrozumieć, pisze w kolejnej części Listu do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "ZROZUM MNIE LEPIEJ" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_661" ["body"]=> string(8625) "

A zatem, jaki jest świat młodych ludzi?

Przede wszystkim rozgadany. Roztopiony w morzu słów, symboli, gestów i myśli przepływających we wszystkich kierunkach, szybko chwytanych, często gubionych i powtarzanych. Jest równocześnie bardzo demokratyczny – w morzu słów każdy może się wypowiedzieć i zadecydować, które komunikaty odbierze, na które odpowie. Nie ma w nim barier i tabu – wszystko jest dla ludzi i wszystko powinno im służyć.

Ten świat jest szybki – aż do bólu – i przez to bardzo powierzchowny. Przypomina kalejdoskop. Tutaj młode pokolenie wiernie podążyło ścieżką wytyczoną przez dorosłych. Zauważmy, że miejsce dużej płachty tygodnika „Polityka” już dawno zajął kolorowy zeszyt, w którym rzadko trafia się artykuł dłuższy niż trzy strony. Pół godziny wiadomości telewizyjnych zawiera streszczenie tego, czym żyje cały świat, zaś królem rynku prasowego jest dziennik składający się z głównie z tytułów, zdjęć i wykrzykników.

Świat młodych ludzi jest dla nas nowy, zupełnie inny, egzotyczny. Próba sprowadzenia go do tego, co pamiętamy z dzieciństwa razi brakiem wyobraźni. Na poziomie władzy państwowej prezentują to zwolennicy przywrócenia obowiązkowych, codziennych strojów szkolnych – nie dlatego, że prawdopodobnie nie jest to właściwe rozwiązanie problemu agresji i braku dyscypliny szkolnej, ale dlatego, że gdyby nawet było, brak akceptacji wśród młodych ludzi skazuje ten pomysł na niepowodzenie. Jest on po prostu niezgodny z opisanym tutaj światem młodych – kolorowym, kalejdoskopowym, nastawionym na indywidualność. Osobiście uważam zresztą pomysł umundurowania uczniów po prostu za akt agresji – której ponoć ma zapobiegać!

Na poziomie władzy rodzicielskiej i szkolnej brak zrozumienia egzotyki świata dzieci przejawia się w typowych frustracjach osób dorosłych:

„W ogóle nie czytają książek!” – po pierwsze wcale nie „w ogóle”, bo trochę jednak czytają. Po drugie, jeśli nawet nie czytają, to z innych źródeł uzyskują, często mimochodem, równie dużo informacji, jak kiedyś z książek. Książka jest specyficzną, niezwykle cenną formą przekazu kulturowego, ale kim jesteśmy, by stanowczo wyrokować, w jakim kierunku podąży rozwój kultury?!

„Wciąż ślęczą przy komputerze”. My sami – dorośli – kupujemy im komputery i sami wprowadziliśmy informatykę do programów szkolnych. Sami oczekujemy od nauczycieli, że będą kształcić „nowocześnie”, a tę nowoczesność utożsamiamy z zastosowaniem technologii informacyjnej. Sami wreszcie coraz dłużej siedzimy przed ekranem monitora, także kosztem codziennego kontaktu z dzieckiem.
Zastanówmy się, czy jeśli pół świata spędza dużą część życia przy komputerze, można mieć pretensję do jego młodocianej jednej czwartej, że czyni to samo?!

„Używają komputera tylko do grania”. Już nie – w coraz większym stopniu także do komunikowania się, jako narzędzia pracy i źródła informacji. Poza tym gra może mieć walor kształcący, nawet, jeśli tego nie dostrzegamy. Nie jest też granie w większym stopniu stratą czasu, niż, na przykład, czytanie prasowych doniesień na temat życia towarzyskiego gwiazd filmu lub estrady.

„Tylko komórka i komórka!”. Równie dobrze możemy sobie ponarzekać „Wciąż tylko zegarek i zegarek!”. Daliśmy dzieciom do ręki wygodne narzędzie, także we własnym interesie. Korzystamy z niego, dzwoniąc dziesięć razy dziennie, aby dowiedzieć się, co nasza pociecha robi, gdzie jest, jak się czuje i tak dalej. Nie dziwmy się, gdy dziecko robi to samo w sprawach, które są ważne dla niego.

„Nie respektują starszych” – to prawda, dystans bardzo się zmniejszył, w takim, mniej więcej, stopniu, jak Szymon Majewski czy Kuba Wojewódzki skracają go w telewizorze w stosunku do gości swoich programów. Takie wzorce lansują obecnie media, które nie są przecież wytworem dzieci. Niestety, coraz częściej przejmujemy je także my - dorośli.

„Piszą niestarannie, z błędami, w ogóle nie dbają o styl” – przyczyn może być wiele. Na przykład, ktoś w „zerówce” uczył pisać litery zamiast starannie przygotowywać rękę dziecka do pisania. Albo mama, będąc w ciąży, jadła za dużo skażonej sałaty. Albo dziecko chce jak najszybciej zapisać cisnące się pod pióro myśli. Ponadto, nauka starannego i bezbłędnego pisania wymaga czasu, skupienia i wytrwałości. Trudno pogodzić to z obecnym tempem życia. Jeżeli jednak bardzo nam na tym zależy – a powinno – to pierwszy krok powinniśmy uczynić sami. Proponuję – lansujmy hasło: „SMS-y i maile piszę bez błędów!”. Ale ostrzegam, sam czasem tracę cierpliwość, kiedy wystukuję SMS-a z polskimi literami i interpunkcją. Cóż, pozostaje mieć nadzieję, że następne pokolenie ogłosi zniesienie w języku polskim liter „ó”, „ż”, „h” i im podobnych. O ilerz, tfu…, o ileż życie będzie prostsze!

Kalejdoskopowy, rozgadany, dla nas egzotyczny – taki jest świat młodych ludzi. Uzupełnijmy ten obraz jeszcze o to, jaki nie jest.

Nie jest pozbawiony autorytetów, z tym, że współczesny autorytet nie nabiera mocy z racji swojego urzędu albo urodzenia. On musi pozostawać w zgodzie z duchem młodego pokolenia. Dlatego większe wpływy ma wśród młodzieży Jurek Owsiak niż którykolwiek z czołowych polityków. Dlatego ja staram się budować swój niewielki, szkolny autorytet na różnorodności pomysłów, ściskaniu łapek, emocjach przy grze w piłkę, ciekawych lekcjach i pełnych przygód obozach, a nie dostojeństwie dyrektorskiego majestatu.

Ten świat nie jest pusty, ani pozbawiony patriotyzmu. Zna wzruszenia, potrafi cieszyć się i tworzyć, entuzjazmuje sukcesami polskich sportowców – nie znosi jednak utożsamiania patriotyzmu z nudą i zadęciem, ani czczenia dawnych przewag, czy chwalebnych klęsk.

Nie jest również pozbawiony uczuć, choć niektórzy zdają się sądzić, że są one sztuczne, niczym z plastiku. Tak bywa tam, gdzie nie ma czasu na manifestowanie i pielęgnowanie pozytywnych emocji. Z konieczności wzorcem staje się wtedy obrazek z telewizora. Tam, gdzie jest czas, by okazywać sobie miłość, dziecięce uczucia są także „z krwi i kości”. Ale, uwaga, nieodłącznym atrybutem miłości jest szacunek i zrozumienie. Dorosły, który traktuje dziecko, choćby nieświadomie, jak interaktywną zabawkę do zaspokajania swoich ambicji i potrzeb, tylko myśli, że kocha.

Taki jest, moim zdaniem, świat młodych ludzi. Oczywiście, powyższe rozważania są tylko pewnym uogólnieniem wielu obserwacji. Sądzę jednak, że podobnie jak rodzice, patrzący z boku, czasem wnikliwiej i trafniej oceniają szkołę niż nauczyciele, tak ja, obserwując z dystansu przejawy życia rodzinnego setek uczniów, dość trafnie diagnozuję sytuację. Cóż z tej diagnozy wynika dla nas, dorosłych?

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345380032" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(66) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-iii/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(138) "ojcostwo, wkraczanie w dorosłość, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_661" ["visits_counter"]=> string(5) "14696" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [14]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "660" ["slug"]=> string(28) "zrozumiec-swiat-dziecka-cz-i" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(31) "Zrozumieć świat dziecka cz. I" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(228) "O usamodzielnieniu kulturowym dzieci, wyzwaniach w wychowywaniu dzieci we współczesnym świecie i sposobach zrozumienia młodego pokolenia pisze w swoim Liście do Rodzica Jarosław Pytlak, Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(25) "ZROZUMIEĆ ŚWIAT DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_660" ["body"]=> string(11143) "

Drogi Rodzicu! Sądzę, że coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę z gwałtownej przemiany, jakiej uległ świat w ostatnich dwóch dziesięcioleciach. Zmiany dotknęły wszystkich dziedzin życia społecznego. Jedną z nich, bardzo ważną dla tych, którzy w sposób szczególny mają do czynienia z młodym pokoleniem, rodziców i nauczycieli, nazwałbym usamodzielnieniem kulturowym dzieci i młodzieży.

