Strona używa cookies. Jeśli nie wyrażasz zgody na używanie cookies, zawsze możesz wyłączyć ich obsługę w swojej przeglądarce internetowej. Polityka Cookies Akceptuję

Wdzięczność - klucz do szczęścia

Męska psychologia

Męska psychologia Wdzięczność - klucz do szczęścia

Mamy z jednej strony tak dużo dobrego - dostęp do tylu udogodnień, żyjemy w sumie naprawdę w niezłych czasach, a mimo to nigdy nie było tak źle pod względem częstotliwości zachorowań na depresje i nerwice. Skąd taka zależność? Z niepokojem obserwuję jak jesteśmy coraz bardziej roszczeniowi wobec otaczającej nas rzeczywistości. Zachowujemy się tak, jakby świat był nam coś winien. Mamy w głowie koncepcje na wszystko – jak ma wyglądać idealne życie, idealna żona, idealna praca, idealne dzieci. Gonimy za tym, co perfekcyjne, a ponieważ ideały nie istnieją – czujemy permanentne niezadowolenie i rozczarowanie.

Tagi: szczęście , harmonia , szczęśliwy facet , równowaga , pozytywne myślenie , pozytywne nastawienie , wdzięczność , depresja , danie

Męska psychologia Wdzięczność - klucz do szczęścia

To, co mamy (zdrowie, mieszkanie, rodzinę, zmysł wzroku czy słuchu, pracę, pieniądze na wakacje), uważamy za oczywiste i niezmienne. Niby dlaczego? Nie wszyscy mają tyle, ile my. Żyjemy na wiecznym "nie dość". Dobrego nie cenimy lub tylko przez chwilę, szybko przyzwyczajając się do satysfakcjonującego nas stanu rzeczy (tzw. adaptacja hedonistyczna). To, co trudne i niewygodne w naszym życiu, uznajemy za pecha czy działanie złego losu, zadając w głos pytanie "dlaczego spotkało to właśnie mnie?".

A gdyby tak założyć, że nic nam się od świata nie należy? Bo właściwie dlaczego miałoby? Gdyby pomyśleć, że to, co mamy, jest tak naprawdę darem od losu? Prezentem? Gdyby wprowadzić takie przekonanie w życie, może okazałoby się, że świat obdarowuje nas niezwykle hojnie. Gdyby zastąpić postawę ciągłego niezaspokojenia postawą doceniania? Postawą wdzięczności?

Pisarz Daniel Defoe mówi: "Wszelkie niezadowolenie z tego, czego nam brak, płynie z braku wdzięczności za to, co posiadamy". Potwierdzają to wyniki badań oraz praktyka psychoterapeutyczna. Większość z nas stawia sobie pewne warunki czy cele, po zrealizowaniu których będziemy mogli poczuć się w końcu szczęśliwymi: jak zbuduję dom, jak odchowam dzieci, jak kupię samochód, jak się ożenię, jak schudnę, jak wyzdrowieję.

Okazuje się jednak, że nasz dobrostan psychiczny tylko w 10 proc. zależy od czynników zewnętrznych. W 50 proc. - od czynników wrodzonych (skłonności genetyczne do przeżywania określonych stanów i emocji). A co z pozostałymi 40 proc.? Tu jest miejsce na nasze nastawienie, naszą interpretację, nasz stosunek. Nie mamy wpływu na biologię. Na to, co zawarte w 10 proc. mamy, ale jednak niepełny. Na budowanie określonego nastawienia wobec rzeczywistości – absolutnie tak.

"W całym życiu najistotniejsze jest to, czy przyjmujemy rzeczy za oczywiste czy też z wdzięcznością" – mawiał Gilbert Keith Chesterton. Nie mamy przecież do końca wpływu na to, co nam się przydarza. Ale mamy wpływ na to, jak to zobaczymy. Pomocnym sposobem na kształtowanie postawy, która sprzyja poczuciu zadowolenia, jest praktyka wdzięczności. Zastosowanie postawy wdzięczności wymaga od nas przede wszystkim decyzji, że chcemy wziąć pełną odpowiedzialność za wyjście z pozycji roszczeniowego egocentryka. Wymaga od nas także pracy oraz dania sobie czasu.

Jeśli żyłeś do tej pory w określony sposób, zmiana nie przyjdzie do ciebie w dzień czy tydzień. Aby praktyka wdzięczności wywołała zmianę na naprawdę głębokim poziomie, potrzebny jest czas. Natomiast praktykowanie wdzięczności ma tę zaletę, że pierwsze efekty potrafią być widoczne bardzo szybko. Warunek jest jeden – trzeba praktykować. Czyli, jak sama nazwa wskazuje, konieczne jest wykonywanie pewnych czynności. I to w sposób powtarzalny. Nie wystarczy poczucie, że jesteśmy wdzięczni. To ważne, ale potrzebne jest działanie.

