Strona używa cookies. Jeśli nie wyrażasz zgody na używanie cookies, zawsze możesz wyłączyć ich obsługę w swojej przeglądarce internetowej. Polityka Cookies Akceptuję

Pracoholizm - czy naprawdę istnieje?

Męska psychologia

Męska psychologia Pracoholizm - czy naprawdę istnieje?

Pracoholizm wciąż nie doczekał się jeszcze oficjalnej medycznej definicji, ale psychologowie dokładają wszelkich starań, aby odróżnić sumiennych pracowników od tych uzależnionych.

Tagi: pracoholizm

Męska psychologia Pracoholizm - czy naprawdę istnieje?

Pojęcie pracoholizmu wprowadził amerykański psycholog, Wayne Oates, w eseju napisanym w 1968 roku, w którym wyznał, że jego własne uzależnienie od ciągłej pracy jest zaburzeniem podobnym do nadużywania substancji pobudzających. Stwierdził również, że oczywiście pracoholizm jest znacznie bardziej szanowany społecznie niż skłonność do zaglądania do kieliszka, jako cecha, która może np. pomóc komuś wybić się w danej dziedzinie.

Co dokładnie znaczy być pracoholikiem? Wciąż nie istnieje oficjalna definicja, która mogłaby to jednoznacznie stwierdzić. Badania z 1992 roku próbujące zmierzyć stopień uzależnienia stwierdzają, że dotknięci tym zaburzeniem nie tylko odczuwają kompulsywną potrzebę pracy, ale również nie czerpią z niej przyjemności. Nowsze metody diagnostyczne starają się wyłonić osoby, które, oprócz szeregu innych zachowań, działają według schematu zatracenia się a następnie wycofania, tak charakterystycznego dla nałogowych hazardzistów czy uzależnionych od kokainy.

Nawet jeśli samo pojęcie pracoholizmu jest trochę niejasne, naukowcy są zgodni co do jego fizycznych i emocjonalnych skutków. Okazało się, że wiąże się on z zaburzeniami snu, przybraniem na wadze, wysokim ciśnieniem, niepokojem i depresją. Nie mówiąc już o tym, jak niszcząco wpływa na życie rodzinne. Nie jest zbyt wielkim zaskoczeniem, że żony pracoholików nie są szczęśliwe w małżeństwie. Niewiele lepiej mają się dzieci. Szansa na zachorowanie na depresję jest o 72% wyższa u dzieci pracoholików niż dzieci alkoholików. Wykazują one także znacznie większą skłonność do „parentyfikacji” – stają się rodzicami swoich rodziców i poświęcają własne potrzeby, aby zaspokoić potrzeby i oczekiwania innego członka rodziny.

 
Czy uważasz się za pracoholika?
Zagłosuj!

Jak wiele osób można określić mianem prawdziwego pracoholika? Według danych GUS w 2011 roku 16% Polaków przekroczyło przeciętny tygodniowy czas pracy. Dodatkową pracę zarobkową podejmuje aż 26%, z których jedna trzecia to 

Linki artykułu
Kopiuj link:
Skopiowano do schowka

Wklej link na stronę:
Skopiowano do schowka

 

Komentarze (1) / skomentuj / zobacz wszystkie

karol15001900
08 sierpnia 2014 o 09:48
Odpowiedz

z pewnoscia ja się do nich zaliczam, wg mnie w pracy powinny być szkolenia z tego jak mnie popasc w depresje od nadmiaru pracy :P

~karol15001900

08.08.2014 09:48
1

Gorące tematy

facebook
raporty
Raporty