W dawnych czasach krąg rodzinny i rówieśniczy dziecka przenikały się wzajemnie i uzupełniały, rzadko sięgając poza najbliższą okolicę miejsca zamieszkania. Dalekie wyprawy były przywilejem najzamożniejszych lub ryzykiem najbardziej odważnych. Wojny szarpały tkankę społeczną, ale nawet one zazwyczaj nie naruszały jej fundamentów. Kolejne pokolenia harmonijnie wrastały w świat dorosłych, przejmując zwyczaje i wartości, a dominacja starszych była bezdyskusyjna. Nawet w czasach, kiedy rewolucja przemysłowa i urbanizacja radykalnie zmieniały stosunki społeczne, autorytet dorosłych trwał niezagrożony.

Wielkie zawieruchy dziejowe XX wieku, których wspomnienie było w okresie mojego dzieciństwa jeszcze bardzo żywe, również nie zdołały w sposób istotny zmienić tego stanu rzeczy. Sam dorastałem w rodzinie, która, mimo mieszkania w wielkim mieście i aktywności zawodowej obojga rodziców, znajdowała dość czasu na wizyty towarzyskie i uroczystości rodzinne, bardzo zresztą dla mnie atrakcyjne i radośnie wyczekiwane. Czas wolny spędzałem wśród kolegów z podwórka. Miałem, co prawda, lekcje angielskiego, moi znajomi chodzili do Pałacu Młodzieży, a wszyscy trawiliśmy trochę czasu na oglądaniu „Zwierzyńca”, „Teleranka” i jakiegoś filmu w sobotni wieczór, jednak dzień bez godziny lub dwóch zabawy na podwórku był stracony. Nasi rodzice również utrzymywali kontakty sąsiedzkie, od okazjonalnych ploteczek przy „pożyczaniu” brakującej szczypty soli, po większe spotkania towarzyskie wokół zastawionego stołu.

Od tego czasu minęło zaledwie nieco ponad ćwierć wieku, a nic nie wydaje mi się już takie, jak dawniej. Sąsiadów mijam w biegu. Podwórkowe grupy rówieśnicze znikły, albo, jeśli istnieją nadal, to najczęściej budzą obawę w otoczeniu. Telewizor jest oknem na świat, przez które obserwuję wojnę w Iraku i klęskę głodu w Sudanie, tymczasem umyka mojej uwadze, że szara kotka, która mieszka w piwnicy naszego domu, właśnie urodziła śliczne kociaki. Zresztą, w piwnicy są nowe okna i tej kotki, być może, w ogóle nie ma. A w moim świecie panują niepodzielnie: komputer, komórka i internet. No i brak czasu.

Myślę, że jako pierwsi przyspieszyli dorośli, przynajmniej w naszym kraju. Po upadku socjalizmu nagle okazało się, że „mieć”, wbrew temu, co głoszono wcześniej, jest bardziej atrakcyjne niż „być”. Samochód, mieszkanie, ciekawy urlop – wszystko stało się możliwe do osiągnięcia, za cenę „tylko” ogromnego wysiłku, poświęcenia i nakładu czasu. A im więcej się osiągnęło, tym więcej pozostało do osiągnięcia – o czym do dziś niestrudzenie przypominają reklamy.

Mijające dwie dekady rewolucji komputerowej i mnożenia kanałów telewizyjnych oraz dziesięć lat rozwoju internetu i telefonii komórkowej, zmieniły radykalnie oblicze świata, ale w jeszcze większym stopniu odmieniły świat dziecka. Nagle, w ciągu kilku zaledwie lat, miejsce od wieków zarezerwowane dla dorosłych zajęły maszyny. Komputer nigdy nie mówi, że nie ma czasu lub jest zmęczony. Internet i komórka pozwalają znaleźć partnera do rozmowy nawet wtedy, gdy w domu nie ma się do kogo odezwać. Dzięki tym urządzeniom młody człowiek może dowiedzieć się wszystkiego, czego dusza zapragnie, a każdą pokrętną informację lub komunikat osoby dorosłej, typu „nie musisz tego wiedzieć”, jest w stanie błyskawicznie uzupełnić z elektronicznego źródła, które zresztą w ten sposób awansuje do rangi bardziej wiarygodnego.

Dorosły – zajęty i zagoniony – stał się również zacofany i do pewnego przynajmniej stopnia – zastąpiony (to odwrotność „niezastąpionego” :).

Komunikacja za pomocą komórek i internetu powoduje, że nawet we własnym domu młody człowiek pozostaje w centrum grupy rówieśniczej, na ogół bardzo licznej i wciąż rosnącej. Lawina informacji narasta, a malejący koszt połączeń dodatkowo ją potęguje. W przypadku kłopotu z akceptacją rzeczywistości dziecko może pogrążyć się w wirtualnym świecie jednej z gier komputerowych, których coraz bardziej wyrafinowane scenariusze skutecznie wciągają duszę i intelekt. Aktywność mediów powoduje, że nie ma tematów tabu, ograniczanie młodemu człowiekowi dostępu do informacji przestaje już nawet być odbierane jako akt wrogi – staje się aktem tak niepojętym, że aż bezsensownym!

Wszystko to składa się na nową, specyficzną odmianę kultury, której współtwórcami i zarazem konsumentami są dzieci i młodzież, korzystające z osiągnięć techniki swobodniej niż sami wynalazcy. Dorośli, także na skutek swojej własnej postawy, znaleźli się na marginesie.

To właśnie nazywam usamodzielnieniem kulturowym młodego pokolenia.

Drogi R.! Im szybciej zrozumiemy opisane tutaj zjawisko, tym większą mamy szansę zachowania wpływu na młodych ludzi, na tyle przynajmniej, by przekazać im pewne wartości, które chcielibyśmy zachować dla przyszłych pokoleń. No i dla siebie – na starość.

* * *

Dorośli często rozmawiają o dzieciach. Zazwyczaj omawiają różne zdarzenia, szukają dróg osiągnięcia pożądanych celów, doprowadzenia, aby dzieci robiły coś, zachowywały się jakoś, były takie-a-nie-inne, słowem, myślą, co zrobić, żeby je wychować. Nader często towarzyszy temu frustracja, bowiem dzieci rzadko kiedy spełniają oczekiwania dorosłych. To zjawisko stare jak świat, już starożytni uskarżali się na młode pokolenie. Dzisiaj jednak sytuacja jest wyjątkowo złożona, bowiem młodzi ludzie, w stopniu wcześniej nieznanym, posiadają własny pogląd na życie, siebie i swoją przyszłość. Intuicja i wiedza nauczyciela podpowiadają mi, że szkoda czasu na frustracje – musimy pilnie zastanowić się, jak powinno wyglądać współczesne wychowanie.

Dorośli deklarują dobre chęci – chcą, by dzieciom było w życiu jak najlepiej, chcą im pomóc odnieść sukces. Niestety, każdy to „najlepiej” rozumie po swojemu i każdy ma własną wizję sukcesu. Ta ostatnia często oparta jest na odwróceniu własnych niepowodzeń życiowych, rzadko zaś na zrozumieniu, co myśli, czuje i pragnie młody człowiek. Tymczasem same dobre chęci nie wystarczą. Żeby pomóc – trzeba rozumieć.

Postępowanie dorosłych wobec młodego pokolenia nasuwa mi porównanie do ekspedycji, która odkrywa nieznaną sobie cywilizację i nie może wyjść ze zdumienia. „Jacyż oni prymitywni?! Ileż ich musimy nauczyć?!”.

Rzeczywiście, napotkani tubylcy chodzą w takich śmiesznych ubraniach, porozumiewają się trudnym do zrozumienia bełkotem, nie czytają książek, spędzają czas na bezsensownych rozrywkach, tańczą dziwne tańce, zdają się nie troszczyć o to, co przyniesie jutro. No i w ogóle nas nie przypominają! Zgroza!

Ekspedycja w najlepszej wierze podejmuje dzieło krzewienia kultury. Po pewnym czasie tubylcy zostają nauczeni lub przymuszeni do właściwego ubierania się, miejsce lenistwa zastępuje ciężka praca, a beztroskę - troska o przyszłość. Niektórym nawet się to podoba i w nowej roli przyłączają się do krzewicieli, aby uszczęśliwiać kolejne cywilizacje. A że większość zatraca radość i sens życia – trudno – uznaje się to jako nieuchronny koszt szerzenia dobra.

Widać w tym podobieństwo do wydarzeń znanych z historii? Owszem – zrozumienie innych cywilizacji zawsze było słabą stroną odkrywców, przepojonych aroganckim przekonaniem, że krzewione przez nich wartości są jedyne słuszne. Tymczasem młode pokolenie, czyli „tubylcy”, posiada dzisiaj realną alternatywę dla tego, co mają im do zaoferowania dorośli „odkrywcy”.

Jeżeli chcemy wychowywać młodzież, musimy najpierw zrozumieć jej świat i zaakceptować go. Udawanie, że nic się nie dzieje i wiara, że wystarczy trochę nakazów, zakazów i pedagogicznej „konsekwencji”, aby młode pokolenie ukształtować na nasz obraz i podobieństwo, jest próbą cofnięcia siłą zegara o ćwierć wieku. Wydaje mi się to zadaniem tyleż bezsensownym, co beznadziejnym.