Jak praktykować wdzięczność?

1. Podsumuj dobrze dzień

Codziennie wieczorem, przed zaśnięciem pomyśl i zapisz, za co jesteś dziś wdzięczny - sobie, bliskim, nieznajomym spotkanym na ulicy, światu. Co było dobrego, fajnego? Czego nauczyłeś się z trudnych doświadczeń? Codziennie wieczorem zapisz min. pięć rzeczy. Każdego dnia możesz zwiększać ilość.

2. Prowadź dzienniczek wdzięczności

Kup sobie piękny zeszyt lub notes. Zapisuj w nim wszystkie swoje podziękowania i wdzięczności. Kolekcjonuj je.

3. Zrób burzę mózgu

Raz w tygodniu poświęć 5-10 min na wypisanie wszystkiego, za co jesteś wdzięczny. Po prostu pisz przez te parę minut, nie zastanawiając się i nie cenzurując pojawiających się treści. Zapiski przechowuj i od czasu do czasu zaglądaj.

4. Napisz list

Do siebie. Do losu. Do Boga, jeśli wierzysz. A w nim – dziękuj.

5. Podziękuj komuś

Pomyśl o osobie, która w twoim życiu zrobiła coś, co było dla ciebie ważne. Spotkaj się z nią i jej podziękuj. Jeśli spotkanie nie jest możliwe – napisz do niej list. Najlepiej, by mogła go otrzymać i przeczytać, ale jeśli i to nie wchodzi w grę – trudno. Metoda pisania listów nawet w sytuacji, gdy ktoś nie może go otrzymać (np. nie żyje) bywa niezwykle pomocna.

6. Mów dziękuję na co dzień

Nasi rodzice, gdy chcieli nam przypomnieć o dobrych manierach, mawiali: "a magiczne słowo?". No właśnie. "Dziękuję" potrafi zdziałać cuda, szczególnie, gdy nie jest wypowiadane mechanicznie. Dziękuj paniom w urzędzie za to, że były cierpliwe, ekspedientce w sklepie, że była miła, kierowcy autobusu, że na ciebie poczekał. Kiedy mówisz dziękuję – patrz w oczy, podłącz pod to emocje, poczuj to, co mówisz. Mów z serca.

7. Okazuj bliskim wdzięczność

Doceniaj ich. Mów, że są ważni. Pisz do nich SMS-y, zostawiaj im kartki, wyślij do nich list.

8. Rozmawiaj o wdzięczności

Spotykaj się z ludźmi, którzy wyznają podobną filozofię do twojej – też chcą być wdzięczni. Może im się to udawać z różnym skutkiem, ale są na dobrej drodze. Pytaj ich, za co są wdzięczni. Niech temat wdzięczności będzie coraz bardziej obecny.

  • Zapamiętuj dobre chwile. Rób sobie fotografie w pamięci i "przeglądaj" je, kiedy czujesz przygnębienie.
  • Nie przepraszaj za to, co masz (bo np. inni nie mają). Nie odbieraj sobie radości.
  • Nie żyj w ciągłym lęku, że coś stracisz. Czy i kiedy – tego nie wiesz, nie skontrolujesz, a pozbawiasz się w ten sposób radości.
  • Daj coś od siebie. Wesprzyj finansowo fundację, zostań wolontariuszem.
  • Kiedy jesz posiłek, dziękuj za jedzenie, które karmi twoje ciało.
  • Zrezygnuj z porównywania się.
  • Pracuj nad ograniczeniem takich emocji jak: zazdrość, zawiść, niechęć, uraza.
  • Wysyłaj ludziom w myślach dobre życzenia.
  • Bądź szczodry i hojny.
  • Dawaj prezenty.
  • Komplementuj.
  • Napisz pozytywną opinię publiczną.
  • Przyjmuj komplementy.
  • Świętuj.
  • Miej rytuały wdzięczności.
  • Praktykuj medytację wdzięczności. Jeśli się modlisz – mniej proś, więcej dziękuj.
Linki artykułu
Kopiuj link:
Skopiowano do schowka

Wklej link na stronę:
Skopiowano do schowka

 

Komentarze (0) / skomentuj / zobacz wszystkie

Gorące tematy

facebook
raporty
Raporty