Strona używa cookies. Jeśli nie wyrażasz zgody na używanie cookies, zawsze możesz wyłączyć ich obsługę w swojej przeglądarce internetowej. Polityka Cookies Akceptuję

Rozwód z orzeczeniem o winie. Ustalenie winy i jej konsekwencje

Rozwód

Zwykle do rozpadu małżeństwa przyczyniają się obie strony. Jak jednak wygląda to w świetle prawa? Jeśli zostaniesz uznany za wyłącznie winnego rozpadu pożycia małżeńskiego, to czy będziesz musiał dożywotnio płacić alimenty swojej byłej małżonce? Na te i wiele innych pytań specjalnie dla czytelników portalu Facetpo40.pl odpowiada Mecenas Lilianna Skiba.

Tagi: rozwód , zdrada żony , zdrada męża , jak się rozwieść , decyzja , kobieta , autorytet

Rozwód Rozwód z orzeczeniem o winie. Ustalenie winy i jej konsekwencje

Instytucja rozwodu uregulowana jest w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO). Rozwód ma na celu rozwiązanie związków faktycznie martwych, w których brak jest wspólnego pożycia, wierności, wzajemnej pomocy oraz współdziałania dla dobra rodziny.

Kiedy sąd może orzec rozwód?

Zgodnie z treścią art. 56 § 1 KRO „Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód”.

Zatem do orzeczenia rozwodu może dojść tylko, jeśli między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia. O zupełnym rozkładzie pożycia możemy mówić, gdy wygasły między małżonkami trzy podstawowe więzi tj.: uczuciowa (miłość), fizyczna (intymna, seksualna) i majątkowa (prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego, co na ogół przejawia się we wspólnym zamieszkaniu, posiadaniu wspólnego majątku). Nawet jeżeli przy zupełnym braku więzi duchowej i fizycznej pozostały pewne elementy więzi gospodarczej, wywołane szczególnymi okolicznościami (np. wspólnym zamieszkiwaniem z uwagi na zaciągnięty kredyt), rozkład pożycia można mimo to uznać za zupełny.

Kiedy należy uznać, że rozkład pożycia jest trwały?

O trwałości rozkładu pożycia małżeńskiego można mówić wówczas, kiedy na podstawie okoliczności sprawy zasadny jest wniosek, że pomiędzy małżonkami nie jest możliwy powrót do wspólnoty małżeńskiej we wszystkich jej płaszczyznach, tj. duchowej, fizycznej i materialnej. Inaczej rzecz ujmując, gdy brak jest perspektyw powrotu małżonków do wspólnego pożycia. Dla przykładu z taką sytuacją mamy do czynienia, gdy małżonkowie od dłuższego czasu nie zamieszkują razem i z przesłuchania w trakcie rozprawy sądowej wnika, że nie widzą możliwości zejścia się. Trwałość rozpadu dodatkowo pogłębia fakt związania się jednego z małżonków z nowym partnerem lub partnerką.

Jakie są przyczyny rozpadu pożycia małżeńskiego?

Doświadczenie wskazuje, że rozkład pożycia małżeńskiego jest zjawiskiem narastającym w czasie, zdeterminowanym szeregiem przyczyn mniej lub bardziej istotnych. Przyczyny te można podzielić na dwie zasadnicze grupy, a mianowicie na zawinione (np. zdrada, porzucenie małżonka) i niezawinione (np. choroba). Ich cechą wspólną jest to, że stanowią one wyraz naruszenia określonych obowiązków małżeńskich, takich jak: obowiązek wspólnego pożycia, wzajemnej pomocy, dochowania wierności oraz współdziałania dla dobra rodziny.

Wina w rozpadzie pożycia

Orzeczenie o winie rozkładu pożycia sąd zamieszcza w sentencji wyroku rozwodowego. W świetle utrwalonego orzecznictwa może mieć ono wyłącznie jedną z trzech postaci:

  • oboje małżonkowie ponoszą winę rozkładu pożycia, albo
  • jeden z małżonków ponosi winę (tzw. wyłącznie winny), albo
  • żaden z małżonków nie ponosi winy.

Dla orzeczenia winy sąd musi stwierdzić łącznie wystąpienie:

  • po pierwsze, zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego;
  • po drugie, zawinionego zachowania małżonka;
  • po trzecie, związku przyczynowego między tym zachowaniem a rozkładem pożycia.

A zatem nie każde naruszenie obowiązków małżeńskich stanowić będzie o winie danego małżonka lecz tylko to, które miało wpływ na spowodowanie (bądź utrwalenie) rozkładu pożycia małżeńskiego. Przykładowo można wskazać na orzeczenie Sądu Najwyższego z 28.09.2000 r., zgodnie z którym „Związek jednego z małżonków z innym partnerem w czasie trwania małżeństwa, lecz po dacie wystąpienia zupełnego i trwałego rozkładu pożycia między małżonkami, nie daje podstawy do przypisania temu małżonkowi winy za ten rozkład”.

Przyczyny rozkładu pożycia

Można bez cienia przesady stwierdzić, że ile jest spraw rozwodowych, tyle jest przyczyn rozkładu pożycia. Pomocne jest tutaj spostrzeżenie, że na podstawie przebogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego można ująć je w pewne typowe, powtarzające się grupy:

  • zdrada małżeńska - może być podstawą udzielenia rozwodu bez względu na czas, kiedy ją popełniono, jeśli była ona przyczyną lub choćby jedną z przyczyn rozkładu pożycia stron;
  • agresja i przemoc – wobec współmałżonka i rodziny, która może przejawiać się w formie fizycznej jak i werbalnej;
  • opuszczenie współmałżonka – zawinione i nieusprawiedliwione porzucenie współmałżonka. Za szczególnie naganne uznawane jest opuszczenie osoby chorej lub znajdującej się w potrzebie;
  • odmowa współżycia fizycznego - w katalogu zawinionych przyczyn rozkładu pożycia małżeńskiego mieści się także odmowa jednego z małżonków utrzymywania współżycia fizycznego;
  • nieróbstwo - sytuacja, w której jeden z małżonków w sposób niczym nieuzasadniony oraz wbrew opinii drugiego małżonka, prowadzi bezczynny tryb życia;
  • bezpłodność - bezpłodność małżonka, o ile wywołała rozkład pożycia, należy uważać za ważny i niezawiniony powód rozkładu pożycia małżeńskiego.
Linki artykułu
Kopiuj link:
Skopiowano do schowka

Wklej link na stronę:
Skopiowano do schowka

 

Komentarze (0) / skomentuj / zobacz wszystkie

Gorące tematy

facebook
raporty
Raporty