Na szczęście porównanie do ekspedycji ma jeden mankament – zakłada absolutną obcość przybyszów i odkrywanych, podczas gdy my - młodzi i starzy – tworzymy jedno społeczeństwo. Poza tym jest jeszcze dobra wola dorosłych – ona obiektywnie istnieje – i ogromne potrzeby emocjonalne dzieci, w tym nowym świecie wcale nie mniejsze niż ongiś. Dzieci potrzebują naszej miłości, akceptacji, poświęcenia, których braku nie zrekompensuje żadna maszyneria. One potrzebują, my chcemy – trzeba tylko znaleźć płaszczyznę porozumienia. Poszukajmy jej.

Przyjrzyjmy się światu dzieci z odpowiednią dozą szacunku i pokory. Zastanówmy się, co zrobić, by stał się on dla nas bliższy, bardziej akceptowalny; co zrobić, żeby znalazł się w nim kawałek miejsca także dla nas. Pomyślmy, jak przekazać wartości, które są dla nas najcenniejsze.

O tym przeczytasz w kolejnej części Listu do Rodzica.

Pozdrawiam serdecznie
Jarosław Pytlak
Dyrektor Szkoły STO 24 w Warszawie

Artykuł ukazał się w serwisie www.mamrodzine.pl



 Przejdź na FORUM >> 

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345379753" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(65) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/zrozumiec-swiat-dziecka-cz-ii/" ["link_info"]=> string(36) "Zobacz dalszy ciąg Listu do Rodzica" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_660" ["visits_counter"]=> string(5) "13574" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345525200" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [15]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "658" ["slug"]=> string(31) "jak-prosic-dziecko-o-wybaczenie" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(32) "Jak prosić dziecko o wybaczenie" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(269) "Może się zdarzyć, że popełnisz błąd, który skrzywdzi twoje dziecko. Każdemu może się zdarzyć. Jednak to, co potem zrobisz, może być najważniejszą rzeczą w życiu twojego dziecka. I tu już nie ma miejsca ani na dumę, ani na uniki. Musisz przeprosić. " ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(24) "JAK PRZEPROSIĆ DZIECKO?" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_658" ["body"]=> string(3732) "

- Marku, powiedz mi prawdę.
Był letni, gorący dzień, a ja zostałem poproszony o rozwiązanie kolejnego rodzinnego problemu. Ktoś nabroił i musi ponieść konsekwencje. Mój syn patrzył na mnie z oburzeniem.
- Marku, mówisz prawdę?
- Tak, tato. Najprawdziwszą.
Wiedziałem, że jeśli będę przyglądał mu się wystarczająco długo, w końcu się przyzna. Jednak tamtego dnia jego twarz była niewzruszona. Dlatego… postanowiłem zaryzykować.
- Nie, Marku. Nie wierzę ci.

Gdy dawałem mu karę, nie wykazywał żadnej skruchy. Kilka minut później dowiedziałem się od któregoś z dzieciaków z podwórka, że Marek rzeczywiście mówił prawdę. Źle go oceniłem i niesprawiedliwie ukarałem. Pomyliłem się...

Chyba nie ma nic trudniejszego dla ojca, niż przyznanie się do błędu. W takiej chwili możesz zrobić tylko jedno: wrócić do dziecka, wyrazić skruchę i poprosić o wybaczenie. Będziesz czuł się upokorzony, będzie ci głupio, dziwnie, niezręcznie, ale pamiętaj, że to jest jedna z najważniejszych rzeczy, które możesz zrobić jako ojciec. W takich właśnie chwilach kształtujesz charakter swojego dziecka.

Prosząc dziecko o wybaczenie, uczysz je, że wszystkie relacje międzyludzkie są oparte na dawaniu i braniu. Pokazujesz, że reguły dotyczące nagradzania i karania nie są przypadkowe i że ty również ich przestrzegasz. Przyznając się do błędu i prosząc o wybaczenie, pokazujesz dziecku, że w układzie między tobą a nim odzyskanie zaufania jest dla ciebie ważniejsze od własnej dumy.

Jest coś jeszcze. Pomyśl, jaką ulgę poczuje twoje dziecko. Zostało niesprawiedliwie ukarane, ale ty nie zlekceważyłeś jego uczuć. Nie powiedziałeś: „Widzisz, w życiu nie ma sprawiedliwości”, oczekując, że dziecko to zrozumie. Poprosiłeś je o wybaczenie, pokazując mu w ten sposób, że jest dla ciebie ważne. Niesprawiedliwie ucierpiało, a ty chcesz to naprawić.


Jak przepraszać dziecko?

Wielu ojców ma opory przed przepraszaniem dzieci, obawiając się, że stracą w jego oczach autorytet. Tymczasem twoje dziecko doskonale orientuje się, kiedy próbujesz nim manipulować lub okłamywać w sytuacji, gdy nie masz racji. Przyznaj się do błędu, przeproś i pokaż, że taka postawa nie jest oznaką porażki lecz odpowiedzialności za swoje błędy.

Przepraszać też trzeba umieć, szczególnie dzieci. Oto kilka wskazówek, jak zrobić to właściwie:

Zadaj dziecku pytanie „Dlaczego…?”.

Kiedy twoje dziecko zawiniło, pozwól mu się wytłumaczyć. Unikniesz w ten sposób ryzyka popełnienia błędu. Mając więcej informacji na temat zdarzenia podejmiesz decyzję nieopartą na emocjach i ogólnych przesłankach.

Juliusz Strykowski, Brunon Nowakowski

 

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345321215" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(89) "https://facetpo40.pl/zrozum-nastolatka/w-jaki-sposob-rozmawiac-z-dzieckiem-o-narkotykach/" ["link_info"]=> string(40) "Jak rozmawiać z dzieckiem o narkotykach" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(158) "ojcostwo, jak przeprosić dziecko, przepraszanie dzieci, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_658" ["visits_counter"]=> string(5) "11030" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345698000" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [16]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "656" ["slug"]=> string(11) "o-dzieciach" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(11) "O dzieciach" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(102) "Przychodzi syn do ojca i mówi: - Tato, słyszałem, że twój ojciec był głupi. - Chyba twój...." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(28) "DOWCIPY O DZIECIACH I OJCACH" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_656" ["body"]=> string(7044) "

Ojciec od jakiegoś czasu podejrzewał syna o ćpanie. Pewnej nocy syn wraca późno do domu i szybko kładzie się spać. Ociec wstaje przeszukuje mu kieszenie i… znajduje torebeczkę z białym proszkiem. Bierze to i idzie do łazienki. Trzaska jedną kreskę i… pojaśniało, pociemniało i nic. Hmm….trzasnął drugą i… pojaśniało, pociemniało i nic. Pomału zaczyna się irytować, ale bierze po raz kolejny. Znów – pojaśniało, pociemniało i nic. Nagle słyszy walenie do drzwi łazienki i głos żony: - Stefek co ty robisz?!
Odpowiada:
- Golę się!
Żona:
- K… trzy dni ?!?!

***

Jasio, pisząc wypracowanie, pyta tatę:
- Tato, jak się powinno pisać: Królowa Lodu, czy Królowa Loda?
- To zależy, synu, czy chcesz, żeby była postacią negatywną, czy pozytywną...

***

Dzwoni tato do córki będącej na studiach zagranicznych
- Cze córeczko, co słychać?
- Zostałam prostytutką
- Co??? Jak mogłaś?...... Ty szma..., Ty k........, Ty taka i owaka...
- Ależ tato! Tato: Ty wiesz ile ja mam teraz ciuchów? Mam czesne i studia opłacone już do końca. Jeżdżę jaguarem. Siostrę zapraszam do mnie na wakacje, a Wam z mamą wykupiłam miesięczne wczasy na Majorce i kupiłam na nie najnowszą Omegę - już tam czeka na Was...
- Czekaj, czekaj........to mówisz, że kim zostałaś?
- Prostytutką
- AAAAA, przepraszam. A ja zrozumiałem, że protestantką…

***

Rozmawia Jasio z kolegą:
- Wiesz, wstyd mi za mojego ojca. To prawdziwy tchórz. Ile razy mama wyjeżdża, on się boi i idzie spać do sąsiadki...

***

Jasio szepcze tacie na ucho:
- Jak dasz mi dziesięć złotych, to powiem ci, co mówi mamie taki pan w mundurze, który przyychodzi tu co rano.
Ojciec wyjmuje 10 zł i daje synowi.
- I co, Jasiu? Co mówi?
- Mówi: "Dzień dobry! Poczta dla pani".

***

Jasiu miał słabe oceny.
Mama mówi więc do taty:
- Porozmawiaj z Jasiem po męsku, zobacz jego oceny, przemów mu do rozumu.
Ojciec pomyślał, wziął flachę i puka do Jasia.
- Mogę wejść?
- Wejdź tato.
- Przyszedłem pogadać, dziabniemy po kieliszku?
Popili troszkę.
- Może zapalimy? - pyta ojciec.
Jasiu zdziwiony się zgadza.
Po jakimś czasie ojciec pyta:
- No to co, może jakiś świerszczyk i wyjmuje z rękawa pornosy, oglądają, a Jasio zaczerwieniony pyta go:
- Tata, a kto ma takie dziewczyny?
- Prymusi, synu, prymusi!

***

Bogaty facet miał syna - prawiczka. Na 16 urodziny postanowił zrobić mu prezent - niespodziankę i zafundować dziewicę. W dniu urodzin dzwoni do syna na komórkę i mówi:
- Synu, jedź na daczę. Jak będziesz na miejscu - przedzwonię i powiem, co masz robić!
Pojechał syn na daczę, wszedł na piętro i zobaczył na środku salonu ogromne łóżko, na którym leżała piękna dziewczyna w delikatnym peniuarze. W tym momencie dzwoni komórka. Chłopak odbiera - a to jego ojciec:
- No co, jesteś?
- Jestem.
- Dupeczkę widzisz?
- Widzę.
- "Choinka" stoi?
Chłopak nie załapał i rozgląda się dookoła - za oknem świerczek rośnie.
- Stoi!
- No to skacz na nią!
Chłopak otworzył okno i z rozbiegu skoczył na drzewko.
Po godzinie ojciec znów dzwoni do niego:
- No, jak, krew była?
- Taa... Z nosa i z uszu...
Ojciec z zachwytem:
- Mój ty sadysto!

***

Mówi ojciec do syna:
- Synu, znalazłem ci wspaniałą kandydatkę na żonę!
- Ale tato... sam potrafię znaleźć sobie dziewczynę... kto to jest?
- To córka Kulczyka!
- Suuuper! Trzeba było tak od razu!
Ojciec udaje się do Kulczyka na rozmowę:
- Dzień dobry Panu! Wydaje mi się, że znalazłem doskonałego kandydata na męża Pańskiej córki!
- Wie Pan... ale ja nie szukam męża dla mojej córki...
- Ależ to wiceprezes Orlenu.
- Cudownie! To zmienia postać rzeczy!
Następnie ojciec udaje się do prezesa Orlenu:
- Witam Pana Panie prezesie! Przychodzę z dobrą nowiną - mam idealnego kandydata na wiceprezesa w Pańskiej firmie.
- No tak.. Ale ja nie szukam nikogo na tę posadę.
- Jest Pan pewien?! To zięć Kulczyka!
- Ooo! Chyba, że tak

***

Córka nowego ruskiego biznesmena przychodzi do ojca i oświadcza, że wychodzi za mąż.
- Za kogo?
- Za popa.
- Zwariowałaś?
- Miłość, tato... Serce nie sługa.
- No dobrze, przyprowadź go jutro.
Córka przyprowadza młodego diakona. Jedzą, pija. Ojciec mówi:
- Wiesz, że moja córka co miesiąc musi mieć inną kreację za 10.000 dolców?
Jak wy będziecie żyć? Jak ty ja utrzymasz?
- Bóg pomoże...
- A jeszcze ona przyzwyczajona co tydzień latać do fryzjera do Paryża. I co?
- Bóg pomoże...
- Ona jeździ tylko Ferrari i Porshe, i musi mieć zawsze najnowszy model. Jak ty sobie wyobrażasz życie z nią?
- Bóg pomoże...
Gdy narzeczony poszedł, córka pyta biznesmena:
- I jak, tato, spodobał ci się?
- Burak, to prawda, ale podobało mi się, jak mnie nazywał Bogiem.

***

- Mamusiu, kup mi rower.
- Nie synku. Rower jest bardzo drogi. Nie kupię ci. A poza tym byłeś niegrzeczny i nie zasłużyłeś.
- Mamusiu to pobaw się chociaż ze mną!
- No, pobawić się mogę, a w co chciałbyś się pobawić, Jasiu? - pyta mama.
- Pobawmy się w mamusie i tatusia - idź do sypialni i czekaj na mnie mamo.
- Zaintrygowana mama przebrała się w piżamę i leży w łóżku.
- Wchodzi Jasio z rękami założonymi z tyłu, chodzi z kąta w kąt i w pewnym momencie mówi:
- Zbieraj dupsko stara, idziemy gnojowi rower kupić!!!

 

 Wypełnij ankietę JAKIM JESTEŚ OJCEM >> 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "7" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1345314075" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(true) ["art_category_id"]=> string(2) "48" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "http://facetpo40.pl/kawaly/" ["link_info"]=> string(19) "Więcej do śmiechu" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(92) "kawały, kawały dla dorosłych, dowcipy dla dorosłych, męski dowcip, kawały dla facetów" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_656" ["visits_counter"]=> string(4) "5801" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "48" ["name"]=> string(7) "Kawały" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "2" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(7) "Kawały" ["about"]=> string(131) "Wszyscy lubimy się śmiać. Wybraliśmy kawały dla mężczyzn na każdą okazję, tę mniej lub bardziej oficjalną. Podaj dalej!" ["keywords"]=> string(0) "" ["use_gradation"]=> bool(true) ["slug"]=> string(8) "0-kawaly" ["lft"]=> string(2) "33" ["rgt"]=> string(2) "34" ["level"]=> string(1) "2" } } [17]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "631" ["slug"]=> string(34) "wiedziales-ze-mozesz-byc-bohaterem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(41) "Wiedziałeś, że możesz być bohaterem?" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(310) "Twoje dziecko z każdej strony atakują celebryci, telewizyjne, plastikowe wzorce, z których może się nauczyć jedynie, jak wydawać jeszcze więcej twoich pieniędzy i jak iść na łatwiznę w każdej możliwej dziedzinie życia. Czy w takiej sytuacji możesz jeszcze być bohaterem dla własnego potomka?" ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(28) "BĄDŹ BOHATEREM DLA DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_631" ["body"]=> string(4863) "

W dzisiejszych czasach coraz więcej firm płaci gwiazdom największego formatu za promowanie określonych produktów. Są przekonane, że znana twarz zachęci ludzi do kupowania danego napoju, linii ubrań czy nawet do zmiany stylu życia. Na działanie marketingowców szczególnie są narażone nastolatki. Dzieci chętnie czytają kolorowe czasopisma i oglądają filmy oraz programy z udziałem gwiazd muzyki, sportu, kina i telewizji. Celebryci wyrażają swoje opinie, emanując blaskiem i prestiżem, i zachowując się tak, jakby byli autorytetami w każdej dziedzinie.

Dla ojca może to być przytłaczające. Myślisz sobie: jaki mogę mieć wpływ na swoje dzieci, skoro one tak chętnie słuchają głosów promujących niemoralne zachowania, konsumpcjonizm i brak umiaru?

Na szczęście nie jest tak źle. Naukowcy wielokrotnie dowiedli, że dzieci (zwłaszcza nastolatki) zwracają się w pierwszej kolejności do rodziców, gdy potrzebują rady odnośnie ważnych obszarów ich życia. Narkotyki, seks, zachowanie w szkole, znajomi, pieniądze (możesz dodać tu jeszcze inne ważne sprawy) — o tym wszystkim chcą usłyszeć w pierwszej kolejności od nas.

Jeśli odrzucisz okazję do podjęcia dialogu ze swoimi dziećmi, jeśli będziesz unikał trudnych tematów i zrezygnujesz z tej wspaniałej okazji zaangażowania się w ich życie, zaczną one szukać pomocy gdzieś indziej.

Może twoja twarz nie zdobi okładek kolorowych magazynów. Może nie wymieniasz swoich poglądów z prezenterami MTV, a twoje opinie nie stanowią głównego punktu programu Ewy Drzyzgi poświęconego nastolatkom po odwyku. Ale to ty jesteś ich bohaterem. Opinia rodziców znaczy dla nastolatków więcej, niż ci się wydaje — jest dużo ważniejsza niż to, co mówią gwiazdy, ponieważ w głębi serca twoje dzieci wiedzą, że je kochasz i że chcesz dla nich jak najlepiej. A to jest dla nich bardzo ważne.

Dlatego wykorzystaj swoją możliwość i zostań prawdziwym herosem dla swojego syna czy córki. Pomoże ci w tym kilka poniższych wskazówek, jak budować swój autorytet w oczach dziecka:

  1. Nie musisz być wielki, silny i wszystkomogący. Wystarczy, że umiesz doradzić i wesprzeć swoje dziecko w potrzebie.
     
  2. Mów prawdę, nie kłam, nie ukrywaj przed nim istotnych rzeczy, nawet, jeśli popełnisz błąd. Pokaż, że potrafisz przepraszać i że szanujesz innych ludzi. Nie używaj przemocy i nie oszukuj. Bądź uczynny i pomagaj innym.
     
  3. Rozmawiaj z dzieckiem. Pokazuj mu świat – tłumacz, z czego wynikają pewne zjawiska, wyjaśniaj zasady, jakie rządzą w życiu. Mów, jak jest, ale także, jak być powinno. Wzbudzaj refleksyjność w swoim dziecku, wspólnie szukając odpowiedzi na ważne pytania. Traktuj poważnie jego hipotezy i odnoś się do jego postaw z szacunkiem.
     

 

  1. Bądź konsekwentny i spełniaj dane obietnice. Przestrzegaj zasad, jakie ustaliłeś sam lub jakie ustaliła twoja rodzina. Jeśli musisz skarcić dziecko w imię tych zasad – zrób to, ale nie bądź przesadnie surowy i nie działaj w emocjach. Nie ma czegoś takiego, jak słuszny gniew na dziecko. Wysłuchaj jego argumentów i uszanuj jego punkt widzenia. Nie krzycz, lecz wytłumacz.
     
  2. Kochaj i szanuj swoje dziecko. I nie ukrywaj przed nim tych uczuć – mów o nich, podkreślaj, że jest dla ciebie ważne i dawaj temu dowód swoim postępowaniem na co dzień. Akceptuj to, jakim jest i ufaj mu.
     
  3. Czas spędzany z dzieckiem poświęcaj mu całkowicie. Nie załatwiaj w tym czasie służbowych telefonów, maili czy zaległości w lekturze gazet. Bądź z nim w 100 procentach, śmiej się z nim, baw, ucz. Bądź z nim w szczególnych momentach życia – na ważnym meczu, u lekarza i w dniu egzaminu.
     
  4. Zostań jego przyjacielem – motywuj, chwal, pomagaj, wspieraj, miej dla niego dobrą radę. Pokaż, że zawsze można na ciebie liczyć.
     

Bohaterem dla swojego dziecka stajesz się, gdy ono się rodzi. A potem musisz ciężko pracować, by tę pozycję utrzymać. Pamiętaj, że z czasem w jego życiu pojawią się inne autorytety, inni herosi. To naturalny proces. Jednak twoją rolą jest nauczenie go, by szukał w życiu przede wszystkim dobrych wzorców, które ty pokażesz mu jako pierwszy.

Juliusz Strykowski, Brunon Nowakowski

 

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344175230" ["gradation"]=> string(1) "0" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(27) "https://facetpo40.pl/forum/" ["link_info"]=> string(16) "Wejdź na FORUM!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(127) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, być bohaterem, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_631" ["visits_counter"]=> string(5) "16816" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345093200" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [18]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "630" ["slug"]=> string(31) "ty-kontra-zbuntowany-nastolatek" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(31) "Ty kontra zbuntowany nastolatek" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(295) "Gdy twoje dziecko kończy czternaście lat, nagle orientujesz się, że praktycznie nie bierze ono udziału w rodzinnych zajęciach czy wspólnych wyjściach. Ma własne poglądy, a komunikacja z nim staje się niezwykle trudna. Przyszedł dla ciebie bardzo trudny czas – czas ojca nastolatka." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "TY KONTRA NASTOLATEK" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_630" ["body"]=> string(4806) "

Nastolatek spędza swój czas z rówieśnikami albo w samotności. Nie ma dla niego nic nudniejszego niż wyjście do sklepu, wypad na lody czy dowolne inne zajęcie, które wymaga spędzania czasu z rodziną! Dużo bardziej woli zostać w domu i zrobić sobie kanapkę.

[article_adv]Co musisz wiedzieć o nastolatkach

Większość dzieci w okresie dojrzewania zachowuje się podobnie. Kilkunastoletni młody człowiek wykazuje całkowity brak zainteresowania rodziną. To bardzo trudny wiek, dlatego rodzice często ma problemy ze zrozumieniem swoich dzieci — zwłaszcza, jeśli cierpliwość nie jest ich najmocniejszą stroną.

Co możesz w takiej sytuacji zrobić?

Oto kilka prostych zasad, które pozwolą ci utrzymać i wzmacniać więź ze swoim nastoletnim dzieckiem i pomóc mu przejść przez ten trudny okres w jego życiu.


 

Juliusz Strykowski

[article_adv]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344172813" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "97" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/forum/jakim-jestem-ojcem,wirtualny-kumpel,72,6" ["link_info"]=> string(26) "Porozmawiaj o tym na FORUM" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_630" ["visits_counter"]=> string(5) "36543" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345179600" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "97" ["name"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "3" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(17) "Zrozum nastolatka" ["about"]=> string(155) "Wchodzenie dziecka w dorosłość jest wyzwaniem dla każdego ojca. Jak dogadać się z dorastającym dzieckiem? Jak zrozumieć nastolatka i jego świat? " ["keywords"]=> string(33) "Nastolatki, wychowanie nastolatka" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(19) "0-zrozum-nastolatka" ["lft"]=> string(1) "7" ["rgt"]=> string(1) "8" ["level"]=> string(1) "2" } } [19]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "629" ["slug"]=> string(15) "kocham-cie-tato" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(18) "Kocham cię, tato!" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(383) "Wszyscy mówią o tym, jakie to ważne być dobrym ojcem. Dają setki rad, jak się takim stać i straszą, co to będzie, jeżeli się do tych rad nie zastosujemy. No to się staramy, my faceci. I bardzo się nawet przykładamy do tego zadania i z coraz lepszym skutkiem. Super. Ale chyba zapomnieliśmy o kimś! O najważniejszym tacie - naszym własnym. I od tego trzeba zacząć." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(18) "Kocham cię, tato!" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_629" ["body"]=> string(7334) "

Wciąż zastanawiamy się, jakimi jesteśmy ojcami. Szukamy odpowiedzi i pomocy w książkach, programach telewizyjnych, na portalach, w gabinetach psychologów. A często w tej gonitwie za ojcostwem doskonałym zapominamy o czymś niezwykle ważnym – jakimi my sami jesteśmy synami. Wiele rzeczy mogło pójść nie tak, trudne są czasem nasze relacje ze „starym”. A przecież to, jak go traktujemy, kim dla nas jest, określa nas samych jako ojców. Może czas na to, aby powiedzieć ojcu „kocham cię, tato” i przywitać „staruszka” na nowo w swoim dorosłym życiu.

Duży widzi więcej

Niemal każdy z nas, gdy był małym dzieckiem, skoczyłyby za swojego ojca w ogień. I tak już jest, to jest ten wiek, gdy nie zastanawiamy się, czy kochamy tatę, czy nie, to się rozumie samo przez się. Oczywiście kochamy mamę, jest źródłem miłości, jak słońce źródłem światła, ale ona nie pokaże nam, jak być mężczyzną. Tego nauczy nas tylko ojciec. To jego rola. To on pokazuje nam świat, on nas uczy tego świata. A przynajmniej powinien. I tu pojawia się problem, bo gdy dorastamy i bierzemy się z tym światem za bary, to szybko widzimy, czego nas kochany tatuś nauczył i przed czym przestrzegł, a czego nie pokazał i nie przekazał. I już jako dorośli mamy do niego w głębi duszy o wiele rzeczy pretensje. Bardzo często niestety słuszne. I oddalamy się od naszego kochanego tatusia, który na spacerach brał nas na barana, a gdy uczyliśmy się jeździć na rowerze, biegł z tyłu trzymając za wystający z bagażnika kołek, żebyśmy się nie przewrócili.

Dorastanie to oddalanie się od rodziców, a w szczególności od ojca. Jest to o tyle łatwiejsze, że między ojcem a synem nie ma tej rozbudowanej celebracji czułości, tych przytuleń, tych całusów i tych zapewnień o miłości. Te rzeczy przysługują matce. Jeszcze jako szkraby przytulamy się do ojca bez wstydu. Potem to zanika. Nierzadko zresztą za przyczyną samego taty, który uczy nas, jak być powściągliwym w emocjach wobec przedstawicieli swojej własnej płci.

Drugi powód sztywnych relacji z własnym ojcem to wspomniany wcześniej żal o to, czego ojciec nam nie dał, nie nauczył. Już jako dorośli faceci widzimy z okrutną ostrością wszystkie błędy wychowawcze, jakie popełnił nasz ojciec na nas samych. I to „uwiera”, doskwiera, boli. Szczególnie krytyczni jesteśmy tuż po wkroczeniu w dorosłość, bo młody mężczyzna jest bezkompromisowy. I wtedy właśnie zaczynamy zaniedbywać relację z ojcem. Gdzieś się ona gubi, zapodziewa. Czasem zrywa zupełnie…

Czas nas uczy pokory

Wieszcz Adam pisał: „Wiek męski, wiek klęski”. I miał rację. Gdy stajemy się mężczyzną po 40., to już znamy te smaki: gorycz porażki, mdły kompromis, słone łzy. I wtedy inaczej oceniamy swoją przeszłość, a tym samym i osoby z naszej przeszłości. Wtedy właśnie – bywa, że po raz pierwszy - przypominamy sobie z rozrzewnieniem ojca, gdy był młodym tatą, naszym tatą. I wiele rzeczy nagle pojawia się przed naszymi oczami w zupełnie innym świetle.

Okazuje się, że to, czego nie zrobił, czego nam nie dał, nie zapewnił, nie pokazał, nie powiedział, ma swoją głęboką i konkretną przyczynę. My to dopiero teraz widzimy. Bo sami jesteśmy na jego miejscu. I wiemy, że to wszystko nie jest takie


proste. I teraz jest doskonały czas na to, aby „wrócić do taty”. Nie od razu może nam się to udać. Gdy całe lata nie rozmawialiśmy dłużej niż 10 minut, a i to tylko o tym, jak nam działają samochody, to od razu nie będziemy mu siadali na kolanach. Zresztą nie o to chodzi. Chodzi o to, żeby znowu ojca zauważyć jako… ojca. A nie tylko byłego rodzica, którego rola już została skończona i teraz to on już tylko jest jeszcze jedną osobą, którą sadza się przy stole wigilijnym, jakby przezroczystą i nierealną.

[article_adv]Podwójna moc mężczyzny

Nawiązanie ponownych relacji z ojcem to osobna przygoda. Każdy zrobi to na swój sposób. Wszystko jest bardzo delikatnej natury i niezwykle indywidualne. Sami wiemy najlepiej, jak to zrobić. Rada z zewnątrz może dotyczyć tylko tego, że w ogóle należy to zrobić. Należy z ojcem znowu rozmawiać, pamiętać o nim, spotykać się i dzielić emocjami. Nie trzeba udawać dziecka i wynajdować sztucznych powodów, po prostu należy sobie uświadomić, że nadal mamy tatę. Niektórym wystarczy pięć minut rozmowy przez telefon raz na tydzień czy miesiąc i jeżeli obaj ze swoim ojcem zawsze byliście małomówni, to jest to jak najbardziej naturalne. Inni mieli kiedyś wspólne pasje, hobby, miejsca, do których chodzili. To teraz warto odrobinę to odkurzyć.

A jeżeli na dodatek mamy swojego własnego syna czy synów, to jest to jeszcze jeden, niezwykle ważny powód. Twój ojciec to dziadek twojego syna. Jeżeli będziesz miał pomysł, jak to wszystko połączyć, jak znaleźć jakieś wspólne zajęcie czy pasję, to odkryjesz prawdziwy „kielich Graala” twojego ojcostwa. Twój syn czy synowie będą mieli podwójny, męski przykład, z którego będą czerpać wzorce. Tego nie można kupić za żadne pieniądze. Wspólny czas twoich dzieci (córki również doskonale będę mogły z tego korzystać, ucząc się wzorców dla ich przyszłych partnerów) z tobą i twoim ojcem, to czas bezcenny i bogaty w to, co dać może tylko trzypokoleniowa rodzina: tradycję, szacunek do przeszłości, mądrość życiową, zdrowy rozsądek, solidarność i lojalność. To mogą być wspólne wypady na ryby, reperowanie starej szopy, naprawa samochodu, kopanie ogródka, wypady do ZOO czy muzeum, wszystko, co tylko wymaga uczestnictwa twojego i twojego ojca, gdzie każdy z was jest potrzebny i gdzie uzupełniacie się nawzajem.

I tak oto okazuje się, że ojciec to prawdziwy skarb. Czy to nie brzmi ciekawie? Brzmi. Bo ty też jesteś ojcem i to, w jaki sposób wpleciesz swojego tatę w świat swojego własnego ojcostwa zaprocentuje odpowiednio w przyszłości. Dlatego nie rezygnuj z „dziadka”, bo jest stary, zepsuł ci dzieciństwo i się do niczego nie przyda. Lepiej usiądź i przemyśl, jak powiedzieć własnemu ojcu „kocham cię, tato” i zaprosić go do swojego życia. To nie musi być rewolucja, niczego nie musisz w sobie, ani w nim zmieniać. Po prostu podejdź do tego zadaniowo i wymyśl, jak założyć koalicję „syn-tata-dziadek”. A są różne, jak wiadomo, sojusze i układy. Ty już zdecydujesz, co ci odpowiada. Jedno jest pewne. Twój ojciec naprawdę jeszcze może ci się przydać. Bo to jedyny mężczyzna, dla którego zawsze będziesz tym małym chłopakiem z podartymi na kolanach spodniami. Dla innych już jesteś tylko facetem po 40-tce.

Michał Wichowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344171834" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(67) "https://facetpo40.pl/forum/jakim-jestem-ojcem,wirtualny-kumpel,72,6" ["link_info"]=> string(27) "Porozmawiaj o tym na Forum!" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_629" ["visits_counter"]=> string(5) "11895" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1345784400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [20]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "628" ["slug"]=> string(20) "apel-twojego-dziecka" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(20) "Apel Twojego Dziecka" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(168) "Kilka prostych zasad, które sprawią, że twoje dziecko będzie rozwijało w sobie najlepsze cechy, a ty będziesz dumny, że zdołałeś wychować dobrego człowieka." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(20) "APEL TWOJEGO DZIECKA" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_628" ["body"]=> string(3415) "

Apel Twojego Dziecka

Inspirowany tekstem Janusza Korczaka

[article_adv] 


 Przejdź na FORUM >> 

 

 
" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1344170545" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(53) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jaki-jestes-ojcze/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(111) "ojcostwo, rodzicielstwo, dobry ojciec, dobry tata, mądry ojciec, jak wychowywać dzieci, jak być dobrym ojcem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_628" ["visits_counter"]=> string(4) "9685" ["comments_counter"]=> string(1) "0" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } [21]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "571" ["slug"]=> string(42) "10-rzeczy-ktore-mozesz-zrobic-w-dzien-ojca" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(47) "10 rzeczy, które możesz zrobić w Dzień Ojca" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(278) "Dzień Ojca. Okazja nie tylko, by podziękować swoim staruszkom za wszystko, co dla nas zrobili i by takie podziękowania przyjąć od swoich dzieciaków. To przede wszystkim okazja, by w tym dniu poczuć się ojcem… trochę bardziej. Oto kilka podpowiedzi, jak go spędzić." ["has_superbox"]=> bool(true) ["has_superbox_main"]=> bool(true) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(26) "JAK SPĘDZIĆ DZIEŃ OJCA?" ["superbox_avatar"]=> string(19) "superbox_avatar_571" ["body"]=> string(2862) "

Jesteś ojcem nie tylko od święta, ale w ten szczególny dzień warto, abyś postarał się nim być trochę bardziej. Proponujemy, abyś spojrzał na Dzień Ojca z drugiej strony i, zamiast czekać na laurki i odbierać podziękowania, zastanowił się, co możesz zrobić, by dzieciaki poznały lepiej ciebie i sprawy, które są dla ciebie ważne. Taki dzień twoje dzieci będą wspominać bardzo długo, a być może wejdzie on na stałe do tradycji twojej rodziny.

Oto 10 rzeczy, które możesz zrobić w Dniu Ojca:

  1. Znajdź wszystkie swoje ulubione piosenki lub utwory. Przesłuchaj je z dziećmi, wyjaśniając im, dlaczego dany kawałek jest dla ciebie ważny, kiedy go pierwszy raz słyszałeś, z czym ci się kojarzy itp. Jeśli grasz na jakimś instrumencie – zagraj im to!
     
  2. Naucz dzieci jednego ze swoich tajemnych trików – może to być sztuczka karciana, jakaś nietypowa umiejętność albo sekretny sposób na coś. Jeśli masz malutkie dzieci, naucz je czegoś, czego jeszcze nie znają, na przykład jak puszczać oczko albo jeść zielony groszek.
     
  3. Zasadź razem z dziećmi coś, co będzie rosło – drzewo albo krzew, może jakąś pestkę albo nasionko. Przy sadzeniu pomyślcie sobie życzenie. Będziecie mogli obserwować, jak wasze dzieło rośnie przez następne miesiące czy lata.
     
  4. Pozwól swoim dzieciom cię ubrać i uczesać. Jeśli masz malutkie dziecko, ubierz je w coś swojego i zrób zabawną pamiątkową fotografię.
     
  5. Pojedźcie z dziećmi tam, gdzie TY jeszcze nigdy nie byłeś. Możecie tez zrobić coś, czego TY nigdy nie robiłeś, a zawsze miałeś na to ochotę – na przykład pobawić się z dzieciakami w basenie z piłkami.
     
  6. Skontaktuj się ze swoim ojcem. Jeśli go już nie ma, odwiedź z rodziną cmentarz lub znajdź pamiątki z nim związane i pokaż je dzieciakom, opowiadając historie z nimi związane.
     
  7. Zrób konkurs na najgłupszą minę lub najśmieszniejszą twoją karykaturę. Sam również weź w nim udział i narysuj siebie najśmieszniej jak potrafisz.
     
  8. Znajdź na youtube fragment programu albo bajki, które lubiłeś w dzieciństwie i pokaż swoim dzieciom.
     
  9. Wymyślcie bajkę, w której bohaterami będziesz ty i twoje dzieci. Potem nakręćcie film lub narysujcie do tej historii ilustracje.
     
  10. Ugotuj razem z dzieciakami swoją ulubiona potrawę. Nie potrafisz gotować? Tym lepiej – będzie weselej!
     

Brunon Nowakowski

[article_adv]

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1340352442" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "95" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(73) "https://facetpo40.pl/tata-na-medal/jakimi-jestesmy-ojcami-raport-z-badan/" ["link_info"]=> string(20) "Jakim jesteś ojcem?" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(90) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo po 40, dzień ojca, zabawy z dzieckiem, gry z dzieckiem" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_571" ["visits_counter"]=> string(5) "19704" ["comments_counter"]=> string(1) "1" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "95" ["name"]=> string(13) "Wspólny czas" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "1" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Wspólny czas" ["about"]=> string(179) "Jak spędzać czas z dzieckiem? Co możesz zaoferować dziecku jako ojciec? Jak możesz pomagać synowi albo córce w rozwoju? Jak utrzymać dobry kontakt z dziećmi po rozwodzie?" ["keywords"]=> string(16) "czas z dzieckiem" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(14) "0-wspolny-czas" ["lft"]=> string(1) "3" ["rgt"]=> string(1) "4" ["level"]=> string(1) "2" } } [22]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "357" ["slug"]=> string(37) "pierwszy-rok-razem-poradnik-dla-ojcow" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(39) "Pierwszy rok razem: poradnik dla ojców" ["avatar_description"]=> string(0) "" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(372) "Kiedy zobaczyłeś dwie kreski na teście ciążowym, pewnie przeżyłeś szok. Jak to, znowu? Ale po krótkiej chwili przyszedł spokój. Przecież już jesteś ojcem, wiesz "jak to się je", więc kolejny maluch, nawet po dłuższej przerwie, to dla ciebie bułka z masłem. Masz wiedzę i doświadczenie, więc nie masz się czym martwić. Zaraz, zaraz, czy na pewno? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5851) "

Dawno, dawno temu, gdy świat był jeszcze piękny i prosty, a jedynym zadaniem mężczyzny była walka z mamutami, smokami lub wrogimi rycerzami, wszystko było jasne. Syn trafiał pod opiekę ojca jako kilkulatek, a córką mężczyzna zaczynał się zajmować, gdy trzeba było jej znaleźć męża. W naszych czasach wyglądało to już nieco inaczej, ale jeszcze kilkanaście lat temu od ojca nie wymagano zbyt wiele: nauka jazdy na rowerze, pomoc w lekcjach, weekendowa wizyta w ZOO. Krzyczącym i płaczliwym zawiniątkiem zajmowała się matka, ojciec ewentualnie wspierał ją podczas kąpieli malucha.

Cóż, dziś bycie tatą zaczyna się od pierwszych chwil życia dziecka, a tłumaczenia o ewolucyjnym braku przystosowania do zajmowania się niemowlakiem nikogo już nie przekonują. Jesteś przerażony? Tak naprawdę bardzo dużo na tym zyskasz. Wszystkie badania wskazują, że to właśnie w pierwszym roku życia dziecka kształtują się silne więzi między nim, a rodzicami. Pierwsze dwanaście miesięcy ma wpływ na to, jak później będzie wyglądało wasze wspólne życie. Chcesz chodzić z synem na mecze i szaleć z córką na rowerze? Nie masz wyjścia, musisz zająć się płaczącym malcem! Na szczęście zarządzanie niemowlęciem nie jest tak skomplikowane, jak mogłoby się wydawać.

Małe dzieci się nie psują!

Kiedy pierwszy raz bierzesz na ręce trzykilogramowego malucha masz wrażenie, że wystarczy jeden nieostrożny ruch, by uszkodzić delikatne stworzenie. Cóż, gdyby niemowlęta były tak delikatne, ludzki gatunek już dawno podzieliłby losy dinozaurów. Naprawdę wystarczy pięciominutowy pokaz, by nauczyć się prawidłowego trzymania niemowlęcia. Wbrew pozorom trzeźwym i zdrowym ludziom nie zdarza się też upuszczenie dziecka z dużej wysokości – nawet w czasie kąpieli dzieci nie wyślizgują się rodzicom z rąk.

Uwaga: koniecznie skopiuj ten fragment i podeślij swojej partnerce. Niektóre kobiety nadal uważają, że są niezastąpione w opiece nad noworodkiem i niemowlakiem. Nie pozwól tak łatwo odsunąć się od dziecka.

Pamiętaj, że bycie tatą to więcej niż przygotowywanie wody do kąpieli. Zresztą - ani się obejrzysz, a noworodek stanie się ciekawskim, kilkumiesięcznym brzdącem, z którym spędzanie czasu może być naprawdę fajne!

Dzieci widzą i słyszą

Rzeczywiście, w pierwszych miesiącach życia dzieci nie rozumieją znaczenia wypowiadanych słów. Nie oznacza to jednak, że nie rozpoznają głosu taty i jego nastroju, nie rozróżniają różnych tonacji. Co to oznacza? Już od pierwszych dni mów do malucha jak najwięcej. Naprawdę nie ma znaczenia treść: możesz opowiadać o tym, co wydarzyło się w pracy i o wszystkim, czym nie chcesz zanudzać swojej partnerki. Mów do dziecka, kiedy je przewijasz lub kąpiesz - twój łagodny głos działa uspokajająco. Pamiętaj, że maluch ma ograniczone pole widzenia – w pierwszych tygodniach musisz przybliżać do niego swoją twarz. Już dwumiesięczne dziecko zacznie się do Ciebie uśmiechać: dla każdego ojca pierwszy uśmiech malca to spore wydarzenie.


Tato, pobaw się ze mną!

Nie pamiętasz już, co w ogóle można robić z takim maluchem? Rzeczywiście, gry planszowe muszą jeszcze trochę poczekać, ale bawić można się nawet z niemowlakiem. Najmłodsze dzieci lubią różnego rodzaju grzechotki i inne przedmioty, które wydają dźwięki. Oczywiście, dostarczycielem śmiesznych odgłosów możesz być ty sam!

W wieku trzech – czterech miesięcy dziecko zaczyna żywo interesować się otoczeniem. W tym okresie uwielbia przebywać na twoich rękach, radośnie reaguje na podrzucanie, kołysanie i kręcenie się w kółko. Możesz też maluchowi pokazywać różne przedmioty, dawać do rączki piłeczki i zabawki.

Sześciomiesięczny brzdąc to już poważny partner do zabawy. To wtedy przychodzi czas na „samolot”, do którego tata nadaje się jak nikt inny. Także wspólne tarzanie się po podłodze i łaskotki wywołają dużo śmiechu. W wieku kilku miesięcy dzieci zaczynają się interesować książeczkami. Tutaj musisz uzbroić się w cierpliwość, bo dla dorosłego pokazywanie setny raz na obrazek i mówienie: „to jest krówka“ jest mało pociągającą perspektywą. Pamiętaj jednak, że te wszystkie zabawy to nie tylko rozrywka dla malucha, ale też ważny element jego rozwoju.

Spacer nie musi być nudny

Rękami i nogami bronisz się przed pójściem na plac zabaw, bo pamiętasz, że to dość koszmarne miejsce? Na szczęście odchodzą już w zapomnienie betonowe placyki z kilkoma smętnymi drabinkami i huśtawkami. Dzisiaj place zabaw są kolorowe i przypominają raczej tor przeszkód z mini ścianką wspinaczkową, trampoliną i innymi sprzętami, na które sam będziesz zerkał z zainteresowaniem. Takie placyki możesz eksplorować z maluchem, gdy tylko umie już raczkować. Oczywiście - półroczny maluch jeszcze nie będzie śmigał po drabinach, ale różnego rodzaju huśtawki, karuzele i zabawki dla najmłodszych są wasze.

Roczny dzieciak będzie już z zapałem podejmować próby naśladowania starszych dzieci i wchodzenia na drabinki. Co ciekawe, na placach zabaw ojcowie sprawdzają się zwykle znacznie lepiej niż mamy. Dlaczego? Mężczyźni zachęcają dzieci do aktywności, nie są nadopiekuńczy, pozwalają na większą swobodę. Zatem – do zabawy, tato!

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1329394194" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "96" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(57) "https://facetpo40.pl/wspolny-czas/syn-instrukcja-obslugi/" ["link_info"]=> string(25) "Syn - instrukcja obsługi" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(0) "" ["seo_description"]=> string(0) "" ["seo_keywords"]=> string(40) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo po 40" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "1" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_357" ["visits_counter"]=> string(5) "14094" ["comments_counter"]=> string(1) "6" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(10) "1329548400" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "96" ["name"]=> string(13) "Świeży tata" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "2" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Świeży tata" ["about"]=> string(182) "Jak to jest zostać ojcem po 40.? Bez względu na to, czy to twoje pierwsze czy kolejne dziecko - ojcostwo zawsze jest wyzwaniem - wspaniałym, ale i wymagającym odpowiedzialności." ["keywords"]=> string(14) "ojcostwo po 40" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(13) "0-swiezy-tata" ["lft"]=> string(1) "5" ["rgt"]=> string(1) "6" ["level"]=> string(1) "2" } } [23]=> array(49) { ["id"]=> string(3) "309" ["slug"]=> string(9) "byc-ojcem" ["dont_use_tags"]=> string(0) "" ["title"]=> string(10) "Być ojcem" ["avatar_description"]=> string(20) "Jaki jesteś, ojcze?" ["avatar_alt_text"]=> string(0) "" ["lead"]=> string(288) "Być ojcem – to coś, co jeszcze pokolenie wcześniej definiowało prawdziwego mężczyznę. Dzisiaj to już kwestia wolnego wyboru, jedna z wielu życiowych dróg, jaką możesz pójść. Jednak to właśnie dziś ojcostwo jest w centrum uwagi. Co oznacza współcześnie bycie ojcem? " ["has_superbox"]=> bool(false) ["has_superbox_main"]=> bool(false) ["has_superbox_sticker"]=> bool(false) ["superbox_content"]=> string(0) "" ["superbox_title"]=> string(0) "" ["superbox_avatar"]=> NULL ["body"]=> string(5587) "

Kiedyś zasady były jasne: ojciec to był "ktoś"! Zwykle wielki nieobecny, przychodził do domu, przynosił pieniądze i chował się za gazetą. Jak miał dobry humor, zabierał starsze dzieci na wycieczkę, a z młodszymi bawił się klockami. Wiadomo było, że zadaniem ojca jest objaśnianie świata: to tata tłumaczył, gdzie leży Afryka i dlaczego ziemia kręci się wokół słońca, pomagał w odrabianiu trudniejszych lekcji. Teraz taki świat został już tylko w niektórych czytankach ze szkolnych podręczników. Co go zastąpiło?

[article_adv]Od tyrana do kumpla

Współczesny ojciec nie ma już władzy absolutnej nad dzieckiem. I coraz rzadziej mu tego brakuje... Zamiast żelaznej pięści do karcenia niepokornego potomka woli mieć naturalny autorytet. Zamiast pasa preferuje wychowawczą rozmowę. I to nie tylko dlatego, że klapsy zostały wyjęte spod prawa. Po prostu - zdecydowanie zmienił się klimat w rodzinie. Konflikt pokoleń w zasadzie przestał istnieć. Ty sam pamiętasz jeszcze pewnie wojny, jakie toczyłeś ze swoim ojcem o styl ubierania się, słuchaną muzykę, czy wakacyjne wypady pod namiot lub na koncert. A dzisiaj? W popularnych sieciówkach ubierają się nastolatki i ich rodzice, a na fali stylu retro możesz ze zdumieniem zaobserwować, jak twój nastoletni syn prezentuje fryzurę, której nie powstydziłbyś się w Jarocinie w… 1981 roku! Rodzice współczesnych nastolatków to buntownicze dzieci lat 60. i 70., które kontrkulturę mają we krwi i pewnie pamiętają jeszcze młodzieńcze zapewnienia, że nigdy w życiu nie zostaną „zgredami”. W efekcie współczesny ojciec coraz częściej jest dla swojego dziecka po prostu dobrym kumplem. Świetnie, gdy objawia się to dobrymi relacjami, wzajemnym zainteresowaniem i wspólnym spędzaniem czasu. Gorzej, gdy ośmieszysz się przed kolegami syna, udając luzaka i gadając slangiem, a syn będzie przechodził na drugą stronę ulicy, udając, że nie poznaje tego "starszego pana" w różowych trampkach. Zachowaj zdrowe proporcje, a wszystko będzie dobrze.

Tata na etacie

Wbrew obiegowym opiniom, zaangażowanie współczesnych ojców w opiekę nad dziećmi i ich wychowanie jest nieporównywalnie większe niż w poprzednich pokoleniach. Zacznijmy od początku. Gdybyś został szczęśliwym ojcem w latach trzydziestych XX wieku to na czas porodu pozostawiłbyś swoją małżonkę w domu i hucznie świętował narodziny potomka przez kilka dni. W zasadzie jeszcze dwadzieścia lat temu taki zwyczaj był powszechny. Dziś przyszły tata rozpoczyna 


swoją ojcowską edukację w szkole rodzenia, a następnie towarzyszy kobiecie podczas porodu. Dalej też nie jest wcale tak prosto. Nocne wstawanie do dziecka, podgrzewanie butelek, kąpiel, zmienianie pieluch, noszenie malucha podczas kolki – tymi wszystkimi „przywilejami” kobiety już się z nami podzieliły. Największy szok przeżywają dojrzali mężczyźni, którzy po kilkunastu latach po raz kolejny zostają ojcami. Ze zdumieniem odkrywają, że place zabaw i parki są dziś pełne młodych tatusiów. O zgrozo, niektórzy nie tylko wykorzystują należne im dwa tygodnie urlopu, ale nawet zostają pełnoetatowymi ojcami, tzn. są na urlopie wychowawczym! I choć wciąż są w zdecydowanej mniejszości, ich wybór nie powoduje już niewybrednych komentarzy, spotyka się raczej z życzliwością. Jednak ci, którzy wybierają tradycyjny wariant i nie rezygnują z pracy, spędzają z dzieckiem znacznie więcej czasu niż choćby ich ojcowie. Zdaniem psychologów to najlepszy sposób, by kolejne pokolenie młodych mężczyzn było silne, pewne siebie i stabilne psychicznie. Zresztą dla córki także dobry kontakt z ojcem już od najmłodszych lat ma decydujący wpływ na jej przyszłe życie, a przede wszystkim na związki z mężczyznami.

Kto kogo uczy?

Słyszałeś kiedyś pojęcie „cyfrowy tubylec”? To o twoim dziecku i jego rówieśnikach. Najmłodsze pokolenie urodziło się w czasach, gdy dostęp do nowoczesnych gadżetów był już powszechny. Komputer, tablet i smartfon są dla nich tak łatwe w obsłudze, jak dla ciebie telefon stacjonarny. A ty? Zdaniem socjologów jesteś „cyfrowym imigrantem”. Choć znakomicie poruszasz się w świecie nowych technologii, są one dla ciebie środowiskiem obcym. To odwróciło naturalną kolejność, w której to ojciec uczył dziecko i wprowadzał je w świat. Dziś syn czy córka potrafią w niektórych dziedzinach więcej od ciebie. I jak tu być autorytetem?

Przede wszystkim nie próbuj naśladować swojego ojca lub co gorsza dziadka! Psychologowie podpowiadają, że współczesny ojciec powinien być wobec swoich dzieci raczej mentorem niż autorytarnym władcą. Co to oznacza? Mentor nie boi się przyznać do błędu i niewiedzy, bo zna swoją wartość. Dzieli się swoimi doświadczeniami, podpowiada rozwiązania, ale też wysłuchuje drugiej strony. Taki model ojcostwa coraz częściej preferują współcześni mężczyźni! Nie boją się też czerpać wiedzy od swoich dzieci. Naturalne niegdyś wprowadzanie dzieci w świat zastąpiła obustronna wymiana wiedzy i doświadczeń.

Adam Pawłowski

" ["ancestor_id"]=> string(1) "2" ["advimg"]=> string(0) "" ["lead_on_first"]=> bool(true) ["ctime"]=> string(10) "1327611014" ["gradation"]=> string(2) "10" ["gradation_sub"]=> string(1) "0" ["adv"]=> bool(false) ["signin"]=> bool(false) ["after18"]=> bool(false) ["art_category_id"]=> string(2) "98" ["is_gadget"]=> bool(false) ["vote_title"]=> string(0) "" ["with_advbox"]=> bool(false) ["advbox"]=> string(0) "" ["link_url"]=> string(0) "" ["link_info"]=> string(0) "" ["link_alt"]=> string(0) "" ["download_file"]=> string(0) "" ["seo_title"]=> string(17) "Ojciec jaki jest?" ["seo_description"]=> string(97) "Jak być dobrym ojcem, nowoczesnym tatą? Jak wychować dobrze dziecko? Tu znajdziesz odpowiedź." ["seo_keywords"]=> string(34) "ojciec, tata, być ojcem, ojcostwo" ["show_recommend"]=> bool(false) ["show_random"]=> string(1) "3" ["show_other_random"]=> string(1) "3" ["avatar"]=> string(18) "/avatar/avatar_309" ["visits_counter"]=> string(5) "15231" ["comments_counter"]=> string(1) "2" ["published_active"]=> bool(true) ["published_start"]=> string(1) "0" ["published_end"]=> string(1) "0" ["recommended_end"]=> string(1) "0" ["like_counter"]=> string(1) "0" ["unlike_counter"]=> string(1) "0" ["photos_counter"]=> NULL ["ArtCategory"]=> array(18) { ["id"]=> string(2) "98" ["name"]=> string(13) "Tata na medal" ["root_id"]=> string(1) "0" ["isleaf"]=> bool(true) ["video_gradation"]=> string(1) "0" ["gallery_gradation"]=> string(1) "0" ["index_gradation"]=> string(1) "0" ["isactive"]=> bool(true) ["position"]=> string(1) "4" ["superbox_counter"]=> string(1) "0" ["title"]=> string(13) "Tata na medal" ["about"]=> string(138) "Jak być idealnym ojcem? Jak budować relacje z dzieckiem, rozwijać jego talenty, motywować do nauki i szukania własnej drogi w życiu?" ["keywords"]=> string(41) "relacje z dzieckiem, wychowanie, ojcostwo" ["use_gradation"]=> bool(false) ["slug"]=> string(15) "0-tata-na-medal" ["lft"]=> string(1) "9" ["rgt"]=> string(2) "10" ["level"]=> string(1) "2" } } } array(0) { }

Gorące tematy

facebook